II OZ 828/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K., M. K., E. Z. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2581/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. K., M. K., E. Z., M. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: oddalić zażalenie Skarżący – I. K., M. K., E. Z., A. K., M. K. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] wnieśli o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Ł. z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę istniejącego budynku o część biurowo-magazynowo-handlową wraz z elementami infrastruktury technicznej, na działce ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w K. P. Gm. Ł., przy ulicy [...]. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu powyższego postanowienia biorąc pod uwagę zakres rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], zdaniem Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja ma charakter ustaleniowy. Ustala bowiem warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i oczywistym jest fakt, że nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić po uprzednim uzyskaniu pozwolenia, wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym zaskarżona decyzja nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Na powyższe postanowienie I. K., M. K., E. Z. i M. K. wnieśli zażalenie, zarzucając mu obrazę art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i domagając się jego uchylenia lub zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących należy zgodzić się z twierdzeniem Sądu, iż decyzja o warunkach zabudowy ma charakter ustaleniowy, jednakże nie oznacza to, że jako taka nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku spełnienia warunków wskazanych w ustawie prawo budowlane przez wnioskodawcę organ gminy związany zapisami decyzji o warunkach zabudowy jest zobowiązany do wydania decyzji zezwalającej na budowę. Skoro organ gminy wydał decyzję o warunkach zabudowy zmieniając te warunki na zabudowę magazynowo-usługową skarżący mają prawo domniemywać, że jego wolą jest aby na tym terenie powstały magazyny, a nie domy jednorodzinne. W związku powyższym skarżący uważają, iż decyzja o warunkach zabudowy stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia w ich mieniu znacznej szkody majątkowej oraz prawdopodobne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie należy do aktów administracyjnych, które mogłoby podlegać wykonaniu w powyższym rozumieniu. W związku z powyższym nie może w stosunku do takiej decyzji mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowania w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trafnie przy tym zauważył Sąd I instancji, iż ponieważ decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych to tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem pomimo tego, iż jak zauważyli skarżący, decyzja ustalająca warunki zabudowy może stanowić podstawę do ubiegania się przez inwestora o wydanie decyzji udzielającej pozwolenie na budowę, to decyzja taka nie może powodować takich skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 października 2007 r. wydanej w przedmiocie warunków zabudowy. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż postawiony w zażaleniu zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 61 § 1 p.p.s.a. jest chybiony, bowiem w sprawie niniejszej Sąd I instancji odmawiając zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. wstrzymania wykonania decyzji orzekał na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.