III OZ 571/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25 o oddaleniu wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25, oddalił wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Następnie Sąd wyjaśnił, że istotą odpowiedzi na skargę jest to, że powinna ona wyrażać stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi. Z akt sprawy o sygnaturze III SAB/Kr 138/24 wynika, że organ pismem z 6 grudnia 2024 r. zawarł stanowisko odnośnie wniesionej skargi, żądając jej odrzucenia, ewentualnie oddalenia. Organ wyjaśnił przebieg postępowania i wskazał, że skarga jest bezzasadna. Argumentacja ta jest w pełni wystarczająca z perspektywy wymogów jakie spełniać winna odpowiedź na skargę. Skoro tak, to nie zaszły podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Tym samym wniosek skarżącego w ocenianym przedmiocie podlegał oddaleniu. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Należy do nich przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania oraz wniosek o wymierzenie grzywny. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązkiem Sądu orzekającego w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest wyłącznie ocena, czy organ w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. przekazał Sądowi skargę, odpowiedź na skargę i kompletne akta sprawy. Takich rozważań Sądu w niniejszej sprawie brak. Sąd pierwszej instancji skupił się natomiast wyłącznie na ocenie czy złożona do sprawy III SAB/Kr 138/24 odpowiedź na skargę spełnia wymogi pisma procesowego. Okoliczność ta, tj. czy odpowiedź na skargę spełnia bądź nie spełnia wymogów pisma procesowego nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi, a nie czy odpowiedź na skargę jest satysfakcjonująca. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Ponownie, rozpoznając niniejszą sprawę Sąd pierwszej instancji oceni, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 55 § 1 P.p.s.a. i na podstawie tej oceny wyda rozstrzygnięcie w sprawie.