IV SA/Wr 172/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi K. Z. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 4 marca 2025 r. nr 513/2025 w przedmiocie określenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat uchyla zaskarżony rozkaz personalny i poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Zgorzelcu z dnia 31 stycznia 2025 r. nr 40/2025. Przedmiotem skargi K. Z. jest rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu nr 513/2025 z dnia 4 marca 2025 r. utrzymujący w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w Zgorzelcu z dnia 31 stycznia 2025 r. nr 40/2025 w sprawie określenia prawa do procentowego wzrostu uposażenia zasadniczego oraz terminu jego nabycia. Jak wynikało z akt sprawy raportem z dnia 21 stycznia 2025 r. Skarżąca zwróciła się do Komendanta Powiatowego Policji w Zgorzelcu z prośbą o zaliczenie okresów pracy w charakterze domownika w indywidualnym gospodarstwie rolnym do wysługi uposażeniowej oraz jubileuszowej. Jednocześnie wnioskowała o wypłatę wyrównania z tytułu przeliczenia wysługi lat za nieprzedawniony okres trzech lat licząc od dnia złożenia raportu. Na potwierdzenie okresu pracy załączyła zaświadczenie wydane przez właściwy organ gminny potwierdzający opisaną pracę w okresach od 20 lipca 1995 r. do 22 stycznia 1997 r. oraz od 3 lutego 1997 r. do 16 września 1998 r. Powołanym na wstępie rozkazem personalnym, wydanym m.in. na podstawie art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2024r., poz. 145 ze zm., dalej ustawa o Policji) organ I instancji określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego na 21 stycznia 2025 r. Z tym samym dniem przyznał Skarżącej prawo do procentowego wzrostu uposażenia w wysokości 26% podstawy wymiaru w związku ze zmianą wysługi lat na skutek zaliczenia dotychczas nieudokumentowanych okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym. Okres wysługi lat do celów uposażenia określono na 26 lat, 5 miesięcy i 8 dni na dzień 21 stycznia 2025 r. Skarżąca nie zgadzając się z datą wskazaną w orzeczeniu organu I instancji, od której ustalono prawo do wzrostu uposażenia złożyła odwołanie. Domagała się stwierdzenia, że prawo do wzrostu uposażania nabyła z dniem przyjęcia do służby, tj. 27 grudnia 2005 r., a ponadto na podstawie art. 107 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji domagała się wypłaty wyrównania z tytułu przeliczonej wysługi lat pracy za nieprzedawniony okres trzech lat wstecz licząc od dnia złożenia raportu. Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu przywołał zapisy art. 100, art. 101 ust. 1, art. 108 ust. 1 pkt 3 i art. 107 ust. 1 oraz art. 106 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 3, § 4 ust. 1 pkt 5, § 5 ust. 1 – 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażanie zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. z 2015 r., poz. 1236 ze zm., dalej: rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r.). Dalej stwierdził, że niespornie Skarżąca udokumentowała okres pracy w charakterze domownika w indywidualnym gospodarstwie rolnym, wobec tego został on zaliczony do wysługi lat jako inny okres pracy w rozumieniu powołanych przepisów. Nie jest sporna także data złożenia przez Stronę raportu w sprawie zaliczenia ww. okresu do wysługi lat. Powołując się na art. 106 ust. 1 ustawy o Policji organ odwoławczy wywiódł, że zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę, czyli w rozpoznawanej sprawie z dniem złożenia raportu – 21 stycznia 2025 r. Organ wskazał, że dokumenty potwierdzające okresy pracy Skarżącej w gospodarstwie rolnym są datowane na 14 stycznia 2025 r. Okres wysługi lat na dzień przyjęcia Skarżącej do służby ustalono na dzień 27 grudnia 2005 r. w wymiarze 4 lat, 2 miesięcy i 24 dni na mocy rozkazu personalnego z dnia 22 grudnia 2005 r. nr 331/2005. Skarżąca nie zgłaszała zastrzeżeń do ww. orzeczenia. W świetle opisanych faktów organ odwoławczy stwierdził, że przyjęta przez organ I instancji interpretacja powołanych przepisów jest zrozumiała. Zapis § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. odróżnia sytuację wysługi lat na dzień przyjęcia do służby od zmiany tej wysługi. Wysługę raz ustaloną można jedynie zmienić nie zaś ustalać na nowo. Przyjęcie takiego rozwiązania skutkowałoby funkcjonowaniem w obrocie prawnym dwóch decyzji odmiennie ustalających wysługę lat na ten sam dzień, tj. 27 grudnia 2005 r. i przyznających prawo do różnych wymiarów procentowego wzrostu uposażenia, co stanowiłoby przesłankę stwierdzenia nieważności opisaną w art. 156 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.). Dalej organ wskazał na odrębność terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz jego procentowa wysokość określaną w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w zakresie zaliczenia dotychczas nieudokumentowanych okresów od przepisów o przedawnieniu roszczeń. W opinii organu zmiana wysługi lat, w szczególności określenie prawa do procentowego wzrostu uposażenia, winna nastąpić na dzień złożenia przez Stronę raportu natomiast wypłatę świadczeń w zakresie wzrostu wysługi lat wraz z należnościami z tytułu przedawnienia należy uznać za odrębną czynność materialno - techniczną wynikającą z wcześniejszego wydania prawomocnej decyzji administracyjnej. W skardze Strona zarzucała naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy orzeczenia organu I instancji pomimo istnienia podstaw do jego uchylenia i orzeczenia, co do istoty sprawy. Zarzucała także naruszenie art. 106 ustawy o Policji poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że datą zaliczenia wysługi lat jest moment złożenia przez Stronę raportu oraz art. 107 ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy z okoliczności faktycznych wynika, że zgodnie z ww. regulacją należało przeliczyć i wyrównać uposażenie za nieprzedawniony okres trzech lat wstecz licząc od dnia złożenia raportu. Strona zarzucała również naruszenie § 5 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przeliczenie wysługi lat powinno nastąpić z dniem przyjęcia do służby z uwzględnieniem okresów przedawnienia. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Skarżąca wywodziła, że przeliczenie wysługi lat winno nastąpić z dniem przyjęcia do służby i w tym zakresie podnosi zarzuty skargi. Na poparcie swych racji przywołała zapisy § 4 i § 5 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r., podkreślając, że zgodnie z § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Zatem w przypadku późniejszego niż w dacie przyjęcia do służby przedstawienia dokumentów mających wpływ na ustalenie wysługi lat zaliczenie dotychczas nieudokumentowanych okresów służby następuje poprzez zmianę wysługi lat na dzień przyjęcia do służby, co przybiera formę rozkazu personalnego zmieniającego ustaloną wysługę lat, z uwzględnieniem okresów o przedawnieniu. Zatem wyższe uposażenie przysługuje od dnia przyjęcia do służby, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. W dalszych uwagach Skarżąca dokonała wykładni ww. przepisów oraz art. 107 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji wskazując, że uprawnienie do wzrostu uposażania zasadniczego z tytułu wysługi lat jest nabywane z mocy prawa, a wydana w tym zakresie decyzja ma charakter deklaratoryjny. Złożenie wniosku o zaliczenie wysługi lat stanowi czynność przerywającą bieg terminu przedawnienia i uprawnia do wyrównania świadczeń z uwzględnieniem okresu przedawnienia liczonego od dnia złożenia raportu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie trzeba wskazać, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 1267 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. Badając sprawę w tak nakreślonych granicach należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzający ją akt naruszają przepisy prawa materialnego w stopniu warunkującym ich uchylenie. Istota sporu sprowadza się do wykładni powołanych w sprawie przepisów art. 106 ustawy o Policji i wydanych na podstawie tej ustawy - jej art. 102 - zapisów rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r., w szczególności § 5. Z zapisów tych organy obu instancji wywodzą, że okres wysługi lat nieujawniony w dacie przyjęcia do służby i związany z tym wzrost uposażenia zasadniczego winien być ustalany na moment zgłoszenia tego faktu właściwej jednostce, co powoduje, że wzrost wynagrodzenia będzie liczony od dnia złożenia raportu w tej sprawie. Odmienne przepisy te rozumie Skarżąca stwierdzając, że okres wysługi lat i związany z tym wzrost wynagrodzenia jest okolicznością obiektywną i winien być przyjmowany od dnia przyjęcia do służby, nawet jeśli został zgłoszony później. Wówczas obowiązkiem organu jest wydanie odpowiedniego aktu zmieniającego poprzednio przyjęte ustalenia. Samo zaś roszczenie o wypłatę zwiększonego wynagrodzenia winno być realizowane z zastrzeżeniem terminów przedawnienia liczonych od dnia zgłoszenia raportu w przedmiocie dotychczas nieujawnianych okresów zatrudnienia. Odnosząc się do tak nakreślonego przedmiotu sporu należy zakwestionować wykładnię przepisów prawa dokonaną przez organy obu instancji w tej sprawie. Analiza tych zapisów prowadzi do wniosku, że wysługa lat, od której zależy wzrost wynagrodzenia jest okolicznością obiektywną, a wypłata roszczeń z tego tytułu winna być dokonywana z uwzględnieniem terminów ich przedawnienia, co słusznie akcentuje Skarżącą. Zgodnie z art. 99 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Policji, prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania policjanta na stanowisko służbowe (ust. 1). Policjant otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie (ust. 2). Dalsze zapisy ww. ustawy stanowią, że wysokość uposażenia zasadniczego jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej przez funkcjonariusza wysługi lat (art. 101 ust. 1 ustawy o Policji). Przepis art. 102 ustawy o Policji stanowi delegację dla właściwego ministra do spraw wewnętrznych do ustalenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, uwzględniając rodzaje okresów służby, pracy i innych okresów podlegających zaliczeniu do wysługi, sposób jej dokumentowania oraz tryb postępowania w tych sprawach. Na tej podstawie w dniu 6 grudnia 2001 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie w tej sprawie. Zgodnie z jego zapisami w § 4 wskazano okresy zaliczane do wysługi lat nieuwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażanie zasadniczego. Istotny z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy jest przepis § 5 ww. rozporządzenia. Zasadne jest zatem przywołanie jego treści. Stanowi on, że dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5, policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr (ust. 1). Wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu (ust. 2). Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, o których mowa w ust. 1 (ust. 3). Termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu (ust. 4). Z powołanych zapisów wynika, że zasadniczo w dacie przyjęcia do służby w Policji należy ustalić wszystkie okresy zaliczane do wysługi lat, od których zależy wysokość przysługującego uposażenia. Jednakże w przypadku przedstawienia przez policjanta po tej dacie dokumentów wskazujących na istnienie dotychczas nieujawnionych okresów wliczanych do rzeczonej wysługi lat istnieje konieczność ponownego przeliczenia tej wartości i zmiany dotychczas przyjętej wysługi lat, o czym stanowi § 5 ust. 3 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. Realizacja takiego żądania, jak słusznie podkreśla to Strona, następuje rozkazem personalnym zmieniającym ustaloną wysługę lat z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z wyrażanymi tam tezami przy dokonywaniu wykładni § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. konieczne jest przywiązanie szczególnej wagi do zawartego w nim określenia "z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu". Dotyczy ono terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia w określonej procentowo wysokości w powiązaniu z wynikającą z decyzji zmianą wysługi lat. Powyższa regulacja wskazuje, że to powołany wyżej przepis rozporządzenia, a nie art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, stanowi podstawę do określania terminu nabycia przez policjanta prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1512/17, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Przy tak formułowanej tezie, wbrew poglądowi forsowanemu przez organy w tej sprawie, istotnego znaczenia nabiera przepis art. 107 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z jego brzmieniem roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zgodnie z ust. 3 pkt 1 ww. ustawy bieg przedawnienia takich roszczeń przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia. Podzielając pogląd jednolicie wyrażany w orzecznictwie trzeba przyjąć, że dzień złożenia przez policjanta udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr - tak jak wymaga tego przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. - przerywa bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę różnicy między uposażeniem zasadniczym w wysokości uwzględniającej wzrost z tytułu nowo udokumentowanego okresu wysługi lat, a uposażeniem zasadniczym w wysokości dotychczasowej. W konsekwencji, policjant traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu na nowo udokumentowanej wysługi lat jedynie za okres objęty przedawnieniem. Podjęcie przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia skutkuje tym, że zachowuje on prawo do odpowiednio powiększonego uposażenia za trzyletni nieprzedawniony okres (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 1319/23, dostępny w CBOSA). Z dalszych tez wypowiadanych przez orzecznictwo, w tym wskazany już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2024 r., należy wskazać, że istnienie okresów uwzględnianych przy ustalaniu wysługi lat przy przyjęciu policjanta do służby ma charakter obiektywny. O tym, czy policjantowi w rozkazie personalnym zostanie ustalona wysługa lat oraz czy otrzyma odpowiedni wzrost uposażenia zasadniczego, decyduje jedynie udokumentowanie okresów zaliczanych do wysługi lat. Nieprzedłożenie przez policjanta przy przyjęciu do służby dokumentów potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat skutkuje tym, że jego uposażenie zasadnicze zostanie ustalone w wysokości niższej, niż mogłoby być ustalone, gdyby w tym terminie prawidłowo te okresy udokumentował. Nie oznacza to jednak, że policjant traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za cały okres od przyjęcia do służby w Policji do dnia złożenia wniosku o zmianę wysługi lat. Przepisy § 5 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. przewidują, że również w razie zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, natomiast termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia określa się z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Oznacza to, że oprócz art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, określającego trzyletni termin przedawnienia, należy także uwzględniać art. 107 ust. 3 pkt 1 tej ustawy regulujący kwestię przerwania biegu przedawnienia. Dzień złożenia przez policjanta udokumentowanego wniosku o zmianę wysługi lat w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr przerywa bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę różnicy między uposażeniem zasadniczym w wysokości uwzględniającej wzrost z tytułu nowo udokumentowanego okresu wysługi lat a uposażeniem zasadniczym w wysokości dotychczasowej. Policjant traci prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu nowo udokumentowanej wysługi lat jedynie za okres objęty przedawnieniem. Natomiast podjęcie przez policjanta czynności przerywającej bieg terminu przedawnienia skutkuje tym, że zachowuje on prawo do odpowiednio powiększonego uposażenia za trzyletni nieprzedawniony okres. Oznacza to, że uprawnienie do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest nabywane z mocy prawa. Złożenie przez policjanta wymaganych dokumentów i wydanie decyzji (rozkazu personalnego) ma charakter potwierdzający istniejące już uprzednio uprawnienie. Policjant z chwilą powstania z mocy prawa uprawnienia do wzrostu uposażenia zasadniczego posiada roszczenie o ustalenie nabycia prawa, a w konsekwencji roszczenie o jego realizację. Nie oznacza to jednak, że z tą chwilą powstaje po stronie organów Policji obowiązek realizacji świadczenia. Obowiązek ten istnieje potencjalnie i warunkowo. Uruchomienie przez policjanta jego prawa następuje poprzez złożenie wniosku, a następnie wydanie stosownej decyzji (rozkazu personalnego), która ma charakter deklaratoryjny. Przy czym czynności te nie stanowią podstawy nabycia prawa do realizacji roszczenia, które w dacie ich podejmowania już faktycznie istnieje. Złożenie przez policjanta wniosku o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanych okresów stanowi natomiast podjęcie czynności, o której mowa w art. 107 ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji i przerywa bieg przedawnienia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1340/13, z dnia 2 lutego 2016r., sygn. akt I OSK 2495/14, z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt I OSK 3106/15, z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3257/16, orzeczenia dostępne w CBOSA). Zatem w świetle przywołanych przepisów oraz ich wykładni, mającej uzasadnienie w szeroko powoływanym orzecznictwie sądów administracyjnych, trzeba stwierdzić, że prawo Skarżącej do wzrostu uposażenia z tytułu większej wysługi lat powstało wcześniej aniżeli data złożenia raportu, w realiach rozpoznanej sprawy powstało w dacie przyjęcia do służby. Czynność przerwania biegu przedawnienia tego prawa została dokonana w dacie złożenia raportu, tj. 21 stycznia 2024 r., zatem termin nabycia prawa należnego funkcjonariuszowi do wyższego uposażenia z tytułu wysługi lat winien uwzględniać okres nieprzedawniony - trzy lata przed złożeniem wniosku. Wbrew poglądom organów w tej sprawie nie dojdzie do sytuacji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., gdyż wydane w tej sprawie orzeczenie mające umocowanie we wniosku Skarżącej, dokona zmiany spornych w sprawie okresów wysługi lat i związanego z tym prawa do uposażenia. Zaznaczyć przy tym trzeba, że ma ono charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Ponownie rozpoznając sprawę, organy będą zobowiązane do uwzględnienia wykładni przepisów prawa przedstawionej w rozważaniach Sądu i ustalenia prawidłowej wysokości uposażenia Skarżącej. Mając na uwadze naruszenie przez organy obu instancji powołanych przepisów art. 106 ust. 1 i art. 107 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 ustawy o Policji oraz § 5 ust. 2-ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. zasadne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją aktu, co ma umocowanie w treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a.