V SA/Wa 1771/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2021 r. sprawy ze skargi W. S.-T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] (zwaną dalej: "Skarżącą") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (zwanego dalej: "Dyrektorem Izby") z dnia 24 sierpnia 2020 r. nr 1401-IEE1.711.1.132.2020.5.AC, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie (zwanego dalej: "Dyrektorem Oddziału" bądź "wierzycielem") z dnia 11 marca 2020 r. nr 440300/71/542/2020/REDw-P/3/RE w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wierzyciel, działając na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.; zwanej dalej "u.p.e.a.") wystosował do Skarżącej następujące upomnienia: - z dnia 11 maja 2011 r. od nr UPM440311031901 do nr UPM440311031940, nr UPM440311031942, od nr UPM440311031991 do nr UPM440311032000, od nr UPM440311032223 do nr UPM440311032245, od nr UPM440311032273 do nr UP UPM440311032316, od nr UPM440311032318 do nr UPM440311032321, wzywające do uregulowania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za: 01-12/2003 r., 01-02/2004 r., 08-09,12/2005 r., 01,03-11/2006 r., 01/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r., należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za: 01-12/2003 r., 01/2004 r., 11,12/2005 r., 01,03-11/2006 r., 03/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r., należności z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: 01-12/2003 r., 01-02/2004 r., 12/2005 r., 01,03-11/2006r., 01/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r. - doręczone Skarżącej w dniu 17 maja 2011 r., - z dnia 19 września 2011 r. od nr UPM440311077422 do nr UPM440311077424, wzywające do uregulowania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: 04,06,07/2011 r. – doręczone Skarżącej w dniu 30 września 2011 r., - z dnia 27 października 2011 r. od nr UPM440311077422 do nr UPM440311077424, obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za 12/2002 r. – doręczone Skarżącej w dniu 3 listopada 2011 r. Powyższe upomnienia zawierały pouczenia, że w przypadku nieuregulowania należności we wskazanym terminie, zostanie wobec Skarżącej wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej. W związku z nieuregulowaniem należności wskazanych w ww. upomnieniach, wierzyciel wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku Skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych: - z dnia 27 października 2011 r. od nr TW1440311058345 do nr TW1440311058371, od nr TW1440311058373 do nr TW1440311058468, obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za: 01-12/2003 r., 01-02/2004 r., 08-09,12/2005 r., 01,03-11/2006 r., 01/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r., należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za: 01-12/2003 r., 01/2004 r., 11,12/2005 r., 01,03-11/2006 r., 03/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r., należności z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: 01-12/2003 r., 01,02/2004 r., 12/2005 r., 01,03-11/2006 r., 01/2009 r., 02-12/2010 r., 01-03/2011 r., - z dnia 27 października 2011 r. od nr TW4440311002344 do nr TW4440311002346, obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za: 04,06,07/2002 r., - z dnia 15 listopada 2011 r. nr TW1440311060302, nr TW1440311060311, nr TW1440311060320, obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za 12/2002 r. Odpisy powyższych tytułów wykonawczych doręczono Skarżącej w dniu 14 grudnia 2011 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r., uzupełnionym 3 września 2019 r., Skarżąca wniosła skargę na działania Dyrektora Oddziału dotyczące skierowania wniosku o ustanowienie hipoteki przymusowej oraz o dokonanie wpisu zastawu skarbowego. W piśmie tym zwróciła się również o umorzenie postępowania egzekucyjnego ze względu na wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 59 § 1 pkt 2, 7 i 10 u.p.e.a. Wskazała, że bieg terminu przedawnienia przedmiotowych zaległości nie został zawieszony, w konsekwencji należności objęte decyzją przedawniły się. Jednocześnie poinformowała, że nie została powiadomiona o rozpoczęciu egzekucji żadnymi pismami, co uniemożliwiło jej odwoływanie się w terminach przewidzianych w art. 15 § 1 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia 30 września 2019 r. Dyrektor Oddziału odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Na skutek rozpoznania zażalenia, Dyrektor Izby wydał w dniu 22 stycznia 2020 r. postanowienie, którym uchylił w całości postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Rozpatrując ponownie sprawę, Dyrektor Oddziału wezwał Skarżącą do doprecyzowania pisma z dnia 12 sierpnia 2019 r. poprzez wskazanie, czy wnosi o umorzenie postępowania egzekucyjnego należności objętych decyzją z dnia 11 grudnia 2012 r. nr 4403411DZPDZ12/00203, tj. za okres od 12/2002 do 07/2011. Jednocześnie wyjaśnił, że nie prowadzi postępowania egzekucyjnego za okres od 12/2002 do 07/2011 na podstawie ww. decyzji, lecz na podstawie upomnień. Organ egzekucyjny doręczył Skarżącej odpisy tytułów wykonawczych od nr TW1440311058345 do nr TW1440311058468 w dniu 10 lutego 2020 r., natomiast odpisy tytułów wykonawczych od nr TW4440311002344 do nr TW4440311002346 w dniu 26 lutego 2020 r. W odpowiedzi Skarżąca doprecyzowała, że pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r. wniosła również o umorzenie postępowania egzekucyjnego należności objętych decyzją z dnia 11 grudnia 2012 r. nr 4403411DZPDZ12/00203, tj. za okres od 12/2002 do 07/2011. Strona podniosła przy tym, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie upomnień jest złamaniem przepisów prawa, gdyż zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. Dyrektor Oddziału, działając na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i 7 w związku z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a."), odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o wskazanych wyżej numerach. Nie zgadzając się z treścią wydanego rozstrzygnięcia, Skarżąca złożyła zażalenie. Dyrektor Izby po ponownym rozpoznaniu sprawy, zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, uznając jego słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wierzyciel doręczył Skażącej upomnienia za poszczególne okresy rozliczeniowe, a następnie, w związku z nieuregulowaniem należności wskazanych w tych upomnieniach wystawił tytuły wykonawcze. Dlatego też w ocenie organu egzekucyjnego, w zaistniałej sytuacji należało uznać, że doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia należności, a w konsekwencji nie można było uznać, aby spoczywający na zobowiązanej obowiązek wygasł i postępowanie egzekucyjne w oparciu o art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. powinno zostać umorzone. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem prawa, z uwagi na doręczenie odpisów tytułów wykonawczych i zawiadomienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego po upływie terminów przedawnienia. Zdaniem Skarżącej dopiero z chwilą skutecznego dokonania powyższej czynności procesowej dochodzi do wszczęcia egzekucji administracyjnej. Skarżąca podkreśliła, że od lutego 2019 r. rozpoczęła się jej "batalia" o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W tym czasie nie otrzymała jeszcze tytułów wykonawczych, ani żadnego zawiadomienia o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Dopiero w lutym 2020 r. przesłano kserokopie odpisów tytułów wykonawczych. W ocenie Strony ww. kserokopie nie spełniają wymagań proceduralnych. W art. 26 § 5 u.p.e.a. jest mowa o doręczeniu odpisu tytułu wykonawczego, a nie jego kserokopii (tym bardziej bez potwierdzenia za zgodność z oryginałem). Skarżąca podniosła, że Dyrektor Oddziału ZUS przyjmuje za datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego datę odbioru zajęć o nr: od ZAR440311004390 do ZAR440311004392 przez BRE Bank S.A. w dniu 18 listopada 2011 r. jako spełnienie jednego ze wskazanych poniżej warunków, powołując się na wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2019 r. o sygn. akt II FSK 1588/17, w którym stwierdzono, że "wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą zaistnienia jednego z wymienionych w art. 26 § 5 u.p.e.a. zdarzeń, tj. doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego albo doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Oba warunki wszczęcia egzekucji administracyjnej wymienione są na zasadnie alternatywy rozłącznej, zatem wystarczające jest spełnienie jednego z nich, by uznać, że doszło do owego wszczęcia". W ocenie Skarżącej powoływanie się na wyrok wydany dwa lata po upłynięciu terminu przedawnienia i stosowanie zawartych w nim interpretacji przepisów w przedmiotowej sprawie, gdzie doręczenie odpisów tytułów wykonawczych winno nastąpić w 2011 r., a zobowiązania objęte tymi tytułami wykonawczymi uległy przedawnieniu z 1 stycznia 2017 r., jest niezgodne z przepisami prawa. Do czasu ww. wyroku NSA stosowana była inna interpretacja art. 26 § 5 u.p.e.a., tj. zarówno pkt 1 i pkt 2 warunkują wszczęcie egzekucji od doręczenia dłużnikowi tytułu wykonawczego. Dopóki dłużnik nie otrzyma tytułów wykonawczych nie następowało wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Strona stwierdziła ponadto, że upomnienie zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzedza postępowanie egzekucyjne. Upomnienie nie jest zatem czynnością dokonaną w postępowaniu egzekucyjnym. Pisemne upomnienie zawiera bowiem wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Upomnienie ma więc walor czysto informacyjny, przypomina bowiem zobowiązanemu o konieczności wykonania nałożonego na niego obowiązku oraz wskazuje na konsekwencje niewykonania obowiązku - wszczęcie egzekucji administracyjnej. Upomnienie, skoro nie jest czynnością w postępowaniu egzekucyjnym, to tym samym nie zawiesza biegu terminu przedawnienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy rację ma Skarżąca, że doszło do przedawnienia należności z tytułu składek, a więc postępowanie egzekucyjne powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Instytucja przedawnienia należności z tytułu składek została uregulowana w art. 24 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.; zwanej dalej "u.s.u.s."). Przepis ten, na mocy ustawy z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2002 r. Nr 241, poz. 2074 ze zm.), od 1 stycznia 2003 r. stanowił, że należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Z kolei od 1 stycznia 2012 r. przepis ten obowiązuje w brzmieniu nadanym przez art. 11 pkt 1 ustawy z 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. z 2011 r. Nr 232, poz. 1378). Niniejsza ustawa skróciła termin przedawnienia należności ze składek oraz tych nienależnie opłaconych o połowę – do 5 lat z dotychczasowych 10. Tym samym przedawnienie zaległości składkowych, którego bieg rozpoczął się 1 stycznia 2012 r. lub później, wynosi 5 lat. Jednakże ustawodawca przewidział wyjątek wprowadzając przepis intertemporalny, tj. art. 27 ust. 1 przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym m.in. do przedawnienia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 24 pkt 4, którego bieg rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2012 r., stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2012 r. Zgodnie natomiast z ust. 2: "Jeżeli przedawnienie rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z przepisami dotychczasowymi wcześniej, przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu". Z kolei przedawnienie należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1373 ze zm.). W myśl art. 93 ust. 2 tej ustawy należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ulegają przedawnieniu na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych. Podobnie rzecz się ma odnośnie przedawnienia składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W myśl bowiem art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych (...) stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne, w tym wyżej opisany art. 24 tej ustawy. Stwierdzić zatem należy, że w u.s.u.s. przewidziano instytucję prawną mającą na celu przeciwdziałanie przedawnieniu należności z tytułu składek, uregulowaną w art. 24 ust. 5b u.s.u.s., który stanowi, że bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że za pierwszą czynność zmierzającą do wyegzekwowania należności należy uznać pisemne upomnienie skierowane do dłużnika, albowiem bez doręczenia upomnienia nie jest możliwe wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że podjęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności oraz zawiadomienie o tym dłużnika są to dwie przesłanki, które muszą wystąpić, aby nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Zawiadomienie dłużnika musi nastąpić przed upływem okresu wymienionego w art. 24 ust. 4 u.s.u.s. Przenosząc powyższe w realia kontrolowanej sprawy prawidłowe okazało się stanowisko organów, że w sprawie mamy do czynienia z zawieszeniem biegu terminu przedawniania. Wierzyciel doręczył bowiem Skarżącej upomnienia za poszczególne okresy rozliczeniowe, a następnie, w związku z nieuregulowaniem należności wskazanych w tych upomnieniach wystawił tytuły wykonawcze. Dlatego też w ocenie Sądu, rację należy przyznać organom, że skoro doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia należności, to w konsekwencji nie można uznać, aby spoczywający na zobowiązanej obowiązek wygasł i postępowanie egzekucyjne w oparciu o art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. mogło zostać umorzone. Należy podkreslić, że w myśl art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z treści tego przepisu wynika, że co do zasady postępowanie egzekucyjne nie może być wszczęte bez wcześniejszego doręczenia ww. upomnienia. Wobec tego upomnienie to należy uznać za obligatoryjny element postępowania egzekucyjnego, bez którego egzekucja skutecznie nie może być wszczęta i prowadzona. Jest więc ono pierwszą i do tego konieczną czynnością zmierzającą do wyegzekwowania należności z tytułu składek, skoro bez doręczenia upomnienia wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie byłoby możliwe. Czynność ta mieści się zatem w dyspozycji art. 24 ust. 5b u.s.u.s. Innymi słowy, doręczenie takiego upomnienia zawiesza bieg terminu przedawnienia do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2013 r., sygn. akt III AUa 1025/12; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Po 829/10; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 637/16; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 132/18; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 768/19; M. Bartoszewska (w:) Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Komentarz, pod red. J. Wantoch-Rekowskiego, Lex 2015, Komentarz do art. 24). Czynnością zmierzającą do ściągnięcia należności jest wystawienie tytułu wykonawczego przez właściwy organ oraz inne czynności, np. skierowanie do strony upomnienia, z którego treści czy uzasadnienia wynika bezpośrednio, że zmierza do ściągnięcia należności. Ze znajdujących się w aktach sprawy upomnień wynika, iż zawierają pouczenie, że w przypadku nieuregulowania należności we wskazanym terminie, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej. Z ich treści wynika zatem bezpośrednio, że zmierzają do przymusowego ściągnięcia należności w drodze postępowania egzekucyjnego, w przypadku nieuregulowania dobrowolnego należności w nich ujętych. Doręczenie tych upomnień przed terminem przedawnienia, o którym mowa w art. 24 ust. 4 u.s.u.s., w związku z art. 27 ust. 1 ustawy o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców, spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia. W rozpatrywanej sprawie doręczenie upomnień Skarżącej nastąpiło przed tym terminem, tj. 17 maja 2011 r., 30 września 2011 r. i 3 listopada 2011 r. Następstwem nieuregulowania należności wskazanych w tych upomnieniach było wystawienie tytułów wykonawczych z dnia 27 października 2011 r. i z dnia 15 listopada 2011 r. oraz skierowanie ich do egzekucji odpowiednio 27 października 2011 r. i 15 listopada 2011 r. Wobec powyższego podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie z dniem doręczenia upomnień, o których mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., tj. 17 maja 2011 r., 30 września 2011 r., 3 listopada 2011 r. nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia przedmiotowych należności, jak również, że dotychczas nie ustała przyczyna ww. zawieszenia, z uwagi na to, że postępowanie egzekucyjne prowadzone celem dochodzenia przedmiotowych należności jest nadal w toku. W sprawie nie zaistniała zatem przesłanka umorzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., dotycząca przedawnienia dochodzonych w tym postępowaniu należności, jak również przesłanka, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a., dotycząca naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a. Odnosząc się do pozostałych kwestii podniesionych przez Skarżącą należy zauważyć, że okoliczność czasu, jaki upłynął od daty doręczenia tytułów wykonawczych, tj. prawie po 9 latach od momentu ich wystawienia, nie ma wpływu na ustalenie daty wszczęcia egzekucji administracyjnej. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie bezspornie doszło bowiem do wszczęcia egzekucji poprzez doręczenie bankowi odpisów tytułów wykonawczych. Wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. Wszczęcie egzekucji administracyjnej w myśl art. 26 § 5 u.p.e.a. następuje z chwilą: (1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub (2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Przywołany przepis dotyczy wszczęcia egzekucji, co należy odróżnić od wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Do zagadnienia tego odniósł się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 marca 2011 r. o sygn. akt II UK 307/10 (Lex nr 785627), podkreślając, że postępowanie egzekucyjne wszczynane jest wcześniej niż sama egzekucja. Zdaniem SN, wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje w dniu doręczenia organowi egzekucyjnemu przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym, a jeśli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym - w dniu wystawienia przezeń tytułu wykonawczego (art. 61 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.). Natomiast wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą zaistnienia jednego z wymienionych w art. 26 § 5 u.p.e.a. zdarzeń, tj. doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego albo doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Oba warunki wszczęcia egzekucji administracyjnej wymienione są na zasadzie alternatywy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Odnośnie natomiast zarzutu, że doręczone Skarżącej kserokopie odpisów tytułów wykonawczych nie spełniają wymagań proceduralnych, gdyż w art. 26 § 5 u.p.e.a. jest mowa o doręczeniu stronie odpisu tytułu wykonawczego, a nie jego kserokopii, wyjaśnić należy, że z uwagi na brak legalnej definicji odpisu, w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą bowiem odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania np. wydruk komputerowy. Podsumowując powyższe wywody, w kontrolowanej sprawie nie doszło zdaniem Sądu do przedawania należności do dnia 1 stycznia 2012 r., co powoduje, że od tego dnia należy liczyć upływ 5-letniego okresu przedawania, a jak wynika z akt sprawy i co zasadnie wykazały organy – w trakcie biegu terminu przedawania nastąpiło jego przerwanie poprzez doręczenie Skarżącej wskazanych wyżej upomnień, które nie ustało do dnia wydania zaskarżonego postanowienia. W świetle przedstawionej powyżej argumentacji uznać należało, że zarzuty skargi są bezzasadne, a stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu nie narusza prawa. Skoro bowiem nie nastąpiło przedawnienie egzekwowanych od Skarżącej składek na ubezpieczenie społeczne to nie można mówić o zaistnieniu przewidzianej w art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. przesłance umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.