II OZ 1911/25

Dnia 10 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Robert Sawuła, , , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2455/24 o wezwaniu R.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. Nr 934/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R.P., 2. odrzucić zażalenie K.P. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie z 27 października 2025 r. wezwano R.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 26 lipca 2024 r. Nr 934/2024 wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535 ze zm., rozp. RM 2003). K.P. i R.P. wnieśli zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII. W uzasadnieniu zażalenia zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych, do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji MWINB oraz wnioskując o zawieszenie postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie R.P. należy oddalić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935; Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozp. RM 2003 wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, że R.P. zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżącego. Oceniając legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego i w jakiej wysokości. Kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem WSA w Warszawie z 20 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 675/24 utrzymującym w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 13 stycznia 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Zażalenie wniesione przez K.P. należy z kolei odrzucić jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, do której nie skierowano wezwania. W niniejszej sprawie K.P. nie była adresatką wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie dotyczą jej zatem skutki procesowe niewykonania tego zarządzenia (odrzucenie skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.