I SA/Gd 152/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr 2201-IOD-1.4102.58.2024 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 2.075 zł (dwa tysiące siedemdziesiąt pięć złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. S.G. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "organ" lub "Dyrektor IAS") z dnia 20 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. W skardze przy określeniu strony postępowania został podany NIP. Wraz z wniesieniem skargi została uiszczona kwota 2.075 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2025 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, o którym mowa wyżej zostało doręczone pełnomocnikowi Strony - drogą elektroniczną (na adres ePUAP) - w dniu 6 marca 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia, k. 38 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił ww. braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, brak wskazania numeru PESEL strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, bez względu na to, czy numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje Sąd. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny wniesionego środka zaskarżania, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II GZ 234/24, z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt I OZ 234/24, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej "CBOSA"). W kwestii skutków niepodania przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL – będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, w której wskazano, iż niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze (będącej pierwszym pismem w sprawie), numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych, bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi). Ustawodawca nie przewidział również żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest możliwe do zaakceptowania stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych którymi dysponuje sąd numer ten nie został utrwalony. Nadto, jeżeli strona (także pełnomocnik strony) nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących. Pełnomocnik w skardze – przy określeniu stron postępowania nie podał wymaganego numeru PESEL Skarżącego, a jedynie wskazał jego NIP. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż w świetle jednoznacznie brzmiącej treści powołanych przepisów brak jest możliwości zastąpienia numeru PESEL innym identyfikatorem, jak np. NIP. W związku z powyższym Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w powyższym zakresie, jednocześnie pouczając go o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Strony w dniu 6 marca 2025 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie doręczenia znajdujące się w aktach sądowych sprawy. Zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 13 marca 2025 r. (w dzień powszedni). W wyznaczonym terminie pełnomocnik Strony skarżącej nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi. Wezwanie o wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Skoro zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie, to tym samym należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł – w pkt 2 sentencji postanowienia - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.