I SA/Wa 599/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie skargi na wójta postanawia odrzucić skargę. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Urzędu Gminy w O., skargę na uchwałę Rady Gminy w O. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...]. Z treści zaskarżonej uchwały wynika, że została ona podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) oraz art. 239 pkt § 1 i 2 kpa w efekcie wniesionych przez W. W. skarg na działalność Wójta Gminy O. w sprawie nienależytego wykonywania zadań w zakresie naliczania opłat adiacenckich. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy O. zaznaczyła, że W. W. już wielokrotnie składał skargi w powyższej sprawie do Rady Gminy oraz Wojewódzkiego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wymienione w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Stwierdzić należy, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Złożona przez W. W. skarga, dotyczy uchwały organu samorządu terytorialnego podjętej, co wyraźnie wynika z jej treści, na podstawie art. 239 kpa, a zatem w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII kpa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99), co wynika ze specyfiki tego postępowania jako uproszczonego, a zatem nie mającego toku instancji ani środków zaskarżenia. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] lutego 211 r., nr [...] nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.