III SA/Kr 225/25

PostanowienieWSA w Krakowie2025-11-18

Skład orzekający: ASR WSA Ewelina Dziuban

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, liczonego od daty fikcji doręczenia elektronicznego, powinna zostać odrzucona, zwłaszcza w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu został oddalony przez NSA?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Termin ten był liczony od daty fikcji doręczenia elektronicznego, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o doręczeniach elektronicznych. Wniosek o przywrócenie terminu został już oddalony przez Naczelny Sąd Administracyjny, co potwierdza zasadność odrzucenia skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego odmawiającą uznania za osobę bezrobotną i przyznania zasiłku. Decyzja została doręczona drogą elektroniczną z zastosowaniem fikcji doręczenia, co oznaczało, że została uznana za doręczoną mimo braku faktycznego odbioru przez stronę. Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a wniosek o przywrócenie terminu został oddalony przez sąd I instancji i NSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 lipca 2024 r., znak WP-VII.8640.321.2024 w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych – po wznowieniu postępowania postanawia odrzucić skargę. A. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata Z. W. w piśmie z dnia 19 grudnia 2024 r. (data nadania w UP - 27 grudnia 2024 r., k. 8 a.s.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z 1 lipca 2024 r., znak WP-VII.8640.321.2024 w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych – po wznowieniu postępowania. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD, k. 5 akt administracyjnych) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wysłana na adres ePUAP strony skarżącej w dniu 1 lipca 2024 r. (data utworzenia pierwszego UPD) i ponownie w dniu 9 lipca 2024 r. (data utworzenia powtórnego UPD). Jako termin doręczenia wskazano dzień 15 lipca 2024 r. Na UPD znajduje się także informacja o braku daty odbioru (w części dane poświadczenia) oraz adnotacja, że "Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD. Zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a., w związku z art. 158 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, uznaje się za doręczony". Z zapisu na UPD wynika, że dokument ten (tj. decyzja z dnia 1 lipca 2024 r.) został uznany za doręczony w dniu 16 lipca 2024 r. Postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r. (k. 23 a.s.) Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 września 2025 r. (sygn. akt I OZ 573/25) oddalił zażalenie wniesione od wskazanego powyżej postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy decyzję organu II instancji wraz z pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia od niej skargi do sądu administracyjnego doręczono skarżącemu drogą elektroniczną. Z UPD zawartego w aktach administracyjnych sprawy (k. 5 akt administracyjnych), wynika, że decyzja Wojewody Małopolskiego z 1 lipca 2024 r. została doręczona w drodze "fikcji doręczenia". Na wydruku widnieje informacja, że poświadczenie zostało utworzone 1 lipca 2024 r., zatem data utworzenia pierwszego UPD to 1 lipca 2024 r., zaś powtórne UPD zostało utworzone 9 lipca 2024 r. W związku z tym, że dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD, jako termin doręczenia został wskazany 15 lipca 2024 r., a jako data uznania doręczenia został wskazany 16 lipca 2024 r. W informacji uzupełniającej ww. dokumentów czytamy, że "dokument nieodebrany przez adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD zgodnie z art. 46 § 6 k.p.a. w zw. z art. 158 ust. 1 u.d.e. uznaje się za doręczony." Skoro zatem pierwsze zawiadomienie zostało utworzone 1 lipca 2024 r., a skarżący miał na odbiór pisma 14 dni, to ostatni dzień, w którym mógł pismo odebrać przypada na 15 lipca 2024 r. Zatem dniem, z którym dokument został uznany za doręczony był 16 lipca 2024 r. Skoro zaś decyzja ta zostało uznana za doręczoną skarżącemu 15 lipca 2024 r., to dniem od którego należy liczyć 30-dniowy termin do wniesienia skargi jest 16 lipca 2024 r. W konsekwencji termin na wniesienie skargi zgodnie z powyższym upływał 14 sierpnia 2024 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 27 grudnia 2024 r. (k. 8 akt s.), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd postanowieniem z 12 maja 2025 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 września 2025 r. (sygn. akt I OZ 573/25) oddalił zażalenie wniesione od wskazanego powyżej postanowienia. NSA w postanowieniu m.in. podał, że "skoro skarżący, nawet jeśli nieświadomie - jak sam twierdzi - zmienił kanał komunikacji z korespondencyjnej na elektroniczną to nie można zarzucić organowi, że nieprawidłowo doręczył decyzję. Ani także oczekiwać od organu, że będzie wyciągał daleko idące wnioski, że skarżący nie ma świadomości co robi i w gruncie rzeczy nie życzy sobie doręczania mu pism w formie elektronicznej." Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło