II SA/Wr 583/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis /sprawozdawca/, Sędzia WSA Anna Siedlecka, Protokolant Kinga Kręc, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we W M.W. sprawy ze skargi Spółki A w W na decyzję Wojewody D z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia wykonania robót budowlanych obejmujących montaż podświetlanej reklamy dwutablicowej oddala skargę. Starosta T decyzją z dnia [...] r., Nr [...], na podstawie art. 28, art. 29 ust. 2 pkt. 6, art. 30 ust. l, art. 30 ust. 6 pkt l oraz art.82 ust. l i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118) oraz na podstawie art. 104 k.p.a po rozpatrzeniu zgłoszenia D.Ś.G., działającej w imieniu i z upoważnienia Inwestora - Spółki A z dnia [...] r. wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia wykonania robót budowlanych obejmujących montaż podświetlanej reklamy dwutablicowej o wymiarach 12x4 m na słupie rurowym o wysokości 7 m zamocowanym na stopie fundamentowej posadowionej w gruncie na głębokości 1,6 m w W.M., na działce nr [...]. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyła spółka A wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o braku przeciwwskazań wobec zamiaru wykonania robót budowlanych. Zdaniem strony odwołującej się instalacja tablic i urządzeń reklamowych korzysta z dobrodziejstwa zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda D decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W głównych motywach uzasadnienia Wojewoda D. wyjaśnił, że stosownie do przepisu art. 30 ust. l pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymaga m.in. wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż wykonywania robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych nie należy utożsamiać z budową urządzeń reklamowych wolno stojących, trwale związanych z gruntem, które są budowlami (art. 3 pkt Prawa budowlanego). Ich budowa nie została zwolniona w art. 29 ust. l Prawa budowlanego, z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Realizacja takich urządzeń wymaga więc w ocenie organu drugiej instancji uzyskania pozwolenia na budowę niezależnie od miejsca ich usytuowania ( Jerzy Sięgień, Prawo budowlane, Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, s. 221). Podzielając w pełni pogląd wyrażony w przywołanym komentarzu ustawy, organ odwołaczy stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo orzekł, zgłaszając sprzeciw od dokonanego zgłoszenia. Podstawę ku temu daje bowiem przepis art. 30 ust. 6 pkt l Prawa budowlanego. Stanowi on, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Tym samym, jak podkreślił organ odwoławczy w podsumowaniu zawartych w uzasadnieniu swojej decyzji rozważań, argumenty strony skarżącej, poparte sentencjami wyroków sądów administracyjnych, a przywołane w odwołaniu nie mogą zostać uwzględnione, dodając w tym miejscu, że organy administracji nie są związane treścią wyroków sądowych wydanych w innych sprawach niż rozpatrywana. Organ odwoławczy uznał wiec, że zaskarżona odwołaniem decyzja S.T. z dnia [...] r., Nr [...], jest zgodna z prawem, wobec czego należało utrzymać ja w mocy. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem organu drugiej instancji spółka A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w sprawie oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając tej decyzji: naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo Budowlane poprzez błędną interpretację wskazanego przepisu oraz naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie tego przepisu; W uzasadnieniu skargi strona skarząca podniosła, że wymieniona decyzja Wojewody D. jest sprzeczna z treścią art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo Budowlane. Według strony skarżącej w rozpoznawanej sprawie znajduje zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego, czego potwierdzeniem jest między innymi wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1311/04, niepubl w którym orzeczono, iż "instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czy ustawodawca nie uzależnił - wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego, czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które można uznać za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa Budowlanego, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej". Wymieniony wyrok WSA potwierdza zdaniem strony skarzacej, iż Wojewoda D. przyjął błędne stanowisko twierdząc, iż w rozpoznawanej sprawie niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Strona skarżąca podniosła nadto, iż nie zaprzecza, iż urządzenie reklamowe objęte zgłoszeniem to budowla w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa Budowlanego, jednak w jej ocenie znajduje w sprawie zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego. Strona skarżąca w uzasadnieniu skargi podtrzymała też stanowisko, iż instalacja tablic i urządzeń reklamowych korzysta z dobrodziejstwa zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, także bez względu na fakt, czy urządzenie reklamowe jest instalowane na istniejącym budynku, czy jest trwale związane z gruntem poprzez fundament, tak jak ma to miejsce w tym przypadku. W tym zakresie strona skarżąca powołała się na literaturę przedmiotu, a także na orzecznictwo sądowo-administracyjne, m.in. w wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 roku sygn. akt VII S.A./Wa 1791 /04 gdzie w sentencji WSA stwierdził, iż "wyeliminowanie przez ustawodawcę z treści przepisu art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego słów: wykonywanych na istniejących obiektach budowlanych oznacza, że instalacja jest możliwa nie tylko na obiektach budowlanych. Taka interpretacja art. 29 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 30 ust. l pkt l powołanej ustawy prowadzi zdaniem strony skarzącej do wniosku, iż instalowanie i remont tablic i urządzeń reklamowych nie tylko na obiektach budowlanych wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa Budowlanego zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych do mocowań samej tablicy reklamowej.". Wszystkie wymagania dla tego typu przedsięwzięcia budowlanego przewidziane w przepisach zarówno Prawa Budowlanego jak i k.p.a zostały w opinii skarżacej spółki spełnione, a decyzja Wojewody Dolnośląskiego powinna zostać uchylona wraz z orzeczeniem o braku przeciwwskazań wobec zamiaru wykonania robót. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr153,poz.1269), Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czyniąc to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W zaskarżonym rozstrzygnięciu będącym przedmiotem kontroli Sądu takie wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego też skarga nie może być uwzględniona. Jak wynika z przepisu art. 28 ustawy - Prawo budowlane w naszym prawie obowiązuje zasada, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego. Przepis art. 29 Prawa budowlanego zawiera katalog robót, których powyższy wymóg nie dotyczy, natomiast w art. 30 tejże ustawy określono rodzaje robót, których rozpoczęcie nie musi być wprawdzie poprzedzone uzyskaniem pozwolenia na budowę w formie decyzji, ale dla ich legalności konieczne jest zgłoszenie zamiaru ich wykonania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Jednocześnie art. 30 ust. 6 pkt l ustawy Prawo budowlane stanowi, że właściwy organ wniesie sprzeciw, gdy zgłoszenie dotyczyłoby budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę Do robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę należą zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane: roboty polegające na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Obiektem budowlanym, stosownie do przepisu art. 3 pkt 1 lit. b Ustawy, jest budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Natomiast urządzeniem budowlanym jest urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki, zaś pod pojęciem budowli należy rozmieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem malej architektury, jak: lotniska drogi (...), wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe (...) zgodnie odpowiednio z art. 3 pkt 9 i pkt 3 omawianej ustawy. Natomiast w myśl przepisu art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Budową jest natomiast wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego - art. 3 pkt 6 Ustawy Prawo budowlane. Przepisy ustawy - Prawo budowlane nie precyzują natomiast pojęcia instalowanie. Wobec tego uzasadnionym jest posłużenie się literalnym brzmieniem tego słowa, zawartym w "Słowniku języka polskiego" (Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1982 r. pod redakcją naukową prof. dra Mieczysława Szymczaka) zgodnie z którym: instalować oznacza: zakładać, montować urządzenie techniczne; instalować aparaturę pomiarową, lampy oświetleniowe. Na tej podstawie wywnioskować można, że do zakresu pojęcia "urządzenia reklamowe" zaliczyć należy wszystkie elementy składające się na to urządzenie. Należeć więc do nich musi zarówno konstrukcja, jak i płaszczyzna, czy miejsce na którym umieszczony zostanie przedmiot reklamy. Instalacja urządzenia reklamowego oznacza zaś montaż elementów, łącznie tworzących urządzenie służące reklamie. Instalowanie urządzenia reklamowego polega na wykonywaniu szeregu czynności montażowych prowadzących do umieszczania urządzenia reklamowego w określonym miejscu. Jednakże powyższe rozważania nie mają zastosowania w przypadku obiektu budowlanego, a zwłaszcza w przypadku budowy budowli - w omawianej sprawie wolno stojącego, trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego. Z załączonego do zgłoszenia projektu konstrukcyjno - budowlanego wynika, iż planowane roboty polegają na wykonaniu robót budowlanych obejmujących montaż na działce nr [...] w miejscowości W.M., podświetlanej reklamy dwutablicowej o wymiarach 12x4 m na słupie rurowym o wysokości 7 m. Słup ten natomiast ma być zamontowany na stopie fundamentowej, która w sposób trwały zostanie połączona z gruntem ( głębokość posadowienia stopy 1,6 m ) Z tego też powodu zasadnie w ocenie Sądu organy architektoniczno- budowlane obu instancji uznały, iż przewidziany do realizacji zakres robót budowlanych nie może być zaliczony do robót nie objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, a polegających na instalowaniu tablicy reklamowej w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 2 pkt 6 Ustawy Prawo budowlane. Roboty te bowiem zaliczają się do robót polegających na wykonaniu (budowie) obiektu budowlanego, na który to zakres inwestor obowiązany jest już z kolei uzyskać pozwolenie na budowę. Zdaniem Sądu, słusznie więc organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wnoszącą na podstawie art. 30 ust. 6 pkt l ustawy - Prawo budowlane sprzeciw do robót budowlanych opisanych w zgłoszeniu. W ocenie Sądu, pomimo przywoływanego przez stronę skarżącą na uzasadnienie podnoszonych zarzutów nipublikowanego orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a którym to tutejszy skład orzekający nie jest w żaden sposób związany, nie mozna podzielić stanowiska strony skarzącej zgodnie z którym instalacja tablic i urządzeń reklamowych miałaby korzystać z dobrodziejstwa zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę bez względu na to, czy urządzenie reklamowe jest instalowane na istniejącym budynku, czy też jest trwale związane z gruntem poprzez fundament, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Prawidłowa wykładnia powołanych przepisów prowadzi bowiem do zgoła odmiennego wniosku a zbieżnego co do zasady z wykładnią przyjętą przez organ odowławczy, iż wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych nie należy utożsamiać z budową urządzeń reklamowych wolno stojących, trwale związanych z gruntem, które są budowlami (art. 3 Prawa budowlanego). Ich budowa nie została bowiem zwolniona w art. 29 ust. l Prawa budowlanego, z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Słusznie więc organ odwoławczy uznał, iż realizacja takich urządzeń jak to objęte zgłoszeniem przez stronę skarżącą wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i to niezależnie od miejsca ich usytuowania, w związku z czym nie może też budzić wątpliwości prawidłowość rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, zgłaszającego sprzeciw od dokonanego zgłoszenia. Z tych powodów Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. p.k