I SA/Rz 376/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2024 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 maja 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.13.2024 w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. I SA/Rz 376/24 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 27 maja 2024 r. nr 1801-lOV.2.4103.13.2024, wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego w Przemyślu z dnia 7 marca 2024 r. o numerze 408000-408000-CKK-2.3.5001.7.2023. Wspomnianym pismem z 7 marca 2024 r. NPUCS poinformował B. sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, Spółka) o sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń i uwag oraz wniosków dowodowych wniesionych przez Spółkę pismem z 16 lutego 2024 r. do protokołu badania ksiąg z [...] 2024 r. W piśmie tym organ I instancji wskazał między innymi, że efekty analizy okoliczności przedstawionych w zastrzeżeniach i uwagach do protokołu badania ksiąg oraz wniosków dowodowych nie dały podstaw do zmiany ustaleń przedstawionych w tym protokole. Skarżąca nie godząc się z treścią w/w pisma, złożyła odwołanie z 19 marca 2024 r. do DIAS wnosząc o uchylenie pisma z 7 marca 2024 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem całej podniesionej przez nią argumentacji, a w konsekwencji zmianę treści protokołu badania ksiąg poprzez uznanie rozliczeń Spółki za prawidłowe. Organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem stwierdził niedopuszczalność odwołania. Uzasadniając swoje stanowisko DIAS wskazał, że dokonując wstępnej analizy odwołania organ go rozpatrujący na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. dalej: O.p.) obowiązany jest dokonać ustaleń czy nie zachodzą przesłanki wyłączenia możliwości jego rozpatrzenia co do istoty. Wobec powyższego organ bada czy odwołanie jest dopuszczalne czy zostały spełnione wymogi formalne takie jak termin wniesienia czy wymagania określone w art. 222 O.p. DIAS przyznał, że w niniejszej sprawie odwołanie złożył legitymowany podmiot, aczkolwiek brak jest przesłanki przedmiotowej dopuszczalności odwołania tj. aktu administracyjnego od którego przysługiwałyby prawnie określone środki zaskarżenia, w tym wypadku odwołanie. Uznał bowiem, że od skierowanego do Spółki pisma, informującego o sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń i uwag oraz wniosków dowodowych wniesionych do protokołu badania ksiąg, przepisy prawa, nie przewidują możliwości wniesienia środka zaskarżenia. DIAS podkreślił, że analizowane pismo, od którego Spółka ,nie kończy postępowania w danej sprawie, ani nie rozstrzyga tej sprawy co do istoty. Od powyższego postanowienia DIAS z 27 maja 2024 r. skargę do tut. Sądu wniosła Spółka, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz rozpoznanie złożonego zażalenia na postanowienie NPUCS. Przedmiotowemu postanowieniu zarzucono naruszenie: art. 222, art. 228 § 1, art. 239 O.p. oraz art. 83 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 615 ze zm., dalej: ustawa o KAS). W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że DIAS nie rozpatrzył wszystkich złożonych przez nią dowodów i doszedł do błędnych wniosków. Podniosła, że organ I instancji nie wskazał nieprawidłowości w złożonych przez nią deklaracjach podatkowych i dlatego nie miała możliwości dokonania ich korekt. W odpowiedzi na skargę DIAS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga została oddalona w całości, bowiem nie okazała się zasadna. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania względem kontrolowanego postanowienia środków określonych w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia mogłoby bowiem nastąpić w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna z powyższych okoliczności w kontrolowanej sprawie jednak nie zaistniała. Przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma informującego o sposobie rozpatrzenia uwag i zastrzeżeń oraz wniosków dowodowych wniesionych przez spółkę do protokołu badania ksiąg z [...] 2024 r. W ocenie Sądu DIAS wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył ani materialnych, ani też proceduralnych przepisów wymienionych w skardze. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o KAS w zakresie nieuregulowanym do kontroli celno-skarbowej przepisy: 1. art. 3e, art. 12, art. 102 § 3, art. 135, art. 138, art. 139 § 4, art. 140 § 2, art. 141-143, art. 165b, art. 165c, art. 175-177, 2. działu IV rozdziałów 1, 2, 3a, 5, 6, 10, 11, z wyjątkiem art. 182-185, art. 189 § 3, art. 190 § 1, art. 193 § 6-8, art. 198 i art. 200, oraz rozdziałów 12,14,16, 22 i 23, 3.art. 281, art. 282a, art. 283 § 4 i 5, art. 284a § 5-6, art. 284ab § 1-3, art. 286 § 3, art. 286a § 1 i 2, art. 289, art. 290 § 4-6, art. 291a, art. 291d oraz działu VII - Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 O.p. od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie – art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Wskazać również należy, że na podstawie art. 236 § 1 O.p. na postanowienia wydane w toku postępowania służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Uzupełnieniem tej regulacji jest art. 237 O.p. precyzujący, że postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć wyłącznie w odwołaniu od decyzji. Przyznać zatem należy rację DIAS, że w świetle obowiązujących przepisów prawa, a konkretnie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. w zw. z art. 94 ust. 2 ustawy o KAS "pismo informujące o sposobie rozpatrzenia uwag i zastrzeżeń oraz wniosków dowodowych wniesionych przez Spółkę do protokołu badania ksiąg" nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych w stosunku do których można wnieść jakikolwiek środek zaskarżenia. Prowadzi to do wystąpienia braku przesłanki przedmiotowej dopuszczalności środka zaskarżenia. Brak jest aktu administracyjnego od którego można wnieść środek zaskarżenia, w danym wypadku postanowienia bądź zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1 O.p. Przedmiotowe pismo nie spełnia wymogów aby można było uznać go za jeden z tych aktów administracyjnych. Takie stanowisko znajduje również swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyrok WSA w Rzeszowie z 11 maja 2010 r. sygn. akt. I SA/Rz 139/10). Odnosząc się do zarzutu skargi, że organ I instancji nie wskazał nieprawidłowości w złożonych deklaracjach podatkowych, nie wskazał również, które deklaracje podatkowe zostały błędnie lub niewłaściwie złożone, wskazać należy skarżącemu, że DIAS nie był uprawniony do merytorycznej oceny w/w zarzutów na etapie badania dopuszczalności odwołania. Zarzuty w tym zakresie będą mogły być ewentualnie rozpatrywane na etapie odwołania od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne, badane okresy rozliczeniowe. Z przedstawionych względów jako niezasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 222, art. 228 § 1, art. 239 O.p. oraz art. 83 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 oraz ust. 4 ustawy o KAS. W ocenie Sądu, organ II instancji w sposób prawidłowy, na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej i art. 83 ust. 3 ustawy o KAS, orzekł o niedopuszczalności wniesionego przez skarżącą odwołania. W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.