I SA/Wa 689/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędzia WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2008 r. sprawy ze skargi L. G. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1555/07 oddala skargę. L. G. w dniu 22 kwietnia 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1555/07. Skarżący wskazał, że wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]. z dnia [...]lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości. W skardze wskazano, że Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygnaturze akt K 6/05 wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r. (Dz. U. Nr 59, poz. 369) uznał, że art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami "w zakresie, w jakim uzależnia zwrot części wywłaszczonej nieruchomości niezagospodarowanej na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu od istnienia możliwości zagospodarowania jej zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dniu złożenia wniosku o zwrot części nieruchomości, a w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej o zwrot", jest niezgodny z art. 2 oraz art. 21 ust. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Skarżący poniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1555/07 wskazał, że w sprawie nie zostało ustalone, czy działki nr [...] i [...], będące w granicach lokalizacji inwestycji, znajdowały się w strefie ochronnej wyznaczonej "linią strefy ochronnej". Sąd stwierdził również, że fakt niezabudowania i niezagospodarowania działek nie oznacza jeszcze, iż nie stanowią one strefy ochronnej, jednakże w trakcie postępowania, zdaniem skarżącego, udowodniono, że nie został zrealizowany ani cel wywłaszczenia, ani inna inwestycja. Skarżący zwrócił uwagę, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., w którym odwołujący się podnosił, że w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1987 r. określono teren pod budowę oczyszczalni przepompowni ścieków [...] ze strefą ochronną, jednakże powyższa decyzja w ówczesnym porządku prawnym służyła jedynie do pozyskania gruntów. Zdaniem skarżącego, realizację celu wywłaszczenia stanowi faktyczna budowa obiektów, przy czym rozpoczęcie prac związanych z realizacją celu polegającego na wybudowaniu obiektu musi wiązać się z konkretnymi robotami i nakładami inwestycyjnymi wskazującymi na wykonanie takiego obiektu. Budowa może być prowadzona jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący podał, że budowę przepompowni ścieków [...] zrealizowano, jednakże znajdujące się w aktach sprawy pisma z dnia 9 marca oraz 31 maja 2005 r. w sposób jednoznaczny dowodzą, że teren obejmujący m.in. działki nr [...] i [...], chociaż dawniej znajdował się w strefie ochronnej, obecnie do niej nie należy. W rozumieniu dzisiejszych przepisów dotyczących ochrony środowiska "strefę ochronną" można by jedynie utożsamiać ze strefą "ograniczonego użytkowania". W tej ostatniej strefie przepisy prawa nie wykluczają możliwości prowadzenia jakichkolwiek inwestycji. W skardze wskazano także, że o braku realizacji celu wywłaszczenia na terenie określanym dawniej jako "strefa ochronna" przesądzają m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 1556/06 oraz I SA/Wa 1623/07, które zapadły w sprawach dotyczących decyzji o zwrocie gruntu pochodzącego z dwóch innych nieruchomości, oznaczonych dawniej jako działki nr [...] i [...] (działki w niniejszej sprawie były częścią dawnej działki nr [...]). Wszystkie powyższe nieruchomości wywłaszczono na ten sam cel, stanowiły one przedmiot jednej umowy sprzedaży, a ustalenia dotyczące obszaru strefy ochronnej dotyczyły ich w takim samym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1555/07 została oparta na wskazanej powyżej przesłance, z tego względu, że Trybunału Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie wskazanym w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r. Wskazać należy, że oparcie skargi o wznowienie postępowania na podstawie określonej w przepisie art. 272 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest możliwe, jeżeli przedmiotem wyroku Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności są przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy procesowe tej ustawy, które określają sposób rozstrzygnięcia sprawy w zależności od wyników postępowania sądowego (art. 145-151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), stanowią podstawę orzeczeń sądu administracyjnego. Przepisy prawa materialnego, które stosował organ administracji publicznej rozstrzygający sprawę, nie stanowią podstawy orzeczenia sądu administracyjnego. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisów prawa materialnego nie może być uznane za przyczynę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego przewidzianego w art. 272 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast stosownie do art. 145 a § 1 k.p.a., wspomniane orzeczenie może stanowić podstawę wznowienia postępowania administracyjnego (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz II, s. 599; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06). A zatem stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w zakresie określonym w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r., stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145a § 1 k.p.a., a nie sądowoadministracyjnego. Skoro więc zgłoszona podstawa wznowienia postępowania jest bezzasadna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 282 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.