VII SA/Wa 1112/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006r. sprawy ze skargi G. Spółka z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. znak [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej G. Sp. z o.o. w W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII S.A./Wa 1112/05 UZASADNIENIE Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003r) wniósł sprzeciw do zgłoszenia przez inwestora G. Sp z o.o. zamiaru wykonania robót budowlanych remontu- malowania I i II klatki schodowej w budynku przy ul. [...] [...] w W. W uzasadnieniu podał, iż budynek przy ul. [...] [...] usytuowany jest na terenie [...] wpisanej do rejestru zabytków dlatego na wykonywanie w nim prac budowlanych wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Zdaniem organu pierwszej instancji, prace zgłoszone przez inwestora nie są objęte dyspozycją art. 29 Prawa budowlanego. Z art. 29 ust 2 pkt 1 prawa budowlanego wynika, iż pozwolenia na budowę nie wymaga remont istniejących obiektów budowlanych z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania inwestora, decyzją z dnia [...] czerwca 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji inwestor zwrócił się do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o opinię w sprawie planowanego remontu. W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 31.12.2004r informujące o konieczności uzyskania decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zezwalającej na prace zgodnie z art. 36 ust 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami i przedstawienia dokumentacji planowanego remontu celem jej uzgodnienia. Oznacza to, zdaniem organu odwoławczego, że zgłoszenie robót budowlanych według art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, eliminowałoby nadzorczą rolę Konserwatora Zabytków nad ewentualnym wprowadzeniem zmian w obiekcie stanowiącym wartość historyczną. Ponadto, Wojewoda [...] zwrócił uwagę na treść art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane zgodnie z którym można nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może spowodować pogorszenie stanu zachowania zabytków. Ocena wystąpienia takiej sytuacji należy do organu administracji państwowej. W opinii organu odwoławczego " w sytuacji wykonania omawianych prac remontowych, niewątpliwie występuje konieczność uzyskania przez właściciela obiektu- pozwolenia na budowę". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor. Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 28, 29 i 30 ustawy -Prawo budowlane wnosząc ojej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej. Zdaniem skarżącego, wpis do rejestru zabytków nie obejmuje poszczególnych budynków, w tym budynku przy ul. [...] [...] lecz układ urbanistyczny i zespół budynków zaprojektowanych przez znanych architektów. Ochroną konserwatorską nie został zatem objęty wystrój wewnętrzny budynku polegający na malowaniu klatek schodowych od wewnątrz. Malowanie to w opinii skarżącego nie jest remontem lecz stanowi czynność konserwacyjną nie wymagającą zarówno uzyskania pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia rozpoczęcia prac. Skarżący podnosi, iż zgodnie z art. 29 ust 2 pkt 1 prawa budowlanego, pozwolenia na budowę wymaga jedynie prowadzenie remontu obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Nadto podkreśla, iż organ odwoławczy powołując się na art. 30 ust 7 pkt 2 prawa budowlanego nie zauważył, że Prezydent W. nie skorzystał z tego uprawnienia i zasadność takiej decyzji nigdy nie była rozpatrywana. Zdaniem skarżącego, ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami przewiduje istnienie własnych służb do kontroli jej przestrzegania, a organy budowlane nie są uprawnione do ich zastępowania. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z treści zgłoszenia dokonanego przez inwestora w dniu 11 stycznia 2005r wynika, iż w budynku przy ul. [...] [...] w W. zamierza wykonać roboty budowlane polegające na malowaniu I i II klatki schodowej. Organy rozpatrujące sprawę przedmiotowego zgłoszenia zakwalifikowały roboty budowlane polegające na malowaniu klatki schodowej jako roboty remontowe bez uzasadnienia swego stanowiska. Pojęcie remontu zostało określone w art. 3 pkt 8) ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlanego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r, Nr 106, poz 1126 ze zm ). Zgodnie z powyższym przepisem, remontem jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Przepis ten określa pojęcie remontu wyraźnie je odgraniczając od " bieżącej konserwacji". W przepisach prawa budowlanego nie określono co należy rozumieć pod pojęciem "bieżącej konserwacji". Z etymologicznego punktu widzenia różnica znaczeniowa pomiędzy pojęciem "remontu", a pojęciem "bieżącej konserwacji" powinna wynikać z zakresu i częstotliwości wykonywanych robót budowlanych. Bieżącą konserwacją są roboty budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone remontem. W świetle powyższych rozważań, Prezydent W. powinien dokonać oceny prac budowlanych polegających na malowaniu klatki schodowej, wyjaśniając jednocześnie dlaczego uważa prace objęte zgłoszeniem za prace remontowe względnie za bieżącą konserwację. Nadto, powinien mieć na uwadze, iż prace budowlane stanowiące bieżącą konserwację nie wymagają pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust 1 Prawa budowlanego. Zasadnie skarżący podnosi, że organ pierwszej instancji nie rozpatrywał sprawy w świetle art. 30 ust 7 pkt 2 prawa budowlanego w związku z czym organ odwoławczy nie powinien w uzasadnieniu swojej decyzji powoływać się na przepisy prawa, które nie były stosowane. Wojewoda [...] błędnie przyjmuje, iż zgłoszenie robót budowlanych wyeliminowałoby nadzorczą rolę Konserwatora Zabytków nad ewentualnym wprowadzeniem zmian w obiekcie. Zgodnie bowiem z art. 36 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003r o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r, Nr 162, poz. 1568 ze zm.), prowadzenie prac budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru wymaga pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Jednocześnie art. 36 ust 8 wyżej powołanej ustawy stanowi, iż uzyskanie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na podjęcie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, w przypadkach określonych przepisami Prawa budowlanego. Organy obu instancji nie wyjaśniły sprawy w stopniu pozwalającym na jej rozstrzygnięcie, co w ocenie Sądu narusza przepisy art.7 kpa, art. 75 §1 kpa, art77§lkpa i art80 kpa. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.