II OZ 1663/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2982/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 września 2024 r. nr 1331/OPO/2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2982/24/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi A. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 września 2024 r. nr 1331/OPO/2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku. Postanowieniem z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt II OZ 687/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2982/23, o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 29 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił A. B. kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu do skargi (pkt 2). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącej. Wniósł o jego uchylenie wskazując na zbyt rygorystyczne podejście Sądu do uchybienia, co skutkuje pozbawieniem strony konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 Konstytucji). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg od następnego dnia po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącego wezwania (25 grudnia 2024 r.) i upłynął w dniu 31 grudnia 2024 r. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 3 stycznia 2025 r., co skutkowało wydaniem przez Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Należy wskazać, że przepis art. 85 P.p.s.a. stanowi zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, art. 86 § 1 P.p.s.a., przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych warunków, wynikających z przepisów art. 87 § 1 – 4 tej ustawy. Jednym z nich, przewidzianym w art. 87 § 2 P.p.s.a., jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Kwestia przywrócenia terminu została już w tym postępowaniu prawomocnie rozstrzygnięta. Analiza zarzutów zażalenia oraz ich uzasadnienie prowadzi do wniosku, że pełnomocnik skarżącej nie kwestionuje faktu uiszczenia wpisu po terminie do jego wniesienia, lecz nie zgadza się odmową przywrócenia terminu do jego wniesienia i w konsekwencji z odrzuceniem skargi. Tymczasem, przedmiotem toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego jest jedynie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., a zatem z powodu uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, co jest okolicznością bezsporną. Natomiast wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przed sądem, zakończonego prawomocnym postanowieniem, którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Orzeczeniem tym związany jest Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający zażalenie w niniejszej sprawie, co wynika z art. 170 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest odrzucenie skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Przepis art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 zdanie trzecie P.p.s.a. ma bowiem charakter związany. Nie zawiera elementu uznaniowości. W razie nieuiszczenia wpisu w terminie określonym w wezwaniu, skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.