III SA/Gl 1086/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi A. J. na czynność Wojewody Śląskiego z dnia 24 października 2024 r. nr RWII.805.3.2972.2024 w przedmiocie odstąpienia od zawarcia umowy w sprawie przekazania dofinansowania na zadanie polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat trzech oddala skargę. Przedmiotem skargi A. J. (dalej skarżąca, strona lub wnioskodawczyni) jest czynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie odstąpienia od zawarcia umowy w sprawie przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi wieku do lat trzech. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Wojewoda Śląski (dalej Wojewoda) pismem z dnia 24 października 2024 r., na podstawie art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022, poz. 1079 z póź. zm, dalej również u.o.d.), odmówił zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadanie polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz na podstawie punktu 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 Aktywny Maluch 2022-2029 (dalej Program) odstąpił od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania na zadanie polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 z wnioskodawczynią - osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (dotyczy instytucji: Niepubliczny [...] w B.). Wojewoda wyjaśnił, że przyznana kwota środków na utworzenie i funkcjonowanie 100 miejsc opieki, zgodnie z wynikami konkursu ogłoszonymi 27 lipca br. przez ministra ds. rodziny, wynosi łącznie 4.250.600,00 zł, z tego: - środki KPO: 1.020 000,00 zł (w zakresie tworzenia miejsc), - środki budżetu państwa w zakresie finansowania VAT: 221.000,00 zł, - środki FERS: 3.009.600,00 zł (w zakresie funkcjonowania nowo utworzonych miejsc). Wskazał, że w poprzednich edycjach Resortowego programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "Maluch+" zostały zawarte umowy o dofinansowanie ze spółką K. sp. z o.o. z siedzibą w K., [...]-[...] K. ul. [...] (KRS: [...], NIP: [...], REGON: [...]), w której skarżąca pełniła w okresie od 22 grudnia 2015 r. do 14 lipca 2022 r. funkcję członka zarządu oraz wspólnika spółki. Aktualnie prowadzoną są cztery postępowania administracyjne, w których organem jest Wojewoda Śląski, a stroną K. spółka z o.o. (obecnie: Z. spółka z o.o.) dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków (dwa postępowania), niedochowania okresu trwałości projektu (dwa postępowania). Jedno z postępowań zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej, pozostałe postępowania są w toku. Łączna kwota środków, z tytułu których dochodzone są należności Skarbu Państwa wynosi 2.087.572,92 zł. Zdaniem Wojewody z uwagi na te okoliczności faktyczne zaistniały przesłanki odstąpienia od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania, o których mowa w pkt 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu oraz przesłanki uzasadniające odmowę zawarcia umowy z obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021- 2027. 2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zaskarżyła w całości czynność Wojewody polegającą na odmowie i odstąpieniu od zawarcia z nią umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, nr sprawy [...] (oświadczenie doręczono 7 listopada 2024 r.), zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7 kpa w związku z art. 107 kpa poprzez brak precyzyjnego uzasadnienia aktu, a w szczególności brak precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego, co uniemożliwia poznanie motywów, którymi kierował się organ, podejmując rozstrzygnięcie o odstąpieniu od zawarcia umowy, 2) art. 62 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w związku z punktem 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż zachodzą przesłanki do odstąpienia od zawarcia umowy, podczas gdy w stosunku do skarżącej przesłanki te nie zachodzą. Skarżąca wniosła o uznanie przez Sąd za bezskuteczną czynność polegającą na odmowie i odstąpieniu od zawarcia ze skarżącą umowy ws. przekazania dofinansowania na zadania polegające na tworzeniu miejsc opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi argumentowała, że w stosunku do niej nie toczy się żadne postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch, podobnie jak nie zachodzi sukcesja między podmiotem, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch a stroną. Zaznaczyła przy tym, że od 2018 r. skarżąca nie jest członkiem zarządu K. Sp. z o.o., a organ nie wykazał, aby strona była wnioskodawcą lub ostatecznym odbiorcą wsparcia poprzednich edycji Programu. 3. W odpowiedzi na skargę Wojewoda uznał zarzuty skargi za bezzasadne i wniósł o jej oddalenie. W zakresie stanu faktycznego wyjaśnił, że 30 czerwca 2024 r. w odpowiedzi na nabór do IV tury naboru ciągłego w ramach Programu wpłynął do systemu PILI Emp@tia wniosek skarżącej, któremu system nadał numer [...]. Wniosek został poddany ocenie formalnej przez służby wojewody i 12 lipca 2024 r. został rozpatrzony pozytywnie (zakwalifikowany do wsparcia w przeznaczonym do tego celu systemie elektronicznym "Rejestr żłobków"). 26 lipca 2024 r. minister właściwy do spraw rodziny ogłosił wyniki IV tury naboru ciągłego w ramach Programu. Zgodnie z ogłoszeniem minister właściwy do spraw rodziny przyznał skarżącej środki zgodnie ze złożonym wnioskiem (zmieniając w części źródło finansowania ze środków Funduszy Europejskich dla Rozwoju Społecznego - dalej FERS na Krajowy Plan Odbudowy - dalej KPO). 4 sierpnia 2024 r., zgodnie z punktem 8.1.1. Programu, skarżąca złożyła w systemie PIU Emp@tia oświadczenie o przyjęciu dofinansowania, któremu system nadał numer [...]. Oświadczenie wymagało korekty i ostatecznie zostało przyjęte przez służby Wojewody 23 sierpnia 2024 r. 26 września 2024 r. Wojewoda Śląski zweryfikował aktualność podstaw do ujęcia skarżącej na liście podmiotów wykluczonych, o której mowa w pkt. 8.1.9. Programu. W następstwie nadal trwających przesłanek do wykluczania z Programu lista została zaktualizowana i przekazana ministrowi właściwemu ds. rodziny. Ostatecznie pismem z dnia 24 października 2024 r. wobec zaistnienia przesłanek wymienionych w punkcie 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu Wojewoda odstąpił od podpisania umowy ze skarżącą. Ponadto, ze względu na obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 Wojewoda odmówił skarżącej zawarcia umowy o dofinansowanie. Wojewoda argumentował, że może odstąpić od podpisania umowy na podstawie przesłanek określonych w punktach 8.1.8.2, 8,1.8.4 i 8.1.8.5 Programu oraz pozostającym z nimi w związku przypisem 23 oraz odsyłającymi do niego przypisami 26 i 27 lub w przypadku sukcesji. Przypis 23 jest traktowany rozszerzająco i pokazuje możliwe powiązania podmiotowe stanowiące podstawę do odstąpienia od podpisania umowy z wnioskodawcą. Te szerokie przyczyny odstąpienia ziściły się w niniejszej sprawie - jak wynika z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] od 22 grudnia 2015 r. do 14 lipca 2022 r. skarżąca pełniła funkcją członka zarządu oraz była wspólnikiem spółki. Fakt rezygnacji skarżącej z dniem 5 marca 2018 r. z funkcji członka Zarządu nie był znany Wojewodzie. Po pierwsze, rezygnacja ta nie została ujawniona w publicznym rejestrze, tj. w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nr [...]. Taki obowiązek nakładała chociażby umowa nr [...] zawarta 22 czerwca 2016 r. w ramach Resortowego programu rozwoju instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 "MALUCH" 2016 ze spółką K. sp. z o.o. Umowa objęta była okresem trwałości, który upływał 31 lipca 2019 r., a więc informacja o zmianach w zarządzie spółki dokonanych w 2018 roku winna była być przekazana Wojewodzie, jako organowi dotującemu. Złożona 5 marca 2018 roku rezygnacja skarżącej i odwołanie z funkcji członka zarządu (nieupublicznione w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nieprzekazanie do wiadomości Wojewodzie Śląskiemu) nie zmieniły własnościowej struktury spółki K. spółka z o.o. Skarżąca nadal posiadała 100 udziałów o łącznej wartości 10.000 zł, zatem jako wspólnik uczestniczyła w procesie podejmowania decyzji zgromadzeniu wspólników oraz wpływała na kierunek rozwoju spółki. Do 14 lipca 2022 r., skarżąca pełniła w spółce K. sp. z o.o. funkcję członka Zarządu, do 14 lipca 2022 r. pozostawała wspólnikiem, a do dnia dzisiejszego jest beneficjentem rzeczywistym spółki. W wyniku działań spółki doszło w roku 2021 oraz 2022 do niekorzystnego rozporządzania środkami publicznymi na szkodę Skarbu Państwa na łączną kwotę 2.087.572,92 zł. Wojewoda stwierdził, że miał prawo odstąpić od podpisania umowy ze skarżącą, a dodatkowo w związku z przesłanką zaistnienia obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, odmówić zawarcia ze skarżącą umowy o dofinansowanie. 4. W piśmie z 22 maja 2025 r. zatytułowanym jako "replika na odpowiedź na skargę" skarżąca rozszerzyła stanowisko zajmowane w skardze. Zaznaczyła, że organ bezzasadnie uchyla się od zawarcia umowy, co w ocenie skarżącej, narusza zasady legalizmu i zasady zaufania obywateli do organów państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zaistniały przesłanki odstąpienia od zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania, o których mowa w pkt 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 oraz przesłanki uzasadniające odmowę zawarcia umowy z obawy wyrządzenia szkody w mieniu publicznym, o której mowa w art. 61 ust. 4 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022 r. poz. 1079 ze zm.). Na wstępie wskazać należy, iż WSA w Gliwicach rozpoznawał już skargę skarżącej w analogicznej do niniejszej sprawie, oddalając ją wyrokiem z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 1087/24. Sąd podziela ocenę prawną i argumentację zawartą w tym orzeczeniu, stąd w dalszej części uzasadniania posłuży się nią, uznając ją za własną. Z zapisów powołanego przez organ w podstawie odstąpienia od podpisania umowy (pismo z 24 października 2024 r.), tj.: a) pkt 8.1.8.2 Programu wynika m.in., że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu, gdy w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia została wydana decyzja ostateczna w sprawie zwrotu środków dofinansowania otrzymanych przez niego w poprzednich edycjach Programu "MALUCH" lub w Programie Aktywny Maluch 2022–2029, niezależnie od województwa, i wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia nie dokonał we wskazanym terminie zwrotu należności wraz z odsetkami, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu, albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, który nie dokonał zwrotu należności wraz z odsetkami w poprzednich edycjach Programu "MALUCH" lub w Programie Aktywny Maluch 2022 -2029, a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia; b) pkt 8.1.8.4 Programu wynika m.in., że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu, gdy w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub Programu "Aktywny Maluch" 2022–2029 (jeszcze nie została wydana decyzja), niezależnie od województwa, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu), albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub Programu Aktywny Maluch 2022–2029 (jeszcze nie została wydana decyzja), a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia; c) pkt 8.1.8.5 Programu wynika m.in., że wojewoda może odstąpić od podpisania umowy z wnioskodawcą bądź rozwiązać z ostatecznym odbiorcą wsparcia umowę w ramach Programu, gdy nie dochował okresu trwałości przewidywanego przez poprzednie edycje Programu "MALUCH" lub Program Aktywny Maluch 2022–2029, w ramach których otrzymał dofinansowanie i nie dokonał zwrotu ewentualnych należności wraz z odsetkami, niezależnie od województwa, na terenie którego powstała/funkcjonowała instytucja opieki, również jeśli w Programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu albo jeśli zachodzi sukcesja między beneficjentem/ostatecznym odbiorcą wsparcia, który nie dochował okresu trwałości przewidywanego przez poprzednie edycje Programu "MALUCH" lub Program Aktywny Maluch 2022–2029, w ramach których otrzymał dofinansowanie i nie dokonał zwrotu ewentualnych należności wraz z odsetkami, a wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia. W kontekście zarzutów skargi i stanowiska skarżącej prezentowanego zwłaszcza w replice z 22 maja 2025 r. oraz na rozprawie 5 czerwca 2025 r. zwrócić należy szczególną uwagę, że wszystkie ww. podpunkty Programu stanowiące odrębną podstawę do odstąpienia od zawarcia umowy są sformułowane - pod względem podmiotowym – szeroko, a mianowicie odnoszą się wprost do odbiorcy wsparcia (tzn. gdy jest on bezpośrednim beneficjentem pomocy), albo też pośrednio gdy tylko "występuje jako inny podmiot lub członek innego podmiotu" (zgodnie z przypisem nr 24: Dotyczy to sytuacji, w których w stosunku do wnioskodawcy/ostatecznego odbiorcy wsparcia lub w stosunku do osoby fizycznej będącej wspólnikiem, członkiem organu zarządzającego podmiotu będącego wnioskodawcą/ostatecznym odbiorcą wsparcia, wydano ostateczną decyzję w sprawie zwrotu środków dofinansowania z poprzednich edycji Programu "MALUCH" lub z Programu Aktywny Maluch 2022-2029 i wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia nie dokonał w terminie zwrotu należności wraz z odsetkami, a w programie Aktywny Maluch 2022–2029 występuje jako inny wnioskodawca/ostateczny odbiorca wsparcia lub wspólnik, członek organu zarządzającego, przy czym do czasu uregulowania całości zobowiązań). Tymczasem z danych KRS wynika, że skarżąca pełniła funkcję członka zarządu oraz wspólnika spółki K. sp. z o.o. w K. (obecnie: Z. sp. z o.o.), co do których prowadzone są postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków, niedochowania okresu trwałości projektu, a przy tym wg. stanu na dzień 24 października 2024 r. jedno z tych postępowań zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej. Zwrócić przy tym należy uwagę, że ww. okoliczności nie są kwestionowane przez stronę, która w rozpatrywanej sprawie argumentuje jednak, że: "nie zachodzi sukcesja między podmiotem, w stosunku do którego toczy się postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości w ramach tej lub poprzednich edycji Programu Maluch a mną. Od 2018 r. nie jest członkiem zarządu K. Sp. z o.o.". Do skargi dołączono kserokopię dokumentu opatrzonego datą 5 marca 2018 r. i zatytułowanego jako" "Rezygnacja z funkcji członka zarządu" podpisanego przez skarżącą i przez G.J. – prezesa zarządu z adnotacją, że rezygnację przyjmuje. Natomiast zmiana danych spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym nastąpiła dopiero 25 lipca 2022 r., co zostało upublicznione odpowiednim wpisem w rejestrze. Sąd zwraca uwagę, że skarżąca w żaden sposób nie uwiarygodniła innymi dokumentami, bądź twierdzeniami, że ww. fakt skutecznego ustąpienia z funkcji członka zarządu spółki kapitałowej rzeczywiście nastąpił w dacie wskazanej w jej oświadczeniu. Skarżąca również nie wskazała przyczyn, dla których ujawnienie jej rezygnacji w KRS nastąpiło dopiero w lipcu 2022 r. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej potwierdził, że rezygnacja skarżącej z 5 marca 2018 r. nie została ujawniona. Trzeba również dostrzec, że z art. 22 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 979 ze zm.; dalej: u.k.r.s.) wynika, że wniosek o wpis do rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast kwestie skutków braku realizacji przedmiotowego obowiązku są regulowane w art. 14 u.k.r.s., z którego wynika, że podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do rejestru lub uległy wykreśleniu z rejestru, a przy tym domniemywa się, że dane zawarte w rejestrze są prawdziwe (art. 17 ust. 1 u.k.r.s.). Organ zatem prawidłowo ustalił fakt powiązania skarżącej ze spółką, wobec której są lub były prowadzone postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków. Wskazana przyczyna odstąpienia od umowy jest zatem rzeczywista, a przy tym trzeba zauważyć, że skarżąca w żaden sposób nie zdołała uwiarygodnić swojego twierdzenia o ustąpieniu z funkcji już w 2018 r. W uzupełnieniu do wskazanej argumentacji można jeszcze dodać, że mając na względzie fakt istnienia domniemania prawnego odnośnie prawdziwości danych uwidocznionych w rejestrach KRS, chcąc należycie zabezpieczyć swoje interesy, osoba składająca rezygnację z funkcji członka zarządu, między innymi spółki prawa handlowego, we własnym interesie winna dochować należytej staranności w tym zakresie i zapewnić sobie możliwość wiarygodnego wykazania samego faktu złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2024 r., I GSK 1546/21, Legalis nr 3158313). Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd zatem nie uznał zarzutu skargi sformułowanego w jej pkt 2 (drugim), w szczególności co do niewłaściwego zastosowana przez organ pkt 8.1.8.2, 8.1.8.4 i 8.1.8.5 Programu, co do tego, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od zawarcia umowy. Wojewoda zgodnie z zasadami ustalonymi przez organ dotujący był uprawniony do weryfikacji wniosku, w tym także poprzez możliwość odstąpienia od zawarcia umowy ws. Przekazania dofinansowania. Okoliczność ta została powołana w piśmie z 24 października 2024 r. wraz z uzasadnieniem, że do odbiorcy wsparcia spółki K. sp. z o.o. (obecnie: Z. sp. z o.o.) toczą się postępowania administracyjne dotyczące niedokonania rozliczenia dofinansowania oraz braku zwrotu środków lub niedochowania okresu trwałości projektu. Nie zaszły zatem okoliczności, jak argumentowała strona w skardze, do wydania aktu bez precyzyjnego uzasadnienia (bez podania motywów), które uniemożliwia zrozumienie przyjętego przez organ stanowiska. Dlatego też Sąd nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a., ani też art. 107 k.p.a. Niewątpliwie pismo organu z 24 października 2024 r. stanowiące informację o odstąpieniu od zawarcia umowy, nie stanowi decyzji administracyjnej. Organ nie musiał zatem uzasadniać swojego stanowisko w sposób przyjęty dla tego typu form działania administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, że był w ogóle zwolniony od przedstawienia podstawy swojego stanowiska, co wynika z prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, która mieści się w treści zasady państwa prawnego (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, ww. standard został zachowany, a pismo z 24 października 2024 r. odwołuje się do rzeczywiście istniejącej podstawy prawnej odstąpienia od zawarcia umowy oraz odmowy zawarcia umowy ws. przekazania dofinansowania. Został zatem przedstawiony motyw jakim kierował się organ, podejmując takie, a nie inne rozstrzygnięcie, które jest weryfikowalne również na etapie aktualnie podejmowanej kontroli sądowoadministracyjnej (por. wyrok WSA w Gliwicach z 23 października 2024 r., III SA/Gl 469/24 – opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych). W takim zaś wypadku, skoro zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, a czynność organu nie naruszała prawa, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.