VI SA/Wa 1595/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2021 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2020r. o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej ,,Organ", SKO") utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej także ,,Organ I instancji", ,,Starosta") z [...] sierpnia 2018r. o nr [...] (dalej ,,decyzja I instancji"), którą cofnięte zostały uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdu diagnoście B. B. (dalej ,,Skarżący", ,,Strona"), posiadającemu uprawnienia nr [...], wydane w dniu [...] grudnia 2014 r. przez Starostę [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 8 czerwca 2018r. do Starostwa Powiatowego w L. wpłynął wniosek o wymianę dowodu rejestracyjnego dla pojazdu marki D. o numerze rejestracyjnym [...], ze względu na brak miejsca w dowodzie rejestracyjnym na kolejne wpisy terminu badania technicznego. Do wniosku załączono również dokumenty potwierdzające dokonanie w pojeździe w dniu 18 lipca 2017r. montażu instalacji gazowej oraz zaświadczenie [...] z dnia 6 czerwca 2018 r. o przeprowadzonym badaniu technicznym wyżej wymienionego pojazdu przez diagnostę B.B. W wyniku analizy przedłożonej dokumentacji stwierdzono, iż Skarżący zatrudniony jest w Podstawowej Stacji Kontroli Pojazdów nr [...] w L. przy ul. [...]. W dniu 6 czerwca 2018r. przeprowadził on badanie techniczne pojazdu marki D.o numerze rejestracyjnym [...] i wydał z wynikiem pozytywnym zaświadczenie [...] o przeprowadzonym badaniu technicznym wyżej wymienionego pojazdu. Badanie zostało wykonane niezgodnie z zakresem i sposobem określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzenia badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. z 2015 r., poz. 776 z późn. zm., dalej ,,rozporządzenie wykonawcze"). W związku z powyższym Starosta [...] pismem z 3 lipca 2018r. zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu 13 lipca 2018r. Jednocześnie Organ I instancji pouczył Stronę o przysługującym prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania a Skarżący korzystając z tego prawa w dniu 16 lipca 2018r. złożył pisemne wyjaśnienia w sprawie. Wyjaśnienia złożone przez Stronę i analiza dokumentów znajdujących się w aktach rejestracyjnych pojazdu wskazują, że Skarżący w dniu 6 czerwca 2018r. przeprowadził badanie techniczne przedmiotowego pojazdu. Wykonując badanie techniczne pojazdu diagnosta nie zweryfikował i nie porównał zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi w dowodzie rejestracyjnym, tym samym nie zauważył, że pojazd wyposażony jest w instalację gazową. Jak sam stwierdził w wyjaśnieniach, zasugerował się negatywną odpowiedzią na pytanie o wyposażenie pojazdu w hak lub instalację gazową. Po przeprowadzeniu badania technicznego wyżej wymienionego pojazdu diagnosta wydał zaświadczenie [...] z wynikiem pozytywnym i tym samym dopuścił do ruchu pojazd z zamontowaną instalacją gazową. W dniu przeprowadzenia badania technicznego dowód rejestracyjny pojazdu nie zawierał adnotacji potwierdzającej montaż instalacji gazowej w pojeździe. Została ona dokonana na wniosek właściciela pojazdu w dniu 8 czerwca 2018r. tj. już po przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Skarżący przyznał, iż wykonując badanie przedmiotowego pojazdu działał rutynowo i jest świadom, że popełnił wykroczenie wobec przepisów dotyczących badań technicznych pojazdów. Mając powyższe na uwadze decyzją I instancji Starosta cofnął Skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdu. Pismem z 24 września 2018 r. Skarżący złożył odwołanie od decyzji I instancji. W odwołaniu wskazał m.in., że rozmowa z właścicielem pojazdu utwierdziła go w przekonaniu o niepodejmowaniu poszerzonego badania o kontrolę działania instalacji LPG oraz że jest rzetelnym diagnostą, ale popełnił błąd wierząc w prawdziwość słów właściciela pojazdu o nieposiadaniu instalacji LPG. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ wskazał, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia decyzji I instancji stanowił art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017r., poz. 1260 ze. zm. dalej ,,Prd"), nakładający na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1 stwierdzono przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania lub wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Organ podkreślił, że ustawa nie dopuszcza żadnego wyjątku, który wyłączyłby wydanie takiej decyzji. W szczególności decyzja nie jest uzależniona od stopniowalnej winy skoro jest sankcją administracyjną oraz motywów, którymi się kierował diagnosta, naruszając art. 84 ust. 3 pkt 1 lub 2 Prd. Na treść wydanej decyzji nie może też wpłynąć dotychczasowy sposób wykonywania obowiązków diagnosty, ten jest bowiem zobowiązany do stałego, zgodnego z prawem i stanem faktycznym wykonywania swych zadań. Zostały one uregulowane przede wszystkim w ustawie, ale też w przepisach wykonawczych. Organ zwrócił uwagę, że do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy koniecznym było ustalenie, czy przeprowadzone w dniu 6 czerwca 2018 r. przez Stronę badanie techniczne pojazdu marki D. o nr rej. [...]. było zgodnie z zakresem i sposobem wykonania wynikającym z rozporządzenia wykonawczego. Zgodnie zarówno z § 2 ust. 1 pkt 1 jak i pkt 2 rozporządzenia wykonawczego diagnosta w trakcie badania technicznego zobowiązany jest do identyfikacji pojazdu i sprawdzenia jego dodatkowego wyposażenia, przez które należy rozumieć, w myśl art. 2 pkt 70 Prd układ, oddzielny zespół techniczny lub część, podlegające wymaganiom technicznym określonym w dziale III, rozdziale 1a i 1b, przepisach Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach EKG ONZ, przeznaczone do zastosowania w pojeździe. Wskazaną definicję legalną spełnia instalacja gazowa LPG. Jak dalej podniosło SKO, § 2 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego wskazuje, że wymagania dotyczące kontroli oraz wytyczne dotyczące oceny usterek dokonywanej podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. W myśl zaś § 2 ust. 4 rozporządzenia wyróżnia się usterki drobne, usterki istotne i usterki stwarzające zagrożenie. Organ przywołał także przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia, który zawiera uregulowania w przedmiocie wytycznych dla diagnostów, dotyczących oceny usterek ujawnionych w trakcie przeprowadzania badania technicznego pojazdu, wskazując, że zostały one zawarte w kolumnie czwartej załącznika nr 1 do rozporządzenia. Usterka istotna zgodnie z § 6 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego stanowi podstawę określenia badania technicznego pojazdu za negatywny. Mając powyższe na uwadze Organ podkreślił, że zgodnie z pkt 10.5 lit. d dział I załącznika nr 1 do rozporządzenia brak odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem stanowi usterkę istotną. Natomiast § 6 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że przypadku, gdy w pojeździe stwierdzono usterki istotne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Uprawniony diagnosta informuje posiadacza pojazdu także o konieczności przeprowadzenia ponownego badania technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 6. Jak stanowi przepis art. 81 ust. 12 ustawy Prawo o ruchu drogowym, badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Norma ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący i jest jednoznaczna w treści. Jak nadto zauważył Organ, zgodnie z § 6 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 Prd, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Dla zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, zamieszcza się numer zbiornika oraz datę ważności decyzji wydanej przez ten organ. Zgodnie zaś z pkt 10.5 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia wykonawczego brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny (dalej ,,TDT") i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę, potwierdzających jego sprawność stanowi usterkę istotną. SKO zważyło, że jak wynika z ustaleń dokonanych przez Organ I instancji Skarżący, wbrew warunkom ustawy i rozporządzenia, określił wynik badania technicznego za pozytywny, pomimo tego, że jego posiadacz nie przedstawił, wydanego przez właściwy organ, dokumentu dotyczącego, podlegającej badaniu w samochodzie – instalacji gazowej LPG. Jak podkreślił Organ, instalacja gazowa nie była także ujęta w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, co stanowi usterki istotne. Reasumując Organ stwierdził, że bez względu na argumenty odwołania, wydane w sprawie rozstrzygnięcie Organu I instancji, jest prawidłowe, co skutkować musiało utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji. Wykonanie badań technicznych pojazdów sprzecznie z wymogami prawa i stanem faktycznym zawsze będzie rodziło po stronie Organu obowiązek cofnięcia uprawnień. Żadne inne okoliczności, w tym również przyczyny na skutek których zdaniem diagnosty doszło do stwierdzonych uchybień, nie mogą być brane pod uwagę. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o jej uchylenie, zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny polegający na niecałkowitym zaznajomieniu się przez Organ z zaistniałymi faktami. Skarżący podniósł, że w dniu wykonywanego badania technicznego zapytał właściciela pojazdu czy są jakieś zmiany tzn. czy jest zamontowany hak lub instalacja LPG albowiem w dowodzie rejestracyjnym wszystkie pola zostały zapisane przez Stronę. Z uwagi zaś na to, że odpowiedź była negatywna, Strona przystąpiła do badania technicznego, tak jak w przypadku pojazdu bez ,,gazu". Skarżący podkreślił, że faktycznie wykroczenie, które popełnił jest usterką istotną. Tym niemniej, jak podniósł, zawsze wymaga przedstawienia stosownego dokumentu ale po rozmowie z kierowcą i obejrzeniu dowodu rejestracyjnego, nie przypuszczał, że zostanie wprowadzony w błąd. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z2021r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa"). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem Organ przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie dopuścił się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c Ppsa obligowałoby Sąd do jej uchylenia. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja mocą której Organ rozstrzygnął o cofnięciu Stronie uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdu. Stosownie do postanowienia art. 84 ust. 3 Prd ,,Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami". Jak zaś wynika z postanowienia art. 81 ust 12 Prd badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Zgodnie z postanowieniem art. 44 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1125 z późn. zm., dalej ,,utd") zadania dozoru technicznego na gruncie Prd realizuje TDT. Stosownie zaś do postanowienia § 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. poz. 1468) dozorowi technicznemu podlegają zbiorniki na gaz skroplony lub sprężony, służące do zasilania silników spalinowych w pojazdach (instalacja LPG). Mając na uwadze powyższe należy zatem stwierdzić, że przeprowadzenie badania technicznego pojazdu wyposażonego w instalację LPG jest uzależnione od jednoczesnego przedłożenia dokumentu wydanego przez TDT, stwierdzającego sprawność tej instalacji. W tym miejscu wymaga również podkreślenia, że z brzmienia art. 81 ust. 12 Prd wynika wprost, że badanie dokumentacji dotyczącej instalacji LPG nie ma i nie może mieć charakteru czynności formalnej. Wręcz przeciwnie, skoro zgodnie z powołanym przepisem badanie techniczne pojazdu nie może się odbyć bez przedstawienia dokumentacji dozoru technicznego, to oznacza, że diagnosta zobowiązany jest istnienie i treść tej dokumentacji w każdym przypadku zweryfikować. W przeciwnym bowiem razie nie mógłby zrealizować badania technicznego zgodnie z obowiązującymi przepisami. Jak podkreślił przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 listopada 2017r. (sygn. akt II GSK 1575/17) ,,Wprowadzenie wymogu sprawdzenia przez diagnostę, czy odnośnie do urządzenia technicznego podlegającego dozorowi technicznemu istnieje dokument stwierdzający sprawność urządzenia, służy dodatkowej kontroli (poza kontrolą sprawowaną przez organy dozoru technicznego), czy sprawność tego urządzenia jest badana przez właściwy organ dozoru i czy urządzenie nie zagraża bezpieczeństwu. Obowiązek nałożony na diagnostów art. 81 ust. 12 p.r.d. służy eliminowaniu możliwości eksploatacji tych urządzeń bez stosownych zezwoleń właśnie m.in. przez odmowę badania i wydania zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu z umieszczonym na nim urządzeniem podlegającym dozorowi technicznemu.". Wymóg ustawowy w tym zakresie znajduje swoje odzwierciedlenie również w treści rozporządzenia wykonawczego do ustawy Prd, określającego prawidłowy przebieg badania technicznego pojazdów. W myśl bowiem § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego diagnosta w trakcie badania technicznego zobowiązany jest do sprawdzenia jego dodatkowego wyposażenia, przez które należy rozumieć, zgodnie z art. 2 pkt 70 Prd układ, oddzielny zespół techniczny lub część, podlegające wymaganiom technicznym określonym w dziale III, rozdziale 1a i 1b, przepisach Unii Europejskiej dotyczących badań homologacyjnych lub regulaminach EKG ONZ, przeznaczone do zastosowania w pojeździe. Wskazaną definicję legalną spełnia instalacja gazowa LPG. W rozporządzeniu wykonawczym zostały także określone wymagania dotyczące kontroli oraz wytyczne dotyczące oceny usterek stwierdzonych podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu (§ 2 ust. 3 w związku z postanowieniami załącznik nr 1 do rozporządzenia wykonawczego). Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zgodnie z § 6 ust. 7 ww. rozporządzenia, w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 Prd, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Dla zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, zamieszcza się numer zbiornika oraz datę ważności decyzji wydanej przez ten organ. Trzeba tutaj także zwrócić uwagę, że w rozporządzeniu wykonawczym została przewidziana klasyfikacja usterek i zakres obowiązków diagnosty związany z ich zaistnieniem. Zgodnie zaś z § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, stwierdzone w trakcie badania technicznego usterki dzieli się na trzy grupy: 1) usterki drobne - usterki techniczne niemające istotnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska, 2) usterki istotne - usterki techniczne mogące naruszać bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska; 3) usterki stwarzające zagrożenie - usterki stanowiące bezpośrednie i natychmiastowe zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska w stopniu uniemożliwiającym używanie pojazdu w ruchu drogowym, niezależnie od okoliczności. Wytyczne dotyczące oceny usterek ujawnionych w trakcie przeprowadzania badania technicznego pojazdu zawarto zaś w kolumnie czwartej załącznika nr 1 oraz załącznika nr 2 do rozporządzenia (§ 2 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego). Aby zatem prawidłowo określić i ocenić usterkę w trakcie badania technicznego pojazdu, należy mieć na uwadze postanowienia załącznika nr 1 rozporządzenia. W załączniku tym zamieszczono tabelę zatytułowaną: "Przedmiot i zakres badania, czynności kontrolne, metody oceny stanu technicznego pojazdu oraz usterki skutkujące uznaniem stanu technicznego za niezadowalający". I tak, wskazać należy, że w tabeli tej znajduje się pozycja oznaczona jako 10.5 - w przedmiocie badania pojazdu przystosowanego do zasilania gazem. W kolumnie trzeciej tabeli określonej jako: "Usterki skutkujące uznaniem stanu technicznego za niezadowalający", dotyczącej wskazanej pozycji, znajduje się zapis 10.5.a: "brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę, potwierdzających jego sprawność". Z kolei w kolumnie czwartej, o której mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia, widnieje zapis, że usterka określona w kolumnie trzeciej dla pozycji 10.5.a. stanowi usterkę istotną. Ponadto brak odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem także stanowi usterkę istotną (pkt 10.5. d załącznika nr 1 do rozporządzenia wykonawczego). Treść rozporządzenia potwierdza zatem wprost, że brak dokumentacji dotyczącej instalacji LPG w samochodzie oraz brak odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem stanowi usterkę istotną. Zgodnie zaś z § 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, w przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki istotne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Przytoczone powyżej przepisy prawa w sposób niewątpliwy i jasny określają zakres obowiązków diagnosty. Badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu diagnosta może przeprowadzić dopiero po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Przeprowadzając takie badanie ma obowiązek następnie zamieścić w rejestrze informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Stwierdzenie usterek istotnych rodzi zaś obowiązek wydania zaświadczenia z wynikiem negatywnym. Okoliczności faktyczne sprawy są bezsporne. Przy odwołaniu do mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 84 ust. 3 Prd warto jednak na wstępie wspomnieć o stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego ujętym w uchwale 7 sędziów z 12 marca 2012 r. (sygn. akt II GPS 2/11, CBOSA) gdzie wskazał on, że sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę naruszenia określonego w art. 84 ust. 3 pkt 2 Prd, nie ma znaczenia dla oceny możliwości zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie. Sformułowanie "w wyniku przeprowadzonej kontroli" należy zatem rozumieć, jako wystąpienie podstaw faktycznych do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień. Wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień może nastąpić zarówno wówczas, gdy wynik kontroli przeprowadzonej u prowadzącego stację kontroli wykaże niezgodne z prawem działanie diagnosty, jak i wówczas, gdy informacje o takim działaniu organ poweźmie z innych źródeł, np. podczas analizy akt innej sprawy lub uzyska ją od innych organów. W rozpoznawanej sprawie Organ z urzędu powziął taką wiedzą w związku ze złożonym do Starostwa wnioskiem o wymianę dowodu rejestracyjnego dla pojazdu marki D. o nr. rej. [...] ze względu na brak miejsca w dowodzie na kolejne wpisy terminu badania technicznego i załączone do niego dokumenty potwierdzające montaż instalacji gazowej w pojeździe w dniu 18 lipca 2017r. wraz z zaświadczeniem z 6 czerwca 2018r. wystawionym przez Skarżącego z przeprowadzonego badania technicznego z wynikiem pozytywnym. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, Skarżący przeprowadził badanie okresowe pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym w postaci zbiornika gazu LPG podlegającego dozorowi technicznemu. Wynik tego badania, co potwierdza zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, określił jako pozytywny. W dniu wykonywania okresowego badania technicznego pojazdu, wyposażonego w zbiornik gazu LPG, diagnosta nie dysponował jednak dokumentem, o którym mowa w art. 81 ust. 12 Prd tj. dokumentem wydanym przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającym sprawność urządzenia technicznego w dacie wykonywania badania. W dowodzie rejestracyjnym poddanego badaniu pojazdu nie została także zamieszczona adnotacja o zasilaniu go gazem. Pomimo zaistnienia tych liczności Strona określiła wynik badania technicznego pojazdu jako pozytywny, w sytuacji gdy wynik taki powinien być określony jako negatywny, zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. Sąd zauważa, że przepis art. 81 ust. 12 Prd ma charakter bezwzględnie obowiązujący i jest jednoznaczny w swojej treści. Skarżący był zobowiązany do działania przede wszystkim zgodnie z tym przepisem a więc do zweryfikowania, czy posiadacz badanego samochodu legitymuje się aktualnym dokumentem pochodzącym od TDT w przedmiocie instalacji gazowej pojazdu a nadto czy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu jest zamieszczona adnotacja o zasilaniu pojazdu gazem. W sytuacji gdy zaniechał w tym zakresie swoich obowiązków zasadnie Organ przyjął, że ww. badanie kontrolne samochodu wyposażonego w instalację gazową LPG odbyło się niezgodnie z zakresem i sposobem wykonania takiego badania wynikającym z powyżej przytoczonych przepisów rozporządzenia wykonawczego (art. 84 ust. 3 pkt 1 Prd). Skutkiem wspomnianych naruszeń i w ich następstwie przyjęcia, że pojazd nie jest wyposażony w instalację LPG było określenie wyniku tego badania - jako pozytywnego, zamiast negatywnego tj. naruszenie postanowienia 84 ust. 3 pkt 2 Prd i wydanie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu nieodpowiadającego stanowi faktycznemu i w rezultacie naruszającego prawo. Zasadnie przyjęły zatem organy obu instancji, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do zastosowania art. 84 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 Prd, którego sankcją jest cofnięcie diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych. Analiza treści art. 84 ust. 3 Prd prowadzi do wniosku, że odpowiedzialność diagnosty za stwierdzone naruszenia ma charakter zobiektywizowany, co oznacza, że poniesienie przez niego odpowiedzialności oparte jest tylko i wyłącznie na przypisaniu sprawcy naruszeń określonych w tym przepisie prawa. Poniesienie tej sankcji nie jest natomiast uzależnione od stopienia zawinienia diagnosty, czy też innych okoliczności towarzyszących dokonywanemu badaniu w tym zawierzenie przez Stronę deklaracji właściciela pojazdu o niezainstalowaniu instalacji LPG czy okoliczność, że od czasu jej montażu do czasu przeprowadzonego badania nie wydarzył się żaden wypadek. Sąd zauważa, że żaden przepis Prd nie upoważnia organów do miarkowania odpowiedzialności diagnosty za powstałe uchybienia (nie przewidziano za nie żadnej innej, mniej dolegliwej sankcji niż cofnięcie uprawnień). Decyzja o cofnięciu uprawnień, z uwagi na nie budzącą wątpliwości treść art. 84 ust. 3 Prd, ma wszelkie znamiona decyzji związanej a więc sytuacji prawnej, w której organ nie ma żadnego luzu decyzyjnego i nie może podjąć innego rozstrzygnięcia niż wprost wskazane w przepisie prawa. Powyższe potwierdza utrwalona już linia orzecznicza sądów administracyjnych. W szeregu orzeczeń wskazuje się bowiem na obiektywny charakter odpowiedzialności diagnosty i na brak możliwości miarkowania jego odpowiedzialności. I tak, np. w wyroku NSA z 24 stycznia 2017 r. (sygn. akt II GSK 2988/15, CBOSA) wskazano m.in. w odniesieniu do art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 Prd, że: "Przepis ten spełnia funkcję zapobiegawczą i sankcyjną jednocześnie. Jego celem jest więc odsunięcie nierzetelnych diagnostów od czynności kontroli stanu technicznego pojazdów. Wydanie przez diagnostę zaświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym lub przepisami, jak i przeprowadzenie wadliwego badania może mieć bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego, a przez to godzić w życie i zdrowie ludzkie. Ważkość obowiązków i odpowiedzialność spoczywające na diagnoście pozostaje zatem w proporcjonalnym związku z sankcją za ich uchybienie. Surowość prawa w tym zakresie, odnoszona właśnie do wskazanych obowiązków i skutków ich zaniedbania przez diagnostę, a przez to możliwych następstw takiego działania, na tle niniejszej sprawy nie przemawia za prezentowanym przez stronę skarżącą stanowiskiem. Przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 p.r.d. nie pozostawia wątpliwości co do obligatoryjnego charakteru cofnięcia uprawnień, w sytuacji stwierdzenia opisanych w nim uchybień." Z kolei w wyroku z 24 stycznia 2017 r. (II GSK 1460/15, dostępny j/w) NSA wskazał wprost, że "(...) Dostrzega argumenty strony skarżącej kasacyjnie, wskazujące na znaczną dolegliwość orzeczonej sankcji administracyjnej oraz na związaną z tym zmianę jej sytuacji życiowej. Niestety surowość prawa, odnoszona do obowiązków i skutków ich zaniedbania przez diagnostę, a przez to możliwych następstw takiego działania, nie może przemawiać za "odstąpieniem" od orzeczonej sankcji. Przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 p.r.d. nie pozostawia wątpliwości co do obligatoryjnego charakteru cofnięcia uprawnień, w sytuacji stwierdzenia opisanych w nim uchybień". Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 374 ze zm.).