III SA/Wa 1177/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki na członka zarządu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony Skarżącej kwotę 400 zł ( słownie: czterysta ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 z późn, zm.), art. 116 § 1 pkt 2 i § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (jedn. tekst Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w sprawie odpowiedzialności I. K. jako Prezesa Zarządu B. S.A. za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. oraz styczeń i luty 2003 r. Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że organy podatkowe przeniosły odpowiedzialność na Skarżącą za zobowiązania podatkowe Spółki, ze względu na pełnienie przez Skarżącą funkcji członka zarządu w okresie, kiedy te zobowiązania podatkowe powstały. Organy podatkowe wskazały, że co prawda w dniu 19 lutego 2003 r. pomiędzy I. K., jako sprzedającą, a Z. K. jako kupującym została zawarta umowa sprzedaży akcji ". B. " S.A i tego samego dnia Skarżąca została odwołana z funkcji Prezesa Zarządu, nie mniej jednak zmiana ta nie została dokonana w KRS, zatem nie wywołała skutków prawnych. Za przeniesieniem odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki na skarżącą przemawiał także, w ocenie organów podatkowych, fakt bezskutecznej egzekucji przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Nie przekonały organów podatkowych podnoszone w trakcie postępowania przez Skarżącą twierdzenia, iż nie pełniła obowiązków członka Zarządu w okresie, w którym powstały obecnie dochodzone zaległości podatkowe Spółki, ponieważ w dniu 30 stycznia 2003 r. Skarżąca złożyła oświadczenie, w którym zrezygnowała z pełnienia funkcji członka Zarządu. Organy podatkowe nie uznały również odwołania Skarżącej z funkcji członka Zarządu w drodze uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. przez Z. K. - jedynego akcjonariusza Spółki "B. ", jako przesłanki wykluczającej odpowiedzialność za zobowiązania Spółki. Organ podatkowy wskazał, iż oświadczenie z dnia 30 stycznia 2003 r. jak i uchwała podjęta przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników z dnia [...]lutego 2003 r. w przedmiocie składu zarządu, wywierają jedynie skutki wewnętrzne wobec samej Spółki. Dopiero wpis takiej uchwały do Krajowego Rejestru Sądowego wywołuje skutki na zewnątrz. Jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego wydanego w dniu [...] września 2003 r. Pani I. K. figurowała jako osoba wchodząca w skład organu zarządzającego Spółką, pełniąc funkcję Prezesa Zarządu. Organy podatkowe nie uznały przy tym, iż z odpowiedzialności za zobowiązania nie zwalnia Skarżącej brak możliwości skutecznego dokonania zmian w KRS oraz brak zainteresowania Pana Z. K. złożeniem wniosku o zmianę w KRS. Organ wskazał, że ewentualne roszczenia pomiędzy Skarżącą a Panem Z. K. strony powinny dochodzić na drodze cywilnoprawnej. Organy podatkowe nie uznały również zarzutu nieprzeprowadzenia skutecznej egzekucji w stosunku do majątku Spółki przekazanego przez Skarżącą nowemu wspólnikowi w dniu 13 maja 2003 r. Organy podatkowe stwierdziły, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone w stosunku do Spółki, czego dowodem są tytuły wykonawcze nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., [...] z dnia [...] maja 2003 r. oraz [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. wystawione na Spółkę B. . Z relacji poborcy skarbowego wynikało, iż pod wskazanym adresem Spółka nie prowadzi działalności. Odnośnie tego zarzutu organy podniosły, iż Strona powinna w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego wskazać majątek, z którego można pokryć zaległe zobowiązania Spółki a nie majątek, który został przejęty przez nowego i jedynego akcjonariusza Spółki. Organy podatkowe ustaliły także w trakcie prowadzonego postępowania, że Spółka "B. " nie została zaewidencjonowana w K. i nie figuruje tam w rejestrze podatników właściwego urzędu skarbowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o: - stwierdzenie nieważności decyzji w związku z wydaniem decyzji przez niewłaściwy organ, - orzeczenie wyrokiem o zwolnieniu z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki Akcyjnej B. , - przeprowadzenie dowodu z akt Spółki z Sądu Rejonowego dla W. w W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego nr[...], - przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność skarżącej. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że funkcję Prezesa Zarządu pełniła z deliktu. Ponadto podniosła, iż w okresie, w którym powstały zaległości podatkowe nie była członkiem zarządu, ponieważ oświadczeniem woli z dnia 30 stycznia 2003 r. dokonała rezygnacji z członka zarządu a także odwołano ją w dniu [...] lutego 2003 r. z funkcji członka zarządu na Walnym Zgromadzeniu Wspólników. Obowiązek podatkowy za styczeń 2003 r. powstał z dniem 25 lutego 2003, za luty 2003 r. 25 marca 2003 r., czyli w datach, w których nie pełniła funkcji Prezesa Zarządu. Skarżąca zarzuciła także organom podatkowym brak spełnienia przesłanek koniecznych do przeniesienia odpowiedzialności na członka zarządu a mianowicie brak przeprowadzenia skutecznej egzekucji wobec istniejącego majątku Spółki, ponieważ została niewłaściwie prowadzona pod adresem w S. a nie K. Skarżąca wskazała na błędny tytuł egzekucyjny z roku 2002 ([...] z dnia 08.05.2002), który nie dotyczy okresu kiedy pełniła funkcję Prezesa Zarządu. Niezgodny z sygnaturą jest tytuł egzekucyjny [...] z dnia [...].04.2003. (przełamanie z roku 2002, natomiast wystawiony w 2003). Skarżąca podniosła, iż w kwietniu i maju 2002 roku oraz kwietniu 2003, w czasie prowadzenia egzekucji nie była powiadomiona o takich czynnościach. Tym samym nie mogła wskazać mienia Spółki. W dniu 22 listopada 2004 r. (w piśmie wyjaśniającym ), w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym, wskazała na majątek, z którego można prowadzić egzekucję. Zdaniem Skarżącej odwołanie jej z funkcji Prezesa Zarządu w dniu 19 lutego 2003 r. miało charakter konstytutywny a nie deklaratoryjny. Odnośnie naruszenia właściwości Skarżąca wskazała, iż z dniem 20 lutego 2003 roku właściwym do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego a także wydania decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki jest organ inny niż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S.. Organy podatkowe z S. są poza zasięgiem terytorialnym siedziby osoby prawnej (Spółki), która ma siedzibą w K.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu braku właściwości organ podatkowy wyjaśnił, iż z art. 17a Ordynacji podatkowej wynika wprost, że organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika. Z akt sprawy wynika, iż Spółka "B. " w dokumentach zgłoszeniowych do Urzędu Skarbowego jako swoją siedzibę wskazała ul. [...] w S. natomiast w dniu 4 marca 2003 r. złożyła zgłoszenie (druk VAT-Z) o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w związku z przeniesieniem siedziby Spółki do K. na ul. [...] Z korespondencji prowadzonej pomiędzy Urzędem Skarbowym w S. a Urzędem Skarbowym K. wynika, iż Spółka "B. " nie została zaewidencjonowana w tamtejszym urzędzie i nie figuruje w rejestrze płatników. Z dokumentów rejestracyjnych znajdujących się w Urzędzie Skarbowym w S. wynika ponadto, iż Spółka "B. " nie zgłosiła obowiązku podatkowego w żadnym urzędzie skarbowym, co tym samym uniemożliwia zamknięcie obowiązku podatkowego dla tej Spółki w tutejszym Urzędzie Skarbowym w S.. Odnosząc się do tytułów egzekucyjnych, na podstawie których prowadzone było bezskuteczne postępowanie egzekucyjne, organ odwoła[...] 1 kwietnia 2003 r. występuje błąd. Organ podatkowy zarówno I jak i II instancji w wydanych przez siebie decyzjach posługiwał się numerem [...] natomiast prawidłowe jego oznaczenie, które zostało ustalone przez tut. organ podatkowy to[...] . Zaistniały błąd jest oczywistą pomyłką i nie ma żadnego wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Jeżeli chodzi natomiast o tytuł egzekucyjny Nr[...] , który w przekonaniu Strony został wystawiony w 2002 r. i nie dotyczy okresu, kiedy pełniła ona funkcję Prezesa Zarządu organ odwoławczy wyjaśnił, iż przedmiotowy tytuł jest opatrzony datą [...]maja 2003 r. i obejmuje on zaległości Spółki z tytułu zobowiązań powstałych w momencie kiedy Skarżąca ww. funkcję pełniła. Po wniesieniu skargi, pismem z dnia 6 czerwca 2005 r. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pismem z dnia 6 października 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. został poinformowany przez Sąd o wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie rozprawy w trybie uproszczonym oraz o przysługującym mu prawie żądania przeprowadzenia rozprawy. Organ podatkowy II instancji nie złożył wniosku o przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. - zważył co następuje; Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Treść decyzji i skargi nakazują uczynić przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia ocenę prawidłowości przeniesienia na Skarżącą odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki B. w S. w stanie faktycznym przedstawionym na wstępie uzasadnienia. Odnośnie oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd zauważa, iż art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi o zakresie odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania między innymi spółki akcyjnej. Do zakresu tej odpowiedzialności wchodzą zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wynika również, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Odpowiedzialności tej można było się wyzbyć: 1) poprzez złożenie przez członka zarządu we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub złożenie wniosku o wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo 2) poprzez wykazanie braku winy w zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub braku winy w niepodjęciu postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego). Odnosząc się do ww. regulacji prawnych Sąd zauważa, że podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki akcyjnej są członkowie jej zarządu. Status członka zarządu osoba fizyczna uzyskuje z chwilą podjęcia przez wspólników uchwały o jej powołaniu do zarządu (art. 201 § 4 i art. 368 § 4 k.s.h.), a sam wpis do rejestru sądowego ma w tym zakresie znaczenie deklaratoryjne (tak A. Szajkowski, w: S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja: Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Warszawa 2002, s. 143;) Mandat członka zarządu może wygasnąć w trakcie jego kadencji przez rezygnację z pełnionej funkcji albo odwołanie ze składu zarządu w każdym czasie uchwałą wspólników. Miarodajną chwilą dla oceny rezygnacji jest złożenie oświadczenia woli, które powinno być złożone radzie nadzorczej (art. 61 k.c. w zw. z art. 210 k.s.h.). W przypadku odwołania decyduje chwila oznaczona w uchwale wspólników. Zatem ścisłe ograniczenie odpowiedzialności na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej do osób legitymujących się jako członkowie zarządu wpisem do rejestru jest nieprawidłowe, gdyż wpis członka zarządu do rejestru ma, co do zasady, jedynie deklaratoryjny charakter i nie może stanowić jedynej przesłanki przypisania odpowiedzialności z art. 116 Ordynacji podatkowej. Charakter konstytutywny mają bowiem jedynie wpisy, które stanowią konieczną przesłankę wywołania skutku materialnoprawnego. Wpis zmiany członków zarządu spółki nie ma natomiast takiego charakteru, gdyż skutek materialnoprawny w postaci powstania i ustania stosunku członkostwa w zarządzie spółki następuje w drodze wyboru i rezygnacji lub odwołania niezależnie od tego, czy zostało ono ujawnione poprzez wpis do rejestru, czy też nie. Z kolei zakresem przedmiotowym odpowiedzialności omawianej kategorii osób trzecich objęte są zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Przesłankami orzekania o odpowiedzialności tych podmiotów są: a) powstanie zobowiązania w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki, b) bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub części, c) niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku, d) niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki. Oceniając powyższe przesłanki, organ podatkowy jest zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu (wyrok NSA z dnia 6 marca 2003 r., SA/Bd 85/2003, POP 2003, nr 4, poz. 93). To jednak nie oznacza przerzucenia na osobę trzecią ciężaru zaistnienia powyższych przesłanek. Pojęcie bezskutecznej egzekucji nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego, przepisach o postępowaniu egzekucyjnym (administracyjnym i kodeksie postępowania cywilnego), a zatem należy go rozumieć stosownie do reguł języka potocznego. Zgodnie z nimi pojęcie egzekucji należy wiązać z przymusowym ściągnięciem należności skarbowych lub długów przysądzonych wierzycielowi (Słownik języka polskiego (praca zbiorowa) pod red. M. Szymczaka, t. I, s. 518). Oznacza to, że przesłanka ta zostaje spełniona tylko wówczas, gdy takie postępowanie egzekucyjne będzie wszczęte i prowadzone według ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także w razie oddalenia wniosku spółki o ogłoszeniu upadłości z powodu braku majątku potrzebnego na zaspokojenie kosztów postępowania (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. prawo upadłościowe i naprawcze( Dz.U.Nr 60 poz.535 ze zm.). Obowiązek wszczęcia i prowadzenia egzekucji oznacza konieczność stwierdzenia jej bezskuteczności w sposób formalny (art. 59 § 1-4 u.p.e.a.). Formalnym sposobem zakończenia postępowania egzekucyjnego jest też umorzenie go z mocy prawa (art. 146 § 1 prawa upadłościowego i naprawczego). Tak też stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Ol 345/2004, Z.N.S.A. 2005, nr 1, s. 98-105. Zachodzi konieczność wyczerpania w toku tego postępowania wszystkich możliwych sposobów egzekucji, a nie wystarczy, że jeden z nich okazał się bezskuteczny. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego sprawy należy stwierdzić, że Skarżąca nie była członkiem zarządu w okresie, w którym powstało zobowiązanie podatkowe (które przerodziło się w zaległość podatkową) za styczeń 2003 r. i luty 2003 r. Zgodnie z art. 5. Ordynacji podatkowej zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Natomiast zaległością podatkową jest niezapłacony w terminie podatek. Zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za styczeń 2003 r. powstało w dniu 1 lutego 2003 r. i stało się zaległością podatkową dopiero od dnia 26 lutego 2003 r. a za luty 2003 r. zobowiązanie podatkowe powstało w dniu 1 marca 2003 r. i stało się zaległością w dniu 26 marca 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 26 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm.) podatnicy byli zobowiązani do zapłaty podatku i złożenia deklaracji do 25 następnego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zatem w dniu 30 stycznia 2003 r., w dniu złożenia rezygnacji przez Skarżącą z funkcji Prezesa Zarządu, nie powstało zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług ani za styczeń 2003 r. ani też za luty 2003 r. W związku z czym za te miesiące nie można było przenieść na Skarżącą odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki. Zarówno zobowiązanie jak i zaległość istniała jedynie za grudzień 2002 r., ponieważ w tym okresie Skarżąca była członkiem zarządu. W świetle wywodów poczynionych na wstępie nie można uznać, iż Skarżąca nadal jest członkiem zarządu. Rezygnacja w dniu 30 stycznia 2003 r. z funkcji członka zarządu spowodowała, iż nie można było przenieść odpowiedzialności za zaległości Spółki z tytułu podatku VAT za styczeń i luty 2003 r. Reasumując, zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, w przypadku dokonywania miesięcznego rozliczenia tego podatku przez podatnika, powstaje najwcześniej pierwszego dnia po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zobowiązanie to przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej ( art. 10 ust. 2 ustawy o VAT), którą podatnik składa za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zatem powstanie obowiązku podatkowego w okresie, kiedy skarżąca pełniła obowiązki Prezesa Zarządu, nie daje podstaw prawnych do przeniesienia na nią odpowiedzialności za zobowiązanie podatkowe, które powstało dopiero w miesiącu następnym po powstaniu obowiązku podatkowego, ale wtedy Skarżąca już nie była Prezesem Zarządu B. S.A. Odnośnie bezskuteczności egzekucji Sąd stwierdza, że sama notatka o braku prowadzenia działalności pod wskazanym adresem jest niewystarczająca do stwierdzenia, że egzekucja jest bezskuteczna. W takiej sytuacji organ egzekucyjny powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania w oparciu o art. 59 §1 - 4 u.p.e.a., w zależności od przyczyn, z powodu których stwierdza bezskuteczność egzekucji. W kwestii zarzutu naruszenia właściwości organu, Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawarte w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z art. 17a ustawy Ordynacja podatkowa, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika. Z akt sprawy wynika, iż Spółka "B. " w dokumentach zgłoszeniowych do Urzędu Skarbowego jako swoją siedzibę wskazała ul. [...] w S. natomiast w dniu 4 marca 2003 r. złożyła zgłoszenie (druk VAT-Z podpisany przez byłego członka Zarządu), o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w związku z przeniesieniem siedziby spółki do K. ul. [...] Należy jednak zauważyć, iż jedyny dokument, z którego wynika informacja o nowej siedzibie został złożony przez osobę, która wobec zaprzestania funkcji Prezesa Zarządu i braku pełnomocnictwa (w aktach sprawy takowe się nie znajduje) nie była upoważniona do złożenia takiego dokumentu. Zatem dokument ten nie może być podstawą do uznania zmiany siedziby Spółki a w konsekwencji zmiany właściwości urzędu skarbowego. Z korespondencji prowadzonej pomiędzy Urzędem Skarbowym w S. a Urzędem Skarbowym K. wynika, iż Spółka "B. " nie została zaewidencjonowana w tamtejszym Urzędzie Skarbowym i nie figuruje w rejestrze płatników. Zatem właściwy do wydania decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości B. SA na członka Zarządu, jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. ze względu na siedzibę Spółki. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, iż doszło do naruszenia art. 116 § 1 § 2 Ordynacji podatkowej. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.