I SA/Bd 223/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, Sędziowie asesor sądowy Mirella Łent, asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.), Protokolant Anna Krenz, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...] 2004r. Nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. W uzasadnieniu wskazano, iż dnia [...] 2004r. wpłynął do Urzędu Skarbowego w I. wniosek Gminy K. o wydanie zaświadczenia, potwierdzającego brak możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionego w dniu [...] 2004r. samochodu osobowego ze środków PERON , który będzie związany wyłącznie ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku od towarów i usług. Zaświadczenie o żądanej treści Urząd Miejski w K. był zobligowany do złożenia w odpowiedniej jednostce PFRON celem zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup samochodu. W zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji strona podniosła, iż na podstawie umowy Oddział PFRON w T. zobowiązał się do dofinansowania zakupu samochodu osobowego przeznaczonego do przewozu osób niepełnosprawnych na zajęcia w Warsztatach Terapii Zajęciowej w K. Udział PERON wynosił 70 % wartości pojazdu z uwzględnieniem podatku VAT, zgodnie bowiem z postanowieniami zawartej umowy dofinansowanie nie obejmowałoby podatku VAT gdyby podlegał on zwrotowi. Skoro zaś podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionego samochodu, gdyż będzie on wykorzystywany tylko do świadczenia usług zwolnionych z VAT, to miał on interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia o żądanej treści. Dyrektor Izby Skarbowej za słuszne uznał stanowisko organu pierwszej instancji, iż w sytuacjach w których organ podatkowy nie ma możliwości potwierdzenia danych zgłoszonych przez podatników, to brak jest po jego stronie obowiązku wydania zaświadczenia odnośnie tych danych. Istota zaświadczenia polega na urzędowym potwierdzeniu faktów albo stanu prawnego, wynikających z rejestrów organu podatkowego, bądź danych zgromadzonych w toku postępowania wyjaśniającego. Podkreślono, iż organ podatkowy może odmówić wydania zaświadczenia między innymi w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu albo gdy żąda potwierdzenia nieprawdy. W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie również przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług nie zawierają unormowań prawnych umożliwiających wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż stosownie do treści art. 14a-14d ustawy Ordynacja podatkowa podatnik może skierować do organów podatkowych zapytanie o wyjaśnienie treści obowiązującego prawa podatkowego. W skardze do sądu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem art. 306 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu strona powołała okoliczności stanu faktycznego uzasadniające prośbę o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Wskazano, iż zgodnie z art. 306 b ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy w przypadku jakichkolwiek wątpliwości może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające. W niniejszej sprawie nie wykorzystano tej możliwości. Skarżąca podnosi, iż jest podatnikiem podatku od towarów i usług, który nabył pojazd osobowy przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych na zajęcia rehabilitacyjne. Usługi transportowe rozpoczęto wykonywać od dnia [...] 2004r. zaraz po zarejestrowaniu pojazdu. Gdyby skarżąca miała zamiar odliczyć podatek VAT to składając deklaracje VAT-7 za miesiąc wrzesień i październik 2004r. w rubryce "45" wpisałaby kwotę do odliczenia tego podatku od nabycia środka trwałego. Takiego odliczenia nie dokonano co organ mógł sprawdzić będąc w posiadaniu przedmiotowych deklaracji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jego legalności tj. z punktu widzenia zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Nie jest sporna okoliczność, iż skarżąca będąc zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług nabyła samochód osobowy, który wykorzystywała do świadczenia usług zwolnionych od tego podatku. Organy nie kwestionują również okoliczności nie dokonania odliczenia podatku naliczonego (związanego w zakupem przedmiotowego samochodu) w deklaracjach podatkowych VAT-7 za miesiące wrzesień i październik 2004r. Skarżąca zaś żąda aby w tak ustalonym stanie faktycznym organ podatkowy wydał zaświadczenie potwierdzające brak możliwości odliczenia podatku VAT od zakupionego samochodu. Kwestie wydawania zaświadczeń w postępowaniu podatkowym regulują przepisy działu VIII a ustawy Ordynacja podatkowa (art. 306a-306n). Pojęcie zaświadczenia nie zostało zdefiniowane w powyższych przepisach. W doktrynie i orzecznictwie funkcjonuje pogląd, iż zaświadczenie jest to środek dowodowy należący do czynności faktycznych lub czynności materialno - technicznych nie mających cech aktu administracyjnego (C. Kosikowski, w: C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla: Ustawa- ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2003, s.732 oraz wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2000r., I SA/Gd 433/98, OSP 2001, nr 6, poz. 84). Zaświadczenie jest tylko potwierdzeniem stanu rzeczy odnoszących się do chwili jego wydania, daje jedynie świadectwo co do istnienia bądź nie pewnych stosunków prawnych i faktów mających znaczenie dla prawa (J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z dnia 03 marca 1993r. SA/Ka 1818/92, "Monitor Prawniczy" 1993, nr 3, s. 81). Zgodnie z art. 306a § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że organ podatkowy wydaje zaświadczenie jeżeli: a) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, b) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W powyższych przypadkach organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonych przez organ podatkowy ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. A zatem organ podatkowy może odmówić wydania zaświadczenia m.in. w sytuacji gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych będących w posiadaniu tego organu (art. 306b § 1 Ordynacji podatkowej a contrario). W takiej sytuacji postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia jest zgodne z prawem (por. wyrok NSA z dnia 03 października 1999r. sygn. akt I S.A. 80/99). W ocenie Sądu trafnie organy podatkowe wskazały, iż nie dysponują danymi w oparciu o które możliwe byłoby wydanie zaświadczenia o żądanej treści. W niniejszej sprawie zaświadczenie miałoby stwierdzać czy strona ma prawo do odliczenia podatku naliczonego czy też uprawnienia tego jest pozbawiona. Z istoty podatku od towarów i usług wynika, iż podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535). Fakt na który skarżąca wskazuje w skardze - nie dokonanie odliczenia w deklaracjach VAT-7 za miesiąc wrzesień i październik 2004r. – nie jest wystarczającą przesłanką do wydania zaświadczenia. Skoro zatem po stronie organów podatkowych brak było możliwości potwierdzenia danych żądanych przez podatnika to postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia nie naruszało prawa. Z tych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U .Nr 153 poz.1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.