VII SA/Wa 2853/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, asesor WSA Nina Beczek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 12 września 2024 r. znak: DLI-III.7621.4.2024.JG.4 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Minister Rozwoju i Technologii postanowieniem z 12 września 2024 r. znak: DLI-III.7621.4.2024.JG.4 odmówił S. L. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 16 sierpnia 2023 r. nr 144/SPEC/2023 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "[...] " (z węzłem) Odcinek VIII od km 598+216 do km 610+722 o długości około 12,506 km". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister podał, że wnioskiem z 16 stycznia 2024 r. (również nadanym w tym dniu w polskiej placówce pocztowej) S. L. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Wojewody Mazowieckiego. Następnie pismem z 4 marca 2024 r. Minister wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni, braku formalnego wniosku poprzez przedłożenie odwołania od powyższej decyzji. W dniu 27 marca 2024 r. skarżący nadał w placówce pocztowej odwołanie. Skarżący, jako okoliczność świadczącą o tym, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy wskazał, że nie otrzymał decyzji Wojewody Mazowieckiego oraz zawiadomienia o wydaniu decyzji. Skarżący wyjaśnił, że o fakcie wydania zaskarżonej decyzji dowiedział się z pisma Wydziału Infrastruktury Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie z 27 grudnia 2023 r. doręczonego mu w dniu 9 stycznia 2024 r. Skarżący podniósł, że organ I instancji wysłał korespondencję na adres, pod którym skarżący nie zamieszkuje od ponad dziesięciu lat. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Minister wyjaśnił, że decyzja Wojewody Mazowieckiego została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311), zwana dalej "specustawą drogową", która w sposób szczególny reguluje sposób doręczania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronom postępowania. Przepisem szczególnym stanowiącym podstawę zastosowania w niniejszej sprawie trybu zawiadomienia stron o wydaniu decyzji jest art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Zgodnie z tym przepisem, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Minister wskazał, że jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zawiadomienie Wojewody Mazowieckiego z 17 sierpnia 2023 r. o wydaniu decyzji zostało wysłane do skarżącego na adres wskazany w katastrze nieruchomości: S. L. , G. [...] , [...] G. . Taki bowiem adres został wskazany w załączonych przez inwestora do wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej wypisach z rejestru gruntów. Powyższe zawiadomienie po dwukrotnym awizowaniu zostało zwrócone nadawcy przez operatora pocztowego z adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie", a zatem zgodnie z art. 44 § 4 kpa takie doręczenie jest w pełni skuteczne. Wysłanie zawiadomienia informującego o wydaniu decyzji Wojewody na adres skarżącego ujawniony w katastrze nieruchomości, nie można uznać za błędne działanie organu wojewódzkiego. Przepisy specustawy drogowej przewidują bowiem doręczenie zawiadomienia nie na aktualny adres zamieszkania lub siedziby strony, lecz na adres ujawniony w katastrze nieruchomości. Niezależnie zatem od przyczyn ujawnienia w katastrze wadliwego lun nieaktualnego adresu strony, doręczenie pod takim adresem zawiadomień w trybie przepisów specustawy drogowej jest prawidłowe. Dodatkowo Minister wskazał, że stosownie do treści art. 11f ust. 3 specustawy drogowej, Wojewoda Mazowiecki doręczył decyzję z 16 sierpnia 2023 r. wnioskodawcy, tj. Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczeń: - w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie w dniach od 29 sierpnia do 19 września 2023 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu w dniu 29 sierpnia 2023 r., - w Urzędzie Gminy M. w dniach od 29 sierpnia do 13 września 2023 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu w tym samym terminie, - w Urzędzie Gminy B. w dniach od 4 do 18 września 2023 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu w tym samym terminie, - w Urzędzie Gminy w H. w dniach od 29 sierpnia do 13 września 2023 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu w dniu 29 sierpnia 2023 r., - w prasie lokalnej – wydaniu "S[...] " z dnia 29 sierpnia 2023 r. W świetle powyższych okoliczności, w niniejszej sprawie obwieszczenie o wydaniu decyzji Wojewody Mazowieckiego zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 20 października 2023 r., a więc przewidziany w przepisie art. 49 kpa 14-dniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji upłynął w dniu 3 listopada 2023 r. A zatem, zdaniem Ministra, 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa do wniesienia odwołania zakończył swój bieg w dniu 17 listopada 2023 r. Wobec powyższych ustaleń Minister stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, bowiem odwołanie zostało nadane przez skarżącego w dniu 27 marca 2024 r. jako uzupełnienie wniosku z 16 stycznia 2024 r. o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący zaś nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie wskazał bowiem na żadne obiektywne przesłanki, które w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania uniemożliwiły mu dokonanie tej czynności. Postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii stało się przedmiotem skargi wniesionej przez S. L. . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 58 § 1 kpa polegające na nieprzywróceniu terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy skarżący uprawdopodobnił, że uchybił terminowi na złożenie odwołania bez swojej winy i dowiedział się o faktycznym wydaniu i skierowaniu do niego decyzji dopiero w dniu 9 stycznia 2024 r.; 2) art. 11f ust. 3 specustawy drogowej polegające na bezzasadnym uznaniu, że doręczenie zawiadomienia o wydaniu decyzji na adres: G. [...] , [...] G. było w pełni skuteczne, podczas gdy adresem wykorzystywanym przez skarżącego podczas kontaktu korespondencyjnego z Referatem Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Ł. prowadzącym sprawy katastru nieruchomości jest: K. [...] , [...] H. 3) . Podnosząc powyższe zarzuty, rozwinięte w uzasadnieniu skargi, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ wydając to postanowienie nie naruszył prawa, a przy jego podjęciu nie uchybił zasadom i przepisom postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (§ 3). Z tego wynika, że warunkiem skuteczności czynności procesowej wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Ustalając zachowanie ustawowego terminu wniesienia odwołania organ odwoławczy obowiązany jest uwzględnić regulacje przepisów szczególnych. Z materiału aktowego sprawy wynika, że Wojewoda Mazowiecki decyzją z 16 sierpnia 2023 r. zezwolił na realizację inwestycji drogowej opisanej na wstępie. Decyzja ta wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311), powoływana dalej jako "specustawa drogowa". Zatem Minister weryfikując terminowość wniesionego przez skarżącego odwołania prawidłowo oparł się na przepisach szczególnych specustawy drogowej, w trybie i na zasadach której wydano decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zaskarżoną odwołaniem przez skarżącego. Zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy drogowej wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto, wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Z powyższego przepisu wynika, po pierwsze, że decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej doręcza się na piśmie tylko inwestorowi. Dla niego więc termin 14 dni do złożenia odwołania liczony jest od dnia indywidualnego doręczenia decyzji. Natomiast pozostałe strony tej decyzji zawiadamiane są o jej wydaniu przez publiczne ogłoszenie, w formie obwieszczenia w urzędzie organu, który wydał decyzję, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych (BIP) tych gmin oraz w prasie lokalnej. Są to obowiązkowe formy publicznego ogłoszenia informacji o wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotem obwieszczenia nie jest treść decyzji i jej załączników, a jedynie informacja (zawiadomienie) o jej wydaniu. Z opisanym wyżej publicznym ogłaszaniem faktu wydania decyzji wiąże się najistotniejszy skutek prawnoprocesowy dla stron w postaci przyjęcia przez ustawodawcę domniemania prawnego, że po upływie terminu 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia nastąpiło doręczenie decyzji wszystkim tym stronom, którym decyzja ta nie została przesłana na piśmie. Do oceny skutków prawnych publicznego ogłaszania faktu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zastosowanie znajduje, na podstawie art. 11c specustawy drogowej, art. 49 § 2 kpa wskazujący, że zawiadomienie bądź doręczenie decyzji uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Istotnym obowiązkiem organu jest wyraźne podanie w publicznym ogłoszeniu daty, w której następuje publiczne obwieszczenie zawiadomienia o wydaniu decyzji, w każdej z trzech wskazanych form, aby wykluczyć jakiekolwiek wątpliwości co do ustalenia dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie i w konsekwencji publiczne doręczenie po upływie 14 dni od dnia tego obwieszczenia. W konsekwencji, dla wszystkich stron, którym decyzja nie jest przesyłana na piśmie, termin 14 dni do złożenia odwołania (art. 129 § 2 kpa) liczony jest od dnia domniemanego prawnie doręczenia decyzji, a więc po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia zawiadomienia o wydaniu decyzji. Brak wiedzy poszczególnych jej stron o wydaniu decyzji nie wyłącza prawnego domniemania jej skutecznego doręczenia w myśl art. 49 § 2 kpa. Nie może to zatem stanowić usprawiedliwienia dla uznania przekroczenia terminu do złożenia odwołania za niezawinione przez określoną stronę tej decyzji. Termin ten może być przywrócony tylko wtedy, gdy strona decyzji wykaże zaistnienie obiektywnych przeszkód do złożenia odwołania w terminie 14-dniowym, liczonym od dnia publicznego doręczenia decyzji, tj. w terminie liczonym po upływie terminu 14 dni od dnia publicznego obwieszczenia o jej wydaniu – zgodnie z art. 49 § 2 kpa. Poza tym o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiadamia się pisemnie dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych jej skutkami prawnymi. Zagadnienie skutków prawnych takiego zawiadomienia zostało rozstrzygnięte uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2017 r., II OPS 2/16 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), który stwierdził, że "Stosownie do art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2031), doręczenie dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na adres wskazany w katastrze nieruchomości nie wyłącza w stosunku do tych osób skutków zawiadomienia o wydaniu decyzji w drodze publicznego ogłoszenia, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.).". Zgodnie zaś z treścią art. 49 kpa strony mogą być zawiadomione o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Jak ustalono przy tym, termin do wniesienia odwołania biegnie nie od dnia zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a od dnia publicznego ogłoszenia. Doręczenie uważa się za skuteczne po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z tego wynika, że doręczenie zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na adres wskazany w katastrze nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania przez inne strony niż inwestor. Dla podmiotów tych, zgodnie z art. 49 § 2 w zw. z art. 129 § 2 kpa, termin na wniesienie odwołania rozpoczyna bieg po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie o wydaniu decyzji. W konsekwencji, należy odmówić przypisania znaczenia prawnego zawartym w skardze zarzutom, dotyczącym przede wszystkim braku prawidłowego doręczenia skarżącemu zawiadomienia o wydaniu decyzji, jako że skutki prawne doręczenia decyzji związane są wyłącznie z publicznym obwieszczeniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (tak też NSA w wyrokach: z dnia 1 czerwca 2017 r., II OSK 783/17; z dnia 12 września 2018 r., II OSK 2286/16 i z dnia 4 marca 2025 r., II OSK 1723/22 - dostępne na powyższej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Nadto wskazać trzeba, że z uzasadnienia powołanej uchwały wynika również, że Naczelny Sąd Administracyjny w poszerzonym składzie nie dostrzegł naruszenia przepisami regulującymi instytucję doręczeń w specustawie drogowej konstytucyjnie chronionych praw właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji. W tym zakresie odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2012 r., K 4/10, który nie podważył zgodności z konstytucją rozwiązań specustawy drogowej odnośnie doręczeń, podtrzymując pogląd, zgodnie z którym termin do wniesienia odwołania dla właścicieli i użytkowników wieczystych powinien zostać określony poprzez odwołanie się do treści art. 129 § 2 w związku z art. 49 kpa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prawidłowa wykładnia art. 11f ust. 3 specustawy drogowej prowadzi do wniosku, że termin do złożenia odwołania (art. 129 § 2 kpa) dla właścicieli i użytkowników wieczystych biorących udział w postępowaniu w sprawie realizacji inwestycji drogowej rozpoczyna się po upływie 14 dni od dnia obwieszczenia (art. 49 § 2 kpa). Zasada ta zaś nie podlega modyfikacji ze względu na fakt, że dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych także indywidualnie zawiadamia się o wydaniu decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Nie zmienia jej również doręczenie stronie odpisu decyzji w trybie art. 49b § 1 kpa, który stanowi, że w przypadku zawiadomienia strony zgodnie z art. 49 § 1 lub art. 49a o decyzji lub postanowieniu, które podlega zaskarżeniu, na wniosek strony, organ, który wydał decyzję lub postanowienie, niezwłocznie, nie później niż w terminie trzech dni od dnia otrzymania wniosku, udostępnia stronie odpis decyzji lub postanowienia w sposób i formie określonych we wniosku, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje organ, nie umożliwiają udostępnienia w taki sposób lub takiej formie. Takie udostępnienie stronie odpisu decyzji nie stanowi bowiem jej doręczenia wywołującego skutki procesowe związane z biegiem terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania jest w takim przypadku liczony zgodnie z regułą wyrażoną w art. 49 kpa. Podsumowując zatem, skoro najpóźniejszym dniem publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji Wojewody Mazowieckiego z 16 sierpnia 2023 r. był dzień 20 października 2023 r., to termin skutkujący doręczeniem decyzji upłynął z dniem 3 listopada 2023 r. Zatem czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji upłynął z dniem 17 listopada 2023 r. Odwołanie zostało wniesione przez skarżącego 27 marca 2024 r. jako uzupełnienie wniosku z 16 stycznia 2024 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, czyli z uchybieniem 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Skoro zgodnie z powołanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia decyzji Wojewody w trybie publicznego obwieszczenia, to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy uchybienia terminu jest kwestia zawiadomienia o wydaniu tej decyzji doręczonego skarżącemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Okoliczność doręczenia skarżącemu zawiadomienia o wydaniu decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ jak już wyżej Sąd wyjaśnił, termin do wniesienia odwołania biegnie nie od dnia zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, lecz od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie. Tym samym niezależnie od tego, kiedy skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji, czternastodniowy termin na wniesienie od niej odwołania rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia decyzji w drodze publicznego obwieszczenia. W niniejszej sprawie ostatnie publiczne ogłoszenie o wydaniu decyzji Wojewody miało miejsce w urzędowym publikatorze teleinformatycznym Urzędu Gminy B. w dniu 20 października 2023 r., a zatem doręczenie decyzji, stosownie do art. 49 kpa, nastąpiło w dniu 3 listopada 2023 r. i od tej daty rozpoczął bieg czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, który, zgodnie z art. 129 § 2 kpa, upłynął z dniem 17 listopada 2023 r. Skarżący odwołanie wniósł zaś dopiero w dniu 27 marca 2024 r. w uzupełnieniu wniosku z 16 stycznia 2024 r. o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, nie wskazał bowiem na żadne obiektywne przesłanki (okoliczności nagłe, nieprzewidywalne, takie, których człowiek dbający należycie o swoje interesy nie mógł przewidzieć i im zapobiec), które w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania uniemożliwiły mu dokonanie tej czynności. Z przedstawionych okoliczności wynika, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z winy skarżącego. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji należy odmówić przypisania znaczenia prawnego zawartym w skardze zarzutom, dotyczącym przede wszystkim braku prawidłowego doręczenia skarżącemu zawiadomienia o wydaniu decyzji, jako że skutki prawne doręczenia decyzji związane są wyłącznie z publicznym obwieszczeniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Z przedstawionych wyżej względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).