IV SAB/Wa 44/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę Spółki z dnia 2 lutego 2005r. dotyczącą działania Wójta Gminy [...] postanawia: - odrzucić skargę. Spółka "[...] Sp z o.o." wniosła do Sądu administracyjnego skargę na bezczynność Rady Gminy [...] w rozpatrzeniu skargi Spółki z dnia 2 lutego 2005r. na działanie Wójta Gminy [...] w zakresie punktów I, II, III, V, VIII tej skargi. Skarżąca Spółka domagała się zobowiązania Rady Gminy [...] do rozpatrzenia skargi Spółki w pełnym zakresie. Skarżąca spółka zarzuciła Radzie Gminy [...] naruszenie przepisów art. 35, art. 36 oraz art. 237 i art. 238 k.p.a. Z uzasadnienia skargi wynika, iż w dniu 2 lutego 2005r. Spółka "[...] Sp z o.o." wystąpiła do Rady Gminy [...] ze skargą na działanie Wójta Gminy [...], którego działania - zdaniem Spółki - prowadzą do uniemożliwienia realizacji planowanej przez Spółkę budowy osiedla mieszkaniowego we wsi S. W dniu [...] kwietnia 2005r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę Nr [...], w której uznała skargę za bezzasadną w zakresie punktów IV, VI, VII i IX, a punktów I, II, III, V i VIII w ogóle nie rozpatrzyła. Natomiast jak wynika z uzasadniania punkty te zostały przekazane do rozpatrzenia przez inne organy. W wyniku dalszych pism kierowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz do Wojewody [...] w dniu 21 listopada 2005r. Wojewoda [...] nałożył na Przewodniczącego Rady Gminy [...] obowiązek powiadomienia Spółki oraz Wojewody o sposobie załatwienia skargi oraz o zajętym stanowisku. Pomimo tego od czasu podjęcia uchwały [...] Rada Gminy [...] nie podjęła żadnych działań zmierzających do rozpatrzenia wskazanych punktów skargi z 2 lutego 2005r., a nawet nie zawiadomiła Spółki , do jakich właściwych organów punkty te zostały przekazane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżona uchwała podjęta została w trybie skargowym, według przepisów działu VIII k.p.a. W związku z tym ani zaskarżona uchwała, ani również bezczynność organu administracji dotycząca trybu skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotową skargę w pierwszej kolejności należało przeanalizować kwestię jej dopuszczalności. Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Właściwość rzeczową sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten wskazuje, jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., a także art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j.Dz.U.01.142.1591), skargi rozpatrywane przez sądy administracyjne mogą dotyczyć jedynie aktów podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Termin ten należy rozumieć ściśle. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlegają więc wszelkie uchwały wydane przez radę gminy, lecz wyłącznie uchwały w sprawach z zakresu administracji publicznej. Do uchwał tego rodzaju zaliczają się uchwały zawierające przepisy powszechnie obowiązujące na danym terenie oraz uchwały rozstrzygające o prawach i obowiązkach w sprawach indywidualnych. Natomiast działania administracji publicznej w zakresie rozpoznawania skarg określonych przepisami działu VIII k.p.a. (art. 227 i nast. k.p.a) a także bezczynności organów w tym przedmiocie, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu, żądania strony skarżącej - spółki "[...] Sp z o.o." zawarte w skardze do sądu administracyjnego nie mieszczą się w zakresie kognicji tego sądu. W ocenie Sądu skarga spółki "[...] Sp z o.o." wszczynająca postępowanie przed organem administracji miała charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być: zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego lub postępowania sądowego (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2002 r. sygn. akt II SAB/Po 6/02 - nie publikowane). W przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (Postanowienie NSA z dnia 28 października 1983r., sygn akt SA/Wr 625/83, ONSA 1983, Nr 2 poz. 94). Skoro żądania zawarte w skardze będącej przedmiotem rozpoznania nie mieszczą się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie mogą być rozpatrywane przez ten sąd, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.