I OZ 38/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 529/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2024 r. znak SKO.4115.23.2024 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 5 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 529/24, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), odmówił [...] przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2023 r. znak SKO.4115.23.2024 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. W ocenie Sądu I instancji argumentacja wniosku nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżący uchybienie terminu oraz brak winy w tym uchybieniu uzasadnia powołując się na dolegliwości spowodowane wypadkiem, któremu uległ w 2023 roku, na skutek którego doznał obrażeń prawej ręki. Ból, który jest następstwem wypadku, trudności z wykonywaniem czynności życia codziennego, jak również częste wizyty u lekarzy specjalistów spowodowały, że skarżący nie był w stanie dochować terminu do wniesienia skargi. W ocenie WSA w Łodzi, jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie dokonującej czynności. We wniosku skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Co więcej, skarżący nie nadesłał jakiejkolwiek dokumentacji medycznej, na potwierdzenie swojego stanu zdrowia, na który się powołuje. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik z urzędu wyznaczony dla skarżącego, dochodząc jego uchylenia. W zażaleniu wskazał, że skarżący został wprawdzie wezwany do nadesłania dokumentacji medycznej uprawdopodabniającej niezachowanie terminu, jednak z uwagi na utrudniony kontakt ze skarżącym - pełnomocnik nie mógł dochować 14 dniowego terminu. Nadto, że przebyty wypadek a w konsekwencji poważne obrażenia których skarżący doznał, powodują problemy z wykonywaniem prostych czynności manualnych i podstawowych czynności życia codziennego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Kluczowym zagadnieniem w sprawie o przywrócenie terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy. Wskazać zatem w pierwszej kolejności trzeba, że postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym, czynności podejmowane przez strony muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach i w stosownej formie. Terminy do składania wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na ujemne skutki procesowe. Odnosząc się do analizowanej sprawy trudno uznać za brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi – nie nadanie skargi w terminie z uwagi na poprzedzające tę czynność bóle i niesprawność prawej ręki spowodowane z kolei wypadkiem. Osoba zainteresowana przebiegiem postępowania w przypadku braku możliwości sporządzenia i nadania w urzędzie pocztowym skargi – może przecież umocować (upoważnić) do działania w swoim imieniu osoby trzecie, bądź po prostu zwrócić się o pomoc do osób trzecich w wykonaniu tych prostych czynności. Wskazane w zażaleniu sytuacje nie uzasadniają zatem w żaden sposób przywrócenia terminu, ani nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak kataklizmy, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą i wykazanie tych sytuacji w sposób przekonywujący. Nadto, odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazującej na nienadesłanie w zakreślonym przez Sąd 14 dniowym terminie dokumentacji medycznej uprawdopodabniającej niezachowanie terminu – wskazać należy, że Sąd w pierwszej kolejności wyznaczył termin 7 dniowy, a na prośbę pełnomocnika wydłużył termin o kolejne 14 dni, mimo tego do wniosku, ani do zażalenia pełnomocnik w dalszym ciągu takiej dokumentacji nie dołączył, ani też żadnej innej na potwierdzenie swoich argumentów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi właściwie zatem ocenił, że wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na wskazane we wniosku oraz zażaleniu okoliczności, trudno uznać, że skarżący nie miał żadnej możliwości podjęcia działania w celu sporządzenia i złożenia skargi do Sądu. Za Sądem I instancji wskazać trzeba, że brak dbałości o własne interesy i należytej staranności przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - oznacza brak wyłączenia winy w przypadku choćby lekkiego niedbalstwa. Wskazane zaniedbania obciążają samego skarżącego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., I OZ 1226/14, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.