I SA/Łd 1175/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. sprawy ze skargi Z. Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 29 maja 2009 r. "A" Spółka z o.o. wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej przepisów regulujących podatek dochodowy od osób prawnych oraz podatek od towarów i usług. W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, że prowadzi parking przeznaczony dla samochodów usuniętych z drogi przez Policję lub inne służby, na podstawie art. 50a i art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Podkreśliła, że parking, który prowadzi jest specyficzny, bowiem samochody, które znajdują się na jego terenie są na nim umieszczane na zlecenie Policji. Są to często pojazdy uszkodzone, niesprawne technicznie. Spółka nie zna właścicieli tych pojazdów. Po 6 miesiącach od umieszczenia pojazdu na parkingu jego właścicielem staje się, z mocy prawa Skarb Państwa, którego reprezentantem jest właściwy naczelnik urzędu skarbowego. Po upływie wskazanego terminu Spółka kieruje do naczelnika urzędu skarbowego wezwanie do niezwłocznego odbioru pojazdu. Organ podatkowy ustala koszty należne Wnioskodawcy z tytułu dozoru mienia Skarbu Państwa, w trybie art. 102 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Przyznanie wynagrodzenia za dozór mienia, następuje w zależności od konkretnego przypadku przed albo po odebraniu pojazdu z parkingu. Za okres nieprzekraczający 6 miesięcy od usunięcia pojazdu z drogi i umieszczeniu go na parkingu, właściciel obowiązany jest na mocy przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym do uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie, w wysokości wynikającej z uchwały rady powiatu. Podstawą do wydania pojazdu z parkingu jest uiszczenie opłat i okazanie stosownego zezwolenia. Po nabyciu własności pojazdów przez Skarb Państwa i po uzyskaniu przez Spółkę informacji na temat właścicieli pojazdów, występuje przeciwko wskazanym osobom z roszczeniem o zapłatę na drodze cywilnej. Wnioskodawca zawiera niekiedy z właścicielami pojazdów ugody, zarówno sądowe. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy po nabyciu własności pojazdu przez Skarb Państwa powstaje obowiązek podatkowy z tytułu podatku od towarów i usług, a jeżeli tak, to czy powstaje z chwilą wpłaty na rachunek Spółki przez organ skarbowy w toku trwającego postępowania egzekucyjnego w administracji w trybie art. 102 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa, czy z chwilą odbioru pojazdu z parkingu przez osoby reprezentujące Skarb Państwa zarówno na gruncie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 50, poz. 11 ze zm.), jak i na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)? 2. Czy podatnik ma obowiązek wystawienia faktury w sytuacji, gdy nie została jeszcze ustalona, w trybie art. 102 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, kwota należnego wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa, czy też ma obowiązek wystawienia faktury dopiero w przypadku i z chwilą otrzymania płatności (zapłaty) w oparciu o postanowienie wydane przez organ administracji publicznej ? 3. Czy podatnik - w sytuacji, gdy wystawił fakturę przed wydaniem postanowienia w trybie art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - ma możliwość wystawienia faktury korygującej w celu "wyzerowania" podatku należnego lub dostosowania wartości wynikających z faktury do wartości wynikających z postanowienia? Prezentując własne stanowisko odnośnie pierwszego pytania, Spółka podała, że gdyby obowiązek podatkowy za okres po upływie 6 miesięcy, tj. po nabyciu własności pojazdu przez Skarb Państwa, w ogóle powstawał, to powinien powstawać z chwilą faktycznego odbioru pojazdu z parkingu Wnioskodawcy przez uprawnione osoby reprezentujące Skarb Państwa zarówno na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jak i na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. W zakresie drugiego z przedstawionych problemów, zdaniem Spółki, w sytuacji przyjęcia, że w przypadku opisanym w pkt 1 mamy do czynienia z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności na zlecenie Policji (lub innych służb) w oparciu o przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym, które objęte są podatkiem od towarów i usług, podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury w sytuacji, gdy nie została jeszcze ustalona w trybie art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji kwota należnego wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa, natomiast może mieć obowiązek wystawienia faktury dopiero w przypadku i z chwilą otrzymania płatności (zapłaty) w oparciu o wydane przez organ administracji publicznej postanowienie w tym zakresie. Natomiast w zakresie trzeciego zagadnienia Spółka stanęła na stanowisku, zgodnie z którym w sytuacji, gdy podatnik wystawił fakturę przed wydaniem postanowienia w trybie art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - ma możliwość wystawienia faktury korygującej do takiej faktury w celu dostosowania wartości wynikających na fakturze do wartości wynikających z wydanego postanowienia. Minister Finansów uznał, że stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej: powstania obowiązku podatkowego po przejściu własności z mocy samego prawa na rzecz Skarbu Państwa, jest nieprawidłowe; dokumentowania fakturą VAT kwoty należnego wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa, jest nieprawidłowe; wystawienia faktury VAT korygującej fakturę wystawioną przed wydaniem postanowienia w trybie art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jest prawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji Minister Finansów przywołał, w pierwszej kolejności treść przepisów regulujących czynności podlegające opodatkowaniu zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – art. 5, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1. Następnie wskazał kto jest podatnikiem podatku od towarów i usług – art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, przytoczył treść art. 106 ust. 1 ustawy, który nakłada na podatników obowiązek wystawiania faktur, przywołał również art. 41 ust. 1 i ust. 16 ustawy, dotyczący stawek podatkowych. W dalszej kolejności organ podatkowy przywołał regulacje prawne dotyczące obowiązku podatkowego. Podał, że stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jednocześnie w ust. 4 powyższego przepisu zastrzeżono, że jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W myśl ust. 11 cyt. przepisu, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12. Następnie Minister Finansów przywołał przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), dotyczące przedmiotu opodatkowania, podatników tego podatku oraz obowiązku wystawienia faktur VAT, stawek podatku – art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 32 ust. 1, 18 ust. 1 ustawy. Organ przedstawił również treść art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zgodnie z którym obowiązek podatkowy na gruncie tej ustawy powstawał z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem ust. 2-10 oraz art. 6b i art. 35 ust. 2a-6. Jednocześnie w ust. 4 powyższego przepisu zastrzeżono, że w przypadku, gdy sprzedaż towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstawał z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Do dnia 30 kwietnia 2004 r. obowiązywał przepis § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.), będący odpowiednikiem ww. § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., zgodnie z którym fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 39 i § 40. Następnie Minister Finansów wskazał, że Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywaniu na parkingu strzeżonym na podstawie dyspozycji uprawnionych podmiotów w trybie określonym w art. 130a i 50a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wydanie pojazdu z parkingu Wnioskodawcy następuje po uiszczeniu opłat i okazaniu zezwolenia. Sąd powszechny zasądza na rzecz Wnioskodawcy od osób fizycznych należności tytułem zwrotu opłat za usunięcie i umieszczenie pojazdu przez okres 6 miesięcy na parkingu, według stawek ustalonych przez radę powiatu. Po upływie 6 miesięcy od umieszczenia pojazdu na parkingu Spółka powiadamia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o tym fakcie i wzywa ów organ do niezwłocznego odbioru pojazdu. Naczelnik urzędu skarbowego wszczyna postępowanie egzekucyjne w administracji celem ustalenia kosztów należnych Wnioskodawcy z tytułu dozoru mienia Skarbu Państwa w trybie art. 102 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Reasumując Minister Finansów stwierdził, że, zarówno na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jak i ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, czynności polegające na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywaniu na parkingu strzeżonym po przejściu ich własności na rzecz Skarbu Państwa (po upływie 6 miesięcy) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług, według stawki podstawowej 22%. W ocenie Ministra Finansów obowiązek podatkowy powstaje w sposób określony odpowiednio w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Wykonanie usługi następuje w momencie odbioru pojazdu z parkingu. Obowiązek wystawienia faktury może zatem powstać w sytuacji, gdy nie została jeszcze ustalona, kwota należnego wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa. W sytuacji gdy podatnik wystawił fakturę przed wydaniem postanowienia ustalającego wysokość wynagrodzenia, wówczas ma możliwość wystawienia faktury korygującej taką fakturę, w terminie wskazanym w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. (do 30 kwietnia 2004 r. § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r.), pod warunkiem, że usługa została wykonana. Organ podatkowy podkreślił, że jeżeli przed wykonaniem usługi lub w trakcie jej wykonywania otrzymano część należności, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części, natomiast obowiązek wystawienia faktury powstaje nie później niż 7 dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności (§ 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r.). Organ wyjaśnił, iż w przedstawionej interpretacji indywidualnej został załatwiony wniosek w części dotyczącej, opodatkowania podatkiem od towarów i usług i dokumentowania wykonywanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym czynności polegających na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywaniu na parkingu strzeżonym po nabyciu własności przez Skarb Państwa. Wniosek w części dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług i dokumentowania wykonywanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym czynności polegających na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywaniu na parkingu strzeżonym przed nabyciem ich własności przez Skarb Państwa (przed upływem 6 miesięcy) został załatwiony w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. znak [...]. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych został załatwiony w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. znak [...]. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka wniosła o zmianę interpretacji podatkowej w części dotyczącej powstania obowiązku podatkowego po nabyciu własności pojazdu przez Skarb Państwa oraz w zakresie dokumentowania wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa przez wystawienie faktury VAT. W uzasadnieniu wezwania Spółka zarzuciła, że dokonując interpretacji przepisów podatkowych Minister Finansów nie uwzględnił orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt P 4/06, stwierdzającego niezgodność z Konstytucją art. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie w jakim dopuszcza odjęcie prawa własności pojazdu bez prawomocnego wyroku sądu. Spółka podniosła, że na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, do czasu wydania wyroku przez sąd stwierdzającego nabycie własności pojazdu przez Skarb Państwa, dotychczasowy właściciel będzie mógł odebrać przedmiotowy pojazd z parkingu. Decydujące znaczenie dla powstania obowiązku podatkowego będzie zatem miała kwestia odbioru pojazdu przez właściciela bądź wydania przez sąd wyroku o nabyciu własności pojazdu przez Skarb Państwa. Spółka podniosła również że nie otrzymała odpowiedzi na pytanie, czy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega tylko wynagrodzenie ustalane na podstawie art. 102 ust. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czy także zwrot wydatków związanych z wykonywaniem dozoru. Ponieważ Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji Spółka wniosła skargę na przedstawioną powyżej interpretację podatkową, zarzucając obrazę art. 121 § 1 i 2, art. 122, art.187 oraz art. 210 § 1 pkt 6 w związku z § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niesłuszne uchylenie się od podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu wnikliwego wszechstronnego wyjaśnienia prawdziwej podstawy faktycznej wydanego rozstrzygnięcia, w tym w szczególności przez zaniechanie ustosunkowania się do zarzutów i stanowiska Spółki przedstawionego w wezwaniu z do usunięcia naruszenia prawa. Wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w zakresie opodatkowania i udokumentowania wykonywanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym czynności polegających na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywania na parkingu strzeżonym po przejściu ich na rzecz Skarbu Państwa (o upływie 6 miesięcy) w części dotyczącej: powstania obowiązku podatkowego po przejściu własności z mocy samego prawa na rzecz Skarbu Państwa i dokumentowania fakturą VAT kwoty należnego wynagrodzenia za dozór mienia Skarbu Państwa, Nadto strona skarżąca wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organ administracji publicznej stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania czynności wykonywanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym, polegających na usuwaniu pojazdów z drogi i ich przechowywania na parkingu strzeżonym po nabyciu własności tych pojazdów przez Skarbu Państwa. W ocenie strony skarżącej z odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie wynika by zawarte w nim argumenty zostały merytorycznie przeanalizowane. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, bowiem dokonując interpretacji przepisów prawa w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonywanych przez Spółkę czynności, Minister Finansów błędnie wskazał, że obowiązek podatkowy powstaje stosownie do art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W konsekwencji błędnie wskazano także moment w jakim należy wystawić fakturę VAT. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż czynności wykonywane prze Spółkę są usługami w rozumieniu zarówno aktualnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług jak i poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Konsekwencją wykonywania tych usług jest zatem powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z treścią definicji usług na podatku od towarów i usług koresponduje art. 130a ust. 5d Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z którym starosta, wyznaczając jednostkę do prowadzenia parkingu strzeżonego, kieruje się przesłankami rzetelności oraz zapewnienia najwyższej jakości świadczonych usług, a w szczególności bierze pod uwagę: 1) standard wyposażenia parkingu strzeżonego, a zwłaszcza rodzaj ogrodzenia, oświetlenie i monitoring; 2) liczbę miejsc do parkowania pojazdów; 3) proponowany rodzaj zabezpieczenia pojazdów; 4) warunki utrzymywania pojazdów, a zwłaszcza pojazdów z uszkodzeniami powypadkowymi; 5) miejsce położenia parkingu; 6) opinię właściwego miejscowo komendanta powiatowego Policji w zakresie dotychczasowego przebiegu ewentualnej współpracy jednostki z Policją; 7) zobowiązanie jednostki do realizacji każdego zlecenia umieszczenia pojazdu na parkingu strzeżonym; 8) konieczność zachowania warunków konkurencji; 9)proponowaną cenę usługi. Prowadząc parking strzeżony Spółka dokonuje określonego świadczenia na rzecz właścicieli pojazdów, bądź na rzecz Skarbu Państwa. Świadczenie to polega na przechowaniu samochodu, jego zabezpieczeniu przed kradzieżą i zniszczeniem (stąd wymagania dotyczące ogrodzenia, oświetlenia i monitoringu parkingu strzeżonego), stworzeniu warunków dla utrzymania pojazdów, w tym powypadkowych. Przedmiotowe usługi są odpłatne. W ocenie Sądu obowiązek podatkowy z tytułu wykonywanych przez Spółkę usług powstaje w szczególny sposób przewidziany w art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Stosownie do wymienionego przepisu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej. Odpowiednikiem cytowanego przepisu na gruncie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jest art. 6 ust. 8b pkt 4, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności - z tytułu świadczenia w kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej, z zastrzeżeniem pkt 5 i 6. Oba cytowane przepisy łączą powstanie obowiązku podatkowego z otrzymaniem zapłaty lub upływem terminu płatności. Biorąc pod uwagę, iż podstawą wykonywanych przez Spółkę usług nie są umowy z właścicielami samochodów ani ze Skarbem Państwa, z których wynikałby termin płatności, obowiązek podatkowy w przypadku wykonywanych przez Spółkę usług będzie powstawał w momencie otrzymania całości lub części zapłaty za przechowanie i dozór danego pojazdu. Z cytowanego art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy wynika, że określenie terminu płatności może także nastąpić w fakturze. Na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów kwestia związana z wystawieniem faktur jest regulowana w art. 106 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). Stosownie do § 11 ust. 1 i ust. 2 przywołanego rozporządzenia w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-5 i 7-11, ust. 16a i 16b oraz ust. 19a ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, obowiązek wystawiania faktur VAT wynikał z art. 32 ustawy oraz w okresie bezpośrednio poprzedzającym wejście w życie nowej ustawy, z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.). Wśród przepisów tego rozporządzenia najistotniejsze znaczenie dla rozpoznawanej sprawy ma § 40 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadkach określonych w art. 6 ust. 7b, ust. 8b pkt 1-4, 7, 9 i 11-13 ustawy, a także w przypadku umowy komisu fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3. Z cytowanych przepisów wynika, że w przypadku usług dozoru i przechowywania mienia (art. 19 ust. 13 pkt 4 "nowej" ustawy o VAT i art. 6 ust. 8b pkt 4 starej ustawy o VAT) zarówno w aktualnym stanie prawnym jak i na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy, fakturę VAT należy (należało) wystawić najpóźniej w momencie powstania obowiązku podatkowego, czyli jak wskazano powyżej w dacie otrzymania zapłaty. Odnosząc się do argumentów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, do których Spółka odwołuje się w uzasadnieniu skargi, należy wyjaśnić, iż w ramach indywidualnych interpretacji podatkowych Minister Finansów nie dokonuje wykładni przepisów innych niż podatkowe, jak również orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, które dotyczą przepisów należących do innych gałęzi prawa. Z powyższych względów Minister Finansów nie miał obowiązku analizowania i oceniania skutków jakie niesie ze sobą wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący art. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wbrew stanowisku Spółki, stwierdzić należy, że decydujące znaczenie dla powstania obowiązku podatkowego mają przepisy podatkowe, a nie wskazane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut, iż Spółka nie uzyskała odpowiedzi na pytanie, czy podstawą naliczenia podatku powinno być tylko wynagrodzenie, czy także zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru, o których mowa w art. 102 § 2 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż Spółka we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej sformułowała trzy pytania dotyczące, po pierwsze momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług, po drugie momentu w jakim należy wystawić fakturę VAT oraz po trzecie możliwości skorygowania tej faktury. Wnioskodawca nie sformułował natomiast pytania dotyczącego podstawy od jakiej należy obliczyć należny podatek. Organ podatkowy nie miał zatem obowiązku wyjaśniać w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zagadnień, które nie były przedmiotem wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Spółka może przedstawić powyższe pytanie w kolejnym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Rozpoznając ponownie wniosek w niniejszej sprawie Minister Finansów jest zobowiązany uwzględnić przedstawioną ocenę prawną. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w oparciu o art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną interpretację podatkową. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w/w ustawy. t.n.