II OZ 1118/25

Dnia 8 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K. i K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1039/25 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2025 r., nr 232/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1/ oddalić zażalenie K. P. i D. K., 2/ odrzucić zażalenie D. K. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2025 r., nr 232/2025, w przedmiocie nakazu rozbiórki, zarządzeniem z 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1039/25, wezwał skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżące oraz D. K. wnieśli na to zarządzenie pismami z 10 i 16 czerwca 2025 r. (k. 18 i 23 akt sądowych) zażalenia. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K. P. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Prawidłowo zatem ustalono wysokość przysługującego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na decyzję, którą nakazano skarżącym K. P. i D. K. rozbiórkę obiektu budowlanego typu blaszak nietrwale połączonego z gruntem. Prawidłowo także wzięto pod uwagę art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), z którego wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób podlega jednej opłacie, gdy uprawnienia lub obowiązki tych osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja nakazująca dwóm skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego, co oznacza, że ich uprawnienia i obowiązki są wspólne. Dlatego też w okolicznościach tej sprawy D. K. i K. P., na podstawie art. 214 § 2 p.p.s.a., prawidłowo zostały wezwane do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, a nie każda z nich po 500 zł. Przy czym zaznaczyć należy, że na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżących. W związku z powyższym NSA uznał zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. Natomiast zażalenie wniesione przez D. K. na zarządzenie z 13 maja 2025 r. NSA uznał za niedopuszczalne i jako takie odrzucił z przyczyn podmiotowych. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie może wnieść strona postępowania, zaś D. K. w świetle art. 32 i art. 33 p.p.s.a. nie jest stroną postępowania. W tych okolicznościach NSA, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.