II OZ 1746/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-11-06

Skład orzekający: Marzenna Linska-Wawrzon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy kilka osób wnosi skargę na decyzję dotyczącą nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, która dotyczy ich wspólnych uprawnień lub obowiązków, przysługuje im prawo do zaskarżenia zarządzenia wzywającego do uiszczenia jednego wpisu sądowego?
Ratio decidendi
W sytuacji, gdy uprawnienia skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia (decyzja o nakazie rozbiórki) są wspólne, skarga podlega jednej opłacie. W takim przypadku wpis sądowy obciąża skarżących solidarnie. Osoby, które nie są uczestnikami postępowania, nie mają prawa do zaskarżenia zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu.
Stan faktyczny
Przedmiotem sprawy było zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie, które wzywało D. K. i K. P. do solidarniejszego uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 220 § 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenia na to zarządzenie złożyli K. P., D. K., R. P. i D. K. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał te zażalenia.
Rozstrzygnięcie
1. Oddalono zażalenie K. P. i D. K.; 2. Odrzucono zażalenie D. K. i R. P.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P., D. K., R. P. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025r. sygn. akt VII SA/Wa 1349/25 wzywające D. K. i K. P. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2025 r., nr 384/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. i D. K.; 2. odrzucić zażalenie D. K. i R. P. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025r. sygn. akt VII SA/Wa 1349/25 wezwano D. K. i K. P., na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2025 r., nr 384/2025 w kwocie 500 złotych stosownie do § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 535), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenia na powyższe zarządzenie złożyli K. P., D. K., R. P. i D. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wydziału ma obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z cytowanego przepisu zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2025 r., którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 12 lipca 2024 r. i na podstawie art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego nakazono K. P. i D. K. rozbiórkę obiektu budowlanego nietrwale połączonego z gruntem. W tej sytuacji uprawnienia skarżących, związane z przedmiotem zaskarżenia, są wspólne. W konsekwencji podlega ona jednej opłacie. Stosownie natomiast do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały wynosi w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Prawidłowo zatem ustalono wysokość przysługującego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na decyzję, którą nakazano skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego nietrwale połączonego z gruntem. Stwierdzić jednocześnie należy, że na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażaleń odwołujące się do sytuacji finansowej skarżących. Zaznaczyć należy, że R. P. i D. K nie przysługiwało prawo do zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025 r. bowiem nie są oni uczestnikami przedmiotowego postępowania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie K. P. i D. K. oraz na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił odrzucić zażalenie D. K. i R. P. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło