II SA/Wa 1848/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Lipiński, Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 79, poz. 856) oraz art. 127 § 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071) decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego Panu W. G. W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.): Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8 ww. ustawy. Przy wydawaniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłaszaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.). Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Organ podkreślił, iż wydanie decyzji w indywidualnej sprawie jest możliwe tylko wtedy, gdy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej podjęte zostaną przez organ wszelkie czynności zmierzające do wszechstronnego zbadania sprawy. Zatem organ odwoławczy, podobnie jak organ I instancji zobligowany jest do zbadania wszystkich okoliczności sprawy. SKO wskazało, że w decyzji o przyznaniu renty z dnia [...] grudnia 2006 r. ustalono podstawę opodatkowania na [...] zł. Panu W. G., w okresie podlegającym badaniu wypłacano emeryturę w kwocie [...] zł. W ocenie organu do rozliczeń nie ma podstaw, by za dochód skarżącego uznawać kwotę pomniejszoną o podatek oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Nie ma także podstaw, aby nie wliczyć do dochodu wyrównania otrzymanego w miesiącu marcu 2007 r., gdyż ustawa za dochód uznaje wszelkie przychody, poza tymi enumeratywnie wyliczonymi w dalszej części cytowanego wyżej artykułu. Brak jest zatem przesłanek, aby uchylić zaskarżoną decyzję. W dniu 3 października 2007 r. skargę na powyższą decyzję złożył za pośrednictwem swojego pełnomocnika Pan W. G. Skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W.: - naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych działań zmierzających do wyjaśnienia sprawy; - art. 107 § 3 kpa poprzez braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, że organ nieprawidłowo zaliczył nadpłatę podatku dochodowego za rok 2006 do dochodu jaki skarżący otrzymał roku 2007. Kwota [...], którą otrzymał skarżący w roku 2007 faktycznie była wypracowana przez niego w 2006 r. i za ten rok winna być wliczona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że organ odwoławczy zgodnie z wyrażoną w art. 15 kpa zasadą dwuinstancyjności na obowiązek "ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji" (B. Adamiak/J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2004, s. 606) Oznacza to, iż w toku postępowania należy dwukrotnie rozstrzygnąć tę samą sprawę oceniając w pełni zebrany materiał dowodowy. Tymczasem, jak wynika z treści decyzji, wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ drugiej instancji poprzestał na przytoczeniu treści przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 74, poz. 734 ze zm.) oraz polemice z argumentami odwołania. Tym samym sprawa nie została dwukrotnie rozpatrzona, tak jak to wynika choćby z treści dyspozycji art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto organ winien wziąć pod uwagę, że otrzymanie przez wnioskodawcę kwoty pieniężnej tylko, wtedy jest dochodem, gdy ta kwota zostanie uznana za przychód, a ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie zawiera definicji przychodu, organ winien jest sięgnąć do rozstrzygnięć w tym zakresie opisanych w ustawie z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U z roku 2000, Nr 14 poz. 176 ze zm.) - por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 17/07 opublikowany w G. Maniura Dodatki mieszkaniowe. Komentarz Warszawa 2007, s. 61). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.