I OW 233/24
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-02-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Siegień, Sędzia NSA Matek Stojanowski, Sędzia NSA Jolanta Rudnicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organem właściwym miejscowo do rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku okresowego jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, jeśli osoba ubiegająca się o świadczenie przebywa w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży i została uznana za osobę bezdomną?Ratio decidendi
W przypadku osoby bezdomnej, która przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę (niebędącej domem pomocy społecznej ani placówką, o której mowa w art. 67-69 u.p.s.), właściwość miejscową gminy ustala się według ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały. Dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, do którego osoba została skierowana z powodu utraty możliwości zamieszkiwania w dotychczasowym lokalu, może być podstawą do uznania tej osoby za bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej.Stan faktyczny
Burmistrz O. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta P. w sprawie wniosku M. B. o zasiłek okresowy. Burmistrz O. uważał się za niewłaściwego, wskazując, że zainteresowana przebywa w Domu Samodzielnego Rodzica w L., skierowana przez MOPR w P., co powinno skutkować właściwością Prezydenta Miasta P. jako miejsca koncentracji interesów życiowych. Prezydent Miasta P. uznał się za niewłaściwego, argumentując, że zainteresowana została uznana za osobę bezdomną po utracie mieszkania, co powinno skutkować właściwością gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały.Rozstrzygnięcie
Wskazano Burmistrza O. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Matek Stojanowski Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza O. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem O. a Prezydentem Miasta P. przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w formnie zasiłku okresowego postanawia wskazać Burmistrza O. jako organ właściwy w sprawie.
PISMEM Z 14 LISTOPADA 2024 R. BURMISTRZ O. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A PREZYDENTEM MIASTA P. W SPRAWIE ROZPATRZENIA WNIOSKU M. B. O PRZYZNANIE POMOCY FINANSOWEJ W FORMIE ZASIŁKU OKRESOWEGO.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zainteresowana przebywa w Domu Samodzielnego Rodzica w L., gdzie została skierowana przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. pokrywający koszty pobytu zainteresowanej w tej placówce. Wnioskodawca wskazał, że nie jest to placówka przeznaczona do udzielania pomocy osobom bezdomnym, w związku z czym o właściwości miejscowej organu, który zobowiązany jest do rozpoznania wniosku zainteresowanej o przyznanie zasiłku okresowego, nie powinno decydować ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały. W ocenie wnioskodawcy złożony wniosek powinien zostać rozpatrzony przez organ właściwy dla miejsca pobytu, w którym zainteresowane koncentruje swoje interesy życiowe, tj. Prezydenta Miasta P..
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta P. wskazał, że rozpatrzenie przez ten organ wniosku zainteresowanej o umieszczenie w domu samotnej matki podyktowane było uznaniem jej za osobę bezdomną na skutek utraty możliwości zamieszkiwania w wynajmowanym w P. mieszkaniu. Status ten powoduje zatem, że właściwość miejscowa organu, który powinien rozpatrzyć wniosek zainteresowanej o przyznanie zasiłku okresowego, powinna być wyznaczona zgodnie z miejscem ostatniego zameldowania na pobyt stały.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Rozpoznając wniosek Burmistrza O., należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta P.. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe miejscowo do rozpatrzenia wniosku zainteresowanej o przyznanie jej zasiłku okresowego.
Mając na uwadze przedmiot sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283, z późn. zm.), dalej: u.p.s., właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (ust. 1). W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały (ust. 2). Jednocześnie w przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę lub domu pomocy społecznej na podstawie umowy cywilnej właściwa miejscowo jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w tego typu placówce lub domu (ust. 2a).
Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że zainteresowana przebywa w szczególnej placówce, jaką jest dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży. Odnotować w tym miejscu należy, że ten rodzaj instytucji nie jest placówką, o której mowa w art. 101 ust. 2a u.p.s. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis ten należy odnieść do placówek, o których mowa w art. 67-69 u.p.s. (por. postanowienia z 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt I OW 33/22, czy z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I OW 183/24), podczas gdy status domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży należy łączyć z instytucją art. 47 u.p.s.
W dalszej kolejności wymaga ustalenia, czy zainteresowana może zostać uznana za osobę bezdomną, gdyż przyznanie tego statusu spowoduje ustalenie właściwości miejscowej w oparciu o art. 101 ust. 2 u.p.s., a nie według zasady ogólnej wynikającej z art. 101 ust. 1 tej ustawy.
Z uwagi na powyższe należy wskazać, że zainteresowana została skierowana do wskazanej powyżej placówki wraz z małoletnimi dziećmi przez organ właściwy dla miejsca pobytu zainteresowanej z uwagi na fakt, że utraciła ona możliwość zamieszkiwania w wynajmowanym dotychczas mieszkaniu w P.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na niezamieszkiwanie zainteresowanej w lokalu mieszkalnym pozwala to na przypisanie zainteresowanej statusu osoby bezdomnej w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s. i wyznaczenie organu właściwego do rozpatrzenia jej wniosku zgodnie z regułą wynikającą z art. 101 ust. 2 u.p.s. Biorąc jednocześnie pod uwagę, że ostatnim miejscem zameldowania zainteresowanej na pobyt stały była miejscowość R., gm. O., za organ właściwy w sprawie należało uznać Burmistrza O..
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło