VII SA/Wa 555/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania przebudowy mieszkania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. C. kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 555/04 UZASADNIENIE Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane z 1994r. wniósł sprzeciw w sprawie wykonania przebudowy mieszkania nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., objętej zgłoszeniem A. C. z dnia [...] lipca 2003r., ponieważ zgłoszenie dotyczy robót budowlanych, na których wykonanie należy uzyskać pozwolenie na budowę. Odwołanie od tej decyzji wniósł A. C. wnosząc, iż prace budowlane objęte zgłoszeniem wyczerpują warunki zawarte w art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego. Pojęcie remontu obejmuje również modernizację obiektu. Przez modernizację należy rozumieć prace budowlane polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, jednocześnie jego unowocześnienie. Prace budowlane w mieszkaniu odwołującego obejmują usunięcie kabiny sanitarnej i ścian działowych, postawienie na ich miejscu ścian z nowocześniejszych materiałów. W wyniku tych robót nie zmienia się charakter użyteczności pomieszczeń, następuje jedynie poprawa rozkładu funkcjonalnego mieszkania. Objęte zgłoszeniem prace nie przewidują zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu i instalacji gazowych. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podnosząc, iż argumenty podniesione w odwołaniu nie znajdują uzasadnienia w świetle zebranych dowodów. Przebudowane mieszkanie obejmuje usunięcie kabiny sanitarnej i ścianek działowych oraz budowę ścian w nowym układzie. Prac takich nie można uznać za remont polegający na odtworzenie stanu pierwotnego. W wyniku realizacji robót nastąpi zmiana parametrów poszczególnych pomieszczeń wchodzących w skład zajmowanego lokalu mieszkalnego. Niezbędny jest, więc udział osób uprawnionych do oceny przyjętych rozwiązań funkcjonalnych oraz powierzenie kierownikowi robót budowlanych do przeprowadzenia nadzoru w celu zapewnienia bezpieczeństwa i warunków użytkowania przedmiotowego lokalu. Analiza projektu budowlanego wykazuje, iż w wyniku projektowanych prac budowlanych nastąpi przebudowa całego lokalu mieszkalnego, a także m.in. demontaż stropu kabiny sanitarnej (płyty żelbetowej grubości 5cm), co może spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia. Skargę na tą decyzję złożył P. C. uznając, iż decyzja – sprzeciw organu, została wydana z przekroczeniem 30-dniowego określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Zgłoszenie zamiaru przebudowy miało miejsce 30 lipca 2003r. – natomiast skarżący decyzję otrzymał 3 września 2003r. Taką interpretację przepisu art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny i zdaniem skarżącego winna ona odnosić się również do niniejszej sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie oceniając, iż analiza akt sprawy przez organ odwoławczy nie wykazała, aby termin wniesienia sprzeciwu nie został dotrzymany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, (Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) – zgłoszenia wykonania prac budowlanych należy dokonać przed terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania prac budowlanych można przystąpić, jeśli w terminie 30 dni od daty doręczenia zgłoszenia, właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji – sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Jest bezsporne w sprawie, iż inwestor A. C. zgłoszenia prac budowlanych w lokalu przy ul. [...] w W. dokonał 30 lipca 2003r. Decyzja Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. wnosząca sprzeciw w sprawie zgłoszonych powyżej robót budowlanych została doręczona pełnomocnikowi inwestora 2 września 2003r. Zarzut skargi podnosi brak formalny skuteczności dokonanego sprzeciwu z uwagi na przekroczenie przez organ administracyjny 30-dniowego terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Przede wszystkim należy ustalić czy obowiązujący w powyższym przepisie 30 dniowy termin odnosi się do daty wydanego sprzeciwu, czy też do daty otrzymania decyzji sprzeciwu przez inwestora. Bezspornie termin określony w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem prawa materialnego, bo jego wpływ wywiera skutki w sferze prawa materialnego. Termin 30 dni przeznaczony jest dla organu administracyjnego, który w tak zakreślonym czasie uprawniony jest do skorzystania ze swoich uprawnień w sytuacji wypełniającej dyspozycję art. 30 ust. 6 ustawy. Natomiast inwestor w tych ramach czasowych ma obowiązek powstrzymania się od rozpoczęcia robót budowlanych. Jeżeli więc w tym przepisie ma istnieć wzajemna korelacja zobowiązanych strony i organu to inwestor musi sprzeciw organu otrzymać najpóźniej 30 dnia od daty zgłoszenia robót budowlanych. Obowiązek wstrzymania się inwestora został, bowiem określony tylko na taki okres czasu i 31 dnia inwestor może przystąpić do zaplanowanych prac budowlanych. Działanie inwestora nie może być oceniane negatywnie z perspektywy później doręczonej decyzji o sprzeciwie. Sprawa administracyjna wszczęta zgłoszeniem inwestora w świetle powyższych przepisów może zakończyć się milczeniem organu lub decyzją o sprzeciwie. Nie można uznać by zgodnie z art. 104 kpa sporządzona prawidłowo decyzja nie została doręczona stronie. Nie wywarłaby, bowiem żadnych skutków prawnych i taką decyzją nie byłaby związana ani strona postępowania, ani też organ administracyjny. Należy, więc uznać w świetle powyższych wywodów, iż termin określony w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego – jest terminem do załatwienia sprawy, a nie do wydania decyzji. Musi, więc on obejmować także doręczenie decyzji stronie postępowania administracyjnego. Skoro omawiany termin nie został w niniejszej sprawie zachowany, to decyzje organów administracyjnych podlegają uchyleniu, jako naruszające prawo materialne. Na marginesie należy jedynie dodać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zgadza się z poglądem, iż prace budowlane zaprojektowane przez inwestora wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. Według art. 29 ust. 2 pkt 1 pozwolenie na budowę nie jest wymagane, gdy wykonane roboty budowlane polegają na remoncie istniejących obiektów budowlanych, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu. Jest bezsporne, iż zgłoszone przez inwestora prace budowlane nie ingerują w konstrukcję obiektu budowlanego i dotyczą jedynie robót wykonanych w obrębie murów wyodrębnionego lokalu. W świetle art. 3 pkt 8 na który powołał się organ administracyjny – przez remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych aniżeli użyto w stanie pierwotnym. Bieżącą konserwacja są drobne prace budowlane mające na celu zmniejszenie szybkości zużycia obiektu budowlanego lub jego elementów oraz zapewnienie możliwości ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003r. sygn. akt II SA/Gd 2129/00. Prace inwestora nie mogą być uznane za bieżącą konserwację lokalu mieszkalnego. Skoro zaś nie obejmują one wymiany ścian nośnych lokalu, ani innych elementów konstrukcyjnych budynku, to należy uznać je za prace remontowe. Roboty przedstawione przez inwestora zamykają się w ramach jednego lokalu, nie zmieniają jego przeznaczenia, a odtworzone ściany działowe nie muszą być usytuowane w identycznym jak poprzednio miejscu. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.