I SA/Ol 86/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.) Protokolant Tomasz Jary po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na ocenę Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007 – 2013 I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S. A. II. zasądza od Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W dniu "[...]" J. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Usługi transportowe J. B. złożył w Agencji Rozwoju Regionalnego S.A., jako Instytucji Pośredniczącej II stopnia, wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury 2007-2013 pn. "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw. Inne inwestycje w przedsiębiorstwie" (konkurs 01/09/1.1.9). Projekt objęty wnioskiem pt.: "Wzrost konkurencyjności firmy i promocja regionu poprzez budowę obiektu usługowego w P." obejmuje budowę obiektu usługowego z funkcją rozrywkową i gastronomiczną. Funkcję rozrywkową miałaby spełniać kręgielnia, a gastronomiczną – towarzyszący kręgielni mini bar oraz restauracja. Uruchomienie restauracji nie było przedmiotem projektu, ale realizacja zaplanowanej inwestycji ściśle wiązała się z wybudowaniem parterowego budynku usługowego z poddaszem użytkowym. Na parterze budynku byłaby zlokalizowana kręgielnia i mini bar, a na poddaszu – restauracja. Koszty budowy poddasza użytkowego budynku zostały wyłączone z katalogu kosztów kwalifikowanych, a kosz zakupu wyposażenia restauracji w ogólne nie został w projekcie uwzględniony. Na etapie oceny formalnej wniosku, Agencja w piśmie z dnia 18 września 2009r. nakazała wnioskodawcy procentowe rozdzielenie wydatków na budowę budynku według zajmowanej powierzchni. Odpowiadając na to pismo wnioskodawca wyjaśnił, iż wielkość nakładów wynika z kosztorysu inwestorskiego, a projektant sporządził oddzielne kosztorysy – dla parteru i dla piętra budynku – uwzględniając m.in. powierzchnię (pismo z dnia 24 września 2009r.). Wiosek pozytywnie przeszedł ocenę formalną. Na etapie oceny merytorycznej Agencja stwierdziła, iż procentowy udział budowy kręgielni w całkowitej powierzchni obiektu budowlanego wyliczony został błędnie. Wskazała, iż udział kręgielni w całkowitej powierzchni wynosi 52,14 % i według tej proporcji należy wyliczyć wszystkie wydatki. Wnioskodawca rozliczając koszty posłużył się błędną metodą wyliczenia, gdyż budynek należało podzielić na część dotyczącą projektu i nieobjętą projektem " w pionie" , a nie "w poziomie" (pismo Agencji z dnia 12 listopada 2009r.). Odpowiadając na powyższe wnioskodawca wskazał jaką metodykę zastosowano przy podziale nakładów finansowych związanych z realizacją inwestycji na wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane. Zaznaczył, że wielkość wydatków wynika z kosztorysów inwestorskich, które zostały sporządzone oddzielnie dla parteru i dla piętra. Instalacje elektryczne i sanitarne dla uproszczenia zostały podzielone w proporcji 50/50, a nakłady związane z zagospodarowaniem terenu wokół budynku włączone zostały do nakładów związanych z budową parteru, gdyż utwardzenie nawierzchni wokół budynku i budowa parkingu są niezbędne do uruchomienia kręgielni (pismo z dnia 18 listopada 2009r.). Pismem z dnia 23 grudnia 2009r., Agencja Rozwoju Regionalnego poinformowała wnioskodawcę, iż wniosek nie przeszedł pozytywnie pierwszego etapu oceny merytorycznej. Instytucja Pośrednicząca II stopnia stwierdziła, że wniosek nie spełnia kryterium "wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie" oraz "spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załączniku do wniosku". Wskazała, że wnioskodawca nie dokonał podziału wszystkich wydatków dotyczących budowy parteru budynku według wskazanej proporcji. Nie podzieliła argumentacji, że wszystkie koszty dotyczące budowy parteru dotyczą wyłącznie kręgielni i stwierdziła, ze podział architektoniczny nie jest tożsamy z podziałem proporcji na część podlegającą dofinansowaniu i część wyłączoną z dofinansowania. W złożonym proteście, J.B. wniósł o uznanie spornych kryteriów za spełnione i przekazanie wniosku do dalszego etapu oceny. Wnioskodawca stwierdził, że zastosowanie podziału wszystkich kosztów budowy budynku, włącznie z zagospodarowaniem terenu według proporcji 52,14 % / 48,86 %, zamiast przyjętego przez projektanta podziału architektonicznego spowodowałoby przesunięcie wydatków kwalifikowanych w kwocie 46.522,83 zł do wydatków niekwalifikowanych. Kwota ta stanowi zaledwie 1,52 % całkowitej wartości projektu. Dopuszczalny 15 % próg niewłaściwego zakwalifikowania kosztów nie został przekroczony. Podkreślił, iż w ramach kryterium "wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie" nie odbywa się badanie kwalifikowalności wydatków. Zaznaczył, że gwarantem poprawności przyjętych w projekcie rozwiązań jest fakt, że projekt budowlany i kosztorys inwestycyjny opracowane zostały przez osobę posiadającą uprawnienia projektowe. Odnośnie drugiego kryterium - "spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załączniku do wniosku" – stwierdził, iż Agencja nie wskazała jakie są to niezgodności. Jego zdaniem niespełnienie kryterium nie powinno stanowić podstawy odrzucenia wniosku, ale wezwania do uzupełnienia. Podniósł, iż kwalifikowalność kosztów podlega ocenie wyłącznie na etapie oceny formalnej, a skoro jego wyjaśnienia na etapie oceny formalnej zostały zaakceptowane, to nie powinny być kwestionowane na etapie oceny merytorycznej. Pismem z dnia 27 stycznia 2010r. Agencja, poinformowała wnioskodawcę, iż protest rozpatrzono negatywnie i podtrzymano decyzję w sprawie. Powodem odrzucenia wniosku było nie zastosowanie się do pisma z dnia 12 listopada 2009r. Na etapie oceny merytorycznej analizowana jest zasadność wydatków kwalifikowanych projektu. Nie naniesienie stosownych poprawek spowodowało, że projekt zawierał wydatki, które uznano za bezzasadne. Wnioskodawca nie dokonał podziału wszystkich wydatków dotyczących budowy według wskazanych proporcji i posłużył się błędną metodologią wyliczenia. Agencja nie podzieliła argumentacji wnioskodawcy, że wszystkie koszty dotyczące budowy parteru budynku dotyczą wyłącznie kręgielni. Zaznaczyła także, że podział architektoniczny budynku nie jest tożsamy z podziałem proporcji na część podlegającą dofinansowaniu i wyłączoną z dofinansowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, J.B.wniósł o uchylenie negatywnej oceny wniosku o dofinansowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Stwierdził, że w ocenie zabrakło powołania się na podstawę prawną, bądź inne dostępne wytyczne, z których jednoznacznie wynikałoby w jaki sposób należy dokonać podziału kosztów budowy budynku. Z Wytycznych w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO Warmia i Mazury na lata 2007-2013 do konkursu "[...]"wynika jedynie, że "kwalifikowana jest tylko ta część budynku, która jest niezbędna do realizacji projektu". Nadto zaakceptowanie zastosowanej metodologii na etapie oceny formalnej, a następnie ponowne jej podważenie na etapie oceny merytorycznej daje, zdaniem skarżącego, podstawę przypuszczać, że wniosek został oceniony metodą uznaniową, a nie w oparciu o kryteria wyboru projektów. Odpowiadając na skargę Instytucja Pośrednicząca II stopnia podtrzymała swoje stanowisko w sprawie i wniosła o oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz.1658 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Stosownie natomiast do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest informacja w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, podjętej w wyniku procedury odwoławczej. Badając legalność przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia, w szczególnym trybie uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem. Zaskarżona do sądu administracyjnego informacja w przedmiocie oceny wniosku jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz te zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez skarżącą, przeprowadzona została z naruszeniem prawa, w związku z czym skargę należało uwzględnić. Regionalny Program Operacyjny Warmia i Mazury na lata 2007-2013 jest zarządzany na poziomie regionalnym, a Instytucją Zarządzającą jest Zarząd Województwa, który powierzył jego wdrażanie Agencji Rozwoju Regionalnego S.A., która pełni rolę Instytucji Pośredniczącej II stopnia. Zatem Agencja, jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia, na podstawie art.29 ust.1 ustawy, ma prawo ogłaszać na swojej stronie internetowej konkurs w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie określonym w ustawie. Ogłoszenie konkursu zawiera informacje obejmujące m.in. kryteria wyboru projektu (art.29 ust.2 pkt 6 ustawy). Ogłoszonymi kryteriami związana jest zarówno Agencja, jak i podmioty, które ubiegają się o dofinansowanie. W Regulaminie naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia do konkursu "[...]", podano, iż ocena i wybór projektów składa się z oceny formalnej, oceny merytorycznej i oceny strategicznej ( § 1 pkt 4 ). Sposób dokonywania oceny wniosków, w tym oceny merytorycznej uregulowany został w § 8 Regulaminu. Zgodnie z jego zapisem, ocena formalna wniosku dokonywana jest zgodnie z kryteriami formalnymi zatwierdzonymi dla programu przez Komitet Monitorujący RPO WiM i polega na potwierdzeniu, że złożony wniosek wraz z załącznikami wypełniony jest zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa, w tym z Wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO WiM dotyczących danego ogłoszonego konkursu. W przypadku gdy wnioskodawca ujmie w budżecie po stronie kosztów kwalifikowanych projektu koszty niekwalifikowane, których wielkość przekroczy 15 % całkowitej wartości projektu, wniosek zostaje wykluczony z dalszej oceny. Ocena merytoryczna dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów, zgodnie z kryteriami merytorycznymi zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący i określonymi w Szczegółowym Opisie Osi Przedsiębiorczości RPO WiM. Ocena ta jest dwustopniowa i najpierw dokonuje się oceny zerojedynkowej kryteriów zawartych w Karcie oceny merytorycznej zerojedynkowej. Niespełnienie jednego z kryteriów powoduje odrzucenie wniosku i wykluczenie z dalszej oceny. W §9 Regulaminu przewidziano procedurę poprawiania lub uzupełniania wniosku. Kryteria merytoryczne zerojedynkowe zawarte zostały w załączniku nr 7.2 do Regulaminu - karta z definicją kryterium. Pierwsze ze spornych w rozpoznanej sprawie kryterium – wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie odnosi się do potrzeby realizacji i celów projektu. Badając spełnienie tego kryterium Komisja Oceny Projektów analizuje, czy opis stanu przed realizacją projektu w pełni oddaje obraz rzeczywistości projektowej i przedstawia środowisko, w którym będzie realizowany projekt, czy potrzeba realizacji projektu jest zrozumiała i jasno wynika z problemów i niedogodności, czy opis jest przekonywujący, czy opisane problemy rzeczywiście związane są ze wskazanymi brakami i niedogodnościami, czy planowany harmonogram realizacji projektu jest przejrzysty i wykonalny oraz czy założone terminy realizacji są możliwe do osiągnięcia i zgodne z obowiązującym prawem. Projekt podlega odrzuceniu, jeżeli nie rozwiązuje potrzeb (problemów) wnioskodawcy wyszczególnionych w opisie stanu aktualnego, brak jest bezpośredniego wpływu projektu na rozwiązanie potrzeb, bądź harmonogram nie jest realny. Drugie kryterium, którego zdaniem Agencji nie spełnił wnioskodawca, to "spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku". Odnośnie tego kryterium Komisja ma ocenić czy wszystkie elementy, w szczególności założenia, opisy, metodologia, wyniki, wnioski są spójne we wszystkich dokumentach złożonych przez projektodawcę (wniosku i załącznikach do wniosku, w szczególności w biznesplanie i dokumentacji technicznej), a także z ogólnodostępną wiedzą i danymi. Wszelkie niespójności i nieścisłości pomiędzy poszczególnymi dokumentami musza zostać wyjaśnione i poprawione przez wnioskodawcę. W przypadku, gdy niespójności i nieścisłości nie są możliwe do poprawy, projekt podlega odrzuceniu. Zarówno w piśmie z dnia 23 grudnia 2009r., jak i w piśmie z dnia 27 stycznia 2010r. Instytucja Pośrednicząca II stopnia wskazała, iż wniosek nie spełnia wyżej opisanych kryteriów, gdyż wnioskodawca nie zastosowała się do pisma z dnia 12 listopada 2009r., czyli nie dokonał podziału wszystkich wydatków dotyczących budowy parteru budynku według proporcji wskazanych przez Instytucję. Nie zgodziła się z wnioskodawcą, że wszystkie koszty dotyczące budowy parteru budynku dotyczą wyłącznie kręgielni oraz podkreśliła, że podział architektoniczny budynku nie jest tożsamy z podziałem proporcji na część podlegającą dofinansowaniu i część wyłączoną z dofinansowania. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić zatem należy, iż Instytucja zakwestionowała poprawność wykazanych nakładów inwestycyjnych na realizację projektu. Podstawę odrzucenia wniosku po dokonaniu oceny merytorycznej zerojedynkowej stanowił właśnie nieprawidłowy, zdaniem Agencji, podział wydatków kwalifikowanych i niekwalifikowanych projektu, związany z błędnym wyliczeniem procentowego udziału kosztów budowy kręgielni w całkowitym koszcie budowanego obiektu. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż jednym z kryteriów merytorycznych zerojedynkowych jest, zgodnie z powoływaną wcześniej kartą z definicją kryterium, "właściwie przygotowana analiza finansowa projektu". Jednym z podkryterium są właśnie nakłady inwestycyjne na realizację projektu. Komisja Oceny Projektów, badając spełnienie tego podkryterium analizuje, czy wysokość przedstawionych w projekcie wydatków kwalifikowanych jest odpowiednia i zasadna oraz czy wydatki przedstawione jako kwalifikowane są niezbędne, oszczędne i uzasadnione do realizacji projektu. Projekt należy odrzucić wówczas, gdy Komisja podjęła ostateczną decyzję o obniżeniu kwoty dofinansowania w wyniku zidentyfikowania niezasadnych wydatków kwalifikowanych, a wnioskodawca odrzucił propozycje komisji co do obniżenia kwoty dofinansowania. Zdaniem Sądu, wskazywane przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia nieprawidłowe zaliczenie nakładów do wydatków kwalifikowanych, winno być rozpatrywane pod kątem spełnienia kryterium "właściwie przygotowanej analizy finansowej projektu". Wskazanie, że przedmiotowy wniosek nie spełnia kryterium "wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie odnosi się do potrzeby realizacji i celów projektu" nie znajduje - w świetle definicji tego kryterium – uzasadnienia. Kryterium to w żaden bowiem sposób nie odnosi się do podziału wydatków na kwalifikowane i niekwalifikowane. Nadmienić przy tym należy, iż ostateczna kwota dofinansowania projektu zawsze wynikać będzie z umowy zawartej z beneficjentem, a nie z wykazanej we wniosku kwoty wydatków kwalifikowanych. Odnosząc się do drugiego ze spornych kryteriów wskazać należy, iż w kartach oceny wniosku – kryteria merytoryczne zerojedynkowe, członkowie Komisji Oceny Projektów, oceniając wniosek w dniu październiku 2009r. wskazywali niespójność informacji zawartych we wniosku z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku. Konsekwencją powyższego było pismo z dnia 12 listopada 2009r., w którym wymieniono kwestie wymagające wyjaśnienia, bądź uzupełnienia. Wnioskodawca odniósł się do wskazanych kwestii w piśmie z dnia 18 listopada 2009r. Badając wniosek po jego uzupełnieniu (w dniach 24 listopada 2009r. i 10 grudnia 2009r.) członkowie Komisji wskazywali, iż podstawą jego odrzucenia jest nie dokonanie podziału kosztów budowy obiektu według wskazanej proporcji. Nie wypowiedzieli się co do pozostałych kwestii, a zatem uznać należy, iż inne wskazywane w piśmie z dnia 12 listopada 2009r. niespójności informacji zostały przyjęte przez Komisję. Z kolei osoby oceniające wniosek po wniesieniu protestu, zaznaczając w kartach oceny , iż nie spełnia on obu omówionych kryterium, w ogóle nie uzasadniły swojego stanowiska. Przy kryterium "wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie odnosi się do potrzeby realizacji i celów projektu" zaznaczyły jedynie, że podtrzymują decyzję o negatywnej ocenie projektu. Także w pismach Agencji z dnia 23 grudnia 2009r. oraz z dnia 27 stycznia 2010r., nie wskazano jakie konkretnie informacje zawarte we wniosku nie są spójne z informacjami zawartymi w załącznikach do niego. W odpowiedzi na skargę Instytucja wskazała jedynie lakonicznie, że niespójne są w szczególności założenia, opisy, metodologia i wnioski. Odpowiedź na skargę nie jest jednakże przedmiotem badania przez Sąd. Sąd bada legalność (zgodność z prawem) dokonanej przez Instytucje oceny wniosku o dofinansowanie. W konsekwencji powyższego Sąd stwierdził, że Agencja naruszyła zasadę przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosku, o której mowa w art.26 ust.2 w związku z art.29 ust.2 pkt 6 i w związku z art.27 ust.1 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego oraz zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, również wymienioną w art.26 ust.2 ustawy. Dokonując ponownej oceny merytorycznej zerojedynkowej przedmiotowego wniosku Agencja związana będzie oceną prawną wyrażoną w niniejszym wyroku. W szczególności rozważenia wymaga spełnienie przez projekt kryterium wykonalności technicznej, a w przypadku kryterium spójności informacji koniecznym jest dokładne wskazanie, które informacje są niespójne. Zaskarżona ocena narusza również art.30b ust.3 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego, który stanowi, że w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 5 stycznia 2010r., sygn. akt II GSK 5/10 oraz z dnia 9 lutego 2010r. sygn. akt II GSK 16/10 (publ. CBOIS), przepis ten nie daje podstaw do jego zawężającej interpretacji i stosowania wyłącznie do etapu oceny projektu, ustawa o zasadach polityki rozwoju regionalnego nie zawiera legalnej definicji pojęcia "czynności z określonym projektem", przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony, co oznacza, że przepis ten ma także zastosowanie do zatwierdzenia oceny projektu. Wskazać także należy, iż z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. nr 216, poz.1370) wynika, że dodanie art.30b ust.3 do ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego "ma na celu zapewnienie maksimum obiektywizmu przy rozpatrywaniu środka odwoławczego". W rozpoznanej sprawie ocena ta została zatwierdzona pismem z dnia 23 grudnia 2009r., w którym poinformowano wnioskodawcę o odrzuceniu wniosku, przez Prezesa Zarządu – B. C.oraz Wiceprezesa Zarządu – R. K.. Te same osoby podpisały pismo z dnia 27 stycznia 2010r. informujące wnioskodawcę o nie uwzględnieniu protestu. Rozpatrzenie protestu wymagało dokonania oceny zarzutów kwestionujących odrzucenie wniosku z przyczyn merytorycznych zerojedynkowych. W rozpatrzeniu tych zarzutów, na etapie postępowania odwoławczego, wyżej wymienione osoby nie mogły brać udziału, gdyż - jak już wyżej wskazano – na wcześniejszym etapie były zaangażowane w jego ocenę. Oznacza to, że w konsekwencji, że ocena projektu pod względem kryteriów materialnych zerojedynkowych na etapie postępowania odwoławczego została przeprowadzona z naruszeniem bezwzględnie obowiązującego przepisu art.30b ust.3 ustawy. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego –Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. reprezentowana jest przez dwóch członków Zarządu łącznie, bądź jednego członka Zarządu z prokurentem. Jednocześnie wskazać należy, iż Zarząd Agencji jest dwuosobowy (w jego skład wchodzi Prezes i Wiceprezes), a także ustanowionych jest dwóch prokurentów. Zatem w celu uniknięcie naruszenia art.30b ust.3 ustawy Agencja winna zorganizować taki sposób procedowania, aby inne uprawnione osoby podpisały pismo – i tym samym zatwierdziły ocenę – dotyczące rozpatrzenia protestu. Z wyżej przytoczonych przyczyn Sąd, na podstawie art. 30c ust 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art.134 §1 p.p.s.a., uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i przekazał jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A., jako Instytucji Pośredniczącej II stopnia . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 w związku z art. 205 §2 p.p.s.a. w związku z art.30e ustawy.