II SA/Rz 823/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Marcin Kamiński AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 września 2021 r. sprawy ze skargi B. B. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium"), na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz.256 ze zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 33 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., dalej: "p.g.k."), umorzyło postępowanie z wniosku A. B. i B. B. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt") nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r., o rozgraniczeniu nieruchomości stanowiących własność A. F. (dalej: "Wnioskodawca") oznaczonymi numerami 480/1 i 480/2, z nieruchomościami oznaczonymi jako działka nr 481 stanowiącymi współwłasność Skarżących oraz z nieruchomościami oznaczonymi jako działki nr 474, 475 i 476, stanowiącymi własność H. C. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że Skarżący wnioskiem z dnia 10 lutego 2020 r., wystąpili do Kolegium o stwierdzenia nieważności decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., zarzucając decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 32 p.g.k. oraz przepisów prawa procesowego, tj. art.156 § 1pkt 2 K.p.a w zw. z art. 107 K.p.a. Kolegium przedstawiło przebieg postępowania rozgraniczeniowego poprzedzającego wydanie przez Wójta decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności oraz zawartą w decyzji tej argumentację organu. Decyzja Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., nie stała się ostateczna, gdyż Skarżący złożyli wniosek o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w [...], celem rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym. Kolegium nadmieniło, że wyrokiem z dnia 14 października 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 612/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA") uchylił postanowienie Kolegium nr [....] z dnia [...] kwietnia 2020 r., utrzymujące w mocy własne postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2020r., o odmowie wszczęcia na wniosek Skarżących postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. WSA stwierdził, że przymiot strony postępowania rozgraniczeniowego powinna posiadać także Gmina [...] nie tylko w zakresie punktów trójgranicy ale i północnych punktów granicy działek 415 z działką nr 481 oraz z działką 474. W zaleceniach Sąd nakazał Kolegium wystąpienie do Sądu Rejonowego w [...] (dalej: "SR") o zajęcie jednoznacznego stanowiska co do tego, czy na skutek wniosku Skarżących o przekazanie sprawy do sądu powszechnego otworzyła się droga sądowa co do całej decyzji rozgraniczeniowej, czy też tylko do części a jeśli tak, to do jakiej. Nadto WSA stwierdził, że w tym celu konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, co wyklucza wydanie postanowienia w trybie art. 61a §1 K.p.a. Realizując te wytyczne Kolegium wystąpiło do SR. W piśmie z dnia 28 stycznia 2021 r. SR potwierdził, że przedmiotem postępowania sądowego w sprawie sygn. [...] jest rozgraniczenie działek nr 480/1 i 480/2 z działką nr 481 oraz z działkami nr 474, 475 i 476. Sprawę o rozgraniczenie zainicjował Wnioskodawca, zatem również w postępowaniu sądowym ustaleniu podlega tylko przebieg granic jego nieruchomości z działkami sąsiednimi, które wskazał w swoim wniosku. Granice działki nr 481 (współwłasność Skarżących) są więc objęte postępowaniem sądowym tylko w zakresie wspólnej granicy z działkami Wnioskodawcy. Sprawa nadal jest w toku i nie zapadło jeszcze żadne rozstrzygnięcie. Kolegium wskazało na materialnoprawną podstawę decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości (art. 33 ust.1 i ust. 3 p.g.k.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2014 r., sygn. III CZP 48/14, gdzie podkreślono, że użycie w przepisie art. 33 ust. 3 p.g.k. zwrotu o przekazaniu sprawy oznacza, że ustawodawca uznaje, iż sprawa o rozgraniczenie jest prowadzona w odpowiednim dla niej jednym postępowaniu, obejmującym obligatoryjny etap administracyjny i fakultatywny etap sądowy. Tylko przy takim rozumieniu konstrukcji postępowania rozgraniczeniowego można mówić o przekazaniu sprawy z fazy administracyjnej do jej dalszego rozpoznawania w postępowaniu sądowym. Skorzystanie przez stronę postępowania administracyjnego z możliwości żądania przekazania sprawy sądowi należy uznać za czynność otwierającą drogę sądową w sprawie o rozgraniczenie konkretnie oznaczonych nieruchomości. Ten skutek procesowy ma istotne znaczenie dla bytu decyzji administracyjnej określającej przebieg granicy, nie można bowiem przyjmować, że w sprawie, w której została otwarta droga sądowa i o rozgraniczeniu może orzec sąd, mogą pozostawać w mocy skutki wcześniej wydanej decyzji administracyjnej. Przejście sprawy o rozgraniczenie do etapu postępowania sądowego powoduje, że decyzja o rozgraniczeniu traci byt. Do stwierdzenia takiego skutku żądania przekazania sprawy sądowi nie jest konieczne istnienie przepisu ustawowego potwierdzającego utratę bytu prawnego decyzji administracyjnej; utrata skutków takiej decyzji jest wynikiem zamknięcia etapu postępowania administracyjnego w związku ze złożeniem przez stronę żądania przekazania sprawy sądowi. Takie rozumienie przedmiotowych kwestii Kolegium uznało za prawidłowe podkreślając, że poczynione w sprawie ustalenia faktyczne wykazały, że cała decyzja z dnia [...] lipca 2018r., w kształcie i zakresie opisanym w jej rozstrzygnięciu, utraciła byt prawny. Nie zmienia takiego stanu także fakt braku udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym Gminy [...] (styk trójgranic), bowiem utrata mocy obowiązującej całości przedmiotowej decyzji Wójta nie tworzy nowego stanu tak faktycznego, jak i prawnego także dla działek będących gminnymi drogami publicznymi (nr 415 oraz 417). Na skutek przekazania sprawy do sądu, administracyjno-prawna sprawa o rozgraniczenie nieruchomości wróciła do stanu początkowego, tj. do dnia złożenia przez Wnioskodawcę wniosku o rozgraniczenie i to sąd powszechny będzie rozstrzygał o przebiegu granic - być może także w stosunku do działek będących drogi gminnymi. W konkluzji Kolegium uznało, że z uwagi na żądania przekazania sprawy rozgraniczenia sądowi na podstawie art. 33 ust. 3 p.g.k., utraciła swój byt prawny decyzja administracyjna Wójta z dnia [....] lipca 2018 r. i niezależnie od dalszych losów postępowania o rozgraniczenie przed sądem, decyzja o rozgraniczeniu nie odzyskuje swojego bytu w obrocie prawnym. Zatem brak przedmiotu sprawy w postaci decyzji administracyjnej objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności musiał skutkować umorzeniem, jako bezprzedmiotowe, prowadzonego przez Kolegium postępowania. W skardze Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, wystąpienie do SR o wskazanie, czy postępowanie w związku z odwołaniem wniesionym przez skarżących od decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r. o rozgraniczeniu nieruchomości toczy się z udziałem Gminy [...] i dotyczy również granic działki nr 415 dla wykazania, iż w części w jakiej zmianie na skutek w/w decyzji uległy również granice tej działki, decyzja uzyskała walor ostateczności oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżonej decyzji Skarżący postawili zarzut naruszenia przepisów: I. prawa materialnego, tj.: a) art. 32 p.g.k. poprzez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na nie wezwaniu do udziału w postępowaniu i stawienia się na gruncie Gminy [...] jako strony w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości (jedynie jako przedstawiciela organu), skutkiem czego obecnie sprawa sądowa toczy się bez udziału gminy, a skarżący nie mają możliwości domagania się ustalenia stanu prawnego z działką gminną nr 415, która została "powiększona" na skutek czynności geodety w ramach rozgraniczenia; b) art. 33 p.g.k., poprzez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta, podczas gdy wydana przez Wójta decyzja w sprawie rozgraniczenia nieruchomości zawiera ukryte rozstrzygnięcie co do działki nie objętej rozgraniczeniem, a która to działka nr 415, stanowiąca własność Gminy [...] również powinna zostać uwzględniona w orzeczeniu, ponieważ doszło do zwiększenia jej powierzchni kosztem nieruchomości pozostałych właścicieli działek; c) art. 29 ust. 2 p.g.k. poprzez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta, podczas gdy prawidłowa wykładnia przedmiotowej normy powinna prowadzić do wniosku, iż działka nr 415, stanowiąca własność Gminy [...], również powinna zostać ujęta w postępowaniu rozgraniczeniowym, a postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego winno zostać uzupełnione o tę działkę, skutkiem czego decyzja o rozgraniczeniu powinna również dotyczyć tej nieruchomości, ponieważ faktycznie w wyniku dokonanego rozgraniczenia doszło do zmiany powierzchni tej działki, a tym samym, zmiany jej granic, co nie wynika z żadnego dokumentu urzędowego, a zostało dokonane kosztem innych, sąsiednich działek, które podlegały rozgraniczeniu; II. prawa procesowego: 1) art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) w zw. z art. 105 K.p.a. poprzez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta, podczas gdy skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji wskazali na szereg uchybień materialnych i procesowych, jakich dopuścił się organ przy wydawaniu tej decyzji, co winno skutkować stwierdzeniem jej nieważności jako decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na naruszenie: a) art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 107 K.p.a. poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na niejako ukrytym zawarciu w decyzji rozstrzygnięcia dotyczącego zmiany powierzchni działki nr 415, której właścicielem jest Gmina [...]. Zmiana powierzchni tej działki nie wynika wprost z sentencji decyzji ani z uzasadnienia, tylko jedynie z mapy uzupełniającej z rozgraniczenia nieruchomości sporządzonej w dniu 21 marca 2018 r. Wymieniona działka nr 415 nie była przedmiotem postępowania o rozgraniczeniu nieruchomości, a Gmina [...] nie była stroną postępowania i nie została w decyzji oznaczona jako strona postępowania; b) art. 28 K.p.a. poprzez pominięcie udziału strony w postępowaniu, tj. pominięcie udziału Gminy [...] jako właściciela działki nr 415, która formalnie nie została ujęta w decyzji o rozgraniczeniu, jednak w jego wyniku doszło do zwiększenia powierzchni tej działki kosztem nieruchomości pozostałych osób, biorących udział w postępowaniu rozgraniczeniowym, skutkiem czego organ ten nie bierze również udziału w postępowaniu o rozgraniczenie, toczącym się przed Sądem, a skarżący nie mają możliwości usunięcia nieprawidłowości naniesionych na mapę uzupełniającą z rozgraniczenia nieruchomości, która stanowi podstawę wpisania zmian w ewidencji gruntów i odwrócenia negatywnych skutków, w postaci zwiększenia powierzchni działki nr 415 kosztem nieruchomości innych osób, w tym m.in. skarżących; c) art. 24 § 1 pkt 1 K.p.a., poprzez wydanie decyzji przez Wójta jako przedstawiciela Gminy [...], w sprawie w której stroną postępowania jest Gmina [...]. Na mocy tej decyzji Gmina przyznała sama sobie kosztem wnioskujących i właściciela sąsiedniej działki nr 480/1 i 480/2, korzyść w postaci powiększenia swojej działki nr 415 o 66 m2; d) art. 8 § 1 K.p.a., tj. naruszenie zasady pogłębiania zaufania, poprzez prowadzenie postępowania w sposób zmniejszający poziom zaufania jego uczestników do władzy publicznej, polegający na podstępnym, ukrytym przyznaniu w decyzji Gminie [...] korzyści w postaci powiększenia powierzchni działki nr 415, której jest właścicielem; e) art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, skutkujące błędnymi ustaleniami faktycznymi i umorzeniem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, podczas gdy błędnie ustalono i przyjęto, że - postępowanie nieważnościowe jest bezprzedmiotowe, wskutek czego Kolegium było zobligowane do umorzenia postępowania, podczas gdy skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wskazali szereg nieprawidłowości w postępowaniu, prowadzonym przez Wójta Gminy [...], w tym również naruszenia przepisów prawa materialnego, a co za tym idzie, wskazali na przesłanki, uzasadniające wniosek i wskazujące na zasadność wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta w sprawie rozgraniczenia; - postępowanie podlegało umorzeniu, podczas gdy organ nie wziął pod uwagę i nie przeprowadził zaleceń WSA z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 612/20, uchylającego poprzednie postanowienia Kolegium wydane w sprawie, a w szczególności organ nie ustalił zakresu zaskarżenia decyzji Wójta przez skarżących, nie zbadał, czy w zakresie granicy z działką nr 415 decyzja również została zaskarżona czy może w tym zakresie stała się ona prawomocna i ostateczna, a także nie przeprowadził czynności wyjaśniających postępowania dowodowego, co zalecił WSA wprost w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Rz 612/20; - organ był zobligowany do umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta z powodu złożenia wniosku o rozpoznanie sprawy rozgraniczenia przez sąd, podczas gdy błędy, jakie popełnił Wójt na etapie postępowania administracyjnego doprowadziły do tego, że Gmina nie jest uczestnikiem postępowania sądowego, a skarżący nie mają możliwości odwrócić skutków decyzji w postaci podstępnego powiększenia działki Gminnej nr 415, podczas gdy sentencja przedmiotowej decyzji nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia w zakresie działki nr 415 i jej powiększenia, a jedynie przysporzenie to zostało uwidocznione na dołączonej do decyzji mapie uzupełniającej z rozgraniczenia nieruchomości, która to mapa, a nie decyzja organu czy Sądu w przypadku działki 415 będzie podstawą do wpisania w ewidencji zmian, w tym powierzchni działki 415 i działek skarżących oraz Wnioskodawcy. SR bowiem nie uważa Wójta za stronę postępowania rozgraniczeniowego i pomija fakt, że powiększeniu uległa działka 415, jak również nie znajduje podstaw do wydawania orzeczenia, które przywróciłoby powierzchnię działki 415 do poprzedniego areału, bez jego powiększenia kosztem działki skarżących i Wnioskodawcy, a nadto decyzja Wójta w sprawie rozgraniczenia zostanie usunięta z obrotu prawnego dopiero wskutek wydania prawomocnego orzeczenia Sądu w tej sprawie, do tego czasu decyzja jest ostateczna i posiada moc wiążącą; - wskutek złożenia wniosku do sądu o rozgraniczenie, decyzja Wójta z dnia [...] lipca 2018 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, podczas gdy nie zostały usunięte jej skutki w postaci zmian naniesionych na mapę uzupełniającą z rozgraniczenia nieruchomości w zakresie zwiększenia powierzchni działki nr 415, będącej własnością Gminy [...], która nie jest stroną postępowania rozgraniczeniowego przed Sądem, a organ nie zbadał, czy decyzja została zaskarżona przez skarżących również w tym zakresie, a nadto decyzja straci moc wiążącą oraz przymiot ostateczności dopiero z chwilą wydania prawomocnego orzeczenia Sądu. 2) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") poprzez umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo nie przeprowadzenia postępowania dowodowego i nie zrealizowania innych zaleceń, zawartych w wyroku WSA z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 612/20. W obszernym uzasadnieniu Skarżący rozwinęli podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. I. 1. Stan sprawy jest następujący. Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., Wójt orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości stanowiących własność Wnioskodawcy oznaczonych numerami 480/1 i 480/2, z nieruchomościami oznaczonymi jako działka nr 481 stanowiących współwłasność Skarżących oraz z nieruchomościami oznaczonymi jako działki nr 474, 475 i 476, stanowiącymi własność H. C. Decyzja ta nie stała się ostateczna, gdyż Skarżący złożyli wniosek o przekazanie sprawy do SR. 2. Wnioskiem z dnia 10 lutego 2020 r., Skarżący wystąpili do Kolegium o stwierdzenia nieważności decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., w powodu rażącego naruszenia prawa. Kolegium, po rozpatrzeniu wniosku, postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., orzekło o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2018 r., a następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2020r. Na skutek skargi Skarżących, WSA wyrokiem z dnia 14 października 2020 r. sygn. II SA/Rz 612/20, uchylił postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2020 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] marca 2020 r. 3. Ponownie rozpoznając wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r. Kolegium, decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., umorzyło postępowanie w przedmiotowej sprawie; rozstrzygnięcie to stanowi przedmiot skargi. II. W rozpoznawanej sprawie fundamentalne znaczenie ma art. 153 P.p.s.a., wedle którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu Sądu, gdyż są nimi związane (zob. np. wyrok NSA z dnia 245 marca 2021 r. sygn. I OSK 4162/18). III. Wskazania odnośnie do dalszego postępowania sformułowane zostały w wyroku WSA z dnia 14 października 2020 r. sygn. II SA/Rz 612/20, uchylającym postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2020 r. i poprzedzające je postanowienie z dnia [....] marca 2020 r. W uzasadnieniu tego wyroku WSA stwierdził m.in., że: "W niniejszej sprawie decyzja Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2018 r. dotyczyła rozgraniczenia nieruchomości A. F., właściciela dz. 480/1 i 480/2 poł. w [...], z działką skarżących nr 481 od zachodu i od wschodu z działkami nr 474, 475, 476 własności H. C. Taka jest sentencja ww. decyzji. Dopiero z uzasadnienia tej decyzji można się dowiedzieć o sposobie rozgraniczenia. Wskazano w nim, że przebieg granic obrazuje operat techniczny z wykonania rozgraniczenia sporządzony przez geodetę (...) i przyjęty do zasobu ewidencji gruntów i budynków (k. 1 akt administracyjnych, w wersji kolorowej mapa uzupełniająca z rozgraniczenia nieruchomości dołączona do pisma skarżących z 3 października 2020 r.). Oczywistym jest, że co do zasady rozgraniczenie obejmowało tzw. punkty trójgranicy rozgraniczonych działek, w tym wypadku z działkami drogowymi nr 415 i nr 417 własności Gminy. Wynika to zresztą także z wykazu zmian na opisanej wyżej mapie uzupełniającej. (...) Szkopuł w tym, że stanowiąca załącznik do decyzji o rozgraniczeniu mapa, z której wyłącznie wynika przebieg granic rozgraniczonych działek ma szerszy zakres niż sentencja decyzji rozgraniczeniowej. Dotyczy to całej północnej granicy działek nr 481 i nr 474 z działką nr 415. W tej sytuacji jedyną możliwą do zaakceptowania wykładnią treści decyzji Wójta o rozgraniczeniu jest taka, że decyzja obejmuje północne granice działek nr 481 i nr 474 z działką nr 415. W ewidencji gruntów granica na tych odcinkach jest ujawniona na podstawie mapy z rozgraniczenia. Możliwości podważenia tej granicy przez skarżących w innym trybie niż rozgraniczenie są żadne". Formułując wytyczne WSA stwierdził, że "W niniejszej sprawie rzeczą SKO będzie wystąpienie do Sądu Rejonowego o jednoznaczne zajęcie stanowiska, co do tego czy na skutek wniosku skarżących z dnia 17 sierpnia 2018 r. o przekazanie sprawy do Sądu otworzyła się droga sądowa co do całej decyzji rozgraniczeniowej (w kształcie i zakresie opisanym w tym uzasadnieniu), czy też tylko w części, a jeśli tak to jakiej. Oczywiście kluczowe znaczenie ma tu stanowisko skarżących, którzy powinni sprecyzować przed Sądem Rejonowym czy zaskarżyli całe rozgraniczenie czy tylko granice swojej działki i które. Powyższe rozważania oznaczają także, że konieczne będzie prowadzenie przez SKO czynności wyjaśniających postępowania dowodowego co wyklucza wydawanie postanowień w trybie art. 61a § 1 K.p.a.". Procedując ponownie w przedmiocie wniosku Skarżących z dnia 10 lutego 2020 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., Kolegium wystąpiło do SR z pytaniami podanymi w uzasadnieniu wyroku. Uzyskało informację, że "przedmiotem postępowania sądowego w sprawie [...] jest rozgraniczenie działek nr 480/1 i 480/2 własności A. F. z działką nr 481 własności A. B. i B. B. oraz z działkami nr 474,475 i 476 własności H. C. Wnioskodawcą w sprawie rozgraniczenia był A. F., zatem w postępowaniu sądowym ustaleniu podlega tylko przebieg granicy jego nieruchomości z działkami sąsiednimi, które wskazał w swoim wniosku. Granice działki uczestników A. B. i B. B. nr 481 są więc objęte postępowaniem sądowym tylko w zakresie wspólnej granicy z działkami wnioskodawcy A. F. Sprawa [...] nadal jest w toku i nie zapadło jeszcze żadne rozstrzygnięcie" (pismo z dnia 28 stycznia 2021 r.). Przy tej treści informacji zasadnie Kolegium przyjęło, że decyzja z dnia [...] lipca 2018r., w całości utraciła byt prawny. Wskazać należy, że przedmiot rozgraniczenia wyznaczony został we wniosku A. F. Oznacza to, że rozgraniczenie dokonane decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. mogło dotyczyć sprawy administracyjnej wyłącznie w granicach tego wniosku. Decyzja, to również jej uzasadnienie, zatem na skutek przekazania sprawy do sądu, sprawa administracyjna o rozgraniczenie nieruchomości w całości wróciła do stanu początkowego, tj. do wniosku o rozgraniczenie. Powtórzyć należy, że sprawę administracyjną o rozgraniczenie wyznaczył wniosek A. F. i tylko w takim zakresie o rozgraniczeniu mogła rozstrzygać decyzja. Decyzja ta, na skutek przekazania sprawy na podstawie art. 33 ust. 3 p.g.k., utraciła w całości swój byt prawny. Stwierdzenie to dotyczy również uzasadnienia decyzji rozgraniczeniowej, w którym przywołana została mapa uzupełniająca sporządzona przez uprawnionego geodetę. W konsekwencji, decyzja Wójta z dnia [...] lipca 2018 r. nie tworzy nowego stanu prawnego nie tylko dla działek wymienionych w rozstrzygnięciu, ale także dla działek będących gminnymi drogami publicznymi (nr 415 oraz 417). Stąd też rozważania WSA dotyczące udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym Gminy [....] (styk trójgranic) nie upoważniają do wniosku, że w obrocie prawnym pozostała część decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., która mogłaby być przedmiotem sprawy administracyjnej o stwierdzenie nieważności. Reasumując Sąd stwierdza, że nastąpiła w całości utrata mocy obowiązującej decyzji Wójta o rozgraniczeniu (wraz z uzasadnieniem oraz sporządzoną w tym postępowaniu mapą uzupełniającą). Natomiast sprawa administracyjna o rozgraniczenie nieruchomości wróciła do stanu początkowego, tj. do dnia złożenia przez Wnioskodawcę wniosku o rozgraniczenie i obecnie to sąd powszechny będzie rozstrzygał o przebiegu granic oraz decydował o uczestnikach postępowania rozgraniczeniowego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wbrew zarzutom skargi Kolegium nie dopuściło się naruszenia art. 153 P.p.s.a. Wytyczne zawarte w wyroku WSA z dnia 14 października 2020 r. sygn. II SA/Rz 612/20 zostały bowiem wykonane, a uzyskana z SR informacja stanowiła podstawę do trafnych końcowych wniosków. Brak przedmiotu w postaci decyzji administracyjnej objętej wnioskiem Skarżących z dnia 10 lutego 2020 r. ma ten skutek, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta z dnia [...] lipca 2018 r., jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu. Oznacza to również, że zarzuty skargi formułowane pod adresem nieistniejącej decyzji (z dnia [...] lipca 2018 r.) nie mogą być oceniane. Z tych przyczyn Sąd orzekł, jak w wyroku, na podstawie art. 151 P.p.s.a.