IV SAB/Wr 653/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: L. R. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego: T.J. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 18 maja 2025 r. L. R. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego T.J. (dalej: skarżący), działający przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w wydaniu zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Pełnomocnika wezwano o usunięcie braków skargi, poprzez podanie i złożenie do akt sprawy numeru PESEL przedstawiciela ustawowego skarżącego, przetłumaczonego na język polski aktu urodzenia skarżącego oraz ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia do organu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie pełnomocnik wskazał do akt sprawy brakujący numer PESEL, przesłał przetłumaczony na język polski akt urodzenia skarżącego oraz przedstawił ponaglenie z 6 kwietnia 2025 r. z dowodem wniesienia na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18 i 8 lutego 2021 r., I OSK 2754/20; wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., I OSK 125/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik na wezwanie sądowe dołączył do akt sprawy ponaglenie z 6 kwietnia 2025 r. wniesione na bezczynność organu w wydaniu zezwolenia na pobyt czasowy. Wspomniane ponaglenie nie dotyczy jednak sprawy objętej przedmiotową skargą, która odnosi się do bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku o wydanie zaświadczenia. Stąd w sprawie nie został spełniony warunek, jakim jest poprzedzenie wniesienia skargi na bezczynność stosownym ponagleniem, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Zaistniały brak uniemożliwił nadanie skardze dalszego biegu, w związku z czym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. Natomiast orzeczenie zwrotu w pkt. II sentencji postanowienia zostało wydane na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.