III FSK 801/24

Dnia 12 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w przedmiocie dopuszczalności sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2024 r. sygn. akt III FSK 801/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Ol 50/24 w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 30 listopada 2023 r., nr. SKO.63.66.2023 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić sprostowania wyroku. UZASADNEINIE Wyrokiem z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt III FSK 801/24, w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] (dalej: Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (dalej: WSA) z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Ol 50/24, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej: SKO) z dnia 30 listopada 2023 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądził od SKO na rzecz Skarżącej kwotę 2193 (słownie: dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Organ pismem z dnia 3 lutego 2025 r. wniósł o sprostowanie ww. wyroku NSA w zakresie kosztów wskazując, że zamiast kwoty "2193" (słownie: dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt trzy) winno być "2093" (słownie: dwa tysiące dziewięćdziesiąt trzy)". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Wniosek organu o sprostowanie wyroku NSA z dnia 30 października 2024 r. nie dotyczy takiej oczywistej pomyłki. Jest on w istocie żądaniem zmiany wyroku w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2016 r., II FSK 1807/16). Jeżeli sąd nie orzekłby o zwrocie kosztów w ogóle wówczas strona na podstawie art. 157 P.p.s.a. mogłaby wciągu 14 dni złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r., II FZ 543/09), natomiast jeżeli sąd orzekł o zwrocie kosztów w pewnym zakresie, ale w innym rozmiarze niż żądała tego strona, to strona nie może składać wniosku ani o uzupełnienie wyroku w trybie art. 157 P.p.s.a. ani o sprostowanie wyroku w trybie art. 156 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.