II SA/Lu 175/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Inne z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić R. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. III. zwrócić R. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Decyzją z dnia z dnia 31 stycznia 2025 r. nr [...] Inne odmówił przyznania R. K. (dalej także jako "skarżący") uprawnienia do świadczenia określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o osobach deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (t.j. Dz. U/ z 2021 r. poz. 1818). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję wniósł w imieniu skarżącego ad P., powołując się w treści skargi na udzielone pełnomocnictwo. Do skargi dołączono potwierdzenie dokonanej w imieniu skarżącego wpłaty na rachunek Sądu kwoty 200 złotych tytułem wpisu od skargi (k. 5 akt sądowych), natomiast nie dołączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego ww. adwokatowi. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2025 r., pismem z dnia 9 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono ad P. w dniu 14 kwietnia 2025 r. (potwierdzenie odbioru – k. 15 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego w wyznaczonym terminie przesłał do Sądu pismo z dnia 16 kwietnia 2025 r. oznaczone jako "Uzupełnienie braków formalnych", w treści którego wskazał: "w załączeniu przedkładam brakujące pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową". Do przedmiotowego pisma dołączono potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Nadesłana do Sądu korespondencja zawierała ponadto odpis ww. pisma przewodniego wraz z odpisem jego załącznika w postaci potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej. Korespondencja nie zawierała natomiast objętego wezwaniem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - ani w formie oryginału, ani formie uwierzytelnionego odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym podstawą działania za stronę innej osoby jest pełnomocnictwo udzielone w przewidzianej prawem formie. W myśl zaś art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku, gdy skarga, będąca pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym, została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika, złożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, staje się zatem wymogiem formalnym skargi. Potwierdza to treść art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie ad P. podpisał i wniósł skargę w imieniu R. K., jednakże nie zachował opisanego wyżej wymogu formalnego skargi, albowiem nie dołączył do niej stosownego pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Konieczne było zatem wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi w powyższym zakresie. Wezwanie takie doręczono ad P. prawidłowo w dniu 14 kwietnia 2025 r. Jako, że zakreślony termin kończył swój bieg w dniu ustawowo wolnym od pracy, tj. w poniedziałek 21 kwietnia 2025 r., termin do wykonania wezwania upływał następnego dnia roboczego, tj. we wtorek 22 kwietnia 2025 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wprawdzie ad P. w zakreślonym terminie odpowiedział na wezwanie Sądu, jednak pomimo podjętej czynności nie uzupełnił braku formalnego skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, korespondencja nadesłana przez ww. pełnomocnika w odpowiedzi na wezwanie zawierała jedynie pismo przewodnie, do którego dołączono potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Do pisma przewodniego – wbrew jego treści – nie załączono natomiast brakującego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego (co potwierdza ilość załączników wskazana na prezentacie Biura Podawczego naniesionej na pismo przewodnie). W związku z powyższym nie można uznać, że ad P. usunął skutecznie brak formalny skargi poprzez potwierdzenie stosownym pełnomocnictwem swojego umocowania do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. W konsekwencji termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upłynął z dniem 22 kwietnia 2025 r. bezskutecznie. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jego odrzucenie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że w sprawie, w której skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, w przypadku nieusunięcia przez tego pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skarga podlega odrzuceniu, natomiast sąd pierwszej instancji nie jest zobowiązany do wzywania skarżącego do podpisania skargi i usunięcia jej pozostałych braków formalnych (por. postanowienia NSA: z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22, z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 613/22, z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II OZ 554/22, z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 694/22, z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. II OZ 436/22; wyrok NSA z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2299/21). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji postanowienia. W związku z odrzuceniem skargi należy jednocześnie zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy. Przy czym zauważyć należy, że skarżący tytułem wpisu od skargi uiścił kwotę 200 zł (k. 5 akt sądowych), podczas gdy wysokość należnego wpisu wynosi w niniejszej sprawie 100 zł (§ 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Tym samym skarżący dokonał nadpłaty wpisu o kwotę 100 zł. W tej sytuacji uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł podlega zwrotowi na rzecz skarżącego - w związku z odrzuceniem skargi - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji). Z kolei pozostała część dokonanej przez skarżącego wpłaty (również 100 zł), stanowiąca nadpłatę z tytułu wpisu od skargi, podlega zwrotowi na rzecz skarżącego na jego koszt, na podstawie art. 225 p.p.s.a. (pkt III sentencji).