VII SA/Wa 2404/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2023 r. znak DOR.7110.193.2023.ACK, DOA.7110.84.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z 25 września 2023 r. J. T. (dalej także skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 11 sierpnia 2023 r. znak DOR.7110.193.2023.ACK, DOA.7110.84.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarządzeniem z 13 października 2023 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało uznane za doręczone skarżącemu 2 listopada 2023 r. (doręczenie na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a.). Pismem z 8 listopada 2023 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem referendarza WSA w Warszawie z 11 marca 2024 r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 czerwca 2024 r. odrzucił sprzeciw (sygn. akt VII SPP/Wa 267/23). Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 grudnia 2024 r. oddalił (sygn. akt II OZ 747/24). Skarżący 10 lipca 2024 r. ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z 24 września 2024 r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania, zaś postanowieniem z 21 stycznia 2025 r. WSA w Warszawie odrzucił sprzeciw (sygn. akt VII SPP/Wa 553/24). Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniem z 3 stycznia 2025 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 października 2023 r. dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, wysłane do skarżącego za pośrednictwem platformy e-PUAP, nie zostało przez niego odebrane. Zarządzeniem z 28 lutego 2025 r. uznano, że pismo wykonujące zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 stycznia 2025 r. doręczono skarżącemu 18 lutego 2025 r. Z notatki pracownika sekretariatu z 5 marca 2025 r. wynika, że rejestrze opłat sądowych WSA w Warszawie nie odnotowano wpłaty w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3). Wobec tego, że skarżący wnosząc skargę nie uiścił wpisu Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z 13 października 2023r. wezwał go do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek tego wezwania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że mimo wezwania skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku poprzez złożenia go na urzędowym formularzu wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii dotyczącej prawa pomocy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 3 stycznia 2025 r wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z 13 października 2023 r., a zatem do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi, wskazując skarżącemu na konsekwencje niewywiązania się z tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Pismo zawierające poprawną treść zarządzenia zostało skarżącemu wysłane w formie elektronicznej 3 lutego 2025 r. (k. 44). Skarżący tego pisma nie odebrał, mimo że zostało ono wysłane na wskazany przez skarżącego adres do doręczeń elektronicznych. Zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Z tych też względów zarządzenie z 3 stycznia 2025 r. uznano za doręczone 18 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie w dniu 25 lutego 2025 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 5 marca 2025 r. nie został uiszczony należny wpis od skargi. Na marginesie należy wskazać, że złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji prawomocnego nieprzyznania przez sąd takiego prawa na skutek wcześniejszego wniosku, nie zawiesza obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu, a następnie, po rozstrzygnięciu jego wniosku o prawo pomocy, wezwano go do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Mimo to do dnia 5 marca 2025 r. wpis nie został uiszczony. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.