VII SA/Wa 1298/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Michał Podsiadło Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2025 r. sprawy ze skargi B. S. , P. S. i P.S. - następców prawnych Stanisława Surowskiego na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 sierpnia 2019 r. nr 175/2019 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego solidarnie na rzecz B. S. , P. S. i P. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z 30 sierpnia 2019 r. Nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "MWINGiK") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej: "p.g.k.") oraz § 45 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (dalej: "rozporządzenie"), po rozpatrzeniu odwołania S. S. od decyzji Prezydenta [...] W. (dalej: "Prezydent") nr [...]z [...] marca 2019 r. o aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie niżej wymienionych działek położonych w W., w rejonie ulicy [...], w obrębie [...]- uchylił tą decyzję w części: "- dotyczącej umorzenia postępowania w odniesieniu do działek nr [...]i [...]" i orzekł "o pozostawieniu obecnych zapisów w ewidencji gruntów i budynków dla tych działek bez zmian", "- dotyczącej zmiany oznaczenia nieruchomości stanowiących działki nr [...] i [...]" i orzekł "o wykreśleniu wpisu [...] i wpisaniu w to miejsce decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju nr [...] z [...]listopada 2018 r.", "- dotyczącej wpisu uwag w ewidencji gruntów i budynków co do działek nr [...] i umorzył postępowanie w tym zakresie, "w pozostałej części tj. w odniesieniu do danych podmiotowych działek nr [...]i oznaczeń nieruchomości nr [...]" utrzymał w mocy ww. decyzję. Uzasadniając decyzję MWINGiK wyjaśnił, że Prezydent w wyniku licznych interwencji S. S. oraz zaleceń pokontrolnych MWINGiK wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowych zapisów w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek objętych wcześniej zmianą nr [...], zmieniając w marcu 2018 r. następujące wpisy w rejestrze ewidencji gruntów i budynków: 1) w miejsce działki nr [...]o pow. 0.0687 ha opisanej jako KW Nr [...] część dz. "droga"- cz., właściciel: W. H., władający: S. S., W.C. i Z. M. wykazano: - działkę nr [...]o pow. 0.0650 ha jako część KW nr [...]i wpisano dla niej jako właściciela Spółdzielnię Mieszkaniową - dalej SM "[...]", - działkę nr [...]o pow. 0.0012 ha i działkę nr [...]o pow. 0.0020 ha jako część KW nr [...], dla których jako właściciela wpisano Przedsiębiorstwo Handlowo- Usługowe "[...]", - działkę nr [...]o pow. 0.0005 ha stanowiącą "grunt niehipotekowany", dla której pozostawiono dotychczasowe wpisy: właściciel – W. H., władający: S. S., W. C.i Z. M.; 2) w miejsce działki nr [...] o pow. 0.0643 ha opisanej jako "grunt niehipotekowany", dla której figurował wpis "właściciel nieustalony", władający: S. S., W. C. i Z. M. wykazano: - działkę nr [...]o pow. 0.0225 ha jako część KW nr [...], dla której jako właściciela wpisano SM "[...]", - działkę nr [...] o pow. 0.0206 ha jako część KW nr [...], dla której jako właściciela wpisano Miasto W., - działkę nr [...] o pow. 0.0212 ha, dla której pozostawiono wpisy: "grunt niehipotekowany", "właściciel nieustalony", władający: S. S., W. C. i Z. M.; 3) w miejsce działki nr [...] o pow. 0.0271 ha opisanej jako KW Nr [...] część dz. "droga"-cz., dla której figurował wpis właściciela: W. H. i władającego: K. M. J.: - działkę nr [...] o pow. 0.0139 ha jako część KW nr [...], dla której jako właściciela wpisano: PHU "[...]", - działkę nr [...] o pow. 0.0132 ha jako część KW nr [...], dla której jako właściciela wpisano: SM "[...]". W wyniku przeprowadzonej analizy dokumentów znajdujących się w ewidencji gruntów i budynków organ I instancji uznał, że zapisy w rejestrze ewidencji gruntów i budynków obejmujące ww. działki są niezgodne z aktualną treścią ksiąg wieczystych oraz stanem prawnym wynikającym z innych dokumentów w tym przede wszystkim ostatecznej decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju znak [...] z [...] listopada 2018 r. o zmianie decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] lipca 2017 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla inwestycji pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] w ciągu ul. [...] na odc. ul. [...] - granica miasta" (dalej: "decyzja Ministra"). W związku z powyższym Prezydent zakończył prowadzone postępowanie decyzją nr [...] z [...] marca 2019 r., w której orzekł o: I. aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków danych ewidencyjnych dla działek o nr: [...]i [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w Dzielnicy [...] W., polegającej na sprostowaniu w ewidencji błędnych wpisów właścicieli i numerów ksiąg wieczystych wykazanych w ewidencji zmianą nr [...], z uwzględnieniem zmiany numeracji ww. działek wynikającej ze zmiany nr [...], w następujący sposób: 1) dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]) i dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) w oznaczeniu nieruchomości wykreślić wpis: "[...]" i wpisać w to miejsce "grunt niehipotekowany", a w uwagach do działki "cz. dawnej dz. [...] z KW Nr [...]", b)pozostawić bez zmian wpis właściciela: Województwo Mazowieckie i wpis zarządcy drogi: Zarząd Dróg Miejskich; 2) dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]), dla działki nr [...] i dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) wykreślić w oznaczeniu nieruchomości wpis "[...]" i wpis "Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "[...]" Spółka Jawna [...] ", jako właściciela, b) wpisać w oznaczeniu nieruchomości "grunt niehipotekowany", w uwagach do działki "cz. dawnej dz. [...] z KW Nr [...]" i "właściciel nieustalony" oraz "władający nieustalony"; 3) dla działki nr [...], dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]) i dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) wykreślić w oznaczeniu nieruchomości wpis "[...]" i wpis "Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", jako właściciela, b) wpisać w oznaczeniu nieruchomości "grunt niehipotekowany", w uwagach do działki i "cz. dawnej drogi z KW Nr [...]" i "właściciel nieustalony" oraz "władający nieustalony"; 4) dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]) i dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) w oznaczeniu nieruchomości wykreślić wpis "[...]" i wpisać w to miejsce "grunt niehipotekowany", a w uwagach do działki "cz. dawnej drogi z KW Nr [...]", b) pozostawić bez zmian wpis właściciela: Województwo Mazowieckie i wpis zarządcy drogi: Zarząd Dróg Miejskich; 5) dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) w oznaczeniu nieruchomości wykreślić wpis "[...]" i wpisać w to miejsce "grunt niehipotekowany", a w uwagach do działki "cz. dawnej dz. 2 z KW Nr [...]", b)pozostawić bez zmian wpis właściciela: Województwo Mazowieckie i wpis zarządcy drogi: Zarząd Dróg Miejskich; b) dla działki nr [...] (wydzielonej z działki nr [...]): a) wykreślić w oznaczeniu nieruchomości wpis "[...]" i wpis "Miasto Stołeczne Warszawa", jako właściciela, b) wpisać w oznaczeniu nieruchomości "grunt niehipotekowany", w uwagach do działki "cz. dawnej dz. [...] z KW Nr [...]" i "właściciel nieustalony" oraz "władający nieustalony"; II. umorzeniu w części, jako bezprzedmiotowego, postępowania w zakresie danych ewidencyjnych dla działek nr [...] i [...] oznaczony, jako "grunt niehipotekowany" będący własnością Województwa Mazowieckiego, w zarządzie podmiotu: Zarząd Dróg Miejskich. Od decyzji tej odwołanie złożył S. S. podnosząc swoje wcześniejsze zastrzeżenia o nieprawidłowościach w opisie nieruchomości, w tym przede wszystkim fakt, iż dawna działka nr [...] powinna stanowić jego współwłasność. MWINGiK wyjaśnił, że ewidencja gruntów i budynków jest prowadzonym jednolicie dla całego kraju stale aktualizowanym zbiorem danych o gruntach, budynkach i lokalach oraz właścicielach i władających tymi nieruchomościami. W myśl art. 20 p.g.k. w ewidencji gruntów i budynków ujawnia się dane o gruntach - ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klasach bonitacyjnych a także oznaczeniach ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla tych nieruchomości. Ponadto ujawnia się dane o właścicielach nieruchomości, a w przypadku gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można określić właściciela w ewidencji ujawnia się osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają charakter informacyjny. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą one natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu. Organ ewidencyjny może wpisać do ewidencji gruntów i budynków tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie, w sposób niewątpliwy wynika z dokumentów stanowiących podstawę wpisów w ewidencji a wyszczególnionych w art. 24 ust. 2b p.g.k. Nie może jednak takiego prawa ani ustanowić, ani wyinterpretować tj. przyjąć, iż wprawdzie danego prawa nie poświadcza w sposób bezpośredni żaden dokument, niemniej jego istnienie można wywieść z przesłanek pośrednich. W ewidencji gruntów i budynków w ramach aktualizacji danych nie poprawia się dawnych, historycznych już wpisów w ewidencji, nawet gdyby wpisy te były niezgodne z dawnym stanem prawnym tych nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków nie rozstrzyga też sporów o prawa do nieruchomości ani sporów o zasięg i zakres tych praw. W związku z licznymi wystąpieniami w postępowaniu odwoławczym S. S. MWINGiK wyjaśnił ponadto, że organy ewidencyjne nie są uprawnione do określania, kto ewentualnie jest lub będzie uprawniony do odszkodowania za grunty przejęte pod inwestycję drogową - jak w tym przypadku ulicę [...]. W przedmiotowej sprawie jest oczywiste, iż z ww. decyzji Ministra wynika wprost, iż działki nr [...], [...], [...], [...], [...] [...] oraz [...] wydzielone zostały pod rozbudowę ulicy [...] i jako takie stały się własnością Województwa Mazowieckiego (właściciela tej drogi) w zarządzie Zarządu Dróg Miejskich, dlatego pozostawiono bez zmian odpowiadające temu stanowi zapisy w rejestrze ewidencji gruntów i budynków. Jednakże zawarte w ewidencji wpisy, że działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] | uregulowane są w księgach wieczystych: KW [...], [...], [...] prowadzonych na rzecz innych osób prawnych nie odpowiadają ani stanowi prawnemu wynikającemu z ww. decyzji Ministra ani treściom zawartym w działach I ww. ksiąg. Stąd konieczność wprowadzenia odpowiednich zmian zmierzających do wykreślenia z ewidencji błędnych informacji, iż działki te są uregulowane w tych księgach. Ponieważ z treści ww. ksiąg wieczystych nie wynika również, aby dotyczyły one terenów opisanych, jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], także w odniesieniu do tych działek należało wykreślić nieprawidłowe informacje zawarte w ewidencji, iż są one uregulowane w ww. księgach wieczystych. Z analizy zgromadzonych dokumentów wynika przy tym, że pierwotnie obszar ww. działek oraz tereny przyległe stanowiły dział II "[...]". W 1949 r. mierniczy przysięgły Edward Lewandowski sporządził plan, w którym teren ten został podzielony na trzy działki i drogę położoną między nimi. W księdze wieczystej KW [...], w której pierwotnie uregulowana była cała opisana wyżej "[...]" dział II w roku 1950 wydzielono do księgi wieczystej KW [...] działkę nr [...] opisaną na planie sytuacyjnym z 1949 roku, a w roku 1959 do księgi KW [...] działkę opisaną na tym planie nr 2, co sugeruje, że w księdze [...] pozostała działka nr 1 oraz działka wydzielona, jako droga. Jednakże w 1962 roku dokonując kolejnych wydzieleń (działki nr v i [...] do ksiąg [...]i KW [...]) w księdze KW [...] zmieniono opis nieruchomości tak, że nie obejmował on już ww. drogi. Dlatego organ ewidencyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia, czy teren ten (identyfikowany obecnie, jako działki nr [...], [...], [...]) stanowił współwłasność wszystkich właścicieli działek 1, 2, 3, pozostał własnością dotychczasowego właściciela działki nr 1 i jego spadkobierców, czy też był przedmiotem kolejnych transakcji po 1962 r., jakie dotyczyły nieruchomości opisanej w tej księdze. W szczególności dotyczy to aktu notarialnego z 17 stycznia 1991 r., którym H. W. sprzedała nieruchomość opisaną w tej księdze małż. S. i A. D. oraz aktu notarialnego z [...]grudnia 1996 r., którym po kolejnych wydzieleniach i sprzedażach pozostałą część nieruchomości opisanej w tej księdze od małż. S. i A. D.przejęła za zadłużenie Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]". Niehipotekowane działki nr [...], [...] oraz [...] wynikają natomiast z różnic w opisie granicy pomiędzy działką nr [...] na mapie z 1949 r., uregulowaną następnie w KW [...], a dokumentami ewidencji gruntów i budynków. W szczególności są to opracowania geodezyjne: - KEM nr [...], na podstawie którego wydzielono teren do księgi wieczystej KW [...], a z tej księgi kolejno do KW [...], - KEM nr Pr.PŁN. - U-[...]na postawie którego wydzielono teren do KW [...], - dokumentów modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Wynikiem wykonania kolejnych opracowań geodezyjnych określających przebieg granic są różnice w powierzchni pierwotnego obszaru działki nr [...] i sumy działek wydzielonych do odrębnych ksiąg wieczystych i pozostałych po tych wydzieleniach. Natomiast działka nr [...] powstała z różnicy w opisie granicy działki nr 2 na mapie z 1949 r., uregulowanej następnie w KW [...] oraz opracowania geodezyjnego nr KEM [...], które następnie posłużyło do wyjścia ze współwłasności aktem notarialnym z [...].12.1999 r. i późniejszych sprzedaży wydzielonych nieruchomości. Wyżej wymienione działki opisane, jako, tereny niehipotekowane, niewątpliwie pochodzą z dawnej nieruchomości hipotecznej "[...]" dział II. Z nieruchomości tej w wyniku podziału wydzielono pierwotnie trzy działki budowlane i działkę drogową uregulowane w dawnych księgach wieczystych [...], [...] i [...]. W wyniku kolejnych podziałów i wydzieleń oraz przenoszenia prawa własności do nieruchomości w oparciu o dokumentację, która nie obejmowała całego obszaru albo obszar w zmienionych granicach obecne księgi wieczyste nie obejmują całego obszaru dawnej nieruchomości hipotecznej. Nie leży jednak w kompetencji organu ewidencyjnego wyjaśnienie, w których obecnych księgach wieczystych są zapisy niezgodne ze stanem prawnym, względnie, w jakich aktach notarialnych przenoszących własność zawarto nieprawidłowe opisy nieruchomości tj. na czyją rzecz powinno być uregulowane obecnie prawo własności do tego terenu. W związku z postulatami skarżącego zauważyć też należy, że organy ewidencyjne nie są również uprawnione do występowania do sądu o założenie ksiąg wieczystych dla terenów, które takich ksiąg nie mają ani o uregulowanie stanów prawnych nieruchomości. W przeciwieństwie do działek stanowiących własność Województwa Mazowieckiego, na podstawie decyzji Ministra, w odniesieniu do tych działek brak w ewidencji gruntów i budynków dokumentów (postanowień sądu, aktów notarialnych itp.) jednoznacznie identyfikujących ich właściciela. W szczególności brak dowodów, iż właścicielem działek nr [...], [...] i [...] jest Przedsiębiorstwo Handlowo-usługowe [...], właścicielem działek nr [...], [...] i [...] jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", zaś właścicielem działki [...] Miasto W.. Dlatego Prezydent prawidłowo w zaskarżonej decyzji orzekł o wykreśleniu osób wpisanych, jako właściciele i orzekł o ujawnieniu, że jest to grunt niehipotekowany. a jego właściciel nieznany. Wprowadzając zmiany w ewidencji gruntów i budynków Prezydent, jako dodatkową informację postanowił jednak wpisać, w jakiej dawniej księdze wieczystej grunty te były uregulowane. Informacja ta jest zgodna z posiadaną przez organ wiedzą, jednak nie jest to zawartość operatu ewidencyjnego, która podlega ocenie MWINGIK. Zgodnie z § 10 rozporządzenia ewidencja gruntów i budynków obejmuje m.in. dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów, budynków i lokali oraz dane dotyczące właścicieli nieruchomości oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie1 własności, a także daty określające nabycie oraz utratę tego prawa. § 11 precyzuje, jakie dane powinny się znaleźć w operacie ewidencyjnym, jest to m.in. opis praw osób, organów i jednostek organizacyjnych oraz informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę do sporządzenia tego opisu. O ile "uwagi" nie stanowią treści ewidencji gruntów i budynków i w związku z tym prowadzone postępowanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe, o tyle opis praw właściciela jest częścią operatu ewidencyjnego. Wpisanie w to miejsce ‘grunt niehipotekowany’ w stosunku do działek nr [...], [...] jest niezgodne z ustaleniem, że właścicielem powyższych jest Województwo Mazowieckie. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji i z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że czynnością materialno-techniczną - zmianą nr [...] - zaktualizowano wpis właściciela na podstawie decyzji Ministra, natomiast z przeprowadzonego postępowania administracyjnego z urzędu wynika, że wpisy te są poprawne. Należało zatem ujawnić dokument będący postawą wpisu właściciela, czyli ww. decyzję Ministra. Z żadnych dokumentów zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie wynika, aby działkami tymi władał inny posiadacz samoistny, który mógłby zostać w ewidencji gruntów i budynków ujawniony, jako władający na zasadzie art. 20 ust. 2 pkt 1b p.g.k. Dlatego w decyzji orzeczono o wpisaniu, iż także władający tym terenem jest organowi ewidencyjnemu nieznany. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt. I decyzji Prezydenta jest zgodne ze zgromadzoną dokumentacją i ustalonym na jej podstawie stanem faktycznym i prawnym. Organ I instancji dołożył wszelkiej staranności w zbieraniu tej dokumentacji, a z akt sprawy wynika, że dokonał ich szczegółowej analizy. Wykreślając własność Miasta Stołecznego Warszawy do działki nr [...] (wydzielonej z wcześniejszej działki nr [...]) organ podzielił stanowisko S. S., iż obecny wpis własności miasta do tego terenu jest nieprawidłowy. MWINGiK uznał jednak, że rozstrzygnięcie zawarte w pkt II decyzji jest nieprawidłowe i niezgodne z uzasadnieniem tej decyzji. Z analizy akt postępowania nie wynika bowiem, żeby w odniesieniu do działek nr [...] i [...] prowadzone postępowanie było bezprzedmiotowe. Nie czyni go bowiem bezprzedmiotowym fakt, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania uznano, że obecne zapisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do tych działek są prawidłowe i nie wymagają zmian. organ wyjaśnił, na czym polega bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., stwierdzając, że przedmiotowe postępowanie było prowadzone z urzędu a jego zakres wynikał z zawiadomień przesłanych do stron postępowania, jak zaś wynika z akt ww. działki nr [...] i [...] były przedmiotem zmian dokonanych ocenianą obecnie czynnością materialno - techniczną tj. zmianą [...] z marca 2018 r. A zatem postępowanie w stosunku do tych działek nie było bezprzedmiotowe. Natomiast faktem jest, że obecne zapisy w ewidencji gruntów dla tych działek są prawidłowe i nie wymagają zmian, dlatego w tym zakresie orzeczono jak w pkt. II tej decyzji. Organ I instancji nieprawidłowo też skierował decyzję do Wojewody Mazowieckiego gdyż nie jest on stroną w tym postępowaniu, ale decyzja ta nie orzekała w żaden sposób o prawach lub obowiązkach tego organu, a błąd ten zostaje też naprawiony w zaskarżonej decyzji. Nie jest to zatem istotne naruszenie przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Z tą decyzją nie zgodził się skarżący, wnosząc pismem datowanym na [...]września 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie oraz o "uchylenie w całości z racji powiązania: nieprawomocnej Decyzji Prezydenta Nr [...] z dnia [...].03.2019 aktualizującej ewidencję, zmian ewidencji DEZ [...] z dnia [...].12.2018 wprowadzonych po wydaniu nieprawomocnej Decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...].11.2018 [...] z dnia [...].11.2018 r., zmian ewidencji [...] z dnia [...].03.2018 dotyczących strefy inwestycji drogowej wprowadzonych bezdecyzyjnie, i bez informowania Wojewody po wydaniu przez wojewodę Decyzji ZRID w dniu [...].07.2017" i zasądzenie kosztów postępowania. Skarga liczy 87 stron. Zarówno jej obszerność, jak i sposób opracowania nie pozwala na jej przytoczenie w ramach uzasadnienia faktycznego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że skarżący powoływał się na liczne uchybienia w postępowaniu aktualizacyjnym, w tym przede wszystkim na to, że nastąpiła ona "bez ustalenia i informowania wszystkich stron, H. W. właściciel działki [...] i [...], bez okazania działek stronom, bez wykonania protokołów stanu władania, bez określenia punktów granicznych działek, z nieprawidłowym ujawnieniem właścicieli i władających (m. W., Spółdzielnia Mieszkaniowa, PHU [...]) dla nowych działek po podziale [...], [...] i [...]". Skarżący wykazywał fakt, że decyzja Ministra z [...]listopada 2018 r. była wydana z naruszeniem art. 11 d oraz 11 f i 12 specustawy drogowej z 2003 r., "skutkujących tym ze nie zaszedł skutek prawny zmiany własności na województwo mazowieckie oraz niepowiadomieniem wszystkich stron- H. W.". Skarżący przytoczył w skardze szereg zarzutów, dotyczących nieprawidłowości wydanej decyzji ZRID i wyjaśnił, że "działka [...] w latach 1999-20017 powstała bezdecyzyjnie, bez operatu, bez informowani stron, dlatego co właściciele nie mogli założyć Księgi wieczystej dla tej działki, tym bardziej, iż w działce [...] był grunt z KW [...], KW, [...] czyli właścicielami gruntu w tej działki byli S. S., M. Z., E W. i H. W. i o niej nie wiedzieli, dlatego nie założono Księgi wieczystej dla tej działki [...]. nie rozpatrywał tego MWINGiK wydając orzeczenia. Przyczyna powstania działki [...] był podział nieruchomości KW [...] na bazie Decyzji Burmistrza Nr [...]z dnia [...].12.1999 zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości z KW [...] właściciel S. S., E W., M. Z. o niezgodnie z danymi z ewidencji gruntów i Decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki KW [...] Nr [...]z dnia [...].06.1999 i [...]z dnia [...],09.1999. Do podziału przeznaczono 31378 m.kw, a Decyzja Nr [...] oparta na nieprawidłowej mapie KEM [...]nieprawidłowym [...], których nieprawidłowość potwierdził MWINGiK w roku 2018 podzielono tylko 30727 m.kw. W okolicznych działkach miedzy innymi w [...] pozostało 651 m.kw trenu z kW [...]. Przedmiotem orzekania w Decyzji MWINGiK jest między innymi właśnie cześć tego terenu z KW [...], która pozostał ukryty przed właścicielami na skutek wprowadzenia nieprawidłowej mapy, która ujawniono w działce, [...] jako KW [...] i [...] o którym MWINGiK orzekł ze jest hipotekowany w roku 2017. Działka [...] powstała na skutek jakiegoś utajnionego rozgraniczenia działki [...] z KW, [...] o którym nikogo nie informowano. Działka [...] pochodzi KW [...], a zatem działka [...] również pochodzi z KW [...]. Po podziale w roku 1999 działki Nr [...] z KW [...] działki [...], [...], [...] pozostały w kW [...], gdzie zmieniono dane właściciela z S. S., M. Z., E W. na miasto w., które przejęła te 3 działki z mocy prawa na bazie artykułu 98 ugn pod drogi. Dla pozostałych działek [...] właściciele, czyli S. S., C. W., M. Z. założyli nowe Księgi wieczyste. Dlatego teraz jak się odnajdzie grunt z położony w obrębie działki Nr, czyli [...] co ustalił MWINGiK ze to jest to grunt z kW [...], ukryty przed właścicielami w związku z nieprawidłową mapą, to właścicielem tego gruntu są S. S. i C. W. spadkobiercy M. Z. i E W.ej, bo te grunty nie zmieniły właściciela na podstawie Decyzji Nr [...]. Na postawie Decyzji Nr [...] tylko działki [...], [...], [...] zmieniły właściciela. Dlatego dla nowych gruntów z kW [...] trzeba ustalić właściciela S. S., C. W., władającego S. S. C W. i wydać im dokument żeby mogli założyć nowa księgę wieczysta dla ich gruntu, który na mocy Decyzji NR [...] nie stal się własnością m. W., a był przed nimi ukryty z powodu nieprawidłowego podziału ich działki przez organ ewidencyjny w roku 1999. A tymczasem MWINGiK nie czyni żadnych ustaleń. Nie rozpatrywał powyższego MWINGiK wydając orzeczenia. W uzasadnieniu swej decyzji Prezydent stwierdził, iż nie przywrócił poprzednich oznaczeń sprzed modernizacji egib w roku 2007 gdyż oznaczenia z roku 2018 z nieprawidłowych wydzieleń wykorzystano do wydania Decyzji Ministra z dnia [...].11.2018, a przywracanie poprzednich oznaczeń mogłoby utrudnić realizacje inwestycji na potrzeby, której działki zostały przejęte na rzecz Województwa, celowe nie ustalając "niczego dla działek objętych orzekaniem przez organy ewidencyjnej Prezydenta i Wojewodę, aby ukrywać nieprawidłowości w wydaniu Decyzji ZRID popełnione przez Prezydenta i Wojewodę. Doszło do sytuacji ze Wojewoda przejął nielegalnie grunty powodu błędów w ZRL. organ Wojewody, czyli MWINGIK ukrywa te biedy w Decyzji [...]nic nieustalające dla działek, które nie przeszły na własność wojewody na mocy zatwierdzonego projektu podziału nieruchomości, który nie okazano wywłaszczanym właścicielom i nie przygotowano dla działek [...] i [...], co skutkuje tym ze zmiany w ewidencji są wprowadzane na podstawie Decyzji Ministra z dnia [...].11.2018 wydanej niezgodnie z prawem. Prezydent stal się nielegalnie władających gruntów i nie dopełnił obowiązku dostarczenia pełnej dokumentacji geodezyjnej dla działek przejętych przez wojewodę, nie wysłał wniosku do wojewody o wydanie zgody na realizacje inwestycji drogowej na tych działkach przez co realizuje samowole budowlaną na działkach objętych orzekaniem organ Prezydenta ukrywa te biedy w Decyzji NR [...] nieustalającej niczego dla działek, które nie przeszły na własność wojewody". Skoro, zdaniem skarżącego, "z nieprawidłowościami w ZRID dla tych działek nie wiadomo, co zrobić wiec organy samorządowe, czyli Prezydent i państwowe, czyli Wojewoda, które dopuściły do nieprawidłowości w ZRID skutkujących brakiem przejścia własność z mocy prawa postanowiły, aby zachować własność pozbawić własność właścicieli poprzez nie ujawnianie niczego dla działek. Istnieje zatem uzasadnione podejrzenia niedopełnienia obowiązku ujawnienia danych dla działek objętych orzekaniem, które nie przeszły na własność wojewody, poprzez nie czynienie żadnych ustaleń w Decyzji administracyjnej w celu ukrywania nieprawidłowości w Decyzji ZRID i faktu nielegalnego użytkowania przez dewelopera gruntu zmarłej osoby o obszarze objętym orzekaniem Decyzja NR [...]. Poprzez nie czynie żadnych ustaleń w Decyzji administracyjnej i usuwanie z dokumentacji wpisów, iż działki są częścią nieruchomości hipotekowanych z KW [...], KW [...], KW [...] właściciele tych nieruchomości są pozbawiani własności i odszkodowań przez wojewodę za grunt, który im odebrał wojewoda, aby ukryć nieprawidłowości, do których doprowadzili urzędnicy Biura Geodezji Urzędu miasta, ukrywający, że miejscowy deweloper zagrodził grunt nieustalonej, jako strony postępowania zmarłej H. W. w celu przejęcia jej własności i wyłudzenia odszkodowania od Prezydenta za grunt zmarłej osoby przejęty przez wojewodę. Dlatego zapewne Wydział Skarbu Państwa Urzędu Wojewódzkiego czeka z ustaleniem decyzji odszkodowawczej za te grunty do momentu aż deweloper Spółdzielnia mieszkaniowa je zasiedzi i dlatego wojewoda nakazał usunąć wszelkie wpisy ze są to grunty hipotekowane i nic nie ustalił dla tych gruntów, aby deweloper je zasiedział szybciej, bo w dobrej wierze i szybciej uzyskał odszkodowanie od Prezydenta za grunt zmarłej właścicielki. Dlatego zarówno Biuro Geodezji urzędu Miasta jak i MWINGiK nie ustalili, jako strony postępowania o grunt zmarłej właścicielki H. W. spadkobierców zmarłej właścicielki, aby nie dowiedzieli się o postępowaniu zakończonym Decyzja Prezydenta Nr [...] i postępowaniu odwoławczym zakończonym decyzja MWINGiK Nr [...] ustalającym nowego właściciela, czyli wojewodę dla części gruntu ich zmarłej spadkodawczyni, czyli ich gruntu". Polemizując z prawidłowością decyzji Ministra w sprawie ZRID, skarżący wyjaśnił, że decyzja ta, "na podstawie której dokonano aktualizacji w Decyzji MWINGiK Nr [...] z dnia [...].11.2018 jest nieprawomocna. Została zaskarżona do WSA w grudniu 2018, a w sierpniu złożyłem skargę kasacyjna 2018 do NSA, ponieważ WSA nie rozpoznał wszystkich moich zarzutów, miedzy innymi dotyczącego czy zaszedł skutek prawny zmiany własności". Naruszono więc art. 23 p.g.k.., ponieważ nie wydano decyzji administracyjnej, nie ustalono stron, nie informowano stron, strony nie miały prawa do odwołania. Zdaniem skarżącego, "Minister nie zatwierdził projektu podziału nieruchomości dla działek [...] i [...] z racji, iż go nie przygotowano, tylko gołosłownie napisał w decyzji, iż taki ma i zatwierdza go, czyli poświadczył nieprawdę w dokumentach ZRID. Czyli na bazie dokumentu poświadczającego nieprawdę przez Ministra czynione są ustalenia w Decyzji. Od trzech miesięcy organy państwowe odmawiają mi okazania zatwierdzonego przez Ministra projektu podziału nieruchomości [...] i [...]. Minister nikogo nie informował z właścicieli ze ma zamiar go wywłaszczać i ze go wywłaszczył. Nie było przeszkód w informowaniu, ponieważ w roku 2018 właściciele i ich dane były ujawnione w katastrze ( [...], DEZ [...]). Dlatego obecnie, aby ratować ta sytuacje zarówno organ podle prezydentowi, jak i organ Wojewody stara się to załatwić w ten sposób, iż nie ustalają nic dla działek w tym obszarze, aby nieustaleni właściciele nie zaskarżali takiego postępowania organów państwowych. Z powodu niemożliwości zgodnego z prawem aktualizowania ewidencji na bazie Decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...].11.2018 [...], ponieważ Decyzja ZRID został wydana z nieprawidłowościami, które uniemożliwiają przejście własności działek objętych Decyzja NR [...] i [...] z mocy prawa na własność wojewody". Zdaniem skarżącego, "z powodu niekompatybilności pomiędzy zatwierdzonym projektem podziału nieruchomości [...], [...] przez Wojewodę w roku 2017, a zatwierdzonym jego miejsce projektem podziału nieruchomości [...], [...], [...], [...], [...]który wprowadził teren działki [...] z byłej działki [...], która nie jest wymienia w Decyzji Wojewody z roku 2017 dla działek [...] i [...], czyli ten sam teren". Aby ukryć nieprawidłowości przy wydaniu ZRID "z powodu nie dopełnienia obowiązku ujawnienia danych w ewidencji przez MWINGIK i Prezydenta m.st Warszawy doszło do nielegalnych pozbawień własności S. S., C. W., spadkobierców H. W. nieustaleni, jako strona w sprawie, ani przez prezydenta, ani przez MWINGiK i nielegalnych pozbawień odszkodowań za grunt przejęty przez wojewodę, ponieważ skoro wojewoda nic nie ustalił dla gruntów to nie mają szansy otrzymać odszkodowania za ich grunt zabrany przez wojewodę. Takich wywłaszczenia w myśl artykuł 21 Konstytucji RP są niedopuszczalne, który mówi ze za grunt wywłaszczony należy się odszkodowania". Skarżący przedstawił obszerny bardzo wywód prawny, obrazujący wady decyzji Ministra w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, mających jego zdaniem wpływa w zakresie ujawnienia danych w ewidencji zarówno przez Prezydenta organ II instancji. MWINGiK w uzasadnieniu swej decyzji nie wyjaśnił, "dlaczego wydał zgodę na aktualizację ewidencji pomimo wiedzy ze nic nie ustalono, przez co będzie nieprawidłowa aktualizacja ewidencji gdyż nie wykonano zaleceń działu kontroli MWINGiK z roku 2018 tego terenu mających na celu usunięcie nieprawidłowości. (...) nie wyjaśnił, dlaczego nie zalecił, aby organ nakazał ustalenie właścicieli skoro są ustalone KW dla działek po przeanalizowaniu wpływu nieprawidłowości na stan prawny i nie zalecił, aby zlecono geodecie ustalenie protokołu stanu władania, przecież są dokumenty i można ustalić właścicieli. Nie wyjaśniono, dlaczego Naczelnik Wydziału Postępowań Ewidencyjnych zleca wpierw prace geodezyjne, aktualizuje na ich podstawie ewidencje [...] [...].03.2018, [...] z dnia [...].12.2018, wysyła zawiadomienia do Sadu Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu 30.03.2018 Aby te grunty opisać w KW miasta i deweloperów, po czym nie uznaje jedną z nich za prawidłowo wykonaną, co do drugiej pracy nie wypowiada się i sam Naczelnik Wydziału Postępowań Ewidencyjnych zabiera się za aktualizacje, w której nic nie ustala". Jak wyjaśnił skarżący, z akt sprawy wynika, że "z prawidłowo wykonanych operatów geodezyjnych z roku 2017 i 2018, sprawdzonych przez MWINGiK wynika, iż wszystkie działki na tym obszarze są hipotekowane z KW [...], KW [...], KW [...], a zatem te które zostały podzielone Decyzja Decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 30.1.2018 [...] i które nie przeszły na własność wojewody Mazowieckiego są nadal hipotekowane z KW [...], KW [...], KW [...], a te, które przeszły na własność pochodzą z KW [...], KW [...], KW [...]. Z map wykonanych w latach 1999-1999, czyli przed wprowadzeniem nieprawidłowej mapy [...]wszystkie tereny na tym obszarze były hipotekowane z KW[...], KW [...]. KW [...]. Na tych terenach nie było żadnego gruntu niehipotekowanego. Grunt niehipotekowany pojawił się dopiero po wprowadzeniu nieprawidłowej mapy [...]w celu zabezpieczenia gruntu dla inwestycji dewelopera, ale tego nie analizowano w Decyzjach. Dział orzeczniczy MWINGiK w uzasadnieniu zgodził się ze wszystkie grunty w orzeczeniu są uregulowane w księgach wieczystych KW [...], KW [...], KW [...], a pomimo tego nie zastosował tej wiedzy i nakazał usunąć wpis z ewidencji informujący o tym, czym wyszedł poza zakres orzekania. Strona 8 orzeczenia Cytuje "Wprowadzając zaskarżone obecnie zmiany w ewidencji Prezydent, jako dodatkowa informację postanowił jednak wpisać, w jakie dawnej Księdze Wieczystej grunty te były uregulowane. Informacja ta jest zgodna z posiadana przez organ wiedza, jednak nie jest to zawartość operatu ewidencyjnego, która podlega ocenie MWINGiK" Naruszył tym artykuł 20 ustawy pgik, która nakazuje ustalić Księgę wieczysta dla działek. MWINGIK błędnie uznał ze Biuro Geodezji ustalił ze dokonało analizy szczegółowo i starannie a tymczasem nie analizowano istotnych dla prawidłowego orzeczenia okoliczności i nie poczyniono istotnych ustaleń - nie ustalono ze H. W. nigdy nie sprzedała działki Nr, 4 czyli drogi dojazdowej do działki Nr 1 i ona, jej spadkobiercy powinni być strona postępowaniu o ich grunt i powinni być ujawnienie, jako właściciele, nie przeanalizowano nieprawidłowości w działaniu urzędu miasta w latach 199-2019 i ich wypływu na obecny stan ewidencji, nie przeanalizowano, dlaczego na tym trenie stale ulega zmianie ilość metrów gruntu niehipotekowanego. Ustalając prawidłowe dane podmiotowe działek zgodnie z art 20 p.g.k. nie wzięto pod uwagę ze są: "1. opracowania geodezyjne z lat 2017 i 2018 zlecone przez Biuro Geodezji UM Warszawy i Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych Urzędu miasta zatwierdzone Decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 30.11.2018 DLI 2.6621.[...].2017.MW 34.ustalające Księgi wieczyste, ocenione prze dział kontroli MWINGiK, jako prawidłowo wykonane, 2. w księgach wieczystych KW [...], KW [...], KW [...] z w/w prac geodezyjnych są ustaleni w właściciele i można ich ustalić, jeśli przeanalizuje się nieprawidłowości w dzianiu organu ewidencyjnego z lat 1999-2019 3. można w każdej chwili zlecić geodecie wykonanie protokołu ustalenie stanu wgadania 4.są zalecenia działu kontroli MWINGiK, których wykonanie prezydent stale odmawia, a które maja na celu usuniecie nieprawidłowości Zdaniem skarżącego, nie wykonano też zleconego nowego operatu wydzielającego jednorodne stany prawne działek w obrębie byłej działki [...], ponieważ "praca geodezyjna z roku 2017 jest wykona tylko dla wschodniej części działki, a orzeczeniem objęta jest również południowa cześć, czyli działki [...] i [...], dla działek [...] i [...] w roku 2018 nie wykonano wykazów zmian gruntowych i synchronizacyjnych, pomimo wiedzy od MWINGiK z sprawozdania z kontroli Biura Geodezji, iż działki [...] i [...] są nieprawidłowo ujawnione, jako niehipotekowane i jest zalecone przez dział kontroli MWINGiK usuniecie nieprawidłowości polegająca na ujawnieniu gruntu hipotekowanego w tych działkach". MWINGiK nie przeprowadził czynności w związku "ze zgłoszony podejrzeniem sfałszowania w Biurze Geodezji UM W. przez nieustalona osobę nieustalonym czasie na operatu [...]z dnia [...].05.1978 to jest szkic i protokołu ustalenia stanu władania wyciąg - data wykonania kopii [...].06.2018 r.- poprzez nanoszenie dodatkowych nowy linii podziałowych oraz wymazywaniu starych linii podziałowych w taki sposób, aby dopasować linie graniczne działki KW [...] z operatu [...]z roku 1978 do mapy [...] powstałej w roku 1999 i modernizacji z roku 2007, co świadczy o tym ze ingerencja w mapę miała miejsce w latach 1999-2018. Powyższe spowodowało różnice treści pomiędzy mapami [...]. Mapa [...]z dnia [...].05.1978 -mapa dyżurna wyciąg data wykonania kopii 10.04.2017 -zgodnie z ta mapą granica nieruchomości KW [...] jest ulica [...] - styka się z nią bezpośrednio, czyli ta mapa, która nie była zmieniana nie posłużyła do ustaleń. Do ustaleń posłużyła korygowana mapa Mapa [...]z dnia [...].05.1978 - szkic do protokołu ustalenia stanu władania wyciąg - data wykonania kopii 19.06.2018 r. ma poprawianą granice z ulica [...] czerwona linią, ktoś w nieustalonym czasie dorysował nową linie przez co powstał teren odpowiadający obecnej działce [...] i [...] - na podstawie tej mapy organ ewidencyjny czynił ustalenia. Istnieje wobec powyższego uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 270 kk, przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów. Powyższe wskazuje, iż doszło do sfałszowania dokumentacji geodezyjnej służącej do czynienia ustaleń przez organ ewidencyjny i wydawania Decyzji a dział orzecznictwa MWINGiK zajmujący się wydaniem orzeczenia odmówił wyjaśnienia tego. Czyli nie wiadomo skąd na mapie z roku 1978 teren odpowiadający działkom z roku 2017, nie wiadomo, kiedy, kto, w jakim celu dorysował na mapie z roku 1978 treści których nie było w roku 1978. Autor mapy z roku 1978 zamieścił tam inne treści i pod takimi się podpisał. Autor nowych linii zrobił to anonimowo, czyli wiedział ze popełnia czyn zabroniony, wprowadzając treści wbrew ustaleniom z roku 1978". Zdaniem skarżącego, doszło tez "do fałszowania dokumentacji geodezyjno ewidencyjnej przy wydaniu zgody na budowę dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. W roku 1999 nieprawidłowo wykonano mapę [...], co potwierdził Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w postępowaniu [...] z dnia [...].09.2018). Celem sfałszowania dokumentacji geodezyjno ewidencyjnej w tym mapy KEM PR PN U 3709/99 było obniżenie kosztów inwestycji Spółdzielni Mieszkaniowej gdyż dzięki temu Spółdzielnia". Skoro Prezydent odmówił wykonania zaleceń MWINGiK, to "uprawdopodobnia podejrzenie, iż odmowa aktualizacji ewidencji ma na celu ukrywanie fałszerstwa dokumentacji geodezyjno-ewidencyjnej w latach 1999-2019, w tym mapy z roku 1978, poprzez dorysowywanie na niej nowych innych linii granicznych, przez nieustalona osobę, przez co powstały treści niezgodne treściami z pierwotnymi z rok 1978 dokończenie nielegalnego zasiedzenia przez dewelopera gruntu zmarłej H. Wygonowskiej, gruntu S. S. i C. W. w obrębie działki 290 przy współudziale Urzędu Miasta, obecnie, jako dla terenu, dla którego żaden organ ewidencyjny nie może nic ustalić pomimo ze są opracowania geodezyjne wykonane na ta okoliczność i ocenione przez MWINGiK, jako prawidłowe, nawet nie można wezwać geodety, aby on ustalił protokoły stanu władaniu, dlatego tez nie ustalono wszystkich stron postępowania". Skarżący wskazał też na szereg nieprawidłowości, odnoszących się do szeregu nieruchomości, obejmowanych aktualizacją. W odpowiedzi na skargę MWINGiK podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W toku postępowania sądowego skarżący, a po jego śmierci jego następca prawny P. S., złożyli szereg pism procesowych równie obszernych, jak skarga, dotyczących uszczegółowionych zarzutów odnoszących się zarówno do wad postępowania o zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, jak i samego postepowania w zakresie aktualizacji gruntów, zakończonego kwestionowanymi decyzjami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżona decyzja naruszała prawo, acz w sposób ujęty poniżej. 1. Obowiązkiem organu odwoławczego, wynikającym z art. 15 k.p.a., jest ponowne, merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej w pierwszej instancji zaskarżoną decyzją. W takim postępowaniu organ II instancji musi zarówno w sposób należyty ustalić stan faktyczny (art. 7 k.p.a.), jak i dokonać należytej oceny zebranego materiału dowodowego (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz wyjaśnić stronie zasadność przesłanek wydanego rozstrzygnięcia (art. 11 k.p.a.), należycie decyzję uzasadniając faktycznie i prawnie (art. 107 § 3 k.p.a.). Jednym z przejawów poprawnego rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie i należytego uzasadnienia decyzji jest ustosunkowanie się organu II instancji do wszelkich podniesionych w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej zarzutów strony. W niniejszej sprawie MWINGiK obowiązkowi temu nie sprostał. Tut. Sąd zauważa bowiem, że skwitowanie jednym zdaniem przez organ odwoławczy wielostronicowego odwołania S. S. (s. 5 decyzji) – zwłaszcza przy wskazaniu w tymże zdaniu organu na liczne zastrzeżenia strony, podnoszone w toku postępowania administracyjnego – nie pozwoliło MWINGiK na należyte ustosunkowanie się do odwołania. Analiza zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że MWINGiK skoncentrował się wyłącznie na "kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej", a nie na ponownym, merytorycznym rozpatrzeniu sprawy, z uwzględnieniem stanowiska jednej ze stron postępowania, wyartykułowanego bardzo szczegółowo w odwołaniu. Odmiennie od uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej (w której Prezydent m. st. Warszawy odniósł się do zasadniczych zarzutów S. S. i obszernie wyjaśnił własne, odmienne stanowisko prawne, wskazując na dowody je potwierdzające – zgodnie z art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.), uzasadnienie decyzji drugoinstancyjnej w części faktycznej zawiera wprawdzie opis zmian ewidencyjnych, ale w ogóle nie odnosi się do żadnego z zarzutów odwołania, za wyjątkiem zarzutu dotyczącego działki ewidencyjnej nr [...] i stanu jej władania. Nie jest rolą sądu administracyjnego ocena zasadności zarzutów, podnoszonych w odwołaniu. Jest to natomiast obowiązek procesowy organu, któremu uchybienie powoduje wadliwość decyzji w stopniu, który mógł mieć wpływ na jej treść. Co więcej, brak odniesienia się MWINGiK do twierdzeń strony wnoszącej odwołanie uniemożliwił temu organowi wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.), a tym samym taki prawny obowiązek organu został naruszony. Tut. Sąd wyjaśnia ponadto, że uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji powinno odnosić się do treści rozstrzygnięcia. Przypomnieć więc należy, że MWINGiK zaskarżoną uchylił decyzję pierwszoinstancyjną w części "dotyczącej umorzenia postępowania w odniesieniu do działek nr [...] i [...] i orzekł o pozostawieniu obecnych zapisów w ewidencji gruntów i budynków dla tych działek bez zmian". W tym zakresie organ odwoławczy uzasadnił swą decyzję tym, że z analizy akt postępowania nie wynika, żeby w odniesieniu do ww. działek prowadzone postępowanie było bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. tylko dlatego, że organ I instancji uznał, że obecne zapisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do tych działek są prawidłowe i nie wymagają zmian. Tym samym, jak należy się domyślać, przyczyną uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej było wadliwe zastosowanie przez organ I instancji art. 105 § 1 k.p.a. W zakresie zmiany decyzji pierwszoinstancyjnej "dotyczącej zmiany oznaczenia nieruchomości stanowiących działki nr [...] i [...]" i wykreślenia wpisu [...] i wpisaniu w to miejsce decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju nr [...] z 30 listopada 2018 r. organ odwoławczy uzasadnił swą decyzję tym, że opis praw właściciela jest częścią operatu ewidencyjnego. Wpisanie "grunt niehipotekowany" w stosunku do działek nr [...], [...] jest niezgodne z ustaleniem, że ich właścicielem jest Województwo Mazowieckie. Z treści uzasadnienia decyzji organu I instancji i z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynikało, że czynnością materialno-techniczną - zmianą nr [...] - zaktualizowano wpis właściciela na podstawie decyzji Ministra, natomiast z przeprowadzonego postępowania administracyjnego z urzędu wynikało, że wpisy te są poprawne. Należało zatem, zdaniem MWINGiK ujawnić dokument "będący postawą wpisu właściciela, czyli ww. ostateczną decyzją Ministra Inwestycji i Rozwoju znak [...] z [...]listopada 2018 r.". Ta jednak decyzja była jedynie decyzją o zmianie decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...]lipca 2017 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla inwestycji pn. "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] w ciągu ul. [...] na odc. ul. [...] - granica miasta", a tym samym wpis, dokonywany przez organ II instancji powinien dotyczyć nie decyzji zmieniającej, ale decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z 19 lipca 2017 r., w brzmieniu nadanym ww. decyzją zmieniającą. Ponadto, w uchylanej w ww. zakresie części decyzji Prezydenta m. st. Warszawy organ pierwszoinstancyjny dokonał zmiany "oznaczenia nieruchomości", a organ odwoławczy nie ocenił, czy było to prawnie uzasadnione z innych przyczyn. Mianowicie, ustawa z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1151, dalej: "p.g.k.") posługuje się terminem "oznaczenie nieruchomości" wyłącznie w art. 21 ust. 1, stanowiąc, że podstawę oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie, ustawodawca w art. 2 pkt 8, stanowiącym definicję katastru, wyraźnie rozróżnia informację o gruntach od informacji o ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami. Te pierwsze informacje to ujmowane w dziale I ksiąg wieczystych "dane ewidencyjne dotyczące działki ewidencyjnej", o których mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii za 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 219), obejmujące identyfikator działki ewidencyjnej; numeryczny opis granic wraz z danymi dotyczącymi punktów granicznych; pole powierzchni ewidencyjnej; pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w obszarze działki ewidencyjnej; oznaczenie dokumentów potwierdzających własność; numer księgi wieczystej; oznaczenie dokumentów określających inne niż własność uprawnienia do działki ewidencyjnej; adres, jeżeli został określony i oznaczenie jednostki rejestrowej gruntów, do której należy działka ewidencyjna. Natomiast oznaczenie właściciela nieruchomości to dane ewidencyjne dotyczące podmiotów ewidencyjnych i innych osób (§ 21 ww. rozporządzenia). "Oznaczenie nieruchomości" to termin prawny używany w ustawie z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 341). Zgodnie z § 27 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz.U. z 2001 r., Nr 102, poz.1122) dział I księgi wieczystej składa się z działu I-O "Oznaczenie nieruchomości", jak i działu I-Sp "Spis praw związanych z własnością". W dziale I-O nie wpisuje się danych właściciela. Opis nieruchomości stanowią więc wyłącznie ww. dane ewidencyjne dotyczące działki ewidencyjnej, o których mowa w ww. rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W tym też kontekście, organ II instancji powinien był w uzasadnieniu swej decyzji ocenić, czy organ I instancji rzeczywiście mógł w taki sposób dokonać zmiany "oznaczenia nieruchomości", czy też swym rozstrzygnięciem w rzeczywistości dokonywał zmiany danych ewidencyjnych działki nr ewid. [...] i [...]. MWINGiK, uchylając decyzję pierwszoinstancyjną w części "dotyczącej wpisu uwag w ewidencji gruntów i budynków co do działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]" i umarzając postępowanie w tym zakresie wyjaśnił, że zawarte w ewidencji wpisy, że działki nr ewid. "[...], [...], [...], [...] i [...]" ujęte są w księgach wieczystych KW [...], [...], [...] prowadzonych na rzecz innych osób prawnych nie odpowiadają ani stanowi prawnemu wynikającemu z ww. decyzji Ministra, ani treściom zawartym w działach I ww. ksiąg. Stąd konieczność wprowadzenia odpowiednich zmian zmierzających do wykreślenia z ewidencji błędnych informacji, iż działki te są uregulowane w tych księgach. Natomiast odnośnie działek nr ewid. nr "[...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]" organ II instancji wskazał, że z ww. ksiąg wieczystych również nie wynika, aby dotyczyły one tychże działek, stąd także w odniesieniu do nich należało wykreślić nieprawidłowe informacje zawarte w ewidencji, że są one uregulowane w ww. księgach wieczystych. Tym niemniej, organ II instancji uchylając w ww. zakresie decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie tego organu, nie odnosi się do systematyki treści rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego – które ujęte jest w punktach, podpunktach i literach. Rozstrzygnięcie MWINGiK jest zaś w omawianym zakresie tak nieprecyzyjne, ogólne i nieodnoszące się do przyjętej przez organ I instancji systematyki osnowy decyzji, że uniemożliwia zarówno adresatom decyzji, jak i osobom trzecim należyte zrozumienie samego rozstrzygnięcia, nakazując własne poszukiwanie w decyzji Prezydenta m.st. Warszawy postanowień tych punktów, podpunktów oraz liter, które są uchylane i w zakresie których postępowanie zostaje umorzone. Wyjaśnić więc trzeba, że rozstrzygnięcie powinno być sformułowane precyzyjnie, w sposób niebudzący wątpliwości i powinno być zrozumiałe dla stron bez wnikania w treść uzasadnienia. Wynika to z władczego charakteru aktu administracyjnego, który kształtuje prawa i obowiązki strony i musi w związku z tym być jednoznaczny i precyzyjny, jak też z podstawowych zasad postępowania administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 3015/22, CBOSA). Rozstrzygnięcia sprawy nie można domniemywać ani wyprowadzać z treści uzasadnienia decyzji, albowiem powinno być ono wyrażone expressis verbis w osnowie (sentencji) decyzji, musi być ono jednoznaczne i nie budzić jakichkolwiek wątpliwości. Wypełnienie przez organ dyspozycji art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. nastąpi tylko i wyłącznie wtedy, gdy rozstrzygnięcie to zostanie sformułowane w sposób kategoryczny co do zawartego tam władczego uregulowania przez organ sytuacji prawnej strony (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2024 r., sygn. akt II OSK 75/23, CBOSA). Jak trafnie stwierdził WSA w Kielcach w wyroku z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Ke 669/23 (CBOSA),rozstrzygnięcie, jako element decyzji administracyjnej, będący jej kwintesencją i wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego, winno być jednoznaczne i niewymagające szczególnej analizy. Musi być ono indywidualne, jak i konkretne. To właśnie zawarte na wstępie rozstrzygniecie decyzji, stanowiące jej osnowę, powinno jednoznacznie wskazywać, co jest przedmiotem uchylenia i w jakim zakresie organ umarza postępowanie pierwszoinstancyjne. Ponadto, organ II instancji pominął – bez żadnego uzasadnienia – w treści tego punktu swej decyzji działkę nr ewid. [...], ujętą w pkt. 3 decyzji pierwszoinstancyjnej. Działka ta wymieniona natomiast została w pkt. 2 decyzji MWINGiK, ale w innym zakresie - utrzymania w mocy decyzji Prezydenta m.st. Warszawy, tym niemniej jedynie "w odniesieniu (...) do oznaczeń nieruchomości". MWINGiK, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w pozostałej części tj. w odniesieniu "do danych podmiotowych" działek nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i "oznaczeń nieruchomości" nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W tym zakresie jednak ponownie podkreślić należy, że bez szczegółowej analizy decyzji organu I instancji nie wiadomo, jaki jest ów "pozostały zakres", w którym MWINGiK utrzymuje decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W pełni więc zastosowanie ma ocena prawna tut. Sądu, poczyniona powyżej, a odnosząca się do wymogu sformułowania treści rozstrzygnięcia w osnowie decyzji precyzyjnie, w sposób niebudzący wątpliwości i zrozumiały dla stron bez wnikania w treść uzasadnienia decyzji lub treść decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza ponadto, że na str. 1 w wierszu 4 od dołu osnowy zaskarżonej decyzji organ umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym wpisu uwag w ewidencji gruntów i budynków co do działki "[...]" - tym niemniej, organ I instancji nie prowadził postępowania i nie rozstrzygał w zakresie aktualizacji żadnych danych ewidencyjnych takiej właśnie działki. Wyjaśnić trzeba, że próba sprostowania tego wpisu przez MWINGiK w drodze postanowienia z [...]października 2019 r. nie została dokonana skutecznie, gdyż NSA wyrokiem z 5 września 2024 r. sygn. akt I OSK 1008/21 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 116/20 w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] grudnia 2019 r. nr [...]w przedmiocie sprostowania z urzędu treści decyzji, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...]października 2019 r. nr [...]. Tym samym, w obrocie prawnym znajduje się będąca przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie niesprostowana decyzja organu odwoławczego, rozstrzygająca w przedmiocie nieruchomości, która nie była przedmiotem postępowania, a dodatkowo pomijająca w swym rozstrzygnięciu działkę nr ewid. [...], ujętą w pkt. 3 decyzji pierwszoinstancyjnej – pomimo utrzymania w mocy przez MWINGiK decyzji I instancji jedynie "w odniesieniu (...) do oznaczeń nieruchomości" w tym i [...], ale już nie w zakresie wpisu uwag co do tej działki. Mając powyższe na uwadze, tut. Sąd stwierdza, że MWINGiK naruszył art. 6 k.p.a. przez zaniechanie ustawowych obowiązków, wynikających z art. 7, 11, 15, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w wyżej opisany sposób, który zdaniem Sądu mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To zaś, że organ II instancji w żaden sposób (oprócz 2 zdań w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) nie odniósł się do zarzutów odwołania sprawia, że kontrola sądowa zaskarżonej decyzji w zakresie podnoszonym w skardze do tut. Sądu, (tożsamym z zakresem odwołania) byłaby przedwczesna; nieodnosząca się do motywów kontrolowanej decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę w związku z odwołaniem skarżącego (obecnie trójki skarżących), MWINGiK zastosuje się do powyżej dokonanej oceny prawnej tut. Sądu; w sposób należyty oceni zarzuty podnoszone w odwołaniu (co nie jest równoznaczne z ich dosłownym przytaczaniem) i swoje stanowisko w tym zakresie poprawnie uzasadni. W przypadku ewentualnego zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. obowiązkiem organu będzie takie sformułowanie osnowy decyzji, aby odpowiadała osnowie decyzji pierwszoinstancyjnej – ze szczególnym uwzględnieniem przyjętej przez Prezydenta m. st. Warszawy systematyki rozstrzygnięcia tegoż organu. Obowiązkiem MWINGiK będzie też należyte (poprawne) określenie numerów ewidencyjnych działek objętych postępowaniem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając solidarnie od organu na rzecz obecnie uznanych za skarżących następców prawnych S. S. zwrot uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.