VII SA/Wa 2322/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 814/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę K. P. K.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. nr 814/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Wobec zakończenia postępowań w przedmiocie prawa pomocy dotyczącego zwolnienia skarżącej z kosztów sądowych (sprawy VII SPP/Wa 610/24), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału 22 września 2025 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie wobec oddalenia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego – przez Naczelny Sąd Administracyjny (sprawa II OZ 1879/25), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 grudnia 2025 r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone K.P. 7 stycznia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącej 14 stycznia 2026 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że nie została opłacona. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uiści wpisu sądowego. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę bez uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 22 września 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi we wskazanym przypadku 500 zł. Wezwanie do wykonania ww. zarządzenia doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania skarżącej 7 stycznia 2026 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem w dniu 14 stycznia 2026 r. Sąd ustalił, że do 19 stycznia 2026 r. nie zidentyfikowano wpłaty, która mogłaby zostać uznana za uiszczenie wpisu sądowego. Skarga K.P. posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Brak ten nie może zostać usunięty przez Sąd. Skargę należało zatem odrzucić, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.