VII SA/Wa 3056/24
PostanowienieWSA w Warszawie2025-03-04
Skład orzekający: Nina Beczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał swój interes prawny do zaskarżenia uchwały rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających prawo własności lub współwłasności nieruchomości objętych planem?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie wykazała swojego interesu prawnego do zaskarżenia uchwały rady gminy. Skarżąca nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego prawo własności lub współwłasności nieruchomości objętych planem, mimo wezwania sądu. Niewykazanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
T. J. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca podała, że jest właścicielką kilku działek, jednak nie wykazała tego tytułu prawnego. Sąd wezwał ją do przedstawienia dokumentu potwierdzającego prawo własności, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca przedstawiła akty notarialne i mapy, jednak sąd uznał, że nie dowodzą one jej prawa własności do wskazanych działek.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia 29 listopada 2023 r. nr 1058/2023 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi K. po zachodniej stronie ul. J. w gminie G. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz T. J. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
T. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi K. po zachodniej stronie ul. J. w gminie G.
W skardze podała, że jest właścicielem działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...] K., ale nie wykazała tytułu prawnego do tych nieruchomości. Wprawdzie do skargi skarżąca załączyła fragment wydruku z księgi wieczystej nr [...] , ale nie wynika z niego kto jest właścicielem wymienionych wyżej działek.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 11 lutego 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do nadesłania, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, tytułu prawnorzeczowego do powyższych działek, z którego skarżąca wywodzi swój interes prawny do zaskarżenia uchwały, tj. nadesłania odpisu z księgi wieczystej nr [...]. Nadto poinformowano skarżącą, że z nadesłanego wydruku księgi wieczystej nie wynika kto jest właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym wymienionych wyżej działek.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w zakreślonym terminie, przy piśmie z 24 lutego 2025 r. złożyła kserokopie aktów notarialnych: dotyczących umowy działu spadku oraz umowy darowizny dotyczących działek nr [...] i [...] oraz zniesienia współwłasności działki nr [...] podzielonej geodezyjnie na działki nr [...] i [...] oraz umowę sprzedaży działki nr [...] , a także umowę darowizny działki nr [...] , która uległa podziałowi geodezyjnemu na działki nr [...] i [...] . Nadto skarżąca nadesłała mapę z podziałem nieruchomości rolnej nr [...] oraz mapę z podziałem nieruchomości rolnej nr [...] , a także rysunek "podział w trakcie realizacji 2025 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt prawa miejscowego nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego, sąd odrzuca skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a tej ustawy.
Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W świetle powołanego art. 101 ust. 1 skarga na uchwałę gminy nie ma charakteru swoistego actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Dla skutecznego wniesienia takiej skargi konieczne jest stwierdzenie naruszenia zindywidualizowanego interesu prawnego i wykazanie związku pomiędzy prawnie określoną sytuacją skarżącego a zaskarżoną uchwałą, naruszającą jego konkretny interes prawny lub uprawnienie poprzez ograniczenie lub pozbawienie konkretnych uprawnień wynikających z prawa materialnego.
W niniejszej sprawie należało zatem zbadać czy skarżąca jest właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości objętym skargą, tj. działek nr: [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] położonych w obrębie [...] K. W sprawach ze skarg na uchwały w przedmiocie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, Sąd jest bowiem uprawniony do badania kwestii związanych z posiadanymi (lub nie) przez strony skarżące tytułami prawnorzeczowymi do nieruchomości.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wywodzi swój interes prawny i jego naruszenie z faktu bycia właścicielem działek oznaczonych nr: [...] , [...] , [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...] K. Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do nadesłania – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – tytułu prawnorzeczowego do wymienionych działek, tj. nadesłania odpisu z księgi wieczystej. Nadto skarżąca została poinformowana, że z nadesłanego wydruku księgi wieczystej nie wynika kto jest właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym wymienionych wyżej działek. Skarżąca nie wykonała wezwania w sposób prawidłowy, bowiem nie nadesłała odpisu z księgi wieczystej, z której wynikałoby, że skarżąca jest właścicielem lub współwłaścicielem powyższych nieruchomości. Z nadesłanych przez skarżącą przy piśmie z [...] lutego 2025 r. dokumentów, tj. map i kserokopii aktów notarialnych nie wynika prawo własności skarżącej (lub współwłasności) do działek oznaczonych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie [...] K. Zatem skarżąca nie wylegitymowała się dokumentem potwierdzającym prawo własności do powyższych nieruchomości. Niewykazanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło