I SA/Gd 1329/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w G. decyzją z dnia 19 lipca 2010 r. określił J. K. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Audi S8 w wysokości 16.295,00 zł. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 10 lutego 2009 r. podatnik złożył w Urzędzie Celnym w O. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC - U od samochodu osobowego Audi S8, rok produkcji 2009, o poj. silnika 5204 cm3 i nr [...], wraz z żądaniem wydania zaświadczenia w postaci Dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju w nabyciu wewnątrzwspólnotowym. Z uwagi na fakt, że wartość samochodu zadeklarowana w deklaracji AKC - U znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej Naczelnik Urzędu Celnego wezwał podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. W odpowiedzi podatnik oświadczył, że pojazd jest uszkodzony, na dowód czego przedłożył opinię techniczną rzeczoznawcy samochodowego. Jednocześnie w dniu 10 lutego 2010 r. wpłacił zadeklarowany w kwocie 3.812,00 zł podatek akcyzowy. W dniu 12 lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w O. przekazał zgodnie z właściwością miejscową deklarację dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego do Naczelnika Urzędu Celnego w G., który to organ ponowienie wezwała podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania (20.496 zł) lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od wartości rynkowej (215.285 zł). W odpowiedzi podatnik wyjaśnił, że pojazd jest uszkodzony. W toku postępowania podatkowego organ podatkowy uzyskał stanowisko Inspektora Ochrony Środowiska wyrażone w piśmie z dnia 23 kwietnia 2010 r., iż pojazd nie może być jednoznacznie zakwalifikowany jako odpad. Naczelnik Urzędu Celnego w G. stwierdził, że zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 z późno zm.) - dalej jako "U.p.a." akcyzie podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 104 ust. 8 U.p.a. jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Organ podatkowy I instancji uznał, że skoro samochód osobowy nie jest odpadem podlega akcyzie. Jednocześnie stwierdził, że deklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od wartości rynkowej samochodu osobowego. Przyjmując bezsporną okoliczność, że samochód Audi S8 jest uszkodzony organ uznał, że nie do przyjęcia jest jego wycena w oparciu o metodę zredukowanego kosztu naprawy. Organ stanął na stanowisku, iż właściwa wycena dla określenia wysokości podstawy opodatkowania, powinna nastąpić w oparciu o stopień uszkodzenia pojazdu. Organ uznał zatem za stosowane uwzględnienie przedstawionej. przez podatnika opinii rzeczoznawcy w zakresie stopnia uszkodzenia, natomiast inne korekty obniżające wartość samochodu (współczynnik uszkodzeń ukrytych, współczynnik zbywalności) pominięto jako nieuzasadnione. W konsekwencji ustalono wartość podstawy opodatkowania w kwocie 87.610,00 zł, do której zastosowano stawkę podatku 18,6 %. W odwołaniu od wyżej opisanej decyzji podatnik zarzucił naruszenie art. 104 ust. 6 w zw. z art. 106 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym w związku z art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późno zm). dalej jako "Op." Zdaniem podatnika, wobec okoliczności dotyczących wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu organ podatkowy nie ma możliwości kwestionowania jego wartości dla opodatkowania podatkiem akcyzowym. Wskazano, że samochód został zaimportowany na obszar celny Wspólnoty Europejskiej w N. w procedurze celnej dopuszczenia do obrotu, w Niemczech dokonano zapłaty cła oraz podatku od towarów i usług, przyjmując jako wartość celną wartość transakcyjną zgodnie z art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Następnie pojazd, bez rejestracji na terenie Niemiec, został nabyty wewnątrzwspólnotowo, w rozumieniu art. 2 pkt 9 U.p.a. Jako podstawę opodatkowania przyjęto, zgodnie z art. 104 ust. 6 U.p.a. wartość celną pojazdu powiększoną o należne cło. Zdaniem podatnika skoro, ustawodawca nie zdecydował się na możliwość weryfikowania podstawy opodatkowania w przypadku pojazdów będących przedmiotem importu, to uznać należy, iż tryb ten nie powinien być stosowany także w przypadku samochodów nabywanych wewnątrzwspólnotowo, które wcześniej zostały dopuszczone do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego, niż Polska. W jednym i drugim przypadku podstawa opodatkowania jest określona w analogiczny sposób, to jest według wartości celnej. Jedynie w przypadku weryfikacji zgłoszenia celnego w trybie przewidzianym odpowiednimi regulacjami prawa celnego, i co za tym idzie, w razie zmiany wartości celnej pojazdu następuje przesłanka do zmiany wartości podstawy opodatkowania akcyzą. Dyrektor Izby Celnej w G. decyzją z dnia 18 października 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 124 Op. organ odwoławczy wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Celnego w G. odniósł się do wniosku o umorzenie postępowania podatkowego stwierdzając, iż postępowanie mogłoby zostać umorzone tylko wówczas, gdyby stwierdzono, że sprowadzony samochód osobowy stanowi odpad i jest złomem klasyfikowanym do poz. 7204 Nomenklatury Scalonej WE, który nie podlega opodatkowaniu akcyzą. Ocena, iż sprowadzony samochód osobowy nie jest złomem stanowiła podstawę do dalszego prowadzenia postępowania. Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że ustawodawca rozróżnił pojęcia importu oraz nabycia wewnątrzwspólnotowego, stąd też czynności tych (dokonywanych w ramach sprowadzenia do kraju samochodów osobowych) nie można traktować analogicznie. Skoro zatem strona przyznała, że dokonała faktycznie wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego nie sposób nie zastosować w tym przypadku przepisów określających przedmiot opodatkowania, moment powstania obowiązku podatkowego a także podstawę opodatkowania związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym. Bez znaczenia, zdaniem organu odwoławczego jest, że samochód osobowy został zakupiony w kraju trzecim i dopuszczony do obrotu w innym kraju członkowskim. W realiach rozpoznawanej sprawy, tj. przemieszczenia samochodu osobowego z N. do P., mamy do czynienia nie z importem w rozumieniu art. 2 pkt 7 U.p.a. ale z nabyciem wewnątrzwspólnotowym. Organ odwoławczy zauważył, że w sprawie nie nastąpiła weryfikacja wartości celnej tylko podstawy opodatkowania dla potrzeb podatku akcyzowego, który jest pobierany na terytorium kraju. Wartość celna była tylko odniesieniem do ustalenia podstawy opodatkowania. Ponieważ stwierdzono dużą rozbieżność pomiędzy wartością deklarowaną przez stronę a średnią wartością rynkową zasadnie zdaniem Dyrektora Izby Celnej zastosowano art. 108 ust. 8 - 11 U.p.a. W dalszej kolejności, Dyrektor Izby Celnej uznał, że organ I instancji prawidłowo ustalił wartość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. Wskazano też, że podatnik wprawdzie przedstawił przyczyny uzasadniające, jego zdaniem, podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, jednakże w ocenie organu podatkowego przytoczone przesłanki nie są podstawą do tak znaczącego obniżenia wysokości podstawy opodatkowania. J. K. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. w całości wnosząc o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Wniósł również o zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w G. kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 104 ust. 6 w zw. z art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie skarżącego w stanie prawnym mającym zastosowanie w niniejszej sprawie doszło do powstania luki prawnej. Luka ta polega na nieuprawnionej możliwości weryfikacji wartości celnej w toku postępowania podatkowego, nie zaś celnego. W ocenie strony skarżącej sposób określenia podstawy opodatkowania akcyzą w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, który został uprzednio zaimportowany na obszar Wspólnoty Europejskiej w procedurze dopuszczenia do obrotu jest analogiczny, jak w przypadku nabycia pojazdu, wobec którego czynnością opodatkowaną podatkiem akcyzowym jest import. Co do zasady, podstawą opodatkowania jest w obu przypadkach wartość celna powiększona o należne cło. Przy czym organy podatkowe nie mają możliwości weryfikacji podstawy opodatkowania w sposób przewidziany wart. 104 ust. 8 - 11 U.p.a. w stosunku do samochodów osobowych, których import do Wspólnoty Europejskiej nastąpił w P. Skoro ustawodawca nie zdecydował się na możliwość weryfikacji podstawy opodatkowania w przypadku pojazdów będących przedmiotem importu, to uznać należy, iż tryb ten nie powinien być stosowany także w przypadku samochodów nabywanych wewnątrzwspólnotowo, które wcześniej zostały dopuszczone do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego, niż P. Wobec braku zmiany wartości celnej samochodu osobowego, nie było zasadnym prowadzenie postępowania podatkowego, którego wynikiem jest określenie podstawy opodatkowania w wysokości innej, niż zadeklarowana przez podatnika w trybie przepisów celnych. Przedstawionej oceny prawnej nie zmienia, zdaniem Skarżącego, zaangażowanie przez niego rzeczoznawcy majątkowego, który dokonał wyceny samochodu. Zlecenie wyceny nie jest "przyznaniem" przez Stronę możliwości do weryfikowania podstawy opodatkowania organowi podatkowemu, ani tym bardziej przyznaniem się do zaniżenia tej wartości, gdyż luka prawna zaistniała w sprawie ma charakter obiektywny. Jedynie niestosowanie przepisów art. 104 ust. 8 - 11 U.p.a. usuwa tę lukę i zapewnia ścisłość systemu opodatkowania akcyzą samochodów osobowych. Dyrektor Izby Celnej w G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując prezentowane dotychczas w sprawie stanowisko. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku strona skarżąca stwierdziła, modyfikując dotychczasową argumentację, że art. 104 ust.6 U.p.a. stanowi celowy zabieg ustawodawcy, którego założeniem było zrównanie sytuacji tych podatników, którzy dokonują importu towarów bezpośrednio na terytorium kraju z tymi, którzy importu dokonują na terytorium innego kraju Wspólnoty Europejskiej a następnie dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia tego samochodu osobowego. Wskazano także na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2010 r. Sygn. akt I SA/Gd 719/10 i zawartą tam argumentację o prawidłowej procedurze postępowania w przypadku opodatkowania podatkiem akcyzowym, w szczególności na konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy organ podatkowy kwestionuje opinię rzeczoznawcy przedstawioną przez stronę. W ocenie pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w G. przepis art. 104 ust. 8 U.p.a. zapewnia równe traktowanie podatników pozwalając weryfikować wartość nabywanych samochodów według tych samych zasad. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późno zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Przedmiot sporu między stronami stanowi wysokość podstawy opodatkowania nabytego przez skarżącego, uszkodzonego samochodu osobowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz uprawnienie organu podatkowego do kwestionowania wartości samochodu wskazanej przez skarżącego. Według skarżącego skoro, ustawodawca nie zdecydował się na możliwość weryfikowania podstawy opodatkowania w przypadku pojazdów będących przedmiotem importu, to uznać należy, iż tryb ten nie powinien być stosowany także w przypadku samochodów nabywanych wewnątrzwspólnotowo, które wcześniej zostały dopuszczone do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego. W jednym i w drugim przypadku podstawa opodatkowania jest określona w sposób analogiczny, tj. według wartości celnej. Jedynie w przypadku weryfikacji zgłoszenia celnego w trybie przewidzianym odpowiednimi regulacjami prawa celnego następuje przesłanka do zmiany wartości podstawy opodatkowania akcyzą. W ocenie Sądu, w ustalonym w sprawie przez organy podatkowe i akceptowanym przez Sąd stanie faktycznym, stanowisko strony skarżącej nie znajduje dostatecznych podstaw normatywnych. Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 lit. a) U.p.a. przez import należy rozumieć przywóz samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Zgodnie zaś z art. 2 ust.1 pkt 9 U.p.a. przez nabycie wewnątrzwspólnotowe rozumieć należy przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Nie może więc budzić wątpliwości, że na gruncie ustawy o podatku akcyzowym ustawodawca czyni wyraźną dystynkcję pomiędzy importem samochodów osobowych a nabyciem wewnątrzwspólnotowym tychże samochodów, odrębnie, a zarazem jednoznacznie definiując każdą z tych czynności. Prowadzi to do wniosku, że o ile z przepisów ustawy nie wynika co innego, w procesie wykładni pojęcia te należy rozumieć tak jak określił to ustawodawca i przypisywać wyróżnionym czynnościom tylko te skutki prawne, które łączy z nimi ustawa. Nie można więc, co do zasady, w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych czynić dalszych podziałów np. poprzez wyróżnienie źródła pochodzenia nabywanego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego, bo takiego wyróżnienia ustawodawca nie wprowadził. Ustawodawca nie wyróżnił także ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych sytuacji, w których organ podatkowy, nie mógłby weryfikować deklarowanej wartości samochodów osobowych. W przypadku określonym wart. 100 ust. 1 pkt 2 U.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl wyżej powołanego art. 2 ust. 1 pkt 9 U.p.a. nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Na podstawie art. 106 ust. 2 i ust. 3 U.p.a. podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną wg ustalonego wzoru właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego obowiązany jest po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 pkt 1 U.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli nabycie prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 U.p.a., w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota jaką podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód osobowy. Z kolei, w myśl art. 104 ust. 6 U.p.a. podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3 (wartość celna pojazdu powiększona o należne cło), z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towaru procedurą celną. Przepis art. 104 ust. 8 U.p.a. stanowi, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jego wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Przy czym, jak stanowi art. 104 ust. 11 U.p.a. średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz, jeżeli jest to możliwe do ustalenia, z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. W ocenie Sądu relacja pomiędzy powołanymi wyżej przepisami jest jasna. Normy wyrażone wart. 104 ust. 1 pkt 2 i art. 104 ust. 6 wyrażają sposób ustalenia podstawy opodatkowania akcyzą w przypadku: 1) nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, 2) nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, w sytuacji gdy jest ono poprzedzone importem na terytorium innego kraju Wspólnoty Europejskiej. Przy czym należy podkreślić, że czynnością, z którą ustawodawca wiąże opodatkowanie akcyzą jest nabycia wewnątrzwspolnotowe samochodu osobowego. Wyróżnienie poprzez "poprzedzenie importem" dotyczy tylko i wyłącznie ustalania podstawy opodatkowania. Zatem z przepisu art. 104 ust. 6 U.p.a. nie da się wyprowadzić wniosku, że w odniesieniu do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego poprzedzonego jego wcześniejszym importem w innym państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej nie stosuje się zasady wynikającej z art. 104 ust. 8. U.p.a. Ostatnio wymieniony przepis nie ma zastosowania tylko w odniesieniu do importu samochodu osobowego, przez co należy rozumieć przywóz samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. W świetle wyżej przytoczonych rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stoi na stanowisku, że organy podatkowe były uprawnione zakwestionować podaną przez skarżącego dla celów podatku akcyzowego wartość samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo niezależnie od źródła jego pochodzenia, bez konieczności przeprowadzania procedury przewidzianej dla podważenia wartości celnej pojazdu. W celu wykazania wartości sprowadzonego samochodu osobowego skarżący do przedłożonej deklaracji uproszczonej AKC - U przedłożył opinię techniczną nr [..] z dnia 8 lutego 2010 r. sporządzoną przez mgr inż. M. D. z której wynika, że samochód jest uszkodzony i w przedstawionym stanie technicznym nie zagraża środowisku naturalnemu, nie stanowi złomu i jest przeznaczony do naprawy, po której prawidłowym wykonaniu i uzyskaniu pozytywnego wyniku badań technicznych będzie mógł być dopuszczony do ruchu drogowego. Skarżący przedłożył również opinię rzeczoznawcy mgr inż. M. F. nr [..] z dnia 22 kwietnia 2010 r., zgodnie z którą rozmiar i stopień uszkodzenia nabytego przez niego samochodu osobowego wpłynął na określenie jego wartości. Organy zasadnie dopuściły jako dowód, przedłożoną wraz z deklaracją uproszczoną dla celów podatku akcyzowego opinię rzeczoznawcy nr [..]. Opinia ta jak każdy inny dowód przeprowadzony w postępowaniu podatkowym podlega ocenie organu podatkowego. Zdaniem składu orzekającego organy prawidłowo wybrały jedną z trzech możliwych metod określenia wartości pojazdu uszkodzonego wskazanych w opinii rzeczoznawcy oraz dokonały korekty owej opinii nie uwzględniając współczynników zbywalności uszkodzonego pojazdu oraz uszkodzeń ukrytych. Zasadność dokonanej korekty w sposób jasny i logiczny przedstawiona została w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny złożonej przez skarżącego opinii jako dowodu w sprawie i kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów organy podatkowe uznały, że spełnia ona wymogi konieczne do określenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zdefiniowanej art. 104 ust. 11 U.p.a. i w zasadzie w oparciu o tę właśnie opinię określiły wysokość podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia przez podatnika przedmiotowego pojazdu. Stwierdzić zatem należy, iż organy obu instancji podjęły w sprawie wystarczające działania celem określenia średniej wartości rynkowej samochodu rynkowego tej samej marki, modelu i roku produkcji co sprowadzony pojazd przez skarżącego. Prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe w sprawie i w oparciu o wyczerpująco rozpatrzony materiał dowodowy dokonały prawidłowych ustaleń w sprawie, a następnie prawidłowo przeprowadziły subsumcję ustalonych faktów do obowiązujących w sprawie przepisów prawa. Powołany przez stronę skarżącą na rozprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2010 r. o sygn. akt I SA/Gd 719/10 rozstrzygał w odmiennym stanie faktycznym. Z treści uzasadnienia tego wyroku wynika bowiem, że przedmiotem rozważań Sądu była sytuacja, gdy organy podatkowe odmówiły wiarygodności składanym przez stronę dokumentom (opiniom rzeczoznawców). W niniejszej zaś sprawie organy podatkowe uznały wiarygodność złożonych w sprawie dokumentów, dokonały jedynie weryfikacji wyliczonej wartości samochodu uznając, do czego miały prawo, że nie ma podstaw do zastosowania współczynników korygujących: zbywalności uszkodzonego pojazdu i uszkodzeń ukrytych. Skoro więc organy podatkowe, w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe stwierdziły, że wskazana przez J. K. wartość samochodu osobowego, stanowiąca podstawa opodatkowania, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego rodzaju samochodu, to uprawnione było do samodzielnego jej określenia dla celów akcyzy. Przy czym nie budzi zastrzeżeń Sądu zarówno sposób ustalania wartość samochodu osobowego jak i ustalona dla celów akcyzy jego wartość. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.