I SA/Ke 305/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2025 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. C. kwotę [...](sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z 25 kwietnia 2025 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ś. z 11 września 2024 r. nr [...] orzekającą o unieważnieniu części praktycznej egzaminu państwowego przeprowadzonego 31 lipca 2024 r. o godz. 14.05 przez egzaminatora K. C., w związku z ubieganiem się o uzyskanie przez G. A. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kat. B. Organ ustalił, że 31 lipca 2024 r. G. A. przystąpiła do części praktycznej egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w K. i uzyskała ocenę negatywną. Egzamin został przeprowadzony przy użyciu pojazdu egzaminacyjnego marki Toyota Yaris, nr rej. TK [...] Przeprowadzona przez organ I instancji analiza nagrania przebiegu przedmiotowego egzaminu oraz zgromadzonego w trakcie postępowania wyjaśniającego materiału dowodowego wykazała przesłanki do unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy. Przyczyną uzyskania oceny negatywnej było dwukrotne nieprawidłowe wykonanie zadania określonego w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz.U. poz. 2659) dalej "Rozporządzenie" - poz. 6 "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu". Organ wyjaśnił, że zgodnie z tabelą nr 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia, zadanie to powinno zostać wykonane zgodnie z kryteriami określonymi w poz. 9: "Przy ruszaniu pojazd nie może cofnąć się więcej niż 0,2 m, a silnik nie może zgasnąć. Osoba egzaminowana w trakcie wykonywania tego manewru po zatrzymaniu pojazdu na wzniesieniu zaciąga albo uruchamia hamulec postojowy, a następnie rusza do przodu zwalniając go." Według egzaminowanej pierwsza próba na wzniesieniu została wykonana poprawnie i zgodnie z wymogami gdyż pojazd w ogóle nie cofnął się, a silnik nie zgasł. Co więcej nie straciła ani na moment kontroli nad pojazdem, który poruszał się bez zakłóceń prosto, bez jakiejkolwiek zmiany kierunku ruchu. Egzaminator natomiast, w notatce służbowej załączonej do odwołania następująco uzasadnił sposób oceny zadania: "P. G. podczas wykonywania pierwszej próby stanowczo nadużyła pedału gazu oraz nieumiejętnie puściła pedał sprzęgła. Na skutek tego działania pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni oraz zmienił tor jazdy na prawą stronę. Utratę przyczepności kół oceniłem na podstawie zaświecenia się kontrolki systemu ASR. Zgodnie z techniką kierowania kandydat na prawo jazdy powinien umiejętnie posługiwać się mechanizmami pojazdu dzięki którym uzyskuje panowanie nad pojazdem w każdym zadaniu egzaminacyjnym." W ocenie organu analiza załączonego do dokumentacji nagrania nie wykazała nieprawidłowości w sposobie wykonania zadania. Żadne z wymienionych w tabeli nr 3 poz. 9 kryteriów nie zostało naruszone. Ustawodawca jasno określił kryteria niedopuszczalne przy wykonaniu tego zadania. Tym samym zaistniała okoliczność utraty przyczepności kół, która nie spowodowała cofnięcia się pojazdu, czy zgaśnięcia silnika, nie może być zakwalifikowana jako nieprawidłowo wykonane zadanie. W ocenie organu, po analizie materiału dowodowego w postaci nagrania, nie doszło do utraty panowania nad pojazdem prowadzącej do zmiany toru jazdy, jak w swojej notatce stwierdził egzaminator. W związku z powyższym uznanie przez egzaminatora, że sposób wykonania zadania był niezgodny z techniką kierowania, choć nie naruszył wskazanych przez ustawodawcę kryteriów, nie jest właściwe i stanowi nadinterpretację przepisu. Nie można więc uznać, że ocena wykonania zadania dokonana została w sposób prawidłowy, a egzamin słusznie przerwany. Kolegium wskazało m.in. na art. 72 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 52 ust. 2, art. 72 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r. poz. 622 ze zm.) dalej "u.k.p." i stwierdziło, że po przeanalizowaniu zapisu przebiegu egzaminu oraz zapoznaniu się z wyjaśnieniami egzaminatora oraz osoby egzaminowanej, zasadne jest unieważnienie ww. egzaminu. Tabela nr 3 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia zawiera kryteria oceny dla poszczególnych zadań egzaminacyjnych, zgodnie z którymi dla wykonania zadania polegającego na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu ustawodawca przewidział stosowne wymogi. Kolegium podzieliło ocenę organu I instancji w zakresie przeprowadzonego egzaminu podnosząc, że zarówno osoba egzaminowana, jak i egzaminator zgodnie stwierdzają, że przy pierwszej próbie wykonania tego zadania pojazd nie cofnął się, jak również silnik nie zgasł. Mimo to, w ocenie egzaminatora zadanie zostało wykonane nieprawidłowo, bowiem przy ruszaniu nastąpiło obracanie się kół w miejscu, spowodowane dodaniem zbyt dużej ilości gazu i zbyt szybkim zwolnieniem sprzęgła. Organ odwoławczy nie zgodził się z oceną dokonaną przez egzaminatora wskazując, że gdyby ustawodawca przy wykonywaniu zadania polegającego na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu miał na uwadze płynne ruszenie - łagodne puszczenie sprzęgła, zwiększenie obrotów silnika, to dałby temu wyraz w ustanowionych kryteriach, tak jak przy wykonywaniu innych zadań, np. ruszanie z miejsca oraz jazda pasem ruchu do przodu i do tyłu (zwolnienie hamulca postojowego - w przypadku gdy jest uruchomiony, łagodne puszczenie sprzęgła, zwiększenie obrotów silnika). Tym samym zaistniała okoliczność obracania się kół przy ruszaniu, która nie spowodowała ani cofnięcia pojazdu o 0,2 m, ani zgaśnięcia silnika, nie może być zakwalifikowana jako nieprawidłowe wykonanie zadania egzaminacyjnego polegającego na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu. Tym bardziej, że nie można w tym przypadku mówić o utracie przez egzaminowanego panowania nad pojazdem, bowiem nagranie nie potwierdza, aby zmienił on tor jazdy, jak również nie wyjechał poza wyznaczone miejsce. Zdaniem SKO egzaminator w trakcie przeprowadzania egzaminu praktycznego na prawo jazdy kat. B naruszył przepisy ustawy o kierujących pojazdami i rozporządzenia. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ przywołał fragment wyroku WSA w Kielcach z 20 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 1/25. W ocenie organu dokumentacja filmowa przebiegu wykonywania zadania nie pozostawia żadnych wątpliwości, że pierwsza próba wykonania zadania została wykonana prawidłowo. Na powyższą decyzję K. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Marszałka Województwa Ś., w sytuacji, gdy nie było podstaw do stwierdzenia, że skarżący przeprowadził egzamin w sposób niezgodny z przepisami ww. ustawy; 2. § 28 ust. 1 pkt 2 lit. c w związku z § 12 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że nie zaistniała przesłanka, o której mowa w § 12 ust. 2, gdy tymczasem osoba egzaminowana dwukrotne nieprawidłowo wykonała zadanie określone w poz. 6 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia, co powinno skutkować uzyskaniem wyniku negatywnego; 3) § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i przyjęcie, że zadania określone w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia powinny być wykonane jedynie zgodnie z kryteriami określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, gdy tymczasem z przepisów prawa materialnego wynika, iż: "Część praktyczna egzaminu polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 lub B w tabeli nr 1 z załącznika nr 1 do rozporządzenia - zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia"; 4) art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez brak jego zastosowania; 5) art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p. poprzez brak jego zastosowania; 6) § 27 pkt 9 lit. d i e Rozporządzenia poprzez brak jego zastosowania i pominięcie, że na egzaminatorze spoczywa obowiązek zwracania szczególnej uwagi na: skuteczność reagowania w przypadku powstania zagrożenia, sposób używania mechanizmów sterowania pojazdem; 7) art. 52 ust. 2 ustawy w związku z § 12 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia poprzez błędne zastosowanie kryterium bezpośredniego "zagrożenia życia i zdrowia" i pominięcie, że treść § 12 ust. 2 pkt 3 uległa zmianie, wobec powyższego art. 52 ust. 2 ustawy nie ma zastosowania do zadań wykonywanych części praktycznej egzaminu wykonywanych na placu manewrowym. W uzasadnieniu podniósł, że jego decyzja jako egzaminatora była w sposób oczywisty prawidłowa. Skoro osoba egzaminowania dwukrotnie wykonała to samo zadanie egzaminacyjne nieprawidłowo, naruszając § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, § 27 pkt 9 lit. d i e rozporządzenia, art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, z mocy prawa, tj. § 28 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z § 12 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia, uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu. Skarżący zauważył, że dokonując oceny sposobu wykonania omawianego zadania nie można pomijać określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy celu egzaminu praktycznego, którym jest sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym. Nie można zatem uznać zadania za wykonane w sposób prawidłowy biorąc pod uwagę wyłącznie kryteria prawidłowości jego wykonania wskazane pod pozycją nr 6 w tabeli nr 2 załącznika nr do ww. rozporządzenia, jeżeli zostało ono wykonane w sposób wskazujący na brak umiejętności, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nie należy także pomijać § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Wykonanie zadania egzaminacyjnego o którym mowa w poz. 6 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia niezgodnie z techniką kierowania pojazdem oraz niezgodnie z celem egzaminu musi prowadzić do wniosku, iż zadanie to zostało wykonane nieprawidłowo. W ocenie skarżącego kolegium błędnie zaakceptowało wykładnię ww. kryteriów, w konsekwencji przyjmując, że egzaminowana zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie egzaminowania wykonała na placu manewrowym określone zadania zgodnie z nimi. Prawidłowo zastosowana wykładnia powinna doprowadzić do konstatacji, że w analizowanym przypadku zachodzi sytuacja, o której mowa w § 28 ust. 1 pkt 2 lit. a tego rozporządzenia, to jest że osoba egzaminowana dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne, co oznacza, że uzyskała negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego. Skarżący wyjaśnił też pojęcia prawidłowej techniki kierowania pojazdem i panowania nad pojazdem. Zdaniem skarżącego rozpoznając sprawę organ nie dostrzegł, że kryteria oceny zadania egzaminacyjnego nie wynikają tylko z kryteriów oceny określonych w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia (§ 23 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia), ale są także związane z prawidłową techniką kierowania pojazdem oraz wynikają z § 27 pkt 9 lit. d i e rozporządzenia, art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 30 lipca 2025 r. G. A. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2024, poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że w sprawie zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja w przedmiocie unieważnienia części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy. Decyzja stanowi konsekwencję stwierdzenia przez organ, że egzaminator naruszył przepisy ustawy o kierujących pojazdami i przepisy Rozporządzenia, co skutkowało nieprawidłową negatywną oceną wykonywanego przez egzaminowaną zadania określonego w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do Rozporządzenia – poz. 6 "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu". Spór w sprawie zaistniał na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy tj. przebiegu części praktycznej egzaminu, a konkretnie wykonania zadania – ruszanie miejsca z przodu na wzniesieniu, po drugie w zakresie kryteriów oceny wykonywanego zadania. Skarżący twierdzi bowiem, że podczas pierwszej próby egzaminowana stanowczo nadużyła pedału gazu oraz nieumiejętnie puściła pedał sprzęgła. Na skutek tego działania pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni oraz zmienił tor jazdy na prawą stronę. Jednocześnie skarżący nie neguje, że pojazd nie cofnął się, jak również silnik nie zgasł. W ocenie organu natomiast nie doszło do utraty panowania nad pojazdem, prowadzącej do zmiany toru jazdy, a zaistniała okoliczność utraty przyczepności kół nie spowodowała cofnięcia się pojazdu czy zgaśnięcia silnika. Druga płaszczyzna sporu skupia się natomiast na kwestii czy ocena wykonywanego przez egzaminowaną zadania powinna uwzględniać wyłącznie kryteria określone w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia, jak twierdzi organ czy również powinna uwzględniać technikę kierowania, o której mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 lit. A Rozporządzenia, jak chce tego skarżący. Odnosząc się do tak zarysowanej kwestii spornej należy wskazać, że stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. egzamin państwowy jest przeprowadzany w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w tym sprawdzenia umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin, w ruchu drogowym motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z takiego pojazdu i przyczepy oraz tramwajem. Egzamin państwowy składa się z m.in. z części praktycznej przeprowadzanej przy użyciu odpowiedniego do uprawnienia pojazdu - dotyczy sprawdzenia umiejętności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 (art. 51 ust. 2 pkt 2 u.k.p.). Część praktyczna egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy jest przeprowadzana na placu manewrowym wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie obejmującym sprawdzenie podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem odpowiednim dla uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 i B. (art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. a u.k.p.). Zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia: część praktyczna egzaminu polega na wykonaniu na placu manewrowym zadań określonych dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1 lub B w tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia - zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia. W tabeli nr 1 załącznika nr 1 do Rozporządzenia wskazano, że jednym z zadań, o których mowa wyżej jest zadanie z poz. 6 - ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu. Z kolei w tabeli nr 2 załącznika nr 1 do Rozporządzenia pod. poz. 9 określono kryteria oceny wykonania powyższego zadania: "przy ruszaniu pojazd nie może cofnąć się więcej niż 0,2 m, a silnik nie może zgasnąć. Osoba egzaminowana w trakcie wykonywania tego manewru po zatrzymaniu pojazdu na wzniesieniu zaciąga albo uruchamia hamulec postojowy, a następnie rusza do przodu zwalniając go - nie dotyczy egzaminu w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2 i A.". Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia osoba egzaminowana uzyskuje pozytywny wynik egzaminu, jeżeli poprawnie wykonała zadania, o których mowa w § 23 lub § 24. Z kolei negatywny wynik części praktycznej egzaminu osoba egzaminowana uzyskuje, gdy podczas realizacji części praktycznej egzaminu na placu manewrowym dwukrotnie nieprawidłowo wykonała zadanie, o którym mowa w poz. 1-10 tabeli nr 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia (§ 28 ust. 2 lit. c w zw. z § 12 ust. 2 pkt 3). Podczas części praktycznej egzaminu egzaminator zwraca szczególną uwagę na sposób używania mechanizmów sterowania pojazdem (§ 27pkt 9 lit. e Rozporządzenia). Zdaniem sądu z przywołanych regulacji, wbrew twierdzeniom organu, wynika że prawidłowe wykonanie zadania "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu", skutkujące jego pozytywną ocenę wymaga spełnienia zarówno kryteriów wskazanych w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia jak i uwzględnienie techniki kierowania. Sąd podziela wyrażony w skardze pogląd, że prawidłowa technika kierowania pojazdem może być definiowana m.in. jako zachowanie pełnej kontroli nad pojazdem, w tym właściwe posługiwanie się układem kierowniczym, napędowym i hamulcowym, czy też utrzymywanie toru jazdy w sposób niepowodujący zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Z przepisu § 23 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia wprost wynika, że zadania na placu manewrowym mają być wykonane zgodnie z techniką kierowania pojazdem. Przepis ten wprawdzie wskazuje na konieczność spełnienia kryteriów oceny w tabeli 3 załącznika nr 1, jednak zapisy te łączy spójnik "i", a więc zadania mają być wykonane nie tylko zgodnie z kryteriami z tabeli, ale również zgodnie z techniką kierowania pojazdem. Do uznania, że zadanie egzaminacyjne zostało wykonane prawidłowo konieczne jest spełnienie obu warunków. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 października 2022 r. sygn. akt I OSK 1795/19 (dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/) wskazał, że dokonując oceny sposobu wykonania omawianego zadania nie można pomijać określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy celu egzaminu praktycznego. Stwierdzić należy za sądem drugiej instancji, że nie można uznać zadania za wykonane w sposób prawidłowy biorąc pod uwagę wyłącznie kryteria prawidłowości jego wykonania wskazane pod pozycją nr 6 w tabeli nr 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia, jeżeli zostało ono wykonane w sposób wskazujący na brak umiejętności, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wbrew twierdzeniom organu, powyższe potwierdza stanowisko zawarte w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 20 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 1/25 (dostępny j.w.). W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono bowiem, że "zadanie polegające na ruszaniu z miejsca do przodu na wzniesieniu powinno być wykonane zgodnie z techniką kierowania pojazdem oraz tak, by pojazd nie cofnął się więcej niż 0,2 m i by nie zgasł" oraz "w ocenie sądu, w ramach materialnoprawnych sprawy, realizując przedmiotowe zadanie, egzaminowana nie powinna dopuścić do tego aby samochód cofnął się, czy tez by zgasł silnik. Przy czym manewr ten powinien być wykonany w sposób bezpieczny i technicznie poprawny". Jednocześnie w wyroku tym sąd odniósł się do oceny techniki kierowania przez egzaminowaną stwierdzając, że "egzaminowana użyła zatem adekwatnej techniki kierowania i nie tracąc panowania nad pojazdem oraz nie stwarzając niebezpieczeństwa dla ruchu spełniła warunki przewidziane w przepisach dla zaliczenia tego zadania. Innymi słowy okoliczność ta (mokra nawierzchnia) mogła wpłynąć na przebieg manewru i wywołać konieczność większego przyspieszenia. W tych warunkach, wbrew twierdzeniu skarżącego, nie można mówić o braku umiejętności osoby egzaminowanej w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, a o czym mowa w treści art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy." Z powyższego wynika ponadto, że wyrok ten zapadł w odmiennym stanie faktycznym. W niniejszej sprawie podczas egzaminu bezspornie panowały dobre warunki pogodowe, nawierzchnia nie była mokra, co widać na załączonym do akt nagraniu przebiegu egzaminu (płyta DVD), nie istniała zatem konieczność większego przyspieszenia. Podczas pierwszej próby egzaminowana wyraźnie nadużyła pedału gazu oraz nieumiejętnie puściła pedał sprzęgła. Świadczą o tym zarówno wskazania obrotomierza jak i słyszalne wysokie obroty silnika. Również dostrzegalne jest, że na skutek powyższego pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni (wskazuje na to odgłos ślizgających się kół i aktywowana kontrola ASR). Wbrew ocenie organu, zdaniem sądu, pojazd nieznacznie zmienił tor jazdy na prawą stronę, co świadczy o chwilowej utracie przez uczestniczkę postępowania kontroli nad pojazdem. Umiejętność kontrolowania pedałów przyspieszenia i sprzęgła i ich użycia niewątpliwie wpisuje się zarówno w prawidłową technikę kierowania pojazdem jak i podstawowe umiejętności w zakresie panowania nad nim. W takiej sytuacji nie można mówić o prawidłowym wykonaniu manewru – zadania, nawet jeżeli pojazd nie cofnął się i silnik nie zgasł. Przyjęcie jako kryterium prawidłowości wykonania zadania wyłącznie kryterium z tabeli nr 3 załącznika nr 1 do Rozporządzenia, zdaniem sądu, prowadziłoby do absurdalnych sytuacji. Sąd stwierdza, że prawidłowe jest zatem stanowisko egzaminatora, że sposób wykonania przez egzaminowaną spornego zadania nie świadczy o posiadaniu przez nią podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem, a ruszenie na wzniesieniu nie było zgodne z techniką kierowania pojazdem, co skutkowało negatywna oceną wykonania zadania części praktycznej egzaminu na placu manewrowym. W konsekwencji organ bezzasadnie zastosował art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. przyjmując, że egzamin przeprowadzony został w sposób niezgodny z przepisami ustawy. Sąd podziela poglądy zawarte w wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych, przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którymi ocena egzaminatora dokonywana jest na bieżąco i tylko w razie stwierdzenia kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów przez egzaminatora może dojść do unieważnienia egzaminu na prawo jazdy. Chodzi zatem o takie zachowanie, które stanowi niewątpliwe, jasne naruszenie przepisów oraz gdy w świetle materiału dowodowego, naruszenie prawa przez egzaminatora nie budzi żadnych wątpliwości. W niniejszej sprawie natomiast taka sytuacja nie miała miejsca. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią okoliczności wskazane powyżej, a następnie zastosują się do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku), na które składa się kwota wpisu od skargi - 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz 935).