II SA/Sz 445/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 października 2025 r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Sianowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr P-1.4131.117.2025.AKS w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek o nr ewidencyjnych 484/33, 484/63, 484/35, położonych w miejscowości Karnieszewice - gmina Sianów uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Rozstrzygnięciem nadzorczym z 29 kwietnia 2025 r., nr P-1.4131.117.2025.AKS, Wojewoda Zachodniopomorski, na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm. - dalej "u.s.g."), stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 26 marca 2025 r., Nr XIII/109/2025 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek o nr ewidencyjnych 484/33, 484/63, 484/35 położonych w miejscowości Karnieszewice - gmina Sianów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru wyjaśnił, że przesłanki nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy ustala art. 91 u.s.g., w myśl którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne, a w przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że do tych "kwalifikowanych" naruszeń zalicza się: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia określonego rodzaju uchwały, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą jej podjęcia, naruszenie procedury podjęcia uchwały. Organ podkreślił, że w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 – j.t.)), dalej "u.p.z.p.", przewidziano dwa podstawowe kryteria oceny zgodności z przepisami prawa uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Po pierwsze przesłankę materialnoprawną odnoszącą się do zasad sporządzania planu miejscowego, a po drugie przesłankę formalnoprawną dotyczącą zachowania procedury sporządzenia planu i właściwości organu (tryb sporządzania planu). Zgodnie z wymogami art. 17 pkt 4 i pkt 6 lit. a tiret trzecie u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno sporządza projekt planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana oraz występuje o opinie o projekcie planu miejscowego do regionalnego dyrektora ochrony środowiska, jeżeli odstąpiono od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Wojewoda zaznaczył, że procedura sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko została obwarowana przez ustawodawcę konkretnymi wymogami, określonymi w art. 51 i nast. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r., poz. 1112 – j.t.), dalej "u.i.o.ś.". Ustawodawca zastrzegł m.in. konieczność uzgodnienia stanowiska w sprawie zakresu i stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Z akt zawartych w dokumentacji planistycznej do przedmiotowego planu wynika, że pismem z dnia 30 stycznia 2024 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie uzgodnił zakres i stopień szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko dla projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek o nr ewidencyjnych 484/33, 484/63 oraz 484/35, obręb Karnieszewice - gmina Sianów wymieniając obowiązkowe zagadnienia, które należy uwzględnić w ww. prognozie. Burmistrz Gminy i Miasta Sianów zobligowany był zatem sporządzić prognozę oddziaływania na środowisko nie tylko zgodnie z wytycznymi zamieszczonymi w u.i.o.ś., ale również ze wskazówkami, jakie wynikały z powyższego uzgodnienia. Nadto na organie tym - stosownie do art. 54 ust. 1 u.i.o.ś.- ciążył obowiązek poddania opiniowaniu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska, na zasadach określonych w u.p.z.p. W przedmiotowej sprawie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie, któremu przedstawiono do zaopiniowania projekt planu wraz z prognozą, w piśmie z dnia 28 maja 2024 r. poinformował Burmistrza, że nie może zająć jednoznacznego stanowiska w przedmiocie zaopiniowania przedłożonego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem załączona prognoza nie wypełnia uzgodnionego uprzednio zakresu i stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska podniósł, że charakterystyka przyrodnicza zawarta w prognozie jest zbyt ogólna, nieprecyzyjna i odnosi się do całej gminy Sianów, a nie konkretnie rozpatrywanego fragmentu przeznaczonego pod opracowanie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto prognoza nie zawiera informacji o konkretnych gatunkach zwierząt i roślin występujących na wskazanych terenach. Mając na względzie powyższe organ wykonawczy przedstawił do zaopiniowania uzupełnioną prognozę oddziaływania na środowisko. Pismem z dnia 19 lipca 2024 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie zarzucił skorygowanej prognozie, że nie zawiera ona listy gatunków zwierząt występujących w granicach terenów objętych planem, co powoduje niemożność oceny, czy z powodu emisji hałasu zachwiana zostanie liczebność populacji któregokolwiek z występujących na tym obszarze gatunków zwierząt. Uchybienia prognozy skutkowały tym, że ww. organ ponownie nie mógł zająć jednoznacznego stanowiska w sprawie zaopiniowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu nadzoru powyższe oznacza, że uchwała została podjęta bez wymaganej opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, co w rezultacie stanowi naruszenie art. 17 pkt 4 i pkt 6 lit. a tiret trzecie u.p.z.p. Organ zaakcentował, że obowiązkiem organu gminy nie jest złożenie wraz z projektem planu miejscowego dowolnej prognozy oddziaływania na środowisko, ale takiej, która została sporządzona zgodnie z wymogami wynikającymi art. 53 ust. 1 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. Dopiero prawidłowo i rzetelnie opracowana prognoza pozwala na ocenę przedłożonego wraz z nią projektu planu miejscowego. Odmienne rozumienie obowiązującej procedury w tym zakresie, to jest w taki sposób, że organ wykonawczy gminy nie jest niczym skrępowany przy przygotowywaniu prognozy oddziaływania na środowisko, w tym wcześniejszymi wytycznymi regionalnego dyrektora ochrony środowiska, prowadziłoby do sytuacji, w której prognoza oddziaływania na środowisko utraciłaby swoją istotną rolę, jaką jest dostarczenie informacji na temat stanu środowiska na terenie objętym planem oraz rzetelna ocena oddziaływania rozwiązań przyjętych w planie na to środowisko. Stąd też nie mogły zasługiwać na uwzględnienie wyjaśnienia Burmistrza zawarte w piśmie z dnia 14 kwietnia 2025 r., w których stwierdzono, że wobec wystąpienia o opinię przez organ wykonawczy do regionalnego dyrektora ochrony środowiska znajduje zastosowanie art. 25 ust. 2 u.p.z.p. stanowiący, że nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu. Nie można bowiem nie zauważyć, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie nie zajął stanowiska w przedmiotowej sprawie z powodu przedłożenia prognozy zawierającej braki merytoryczne, nie zaś z powodu przyczyn leżących po swojej stronie np. niezachowania terminu do wydania opinii. Przedstawiona interpretacja prowadziłaby do omijania przepisów prawa - z czym nie można się zgodzić. Pismem z dnia 28 maja 2025 r. Rada Miejska w Sianowie zaskarżyła w całości powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie od organu nadzoru na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zarzucono, że organ wydał zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze niezgodnie z prawem, tj. a) naruszając art. 28 ust. 1 u.p.z.p. - bez rozważenia i wskazania czym jest i na czym polega istotność naruszenia trybu (bądź zasad) sporządzenia przedmiotowego planu miejscowego; b) nie wskazując, czy Burmistrz Sianowa naruszył przepisy u.p.z.p. czy też przepisy u.o.o.ś. - mieszając w zasadzie tryb sporządzania planu miejscowego z procedurą strategicznej oceny oddziaływania na środowisko; c) pomijając brzmienie przepisów art. 24-25 u.p.z.p. - przyjmując w istocie, że organy współdziałające w procedurze sporządzania planu miejscowego na etapie jego opiniowania i uzgadniania mogą wzywać do uzupełniania "dokumentów planistycznych" pod rygorem braku przedstawienia stanowiska; d) pomijając brzmienie przepisu art. 54 ust. 3 u.i.o.ś. – przyjmując, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska może nie wyrażać stanowiska, co stanowić ma o braku możliwości prowadzenia dalszej procedury planistycznej; e) nie dostrzegając różnicy pomiędzy uzgodnieniem a opinią dotyczącą projektu planu miejscowego i wpływu tychże form działania administracji publicznej na ostanie się planu miejscowego w obrocie prawnym. Skarżąca uzasadniając szerzej opisane zarzuty wskazała, że w świetle art. 17 pkt 6 lit. a tiret trzecie u.p.z.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji obowiązującej od dnia 24 września 2023 r., w myśl którego regionalny dyrektor ochrony środowiska przedstawia swoje stanowisko w ramach opinii (przy czym ze względu na położenie obszaru objętego planem miejscowym nie ma podstaw do uzgadniania tego projektu przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie) - jedynym obowiązkiem ciążącym na organie wykonawczym było wystąpienie o opinię o projekcie planu miejscowego, co bezspornie wystąpiło, a zatem nie doszło do istotnego, a nawet nieistotnego naruszenia trybu postępowania. Stanowisko Wojewody wyrażone w skarżonym rozstrzygnięciu jest zatem w świetle przepisów art. 24 i 25 u.p.z.p. niezgodne z prawem. Z tych ostatnich przepisów należy bowiem wyprowadzić wniosek, że nieprzedstawienie opinii względem projektu planu miejscowego w terminie wskazanym przez organ wykonawczy gminy uważa się za równoznaczne z zaopiniowaniem tego projektu. Zdaniem skarżącej, organ nadzoru, nie dostrzegł różnicy pomiędzy uzgodnieniem a opinią dotyczącą projektu planu miejscowego, ale także nie rozróżnia sytuacji, w której organ wykonawczy gminy w ogóle nie wystąpił o opinię, od sytuacji w której o taką opinię wystąpiono, a organ opiniujący nie wyraził swojego stanowiska. Tymczasem nawet negatywna opinia (w odróżnieniu od negatywnego uzgodnienia) nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Zachodniopomorski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodatkowo podniósł, że powołany w skardze przepis art. 17 pkt 6 lit. a tiret trzecie u.p.z.p. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, z uwagi na konieczność uzyskania opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska na podstawie art. 54 ust. 1 u.i.o.ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Jej przedmiotem uczyniono rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego, którym organ ten stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 26 marca 2025 r., Nr XIII/109/2025 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek o nr ewidencyjnych 484/33, 484/63, 484/35 położonych w miejscowości Karnieszewice - gmina Sianów. Przyczyną stwierdzenia nieważności uchwały było uznanie przez Wojewodę, iż organ uchwałodawczy dopuścił się istotnego naruszenia procedury obowiązującej przy uchwalaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Naruszenie to polegać miało na przedłożeniu RDOŚ w Szczecinie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, która nie spełniała wymagań określonych przez ten organ, skutkiem czego nie mógł on wydać opinii co do przedstawionego projektu planu. Na wstępie rozważań należy zatem przypomnieć, że procedurę, o której mowa regulują przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W rozpoznawanej sprawie uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została podjęta w dniu 25 maja 2023 r., a więc przed zmianą przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wprowadzoną ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688), dalej jako "ustawa zmieniająca". Zastosowanie znajdują zatem art. 66 ust. 2 i art. 67 ust. 3 pkt 1 ustawy zmieniającej. Pierwszy z przywołanych przepisów stanowi, że do spraw dotyczących opracowania i uchwalania aktów planowania przestrzennego albo ich zmian, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei art. 67 ust. 3 pkt 1 ustawy zmieniającej przewiduje, że do spraw opracowania i uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego albo ich zmian przepisy art. 2 pkt 28-35, art. 15 ust. 2 pkt 6, ust. 3 pkt 11-13, art. 16 ust. 1a oraz art. 17 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - w przypadku gdy nie wystąpiono o opinie i uzgodnienia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 24 września 2023 r., a z przedłożonych dokumentów planistycznych wynika, że o opinie do projektu planu wystąpiono w styczniu 2024 r. w świetle przywołanych przepisów ustawy zmieniającej zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną ustawą zmieniającą, z wyjątkiem art. 17 ust. 6 u.p.z.p., który należy stosować w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. W art. 17 tej ustawy przewidziano kolejne czynności, które w ramach procesu sporządzania projektu planu, a następnie jego uchwalania, wójt, burmistrz, albo prezydent miasta, po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, zobowiązani są podjąć. W myśl art. 17 pkt 4 organy, o których mowa wyżej są zobowiązane do sporządzenia projektu planu miejscowego wraz z uzasadnieniem oraz prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana. W pkt 6 ppkt a) tiret 3 przewidziano konieczność wystąpienia o opinię o projekcie planu miejscowego do regionalnego dyrektora ochrony środowiska, jeżeli odstąpiono od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. W takich wypadkach zastosowanie znajduje art. 54 ust. 3 u.i.o.ś., który stanowi, że do wnoszenia uwag i wniosków oraz opiniowania projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, 1846, 2185 i 2747 oraz z 2023 r. poz. 553) oraz ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. W przypadku, gdy projekt planu nie wymaga przeprowadzenia strategicznej oceny na środowisko, zastosowanie znajduje ust. 3 art. 54 u.i.o.ś., który stanowi, że do wnoszenia uwag i wniosków oraz opiniowania projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, 1846, 2185 i 2747 oraz z 2023 r. poz. 553) oraz ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. W myśl art. 25 ust. 1 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 4 i 5 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Na podstawie art. 25 ust. 1a u.p.z.p. organ uzgadniający albo opiniujący może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 1, wskazując termin nie dłuższy niż 30 dni na przedstawienie opinii albo dokonanie uzgodnienia. Stosownie do art. 25 ust. 2 przywołanej ustawy nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu. W rozpoznawanej sprawie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska zajął stanowisko w zakresie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w dwóch pismach pochodzących z 30 stycznia 2024 r. Jedno z nich stanowiło odpowiedź na zawiadomienie o podjęciu uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 12 stycznia 2024 r. W piśmie tym RDOŚ wskazał, że objęty planem teren znajduje się poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336 ze zm.), dalej jako "u.o.p.". Na terenie tym nie stwierdzono występowania stanowisk gatunków chronionych zwierząt, roślin i grzybów. RDOŚ wniósł o zinwentaryzowanie terenu objętego planem pod kątem występowania chronionych siedlisk przyrodniczych oraz gatunków objętych ochroną, przy uwzględnieniu wymogów wynikających z u.o.p., w szczególności zapisów wymogów dotyczących ochrony gatunkowej. W kolejnym piśmie z tej samej daty, stanowiącym odpowiedź na pismo datowane na dzień 12 stycznia 2024 r., dotyczące uzgodnienia zakresu i stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko, RDOŚ wskazał na obligatoryjne elementy, które powinny się w prognozie znaleźć. Z pism RDOŚ jednoznacznie wynika, że nie zachodziła w tym wypadku konieczność przeprowadzenia strategicznej oceny na środowisko, o której mowa w art. 46 i nast. u.i.o.ś, zatem nie miały tu zastosowania przepisy dotyczące opiniowania tego rodzaju dokumentów, co oznacza, że działania organu uchwałodawczego gminy polegające na wystąpieniu do RDOŚ (pismem z 29 kwietnia 2024 r., doręczonym 30 kwietnia 2024 r.) i domaganiu się zaopiniowania projektu planu na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. było zbędne. Nie sporządzono bowiem strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. W badanej sprawie sporządzenie projektu planu miejscowego i przedstawienie go wraz z prognozą do oceny właściwym organom powinno nastąpić i nastąpiło na podstawie art. 25 ust. 1 u.p.z.p., co oznacza, że organ planistyczny miał obowiązek zakreślenia organom opiniującym terminu na wyrażenie opinii, nie krótszego niż 14 dni i nie dłuższego niż dni 30. Z pism kierowanych do organów opiniujących, w tym RDOŚ, wynika, że zakreślono termin 15 dni na wyrażenie opinii o projekcie planu (pismo z 29 kwietnia 2024 r., doręczone 30 kwietnia 2024 r.), wskazując że po upływie tego terminu organ – na podstawie art. 25 ust. 2 u.p.z.p., uzna, iż projekt został zaopiniowany pozytywnie. Z przedstawionych Sądowi dokumentów wynika jednoznacznie, że RDOŚ w terminie tym nie zajął stanowiska, uczynił to w piśmie z 28 maja 2024 r., wskazując na dostrzeżone braki w prognozie i oświadczając, że w związku z powyższym nie może w oparciu o przedstawioną dokumentację zająć jednoznacznego stanowiska, co z kolei skłoniło organ do uzupełnienia prognozy i ponownego przedstawienia jej RDOŚ, który ponownie złożył do niej zastrzeżenia. Jednocześnie brak jest w przedstawionej dokumentacji jakiegokolwiek pisma tego organu, w którym zwracałby się on do Burmistrza Sianowa o przedłużenie terminu na zaopiniowanie projektu planu w trybie art. 25 ust. 1a u.p.z.p. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na skutki przekroczenia terminu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 u.p.z.p. Ustawodawca w ust. 2 tego przepisu przewidział, jak już wyżej wskazano, iż nieprzedstawienie stanowiska w terminie zakreślonym przez organ uważa się za równoznaczne z zaopiniowaniem projektu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się użyty w art. 25 ust. 2 u.p.z.p. zwrot "uważa się za równoznaczne z uzgodnieniem" wywołuje skutki niezależne od działań organu (por. wyrok NSA z 17 września 2014 r., sygn. akt II OSK 613/13, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że skutek, o którym mowa w art. 25 ust. 2 u.p.z.p. następuje z mocy prawa i nie mogą tego zmienić późniejsze działania organu, do którego wystąpiono o wyrażenie opinii. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skoro organ zwrócił się do RDOŚ o wyrażenie opinii przedstawiając projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z prognozą, to niewyrażenie opinii w zakreślonym terminie wywołało skutek, o którym mowa w art. 25 ust. 2 u.p.z.p., a upływ prawidłowo wyznaczonego terminu 15 dni spowodował bezskuteczność dalszych czynności. Nie ma przy tym racji Wojewoda wywodząc, że przedstawienie prognozy, która nie spełniała oczekiwań RDOŚ należy uznać za równoznacznie z jej nieprzedstawieniem w ogóle. Nie ulega wątpliwości, że prognoza została sporządzona i przekazana wraz z projektem planu do RDOŚ. Okoliczność, iż nie zawierała ona wszystkich oczekiwanych przez organ opiniujący informacji nie przesądza, jak chciałby tego Wojewoda, o tym, że prognozy nie sporządzono. Czym innym jest bowiem niesporządzenie i nieprzedstawienie projektu planu wraz z prognozą, a czym innym przedstawienie obu tych dokumentów i ujawnienie przez organ opiniujący braków prognozy i konieczności ich uzupełnienia. Ujawnione braki, czy nieścisłości w tym dokumencie powinny spowodować reakcję z zakreślonym przez Burmistrza terminie, czy to poprzez wezwanie do ich uzupełnienia, czy to przez wskazanie, że organ opiniujący nie może zająć stanowiska w oparciu o przedłożone dokumenty. Temu służy termin wyznaczony do wyrażenia opinii. Gdyby zatem RDOŚ w terminie 15 dni wystąpił do Burmistrza wskazując, że prognoza nie spełnia jego oczekiwań, to wówczas brak właściwej reakcji na tego rodzaju informację mógłby pozwolić na przyjęcie, iż brak opinii nastąpił z przyczyn niezależnych od organu opiniującego, a powodem tego stanu rzeczy była wadliwie sporządzona prognoza. W omawianym wypadku reakcja RDOŚ nastąpiła za późno, po upływie terminu wyznaczonego do zajęcia stanowiska, a to z kolei spowodowało uznanie, iż projekt został zaopiniowany. Tym samym nie było podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, bowiem postępowanie organu nie naruszyło prawa. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.