III OZ 405/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1859/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1859/23 w sprawie ze skarg A.B., A.N., A.H., J.M., W.P. i Gminy R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 22 września 2023 r., nr SKO.OS/41.9/834/2023/18322/AK w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1859/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę kasacyjną A.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 13 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1859/23 w sprawie ze skarg A.B., A.N., A.H., J.M., W.P. i Gminy R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 22 września 2023 r., nr SKO.OS/41.9/834/2023/18322/AK w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oraz zwrócił skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że ww. wyrok został doręczony A.B. (dalej: skarżąca) w dniu 15 kwietnia 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał w dniu 15 maja 2024 r. Tymczasem skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 17 maja 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się A.B. i w zażaleniu wniosła o jego uchylenie. W piśmie z 26 sierpnia 2024 r. – w odpowiedzi na zażalenie – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle obowiązujących przepisów zażalenie nie mogło zostać uwzględnione, bowiem w postanowieniu z 24 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach słusznie wskazał, że skarga kasacyjna od wyroku z 13 marca 2024 r. została wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 1935; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten ustanawia nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek sądu odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo zatem ustalił, że wniesiona przez skarżącą w dniu 17 maja 2024 r. skarga kasacyjna od wyroku z 13 marca 2024 r., którego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 15 kwietnia 2024 r., podlegała odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu wskazanego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Sytuacji tej nie zmieniają podnoszone w zażaleniu okoliczności. Odnosząc się do uzasadnienia złożonego w sprawie zażalenia wskazać należy, że okoliczności jakie wpłynęły na uchybienie terminowi nie mają wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji. Mogą być one brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu, tymczasem przedmiotem toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego jest jedynie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.