II SA/Rz 411/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Stanisław Śliwa Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ewidencyjnych działki -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /dalej: WINGiK / uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] stycznia 2009 r., [...] o odrzuceniu zarzutów do danych ewidencyjnych dla działki nr 261 ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta Rz. – B. obręb 210. Równocześnie organ ten przekazał sprawę Prezydentowi Miasta Rz. do ponownego rozpatrzenia. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm./ dalej: k.p.a., art. 20 ust. 1 i 2, art. 24a oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 240, z 2005 r., poz. 2027 ze zm./. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że odwołanie K. W. należało uwzględnić, gdyż objęta nim decyzja jest wydana z naruszeniem prawa. W szczególności Prezydent Miasta Rz. uchybił przepisom regulującym zasady postępowania w trakcie prowadzenia modernizacji ewidencji. Akta sprawy nie potwierdzają dokonania czynności, które w takim postępowaniu należało dokonać. Organ pierwszej instancji nie udokumentował protokołem wymaganym przez przepis art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego czynności wyłożenia projektu operatu do wglądu. Brak również potwierdzenia zgłoszonych przez K. W. uwag dotyczących przebiegu granic działek i powierzchni działki nr 261. Wskazując na powyższe uchybienia WINGiK uznał zasadność odwołania, z tego więc względu uchylił decyzję Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] stycznia 2009 r. i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozstrzygnięcia. Z decyzją WINGiK nie zgodził się K. W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucił skarżonej decyzji naruszenia: - art. 7 k.p.a., przez niepodjęcie wszelkich kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego, - art. 10 k.p.a., przez nienależyte wyjaśnienie sprawy, - art. 10 k.p.a., przez nie zapewnienie czynnego udziału stronie w dotychczas prowadzonym postępowaniu, art. 77 k.p.a., przez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i przez to wadliwe jego rozpatrzenie. Poza tym skarżący wskazał naruszenie art. 127 k.p.a. przez brak faktycznego i prawnego uzasadnienia decyzji, naruszenie art. 170 ustawy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a., polegające na niewykonaniu zaleceń WSA w Rzeszowie zawartych w wyroku z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Rz 1024/02 oraz naruszenie art. 24a pkt 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego, przez przyjęcie procedury modernizacyjnej tylko w stosunku do danych ewidencyjnych odnoszących się do jednej działki, w sytuacji gdy postępowanie takie może być prowadzone dla całego obrębu. W obszernym uzasadnieniu skargi, mającym fragmentami walor historyczny, skarżący wskazał na wadliwe działanie organów administracji geodezyjnej, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia pod kątem uwag przedstawionych przez skarżącego i uwzględnienie zarzutów zawartych w odwołaniu. Skarżący zażądał także zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o oddalenie skargi wskazując na argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane zarzutami, podstawą prawną, ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Biorąc pod uwagę tak wyznaczony przez stronę zakres kontroli, Sąd stwierdza że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela przede wszystkim, aby w rozpoznawanej sprawie WINGiK naruszył art. 7, art. 10, art. 77 k.p.a. W ocenie Sądu tych naruszeń można dopatrywać się w postępowaniu organu pierwszej instancji, dlatego odwołanie skarżącego zostało uwzględnione. Niewątpliwie akta pierwszej instancji nie potwierdzają czynności dokonanych w trybie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ten brak, jak słusznie wskazał WINGiK jest wadą postępowania modernizacyjnego, zatem stanowi podstawę do uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] stycznia 2009 r. odrzucającej zarzuty K. W. Brak zachowania procedury określonej w art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi naruszenie prawa materialnego. Ten charakter naruszenia wskazuje WINGiK w uzasadnieniu decyzji. Wprawdzie nie artykułuje, że jest to naruszenie prawa materialnego, ale do tej regulacji organ odnosi swoją argumentację na rzecz uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej. Taki brak może być traktowany jako wadliwość uzasadnienia decyzji i co do tego Sąd podziela pogląd skargi, w którym na tę wadę wskazano. Jednak w ocenie Sądu takie uchybienie nie może prowadzić do uchylenia skarżonej decyzji, gdyż stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. naruszenia prawa procesowego mogą być podstawą uwzględnienia skargi, o ile mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanym przypadku Sąd nie dopatruje się takiego związku, zatem przyznając rację skarżącemu nie mógł uwzględnić jego skargi z tego właśnie powodu. Sąd nie podziela także zarzutu skargi wskazującego na naruszenie art. 170 p.p.s.a. polegającego na nie wykonaniu przez organy wytycznych sądu zawartych w wyroku z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt SA/Rz 1024/04. Jest tak dlatego, że w zakresie modernizacji operatu ewidencyjnego weszły w życie nowe przepisy tj. art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Wyrok WSA w Rzeszowie z 17 listopada 2004 r. obejmował swym zakresem decyzje wydane w stanie prawnym sprzed nowelizacji prawa geodezyjnego i kartograficznego dokonanej ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 141, z 2004 r., poz. 1492/. Nowela wprowadziła zupełnie nowy tryb modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, który określa art. 24a prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zatem trafnie wskazał WINGiK, że decyzja będąca przedmiotem skargi i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Rz. muszą uwzględniać tę regulację. Co więcej, opisane w tym przepisie postępowanie modernizacyjne musi być w rozpoznawanej sprawie przeprowadzone w całości. Taki jest skutek braku przepisów przejściowych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Brak przepisów przejściowych prowadzi do konieczności zastosowania wszystkich czynności wskazanych w art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a nie tylko ich części jak uczynił to organ pierwszej instancji. Wprawdzie WINGiK nie sformułował tej tezy w uzasadnieniu decyzji, ale wskazał czynności konieczne do podjęcia przez Prezydenta Miasta Rz. w zakresie rozpoznawanej sprawy. Z treści art. 24a prawa geodezyjnego wynika, że postępowanie modernizacyjne musi toczyć się w stosunku do działek tworzących obręb geodezyjny, a nie jednej działki, jak trafnie wskazał skarżący. Objęcie decyzją tylko działki nr 261 było wadą decyzji uchylonej przez WINGiK. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.