II SA/Gl 1009/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J.R. na niewykonanie przez Wojewodę (...) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia (...) r. sygn. akt (...) w sprawie zaświadczenia dotyczącego lokalizacji autostrady oddala skargę. Wskutek skargi R. R. i J. R., wyrokiem z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1518/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 29 grudnia 2009 r. Pismem z daty 15 czerwca 2010 r., które wpłynęło do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu [...] r. J. R. wezwał Wojewodę [...] do załatwienia spraw, których dotyczy m. in. prawomocny wyrok w sprawie IV SA/Wa 1518/09 – w terminie do dnia 1 lipca 2010 r. W odpowiedzi Kierownik Oddziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej [...]. UW poinformował R. i J. R. o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w wykonaniu tego wyroku (pismo z daty 1 lipca 2010 r.) oraz wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury o przesłanie kopii odpisu m. in. prawomocnego wyroku WSA w Warszawie sygn. akt IV SA/Wa 1518/09 oraz akt przedmiotowej sprawy, o czym powiadomił wnioskodawców. Z kolei J. R. pismem z daty 14 lipca 2010 r., które wpłynęło do organu administracji w dniu 16 lipca 2010 r. ponownie wezwał Wojewodę [...] do wykonania powyższego wyroku w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wezwanie Kierownik Oddziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej [...]. UW pismem z daty 2 sierpnia 2010 r., doręczonym w dniu 18 sierpnia 2010 r. powtórnie poinformował J. R., że wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury o przesłanie kopii wyroku i akt sprawy, zaś postępowanie wyjaśniające jest w toku. Z kolei Ministerstwo Infrastruktury w odpowiedzi na pismo z dnia 1 lipca 2010 r. przesłało akta sprawy, zakończonej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] r. znak: [...] wraz z kopią odpisu wyroku w sprawie IV SA/Wa 1518/09. Pismo z daty 5 sierpnia 2010 r. nr [...] wraz z załącznikami wpłynęło do [...] Urzędu Wojewódzkiego w dniu 11 sierpnia 2010 r. W tym stanie rzeczy J. R. działając w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł za pośrednictwem organu skargę na niezałatwienie sprawy objętej prawomocnym wyrokiem w Warszawie z dnia 6 listopada 209 r. sygn. akt IV SA/Wa 1518/09, domagając się wymierzenia grzywny Wojewodzie [...] i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania skarżący podniósł, że zgodnie z art. 217 § 3 kpa, wniosek o wydanie zaświadczenia podlega załatwieniu w przeciągu 7 dni. Tymczasem mimo dwukrotnego wezwania do załatwienia sprawy, jego wniosek o wydanie zaświadczenia z dnia 27 sierpnia 2007 r. nadal nie został rozpatrzony, co zdaniem skarżącego świadczy o bezczynności organu i permanentnym lekceważeniu wnoszonych przez niego spraw i uzasadnia wymierzenie grzywny. Skarga z daty 13 sierpnia 2010 r. wpłynęła do [...]. UW w dniu 17 sierpnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że akta przedmiotowej sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku wpłynęły w dniu 11 sierpnia 2010 r., zaś po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewoda [...] wydał w dniu [...] r. zaświadczenie o żądanej treści (znak: [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z powodu bezczynności tego organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1518/09, nie jest uzasadniona. Wskazać przyjdzie, że stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym powyższym wyrokiem, który uprawomocnił się w dniu 29 grudnia 2009 r., był Minister Infrastruktury jako organ II instancji. Jednakże wskutek uchylenia postanowień organów obydwu instancji, do prowadzenia dalszego postępowania administracyjnego o wydanie zaświadczenia, właściwy był Wojewoda [...], będący w tej sprawie organem administracji architektoniczno-budowlanej I instancji. Tymczasem po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, akta administracyjne wraz z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności, zwraca się temu organowi administracji, który był stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Taki tryb wynika bowiem z treści art. 286 § 1 i art. 32 i art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto, z mocy § 2 tego przepisu, termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia (zwrotu) akt organowi. Stąd też w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie IV SA/Wa 1518/09, akta sprawy administracyjnej zwrócono zgodnie z procedurą sądową Ministrowi Infrastruktury, który zwlekał z przesłaniem akt Wojewodzie [...] i uczynił to dopiero na pismo tego organu z dnia 1 lipca 2010 r., będące reakcją na wezwanie skarżącego do wykonania wyroku, zaś akta sprawy z odpisem prawomocnego wyroku doręczono Wojewodzie dopiero w dniu 11 sierpnia 2010 r., co potwierdza prezentata z datownikiem na piśmie Ministerstwa Infrastruktury z dnia 5 sierpnia 2010 r., nie sposób zarzucić temu organowi bezczynności w załatwieniu sprawy. Nie dysponując aktami administracyjnymi i odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, Wojewoda [...] nie mógł załatwić sprawy o wydanie zaświadczenia w terminach wyznaczonych w art. 217 § 3 kpa. Do dnia 11 sierpnia 2010 r. zachodziła więc obiektywna przeszkoda, uniemożliwiająca załatwienie wniosku skarżącego, która nie podlegała zaliczeniu do terminu (art. 35 § 5 kpa), o czym Wojewoda powiadomił skarżącego, podejmując działania w celu załatwienia sprawy poprzez monitowanie o zwrot akt administracyjnych. Stąd też dopiero od dnia 11 sierpnia 2010 r. jako daty doręczenia akt z odpisem prawomocnego wyroku, rozpoczął bieg termin do ponownego załatwienia spawy. Oczywiste jest, że nie mogło dojść do niezwłocznego wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści, bowiem organ administracji zobligowany był wpierw do zapoznania się z uzasadnieniem wyroku Sądu. Co więcej, z jego treści nie wynika przesądzenie kwestii zasadności wniosku skarżącego i świadczy o skomplikowanym charakterze sprawy. Zatem po myśli art. 217 § 3 kpa, należy przyjąć, że sprawa winna być załatwiona w terminie 7 dni. Termin ten upłynął jednak w dniu 18 sierpnia 2010 r., podczas gdy skarga na bezczynność organu została wniesiona jeszcze przed upływem tego terminu. Aczkolwiek z akt postępowania nie wynika, kiedy skarżący nadał skargę opatrzoną datą 13 sierpnia 2010 r., jednak skarga wpłynęła do organu w dniu 17 sierpnia 2010 r. W tej zaś dacie Wojewoda [...] nie pozostawał w bezczynności, bowiem nie upłynął jeszcze 7-dniowy termin załatwienia sprawy. Zdaniem składu orzekającego, zasadność skargi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy zaś oceniać wg stanu na dzień wniesienia skargi, a nie – na dzień orzekania przez sąd administracyjny. Wniosek taki należy wyprowadzić a contrario z treści § 3 tego przepisu, który stanowi, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Zatem o ile w dacie wniesienia skargi nie upłynął jeszcze termin załatwienia sprawy administracyjnej, brak podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Taki zaś stan rzeczy wystąpił w niniejszej sprawie. Załatwienie wniosku skarżącego po wyroku Sądu w sprawie IV SA/Wa 1518/09, nastąpiło dopiero w dniu 9 września 2010 r., a więc po wniesieniu skargi, lecz biorąc pod rozwagę, że w dacie jej wniesienia Wojewoda [...] nie pozostawał w bezczynności, skarga nie mogła odnieść skutku. Analogicznie, zasadność skargi na bezczynność wniesionej w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, podlega badaniu na dzień jej wniesienia. Aczkolwiek zrozumiałe jest działanie skarżącego, to jednak uznać przyjdzie, że zwłoka w załatwieniu niniejszej sprawy wynikła z przyczyn niezależnych od Wojewody [...]. Z tych też względów skarga nie mogła odnieść skutku i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 powołanej ustawy. SW