III SA/Łd 467/25

Dnia 2 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 maja 2025 roku Nr S.K.O.4121.87.2025 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 14 kwietnia 2025 r. Nr DOM-SOK-VII.5430.5.21.2025. [pic] Decyzją z dnia 13 maja 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi (dalej: SKO, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi (dalej: organ I instancji) z dnia 14 kwietnia 2025 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia R. K. (dalej: skarżący) uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji, jako podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji powołał art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r., poz. 622 ze zm., dalej: u.k.p.), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Stosownie do art. 182 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. 2020 r., poz. 523 ze zm.), § 1. W razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jeżeli skazany prowadził pojazd wykonując pracę zarobkową, o orzeczeniu sąd zawiadamia ponadto pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony. § 2. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie bezsporny i niekwestionowany jest fakt, że w dniu 03-01-2025r., Sekcja Wykonania Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Łodzi [...] przesłała do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami wyrok Sądu Rejonowego z dnia 13-09-2024r., sygn akt. [...]. Z treści wyroku wynika, że wobec skarżącego orzeczony został dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych licząc od uprawomocnienia się wyroku tj. od dnia 19-12-2024r. Zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24-02-2016r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U z 2016r., poz. 231), w przypadku orzeczenia wyrokiem sądu zakazu kierowania pojazdami na okres przekraczający rok organ wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami bez określenia terminu ważności tej decyzji. SKO podkreśliło, że z brzmienia powołanych powyżej przepisów wynika, iż decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi nie jest uznaniowa, lecz organ wydający uprawnienia do kierowania zobowiązany jest do ich cofnięcia. Co do zasady, w takiej sytuacji postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uprawnień kierowcy winno być obligatoryjnie wszczęte i zakończyć się wydaniem decyzji merytorycznej w sprawie. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, decyzją organu I instancji z dnia 25-02-2022r., znak DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021 cofnięto już skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wynikające z prawa jazdy kategorii B. na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 49 ust. 1 pkt 3 u.k.p. i do dnia orzekania nie zostały one przywrócone. Skoro zatem skarżący mocą powyższej decyzji uprawnień do kierowania pojazdami już nie posiada, to bezprzedmiotowym było prowadzenie kolejnego postępowania administracyjnego wszczętego w celu ich cofnięcia i wydawanie decyzji merytorycznej w tym zakresie. W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o uchylenie decyzji SKO jako błędnej i nieprawidłowej. Skarżący wskazał, że decyzja z dnia 25 lutego 2022 r. DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021 została uchylona przez WSA w Łodzi wyrokiem o sygn. III SA/Łd 464/22, a NSA oddalił skargę kasacyjną SKO wyrokiem o sygn. II GSK 566/23. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, powtarzając argumenty przytoczone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga była w pełni zasadna. Z ustaleń Sądu w tej sprawie, że SKO nie zapoznało się aktami sprawy i nie przeczytało odwołania, a z odpowiedzi na skargę – że nie zapoznało się ze skargą. Ponadto ani SKO, ani organ I instancji nie wzięły pod uwagę okoliczności, które powinny im być znane z urzędu. Powodem umorzenia postępowania przez organ I instancji było to, że jego decyzją z dnia 25 lutego 2022 r. skarżącemu cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi (s. 2 decyzji, k. 5 akt organu I instancji). Decyzja ta została wydana 14 kwietnia 2025 r. To samo powtórzyło SKO w swojej decyzji z dnia 13 maja 2025 r. dodając, że to "wynika z akt sprawy" (s. 3 decyzji, k. 9 akt organu I instancji). To samo powtórzono w odpowiedzi na skargę z dnia 25 czerwca 2025 r. (k. 3 akt sądowych). Niestety w aktach nie ma decyzji organu I instancji z dnia 25 lutego 2022 r., znak DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021, na którą powołują się organy obu instancji. Świadczy o tym również "wykaz akt w sprawie Pana R. K." (za pismem przewodnim organu I instancji do SKO z dnia 13 czerwca 2025 r.). Z pisma tego wynika, że organ I instancji przesyła kopie akt obejmujące: "1. wniosek z dnia 29.04.2003 r. o wydanie prawa jazdy; 2. wyrok Sądu Rejonowego dla ŁodzI [...] z dnia 13.09.2024 r., sygn. akt [...] wraz z pismem przewodnim z dnia 30.12.2024 r. 3. zawiadomienie z dnia 07.01.2025 r. o wszczęciu postępowania w cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, 4. zawiadomienie o wykonaniu środka karnego z dnia 14.04.2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przy decyzji z dnia 14.04.2025 r. o umorzeniu postępowania) 5. decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 14.04.2025 r., znak [...] o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru 6. odwołanie Pana R. K. z dnia 25.04.2025 r. 7. pismo organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 05.05.2025 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru korespondencji 8. pismo do Strony z dnia 09.05.2025 r. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru korespondencji 9. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13.05.2025 r., znak S.K.O.4121.87.2025". Nie ma wśród nich decyzji organu I instancji z dnia 25 lutego 2022 r., znak DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021. Jest to istotne bo decyzja ta, jak podkreślał skarżący, i to zarówno w odwołaniu (k. 6 akt organu I instancji), jak i w skardze (k. 2 akt sądowych), została prawomocnie uchylona wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2022 r. III SA/Łd 464/22 (uchylono decyzję organu I instancji z dnia 25 lutego 2022 r., znak DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021 o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami, wynikającego z prawa jazdy kat. B, z powodu uzyskania negatywnego wyniku egzaminu i utrzymującą ją w mocy decyzję SKO z dnia 20 kwietnia 2022 r. SKO 4121.37.2022). Skarga kasacyjna od tej decyzji wniesiona przez SKO została oddalona wyrokiem NSA z dnia 21 stycznia 2025 r. II GSK 566/23. W czasie, kiedy zapadła decyzja zaskarżona w tej sprawie, zarówno SKO (13 maja 2025 r.), jak i organu I instancji (14 kwietnia 2025 r.), wyroki te już istniały, a co więcej – SKO nie mogło o nich nie wiedzieć, bo to ono wnosiło skargę kasacyjną. A nawet jeśli o tym nie wiedziały, to wystarczyło zapoznać się z treścią odwołania i skargi, bo skarżący o tym pisał wprost. Żadnej z tych czynności organy nie podjęły, naruszając zasadę zaufania (art. 8 § 1 k.p.a.) poprzez zignorowanie treści odwołania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), bo gdyby wzięły pod uwagę to, co skarżący napisał, a co powinno im być wiadome z urzędu (art. 77 § 4 k.p.a.), to decyzja byłaby z pewnością inna. Nie jest zgodna z prawem decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami z tego powodu, na który powołały się organy (uprzednie cofnięcie skarżącemu takich uprawnień decyzją z dnia 25 lutego 2022 r., znak DOM-SOK-VII.5430.35.100.2021), bo decyzja ta została prawomocnie uchylona – i to przed wszczęciem postępowania, które zakończyło się decyzją zaskarżoną i decyzją ją poprzedzającą. Sprawę należy zatem rozpatrzyć ponownie. Jeżeli w obrocie nie ma decyzji cofającej skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami, nie ma podstaw do umorzenia postępowania w tej sprawie. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. ak