II SA/Po 600/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 22 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Decyzją z 22 maja 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium" lub "SKO"), po rozpoznaniu odwołania T. B. (dalej: "Skarżący"), utrzymało decyzję Prezydenta Miasta P. (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji") z 23 kwietnia 2024 r. nr [...] w mocy. Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z 23 kwietnia 2024 r. Prezydent odmówił Skarżącemu udostępnienia informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorcy, zawartą w treści umowy z 08 kwietnia 2013 r. na zaprojektowanie, budowę, utrzymanie i eksploatację instalacji przetwarzania odpadów komunalnych w P. (dalej jako: "Umowa") obejmującej pkt [...] Umowy - wewnętrzna stopa zwrotu z Wkładu P. Wspólników i Finansowania Korporacyjnego. Odwołanie od ww. decyzji złożył Skarżący. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu przywołanej na wstępie decyzji, powołując się na przepisy ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330, dalej: "u.d.i.p.") wyjaśniło, że prawo do uzyskania informacji publicznej nie jest prawem bezwzględnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 5 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, o ile nie zrezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że dopuszczalne jest udostępnienie żądanej informacji publicznej z wyłączeniem części informacji podlegających ochronie poprzez utajnienie w procesie anonimizacji wyłącznie tych danych, które są poufne i których ujawnienie zagrażałoby lub naruszałoby interes przedsiębiorcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło także, że w u.d.i.p. nie zostało zdefiniowane pojęcie "tajemnica przedsiębiorstwa", wobec czego powszechnie stosuje się definicję zwartą w art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Mając na względzie treść ww. przepisu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że dla stwierdzenia tajemnicy przedsiębiorcy kluczowe pozostają 2 elementy: materialny (obejmujący informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne posiadające wartość gospodarczą) oraz formalny, tj. wola przedsiębiorcy wyrażająca się w działaniach zmierzających do utajnienia określonych informacji, celem zachowania ich w poufności. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast ona swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy ma charakter wyjątku od zasady i w związku z tym nie może być wykładane rozszerzająco. Ponadto zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego treść uzasadnienia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy musi wskazywać na przeprowadzenie przez organ oceny proporcjonalności między potrzebą ochrony tej tajemnicy a obywatelskim prawem do informacji, z której wynikałoby, że utajniona umowa cywilnoprawna zawiera informacje tworzące sferę tajemnicy przedsiębiorcy, a konieczność jej ochrony jest proporcjonalnie większa, niż racje przemawiające za ich udostępnieniem. Brak przeprowadzenia takiej oceny narusza wymogi wywodzonej z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP zasady proporcjonalności. W powołaniu na art. 8 ust. 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 86 ust. 4 ww. ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w przedmiotowej sprawie bezsporne pozostaje, iż zaktualizowała się przesłanka formalna objęcia żądanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Przedmiotowe zapisy umowy nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a spółka P. E. sp. z o. o. (dawnej S. E. sp. z o. o.) podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w pkt [...] Umowy zostały zawarte informacje stanowiące element koncepcji organizacyjno-finansowej, a ich ujawnienie mogłoby spowodować uszczerbek dla wykonawcy w postaci udostępnienia potencjalnym konkurentom jego metod operowania na rynku właściwym, przewidywanego zaangażowania zasobów i środków finansowych, ponoszonych kosztów w okresie realizacji przedmiotowego zamówienia indywidualnych warunków kredytowych. Mając na względzie powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż informacje zawarte w pkt. pkt [...] Umowy objęte są tajemnicą przedsiębiorcy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł Skarżący wskazując, że wyrokiem z 16 lutego 2018 r. o sygn. akt I OSK 852/18 Naczelny Sąd Administracyjny uznał Umowę z 08 kwietnia 2013 r. za jawną. Mając na względzie powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 27 sierpnia 2025 r., Skarżący wniósł o pełne wykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2018 r. Na rozprawie w dniu 6 listopada 2025 r. Skarżący podtrzymał skargę oraz argumentację w niej zawartą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej również jako: "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta P. odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Analizując skargę i odpowiedź na skargę oraz wydane w sprawie decyzje wskazać należy, iż przedmiotem sporu pomiędzy Skarżącym a organem jest kwestia czy organ zasadnie odmówiła udostępnienia żądanej informacji powołując się w tym zakresie na tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - zwanej dalej "u.d.i.p.") Zatem zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma wykładnia art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W tym miejscu wskazać należy, iż pojęcie "tajemnica przedsiębiorcy", którym ustawodawca posłużył się w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wywodzi się z art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1233 – dalej jako "u.z.n.k."), który stanowi, że tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. W orzecznictwie wskazuje się, że tajemnica przedsiębiorcy i tajemnica przedsiębiorstwa w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnica przedsiębiorcy w istocie zawiera się w tajemnicy przedsiębiorstwa, a jedyna różnica polega na złagodzeniu wymogów formalnych tajemnicy poprzez brak konieczności wystąpienia przesłanki jej gospodarczego znaczenia dla przedsiębiorcy. Tak rozumiana tajemnica przedsiębiorcy zawiera dwa elementy: materialny oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Tym samym możliwość ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej poprzez powołanie się na tajemnicę przedsiębiorcy będzie uzasadnione wyłącznie wówczas, gdy zostaną spełnione następujące przesłanki: 1) brak wcześniejszego upublicznienia określonych informacji znajdujących się w dokumentacji wniesionej przez przedsiębiorcę; 2) podjęcie przez przedsiębiorcę niezbędnych działań w celu zachowania poufności takich informacji 3) uprawdopodobnienie, że informacje te mają ze względu na swój charakter szczególną wartość gospodarczą, co w konsekwencji ich ujawnienia mogłoby narazić takiego przedsiębiorcę na szkodę. Tym samym dla uznania, iż mamy do czynienia z tajemnicą przedsiębiorcy nie jest wystarczające jedynie oświadczenie przedsiębiorcy, że informacje stanowią dla niego wartość gospodarczą. Aby takie zastrzeżenie było skuteczne, konieczne jest dokładne wyjaśnienie, dlaczego konkretne, żądane informacje posiadają określoną wartość gospodarczą i w czym się ona wyraża. Powinno być ono przedstawione przez organ odmawiający udostępnienia informacji publicznej w uzasadnieniu decyzji odmownej. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione, a organ w uzasadnieniu w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że żądane informacje mają dla przedsiębiorcy szczególną wartość gospodarczą. Przed szczegółowym omówieniem powyższej kwestii odnieść należy się do argumentacji skargi, iż w wyroku z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 852/16 Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że cała umowa jest jawna. Sąd powyższej argumentacji skargi nie podziela. Analiza uzasadnienia powyższego wyroku jak i uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 936/15 nie daje podstaw do formułowania tak daleko idących wniosków. Przed szczegółowym odniesieniem się do powyższych wyroków wskazać należy, iż wyrok ten zapadł w sprawie gdzie inicjatorem postępowania nie był Skarżący. Z tych też względów mamy do czynienia z zupełnie nową sprawą niż rozstrzygnięta powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego pomimo, iż dotyczą tej samej umowy. Sąd jednak postanowił odnieść się do argumentacji skargi oraz pisma procesowego w tym zakresie. Oddalając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż "aby można było uznać daną informację za tajemnicę przedsiębiorcy, musi mieć ona wartość gospodarczą, którą - w przypadku stosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - musi wskazać w decyzji organ odmawiający udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy. Skoro zatem nie jest tu wystarczające zastrzeżenie przedsiębiorcy o objęciu informacji poufnością, czyli spełnienie przesłanki formalnej, to wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie organ nie tylko może, ale jest zobowiązany uznać, że dana informacja nie jest tajemnicą przedsiębiorcy, gdy - mimo, że jest ona związana z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, znana jest jedynie określonemu kręgowi osób i wobec której przedsiębiorca podjął wystarczające środki ochrony w celu zachowania jej poufności – nie wykaże, że ma ona charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa lub innej informacji posiadającej wartość gospodarczą. Brak wykazania w uzasadnieniu wydanych w niniejszej sprawie przez organy decyzji, że konkretne informacje, wchodzące w zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej, posiadały wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, świadczy ponadto o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. Zasadnie również zauważył Sąd I instancji, że w niniejszej sprawie organ nie tylko nie ustalił, czy żądane informacje (w całości lub w oznaczonej części) spełniają wymóg posiadania wartości gospodarczej dla przedsiębiorcy, ale co więcej wydał decyzję bez zapoznania się z jej przedmiotem, tj. treścią i postacią żądanej (...) informacji. Już samo to uchybienie wymagało więc uchylenia zaskarżonej decyzji.". Mając na uwadze powyższe jak również argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 936/15 podkreślić należy, iż podstawą uchylenia decyzji o odmowie udostępnienia decyzji stanowił przede wszystkim fakt nie wykazania przez organ wartości gospodarczej informacji o którą wystąpiono. Fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że zastrzeżenie przez oferenta tajemnicy przedsiębiorstwa w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie wyłącza możliwości udostępnienia przez zamawiającego informacji objętej tą tajemnicą w trybie dostępu do informacji publicznej nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, iż w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 u.z.n.u.k. Sądy obu instancji wskazywały wyłącznie na fakt konieczności uzasadnienia przez organ stanowiska, iż mamy do czynienia z tajemnicą przedsiębiorstwa. Wracając do istoty niniejszej sprawy wskazać należy, iż nie jest kwestionowane, że umowa w zakresie pkt [...] umowy z 08 kwietnia 2013 r. na zaprojektowanie, budowę, utrzymanie i eksploatację instalacji przetwarzania odpadów komunalnych w P. nie została nigdy upubliczniona. Rozpoznając niniejszą sprawę należy przy tym pamiętać, iż zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (w skrócie "u.f.p.") gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Przyjąć zatem należy, że informacje o gospodarowaniu środkami publicznymi stanowią informację publiczną, dostępną w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie zgodnie z art. 35 u.f.p. klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa. Zatem nie ulega wątpliwości, iż celem regulacji dotyczących możliwości kwalifikowania określonych danych jako tajemnica przedsiębiorcy jest niewątpliwie ochrona informacji, które mają wartość gospodarczą – są istotne z punktu widzenia funkcjonowania na wolnym rynku w kontekście konkurencyjności względem innych podmiotów, prowadzących działalność w tym samym czy podobnym zakresie lub segmencie rynku, bądź – z innego powodu – zainteresowanych uzyskaniem określonych danych w celu ich wykorzystania w opozycji do interesu danego podmiotu gospodarczego w ramach działalności rynkowej. Ochrona poufności danych ma więc na celu zapewnienie uczciwej konkurencji na rynku, w kontekście realiów swobody działalności gospodarczej. W ocenie Sądu obie strony umowy podjęły działania w celu zachowania poufności takich informacji na co wskazuje nie tylko fakt kolejnej skargi w sprawie udostępnienia umowy z dnia 8 kwietnia 2023 r. ale również fakt przesłania do Sądu wskazanej umowy w zaklejonej, opieczętowanej i zawierającej adnotację o zakazie udostępnienia kopercie. Nie może uiść również uwadze, iż w punkcie [...] Umowy zawarto szczegółowe zapisy dotyczące obowiązków stron aby postanowienia tej Umowy nie zostały ujawnione oraz określono co nie stanowi informacji poufnych. Ponadto w niniejszej sprawie przedsiębiorca, a za nim organy uprawdopodobniły, że żądane informacje mają ze względu na swój charakter szczególną wartość gospodarczą, co w konsekwencji ich ujawnienia mogłoby narazić przedsiębiorcę na szkodę. W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w przytaczanym już wyroku z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 852/16, iż "informacja stanowiąca tajemnicę przedsiębiorcy musi mieć bowiem - w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 u.z.n.u.k. - faktyczną, realną wartość gospodarczą, jednak niekonieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie prowadziłoby do konkretnej szkody w interesach przedsiębiorcy. Ryzyko to, dla odmówienia udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, może być bowiem choćby potencjalne. Skoro więc ustawodawca nie wprowadza normy, obejmującej tajemnicą przedsiębiorcy tylko informację, której udostępnienie bezpośrednio spowoduje konkretną szkodę w interesach przedsiębiorcy, to taka zawężająca wykładnia normy, wynikającej z przywołanych przepisów, nie jest prawidłowa". W tym kontekście, zdaniem Sądu organ w sposób racjonalny i szczegółowy w ślad za argumentacją przedsiębiorcy przedstawioną w piśmie z dnia 8 marca 2024 r. wykazał, iż w zakresie żądania Skarżącego mamy do czynienia z tajemnicą przedsiębiorcy. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w pkt [...] Umowy opisano założony Model Finansowy w tym wnioskowaną wewnętrzną stopę zwrotu z Wkładu P. Wspólników. W piśmie z dnia 8 marca 2024 r. przedsiębiorca wskazał, iż "Ekonomiczna wewnętrzna stopa zwrotu (EIRR) jest to wskaźnik finansowy, stosowany powszechnie na potrzeby oceny przedsięwzięć inwestycyjnych. EIRR jest obliczany indywidualnie dla danej inwestycji, określa jej rentowność przy uwzględnieniu indywidualnych czynników finansowych takich jak prognozowane przepływy pieniężne, saldo strumieni ekonomicznych kosztów i korzyści generowanych przez projekt w poszczególnych latach realizacji danego projektu. Wewnętrzna stopa zwrotu określona w pkt [...] Umowy PPP wynika z danych finansowych określonych w Modelu Finansowym złożonym przez P. E. wraz z Ofertą w postępowaniu, w wyniku którego została zawarta Umowa PPP i stanowi wyznacznik oczekiwanej rentowności wspólników P. E. dla przedsięwzięcia tego typu. (...) Wysokość EIRR stanowiła podstawi do określenia składników wynagrodzenia P. E. z tytułu realizacji Umowy PPP, obliczonego na podstawie założeń wynikających z rozmaitych umów, warunków oraz wieloletnich doświadczeń P. E. i jej wspólników (nieznanych konkurencji). EIRR miała zatem fundamentalny i krytyczne znaczenie dla konkurencyjności Oferty P. E., a jej (oczekiwany) poziom stanowi filar strategii każdego inwestora.". Przedsiębiorca zaznaczył, iż "W praktyce, prowadząc działalność gospodarczą na konkurencyjnym rynku, każdy podmiot strzeże tego rodzaju informacji o charakterze strategicznym, ponieważ jej wartość ekonomiczna jest kluczowa i może przesądzić lub istotnie wpłynąć na możliwość skutecznego konkurowania z innymi podmiotami. Wycena wartości ekonomicznej tego typu informacji (jak EIRR danego podmiotu) jest niezwykle złożona i trudna do oszacowania lub wyrażenia w liczbach, natomiast można ją opisać jako utracone korzyści lub rzeczywista strata finansowa z każdej transakcji, do której nie doszło, ponieważ konkurencja dysponowałaby nieuczciwą przewagą w postaci wiedzy na temat oczekiwanej stopy zwrotu P. E. i jej wspólników." W ocenie Sądu powyższe wyjaśnienia są racjonalne, logiczne i spójne oraz co najistotniejsze w stopniu wystarczającym uzasadniają możliwość powstania szkody po stronie przedsiębiorstwa. Przy czym w tym miejscu wskazać należy, że fakt, iż umowa została zawarta ponad 12 lat temu nie może skutkować uznaniem, że założony model finansowy, wykorzystywany przy zawieraniu innych umów na rynku związanym z finansowaniem, budową i eksploatacją zakładów termicznego unieszkodliwienia odpadów stracił swoją aktualność i powinien zostać udostępniony. Sąd podziela stanowisko przedsiębiorcy, iż ujawnienie wewnętrznej stopy zwrotu mogłoby godzić w interesy ekonomiczne przedsiębiorcy w szczególności z uwagi na możliwość zaproponowania, przez podmioty prowadzące działalność konkurencyjną, niższego wskaźnika przy innych podobnych lub kolejnych projektach. Z powyższych względów Sąd uznał, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki do uznania, iż informacja o wewnętrznej stopie zwrotu z Wkładu P. Wspólników i Finansowania Korporacyjnego stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, która nie powinna być udostępniana. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.