I NSP 206/26

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2026-05-12

Skład orzekający: Oktawian Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku, wniesiona po zakończeniu tego postępowania, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ została wniesiona po zakończeniu postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, skarga taka powinna być wniesiona w toku postępowania.
Stan faktyczny
F. Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku (sygn. I AGa 100/23). Postępowanie to zostało zakończone wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 1 października 2025 r. Skarga została wniesiona po zakończeniu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu opłatę od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 206/26 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi F. Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. I AGa 100/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 maja 2026 r., 1. odrzuca skargę; 2. zwraca ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącego F. Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi. UZASADNIENIE Skargą datowaną na 2 grudnia 2025 r. F. Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą w B. domagała się stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. I AGa 100/23. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NSP 206/26 2 Według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 u.s.p.p. skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skoro skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie, to a contrario skarga nie jest dopuszczalna „poza tokiem” postępowania, w szczególności po jego zakończeniu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2024 r., I NSP 39/24). Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 1 października 2025 r. oddalił apelację pozwanego oraz orzekł o kosztach postępowania za drugą instancję. Orzeczenie to zakończyło postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku. Nie ulega zaś wątpliwości, iż skarga na przewlekłość postępowania została wniesiona po zakończeniu postępowania toczącego się pod sygn. I AGa 100/23. Z tego też względu rozpoznawaną skargę należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić, albowiem wniesiona została poza tokiem postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 u.s.p.p., odrzucił skargę w pkt. 1 sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o kosztach sądowych w pkt. 2 postanowienia – uiszczonej przez skarżącego opłacie od skargi – stanowi art. 17 ust. 3 u.s.p.p., I NSP 206/26 3 zgodnie z którym uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę. Oktawian Nawrot [P.Sz.] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2 ust. 1art. 5 ust. 1art. 3986 § 3art. 3941 § 3 KPCart. 8 ust. 2art. 17 ust. 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy