III SAB/Gd 255/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 lutego 2024 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Wójta Gminy Człuchów w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy Człuchów do rozpatrzenia punktu 2 wniosku skarżącego G. K. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25 września 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Wójt Gminy Człuchów dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia punktu 1 i 3 wniosku skarżącego G. K. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25 września 2023 r. 3. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy Człuchów wskazana w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 4. oddala skargę w pozostałej części. Wnioskiem z dnia 25 września 2023 r. G. K. (dalej zwany także "skarżącym" lub "wnioskodawcą") wystąpił do Wójta Gminy Człuchów o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1. Ilu pracowników jest zatrudnionych w tutejszym GOPS; na jakich stanowiskach pracy; 2. podania imienia i nazwiska oraz informacji o tym, jakie otrzymują wynagrodzenie za pracę wraz z dodatkami, każdy z tych pracowników; 3. ilu mieszkańców gminy korzysta z pomocy społecznej tutejszego GOPS oraz jakie świadczenia zostały przyznane tym mieszkańcom gminy; ile decyzji w roku 2023 w tych sprawach świadczeń zostało wydanych. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze z dnia 3 listopada 2023 r. na bezczynność Wójta Gminy Człuchów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej G. K. wniósł o: stwierdzenie przez Sąd bezczynności organu, zobowiązanie organu do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem w terminie 7 dni; a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 3.000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając swoje zarzuty skarżący podał, że w dniu 25 września 2023 r. zwrócił się z wnioskiem do Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Człuchowie i do dnia wniesienia skargi do tutejszego Sądu nie otrzymał odpowiedzi na powyższy wniosek. W ocenie skarżącego takie działanie organu narusza art. 61 Konstytucji RP oraz ustawę o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że z uwagi na trudną sytuację zdrowotną pracownika oraz związane z tym zwolnienie lekarskie, a także natłok obowiązków GOPS w Człuchowie odniósł się po terminie do złożonego przez skarżącego wniosku i pismem z dnia 22 listopada 2023 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 25 września 2023 r. Pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. adwokat A. D., działając jako wyznaczony pełnomocnik z urzędu dla G. K., podtrzymała wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), obejmuje m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej na złożony przez skarżącego w dniu 25 września 2023 r. wniosek. Skarga taka nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p."). Ustawa ta definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych oraz stanowi, że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie (art. 1 ust.1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. stanowią, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1), przy czym jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Ustawodawca wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z wyżej powołanych przepisów wynika wprost, że organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej co do zasady udostępnia ją wnioskodawcy w formie wskazanej we wniosku w terminie 14 dni od wpływu wniosku albo odmawia jej udostępnienia wydając decyzję administracyjną lub umarza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie zwykłego pisma może nastąpić jedynie w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanej informacji bądź gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 10/21). Pamiętać jednocześnie należy, że właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/10). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej obowiązane są organy władzy publicznej, a tymi są niewątpliwie organy samorządowe (zob. pkt 21 komentarza do art. 4 u.d.i.p. [w:] A. Piskorz-Ryń (red.), M. Sakowska-Baryła (red.), Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, WKP 2023). Właściwym zatem podmiotem do udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 3 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. pozostaje odpowiedni organ władzy publicznej, w tym organ samorządu terytorialnego, a zatem w niniejszej sprawie właściwy organ Gminy Człuchów. To zatem Wójt Gminy Człuchów, jako organ wykonawczy gminy, której jednostką organizacyjna pozostaje Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Człuchowie, pozostaje podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, która pozostaje w jego dyspozycji. W niniejszej sprawie spełniony pozostawał zatem podmiotowy zakres zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem dysponentem żądanej przez skarżącego informacji publicznej odnoszącej się do działalności jednostki organizacyjnej gminy, jaką jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Człuchowie, pozostaje Wójt Gminy Człuchów. W rozpoznawanej sprawie należy zwrócić uwagę, że po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność, pismem z dnia 22 listopada 2023 r. udzielona została mu odpowiedź na wniosek z dnia 25 września 2023 r., a mianowicie wyjaśniono, że w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Człuchowie zatrudnionych jest 18 pracowników: 5 pracowników socjalnych - miesięczne wynagrodzenie brutto 5496,00 zł - 5628,00 zł; 7 opiekunek środowiskowych - miesięczne wynagrodzenie brutto 3810,00 zł - 4572,00 zł oraz 6 osób w administracji - miesięczne wynagrodzenie brutto 5095,80 zł - 7238, 40 zł. Ponadto wskazano, że w 2023 r. tj. od 01.01.2023 r. do chwili obecnej wydanych zostało 497 decyzji przyznających świadczenia w formie: zasiłku stałego, usług opiekuńczych, zasiłku celowego i w naturze, zasiłku okresowego, specjalistycznych usług opiekuńczych świadczonych osobom z zaburzeniami psychicznymi, zasiłku celowego na pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego. Natomiast przez ww. okres pomocą objętych zostało 642 osoby z terenu gminy wiejskiej Człuchów. Organ jednocześnie wyjaśnił, a zarazem przyznał, że z uwagi na zwolnienie lekarskie pracownika organu, a także natłok obowiązków, odniósł się do wniosku skarżącego po terminie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że poza sporem pozostawało, że odpowiedź na wniosek z dnia 25 września 2023 r. (data wpływu do organu – 26 września 2023 r.) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została udzielona skarżącemu z przekroczeniem terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wobec czego należało stwierdzić, że organ pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności (14-dniowy termin na udzielenie informacji upłynął w dniu 10 października 2023 r.). Jednocześnie, zważywszy na treść udzielonej skarżącemu odpowiedzi na wskazany powyżej wniosek z dnia 25 września 2023 r., należało - w ocenie Sądu –stwierdzić również, że przedmiotowa odpowiedź była niepełna. Organ bowiem w piśmie z dnia 22 listopada 2023 r. udzielił skarżącemu informacji w zakresie żądania zawartego w punktach 1 i 3 złożonego wniosku, natomiast pozostawił w istocie nierozpoznanym przedmiotowy wniosek skarżącego w zakresie zawartego w nim w punkcie 2 żądania, tj. w zakresie udostępnienia informacji polegającej na "podaniu imienia i nazwiska oraz informacji o tym, jakie otrzymują wynagrodzenie za pracę wraz z dodatkami, każdy z tych pracowników" (chodziło o pracowników GOPS w Człuchowie). Mając to na uwadze Sąd zobowiązał Wójta Gminy Człuchów do rozpatrzenia punktu 2 wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25 września 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 1 sentencji wyroku, natomiast w punkcie 2 sentencji wyroku, Sąd – na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – stwierdził, że Wójt Gminy Człuchów dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia punktu 1 i 3 ww. wniosku. Mając na uwadze konieczność rozpoznania przez organ wniosku skarżącego w zakresie żądania objętego punktem 2, Sąd pragnie wyjaśnić, że zasadniczo udzielenie informacji publicznej co do wydatkowania środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych pracownikom organów władzy publicznej nie wiąże się z koniecznością ingerencji w prawnie chronioną sferę prywatności. Udostępnienie informacji publicznej polega na ujawnieniu wynagrodzenia wypłacanego na określonym stanowisku, bez wskazywania danych osobowych konkretnej osoby. Informacją publiczną jest bowiem kwota wydawana na utrzymanie np. danego etatu, nie zaś to, jakie wynagrodzenie otrzymuje konkretna osoba. Jednak we wniosku o udostępnienie informacji publicznej w punkcie 2 skarżący wprost zażądał udostępnienia informacji publicznej o otrzymywanym wynagrodzeniu wraz z dodatkami przez konkretne osoby – pracowników GOPS w Człuchowie - wymienione z imienia i nazwiska. W ocenie Sądu w takim przypadku powstaje kolizja między dwoma konstytucyjnymi prawami jednostki, tj. prawem do prywatności oraz prawem do informacji publicznej. Kwestie związane z konfliktem między prawem do informacji publicznej a ochroną prawa do prywatności były przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. (sygn. akt K 17/05, OTK-A 2006 r. Nr 3, poz. 30). Z wyroku tego wynika, że Trybunał Konstytucyjny przyjmuje, iż możliwość ingerencji w prawo do prywatności ma znacznie szerszy zakres w stosunku do osób pełniących funkcje publiczne, niż do pozostałych osób. Trybunał nie wyłącza jednak nawet a priori ochrony prywatności osób pełniących funkcje publiczne. Zdaniem Trybunału ograniczenia dotyczące pewnych praw chronionych konstytucyjnie mogą być wprowadzane z uwagi na dobro wspólne. Do praw takich należy prawo do prywatności. W ocenie Trybunału nie zawsze dobro wspólne przeważa nad interesem indywidualnym. Jak bowiem wskazano powyżej, skoro skarżący w niniejszej sprawie żądał udostępnienia informacji publicznej, tj. informacji o wysokości wynagrodzeń (wraz z dodatkami), wydatkowanych przez Gminę Człuchów poszczególnym (tj. oznaczonym z imienia i nazwiska) pracownikom jednostki organizacyjnej tej Gminy utworzonej do wykonywania zadań z zakresu pomocy społecznej jakim jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Człuchowie, to w takiej sytuacji organ ma obowiązek takiej informacji udzielić bądź odmówić udostępnienia informacji publicznej, jeżeli uznaje, że wnioskowana w tym zakresie informacja publiczna nie może zostać udostępniona ze względu na dobra prawnie chronione. Przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ogranicza bowiem prawo do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej, jednakże wówczas – co należy podkreślić – odmowa udzielenia żądanej informacji publicznej następuje w wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji administracyjnej. W odniesieniu do żądania skarżącego wskazanego w punkcie 2 przedmiotowego wniosku oraz treści art. 5 ust. 2 u.d.i.p., Sąd pragnie także zwrócić uwagę, że sprawowanie przez określone osoby (pracowników organu/urzędu) funkcji publicznych wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, a zatem ustalenie czy w przypadku danego pracownika organu mamy do czynienia z funkcją publiczną, winno odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na instytucję zadania publiczne. Chodzi mianowicie o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnych w ramach instytucji, przy czym nie muszą to być jedynie osoby zajmujące stanowiska kierownicze w organie, lub osoby uprawnione do wydawania decyzji administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I OSK 185/20) wskazał, że takim osobami będą także osoby, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym, a zatem osoby pełniące takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów. Powyższe oznacza, że pracownikami samorządowymi pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p. będą nie tylko osoby zajmujące stanowiska kierownicze, ale także inni pracownicy samorządowi, którzy w ramach swoich obowiązków wykonują zadania, które wywierają wpływ na podejmowanie rozstrzygnięć o charakterze władczym. Tym samym rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 25 września 2023 r. we wskazanym zakresie organ winien mieć w pierwszej kolejności na uwadze, którzy z wymienionych w piśmie z dnia 22 listopada 2023 r. 18 pracowników GOPS (pracowników socjalnych, opiekunów środowiskowych czy osób zatrudnionych na stanowiskach administracyjnych), to osoby pełniące funkcję publiczną czy też mające związek z pełnieniem takiej funkcji (pojęcie bowiem "osoby pełniącej funkcję publiczną" odnosi się do osoby, która w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne, z wyłączeniem stanowisk usługowych i technicznych - por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 284/23), a następnie rozważyć możliwość i zakres udostępnienia skarżącemu wnioskowanej w punkcie 2 omawianego wniosku informacji publicznej w odniesieniu do tych osób. Przy czym pamiętać należy, że odmowa udostępnienia informacji publicznej, a zatem również informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, winna nastąpić w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Przechodząc do oceny zaistniałej w sprawie bezczynności organu, w ocenie Sądu stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność Wójta Gminy Człuchów nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 149 § 1a p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie zachowania organu jako bezczynności naruszającej prawo w sposób rażący jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 4016/19). W niniejszej sprawie nie zachodził przypadek lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia tej sprawy przez organ. Zaznaczenia też wymaga, że organ przed rozpoznaniem niniejszej skargi rozpoznał już przedmiotowy wniosek i odpowiedział na niego skarżącemu, choć – co stwierdził Sąd - w niepełnym zakresie. Z kolei ok. 1,5-miesięczna zwłoka – jak to tłumaczył organ – wynikała ze zbiegu okoliczności związanych z jednej strony z natłokiem obowiązków w GOPS w Człuchowie a z drugiej z absencja chorobową pracownika. Wobec powyższego Sąd nie zakwalifikował zaistniałej bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym - stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. - orzeczono w punkcie 3. sentencji wyroku. W niniejszej sprawie Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).