III SO/Kr 29/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. z dnia 23 października 2024 r. o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek. W dniu 1 kwietnia 2024 r. K. J. (dalej: skarżący) złożył do Komendy Powiatowej Policji w Krakowie wniosek o wydanie zaświadczenia. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 1/2024/ZSK Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił wydania zaświadczenia. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 22 maja 2024 r. nr 38/2024/AH. W dniu 5 października 2024 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia jak we wniosku z dnia 1 kwietnia 2024 r. W dniu 11 października 2024 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Pismem z 23 października 2024 r. skarżący złożył wniosek o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) za "niedopełnienie obowiązku przekazania skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu". W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że wystąpienie organu z 11 października 2024 r. nie spełnia wymogów odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na powyższe Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wskazał, że organ w nakazanym ustawowo terminie przesłał skargę wraz z odpowiedzią i uporządkowanymi aktami do sądu. W niniejszej sprawie WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 81/24 odrzucił skargę skarżącego w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z dnia 1 kwietnia 2024 r. Postanowieniem Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. III SO/Kr 15/25 z dnia 18 czerwca 2025 r. oddalono wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu wskazał, iż obowiązkiem sądu orzekającego w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest wyłącznie ocena czy organ w terminie określonym art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał skargę, odpowiedź na skargę i kompletne akta. Takich rozważań sądu w niniejszej sprawie nie było, dlatego skutkowało to uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak stanowi natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. wyrok NSA z 18.04.2023 r., III OZ 188/23). Jak wynika z treści rozpatrywanego wniosku, skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny kwestionując dopełnienie obowiązku przekazania skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu. Nie budziło żadnych wątpliwości sądu to, że organ w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał sądowi skargę oraz odpowiedź na skargę, jak też akta administracyjne. Zarzutu, co do samej terminowości przekazania przez organ sądowi wskazanych wyżej dokumentów, nie formułował też skarżący. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przekazane sądowi w terminie akta administracyjne sprawy w założeniu mają na celu umożliwienie rozstrzygnięcia poddanego pod osąd sporu obejmującego legalność zaskarżonych aktów administracyjnych. W tej sprawie, dokumentacja taka (akta postępowania administracyjnego) przedłożona została przez organ i zrealizowała ona wskazany wyżej cel, w jakim te dokumenty miały być przekazane. Świadczy o tym fakt, że WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 81/24 odrzucił skargę skarżącego w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z dnia 1 kwietnia 2024 r. Tym samym Sąd rozpoznający sprawę uznał i stwierdził kompletność akt. Bez wątpienia sądowi przysługuje kompetencja do oceny kompletności nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych oraz do ewentualnego wezwania do uzupełnienia dokumentów. Skoro Sąd orzekał merytorycznie w sprawie to oznacza, że stwierdził kompletność przesłanych przez organ akt sprawy. Z tych też powodów wniosek skarżącego dotyczący braku przekazania skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę oceniony został jako oczywiście niezasadny. Mając zatem na uwadze wypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.