I SA/Rz 143/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 maja 2011r. sprawy ze skargi "A" Spółka jawna w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego - oddala skargę - Decyzją z dnia (...) grudnia 2010r. (...) Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania spółki A. sp.j. z siedzibą w M. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego znak (...) z dnia 20 sierpnia 2010r., określającej kwotę prawnie należną wynikającą z długu celnego, w związku z dopuszczeniem do swobodnego obrotu samochodu osobowego marki Mazda CX-7, objętego zgłoszeniem celnym JDA SAD pozycja (...) z dnia 16 lipca 2007r. utrzymał w mocy decyzję I instancji. W dniu 16 lipca 2007r. Spółka A złożyła zgłoszenie celne w Oddziale Celnym w M. zarejestrowane pod pozycją (...) o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu samochodu osobowego marki Mazda CX-7, rok produkcji 2007, o numerze nadwozia [...] importowanego z Kanady, deklarując wartość celną towaru na kwotę 19.734 PLN przyjętą na podstawie wartości transakcyjnej towaru - 7.000 USD - określonej na podstawie dołączonej do zgłoszenia umowy kupna-sprzedaży z dnia 2 maja 2007r. Tak określona wartość celna stanowiła następnie podstawę do dokonania obliczeń należności celno-podatkowych związanych z importem przedmiotowego samochodu. Wraz ze zgłoszeniem celnym zgłaszający przedłożył m.in.: umowę kupna-sprzedaży z dnia 02.05.2007 r., dokument "certificate of origin for a vehicle" z dnia 25.02.2007r., ocenę techniczną nr 597(M)2007 z dnia 16.07.2007 r. wraz z dokumentacją zdjęciową samochodu, deklarację wartości celnej D. W. 1 z dnia 16.07.2007r., oświadczenie dotyczące dodatkowych kosztów ponoszonych w kraju. Organ celny przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i po uiszczeniu należności celno-podatkowych zwolnił towar. Po zwolnieniu towaru organ przystąpił na podstawie art. 87 ust. 2 WKC, że do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu towaru, organ celny zwrócił uwagę na niezwykle niską wartość przedmiotowego pojazdu, w porównaniu do cen sprzedaży tego typu marek na amerykańskim rynku samochodowym, oraz ustalił, iż cena podobnego używanego pojazdu samochodowego w stanie nieuszkodzonym (tej samej marki, typu, rocznika) oferowana na rynku kanadyjskim wynosi od 18.500 USD do 31.000 USD, dla modeli o znacznie wyższym przebiegu (48.800 km i 25.000 km) niż przebieg samochodu będącego przedmiotem przywozu na obszar Wspólnoty. Przy czym największa liczba samochodów mieściła się w przedziale cenowym od 24.000 USD do 27.000 USD. Organ celny stwierdził wobec tego, że istnieją uzasadnione wątpliwości, iż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość stanowi całkowitą płatność za importowany towar i postanowieniem z dnia (...) lipca 2009 r. znak: (...) wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość kwoty długu celnego, wzywając jednocześnie stronę do przedłożenia wszelkich dodatkowych wyjaśnień i dokumentów pomocnych przy ustaleniu prawidłowej wartości samochodu. W odpowiedzi na wezwanie, spółka przedłożyła polisę ubezpieczenia komunikacyjnego oraz tabelę amortyzacyjną środków trwałych za 2007r. oraz wyjaśniła, iż części do przedmiotowego samochodu kupowane były na giełdzie, wobec czego spółka nie posiada rachunków, a naprawy przedmiotowego samochodu dokonywane były przy pomocy osób trzecich. W toku postępowania organ celny powołał biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej Eksperci Techniczno-Motoryzacyjni "B" S.A., w celu ustalenia wartości rynkowej przedmiotowej samochodu na dzień16 lipca 2007r. precyzując iż dokonana wycena powinna uwzględniać uszkodzenia i braki określone w przedłożonej przez właściciela pojazdu ocenie technicznej nr 597(M)2007 oraz w dokumentacji na płycie CD, oraz być dokonana w oparciu o katalogi zawierające ceny tego typu samochodów na rynku Wspólnoty. Ostateczna wycena przedmiotowego pojazdu, uzupełniona o wyjaśnienia w kwestii związanej z faktyczną mocą silnika oraz o korekty z tytułu: stanu utrzymania i dbałości o pojazd, serwisowania pojazdu (brak książki serwisowej), liczby dotychczasowych właścicieli określiła wartość rynkową pojazdu "metodą stopnia uszkodzenia" na kwotę 61.588 PLN, "metodą urealnionego kosztu naprawy" na kwotę 86.487 PLN, a "metodą zredukowanego kosztu naprawy" na kwotę 85.799 PLN. Mając na uwadze całość materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego uznając, iż istnieją uzasadnione podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru określonej w zgłoszeniu celnym oraz przedłożonym rachunku sprzedaży i ustalenia wartości celnej metodami zastępczymi opisaną na wstępie decyzją z dnia 20.08.2010r określił prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru objętego zgłoszeniem celnym (...) z dnia 16.07.2007r. w wysokości 4.591,00PLN oraz zaksięgował retrospektywnie kwotę 2.618,00 PLN stanowiącą różnicę między kwotą długu celnego prawnie należną, a kwotą wynikającą z długu celnego określoną w w/w zgłoszeniu celnym. W odwołaniu od powyższej decyzji, spółka zarzuciła dokonanie błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie wartości towaru z pominięciem dowodów zebranych w toku prowadzonego pierwotnie postępowania, a także oparcie przedmiotowej decyzji na nieweryfikowalnych wydrukach ze stron internetowych www.canadatrader.com. Podniosła także, iż dokonana wycena nie dotyczy wartości konkretnego pojazdu będącego przedmiotem postępowania, gdyż jako podstawę jej ustalenia przyjęto jedynie hipotetyczną wartość podobnego samochodu. Zarzuciła także błędną interpretację Wspólnotowego Kodeksu Celnego, który nakazuje przy ustalaniu wartości towaru posługiwać się dokumentem sprzedaży, nie zaś domniemaniem innej niż transakcyjna wartości towaru. Decyzją z dnia 31.12.2010r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy naprowadził na treść art. 214 Rozporządzenia Rady EWG z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zgodnie z którym kwota należności celnych przywozowych określana jest na podstawie elementów kalkulacyjnych (klasyfikacji taryfowej, pochodzenia oraz wartości celnej towarów) właściwych towarowi w chwili powstania długu celnego - tj. zgodnie z art. 201 ust. 2 WKC w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do wolnego obrotu. Ponadto podniesiono, że zgodnie z art. 28 WKC pojęcie wartości celnej zostało zdefiniowane w art. 29 WKC, według którego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana o ile jest to konieczne z uwzględnieniem art. 32 i 33. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, organ celny, w odpowiedzi na zarzuty odwołania, podkreślił, że zgodnie z treścią art.181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej RWKC) wartość transakcyjna nie musi być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny ma uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowita faktycznie zapłaconą lub należna sumę określona w art.29 WKC. Przepis ten znajduje zatem zastosowanie zarówno w przypadku braku dokumentów jak i braku wiarygodności przedłożonych dokumentów, który stanowi przesłankę do zakwestionowana zadeklarowanej przez stronę ceny transakcyjnej towaru. Podkreślił, iż kontrola dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz analiza notowań internetowych cen podobnych pojazdów na rynku kraju eksportera - przeprowadzona w trybie art.78 WKC - wykazała, iż cena podana przez zgłaszającego była rażąco niska w stosunku do cen pojazdów na rynku kanadyjskim. Uzasadnione były zatem wątpliwości organu, czy zadeklarowana przez zgłaszającego cena stanowi cenę faktycznie zapłaconą lub należną za importowany samochód. Ustalenie wartości przedmiotowego pojazdu nie nastąpiło jednakże, jak zarzuca to strona, jedynie na podstawie danych zawartych na stronach internetowych. Dane te posłużyły organowi jedynie do wstępnej weryfikacji zadeklarowanej wartości transakcyjnej towaru, miały jedynie charakter orientacyjny i stanowiły podstawę do wszczęcia właściwego postępowania wyjaśniającego, w toku którego ustalono ostatecznie wartości transakcyjnej towaru. Z uwagi na fakt, iż samochód był uszkodzony, wartość samochodu ustaloną z uwzględnieniem korekt z tytułu uszkodzeń, należało odnieść do ceny takiego samochodu na rynku eksportera. Organy, z korzyścią dla podatnika, przyjęły najniższą z cen oferowanych na rynku kanadyjskim (tj. 16.074 USD) oraz uwzględniły określony przez biegłego w uzupełnionej wycenie nr 2446/09/01/Szel. procent uszkodzeń importowanego pojazdu w wysokości 16% (wynikający z proporcji wartości pojazdu nieuszkodzonego, tj. 92.000 PLN do wartości pojazdu uszkodzonego bez współczynnika zbywalności tj. 76.984 PLN. Skoro zatem, obliczona przez organ celny, wartość podobnego samochodu osobowego na rynku kraju eksportera wyniosła 15.540 USD, zadeklarowana przez stronę, ponad dwukrotnie niższa od rynkowej cena 7.000 USD, uzasadniała uznanie, przedłożonych przez stronę dokumentów, za niewiarygodne w zakresie podanej w nich ceny zakupu przedmiotowego samochodu. Organ odwoławczy podkreślił również, iż przy ustalaniu wartości celnej przedmiotowego pojazdu nie można było zastosować art.29-30 WKC, omawiając szczegółowo przyczyny wyłączenia poszczególnych metod wyceny, oraz przychylając się do stanowiska organu I instancji, iż wartość celna samochodu używanego podlega określeniu na podstawie art. 31 ust.1 WKC tj. przy zastosowaniu metody "ostatniej szansy". Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął z korzyścią dla strony wartość rynkową brutto ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia" (76.984 PLN - bez współczynnika zbywalności) uwzględniającą określony w ocenie technicznej nr 2049/09/1/Szel. stopień uszkodzeń (0,0307), współczynnik stopnia uszkodzenia (0,89) oraz współczynnik uszkodzeń ukrytych (0,97), uzasadniając iż główną przesłanką do skorzystania z "metody stopnia uszkodzenia" był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, a nie wartość uwzględniająca potencjalne nakłady naprawcze. Podstawą do określania wartości pojazdu uszkodzonego w tej metodzie jest oszacowanie stopnia uszkodzenia pojazdu oraz określenie realnej wartości jego nieuszkodzonej części. W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego pismem znak (...) z dnia 18.ll.2010r. Dyrektor Izby Celnej wezwał pełnomocnika do nadesłania m.in.: bankowego dowodu zapłaty typu Swift potwierdzającego dokonanie całkowitej płatności, na rzecz kontrahenta zagranicznego (tj. C, Ontario, ) za towar objęty zgłoszeniem celnym JDA SAD poz. (...) z dnia 16.07.2007r. oraz wszelkich innych dokumentów i wyjaśnień potwierdzających, iż wartością transakcyjną sprowadzonego samochodu jest wartość określona w umowie kupna-sprzedaży z dnia 02.05.2007r. Na wezwanie organu celnego pełnomocnik strony, nie składając w sprawie dodatkowych wyjaśnień, nadesłał kserokopie następujących dokumentów: - dokumentu księgowego, z treści którego wynika, iż w Systemie Finansowo-Księgowym REWIZOR zaksięgowano kwotę 30.081 PLN, podając jako dokument źródłowy SAD 00540 z dnia 16.07.2007r.; - wyciągu z rachunku bankowego wg stanu na dzień 08.05.2007r. (strona 2 z 3), w którym widnieje wpis: "wyplata - (dysp/przel), tytuł: faktura zaliczka za samochód, polecenie wypłaty POS nr: 1050860705, kwota zlecenia: 7.000,00 USD, kurs wymiany: 2,8071, kwota wysyłana: 7.000,00 USD, data waluty: 09.05.2007r., nr operacji 2150" na rachunek Z. S. (545 G, Toronto); - umowy kupna-sprzedaży z dnia 02.05.2007r. wraz z kserokopią jej tłumaczenia, na której widnieje cena sprzedaży 7.000 USD; - zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym z dnia 07.05.2007r. świadczącego o tym, iż w Banku N Oddział w M. złożona została dyspozycja przelania kwoty 7.000 USD na rachunek Z. S. (g, Toronto) tytułem "zaliczki za samochód"; - zaświadczenia z dnia 29.11.201 Or. wystawionego przez Bank N S.A. Oddział w M., z treści którego wynika, iż zlecenie zostało wykonane zgodnie z dyspozycją. Z zaświadczenia wynika ponadto, iż za pośrednictwem Banku y I Spółka A nie złożyła żadnych zleceń przelewów zagranicznych na rachunek Z. S.. W ocenie organu odwoławczego przedstawione przez Stronę dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości, iż wartość określona w umowie kupna-sprzedaży z dnia 02.05.2007r. w kwocie 7.000 USD jest wartością transakcyjną towaru, o której mowa w powoływanym wcześniej art.29 WKC. Wątpliwości, co do wartości transakcyjnej importowanego samochodu w dalszym ciągu nie zostały rozwiane z uwagi na fakt, iż zadeklarowana wartość zdecydowanie odbiega od wartości tego typu samochodów (marka, rok produkcji) na rynku kraju eksportu. Potwierdzeniem stanowiska organu odwoławczego jest również średnia wartość rynkowa brutto samochodu marki MAZDA CX-7, rok produkcji 2007, w wysokości 76.984 PLN, ustalona w oparciu o prawidłowo sporządzoną poprawioną wycenę techniczną nr 2049/09/1/Szel. uwzględniającą wszelkie korekty mogące mieć wpływ na wartość przedmiotowego pojazdu, a następnie pomniejszona o elementy zewnętrzne w stosunku do ceny eksportowej (10 % marży, 22% VAT, 13,6% akcyzy, 10% cła). Obliczona w ten sposób wartość w wysokości 45.906 PLN po przeliczeniu przez kurs waluty obowiązujący w dniu dokonania zgłoszenia celnego daje kwotę 16.283,92 USD. Wartość ta jest zatem ponad dwukrotnie wyższa od wartości zadeklarowanej przez Stronę w zgłoszeniu celnym JDA SAD pozycja (...) z dnia 16.07.2007r. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż na wartość transakcyjną przedstawioną przez Stronę składa się nie tylko cena pojazdu, ale również koszty frachtu morskiego oraz koszty transportu do Mielca (warunki dostawy DDU Mielec), co dodatkowo świadczy o tym, iż zadeklarowana wartość pojazdu została znacznie zaniżona. W złożonym odwołaniu pełnomocnik podniósł, iż w przypadku wycenianego samochodu przyjęto wartość bazową wg notowań INFO-EXPERT. Opracowanie to zawiera zestawienie cen rynkowych pojazdów w dobrym stanie technicznym oraz z udokumentowanym przebiegiem i serwisowanych o znanym pochodzeniu, a ponadto nieuszkodzonych. W związku z tym wartość bazowa samochodu sprowadzonego w stanie uszkodzonym o nieznanym pochodzeniu, nie rejestrowanego w kraju i sprowadzonego w ramach importu prywatnego różni się znacząco od cen zawartych w notowaniach, a zatem należało zastosować: korektę za import prywatny, korektę z tytułu liczby właścicieli, korektę z tytułu wyposażenia samochodu, korektę z tytułu niewłaściwego serwisowania, korektę z tytułu stanu utrzymania pojazdu, korektę z tytułu napraw eksploatacyjnych i powypadkowych, korektę z tytułu sytuacji rynkowej na rynku lokalnym, korektę wymagającą dostosowania samochodu do wymogów obowiązujących w UE. Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, iż w przedmiotowej wycenie biegły rzeczoznawca powołany przez organ, posługując się przy ustalaniu wartości rynkowej katalogiem "Pojazdy samochodowe - wartości rynkowe VII-2007" przyjął bazową cenę pojazdu w kwocie 135.000 PLN, a następnie dokonał odpowiednich korekt. W uzupełnionej wycenie uwzględnione zostały korekty za pierwszą rejestrację oraz korekty z tytułu przebiegu, jak i korekty z tytułu: - stanu utrzymania i dbałości o pojazd - 5% - serwisowania pojazdu - 5% - liczby właścicieli - 5% - importu prywatnego - 8%. Natomiast nie uwzględniono wnioskowanych przez Stronę korekt: - z tytułu sytuacji rynkowej na rynku lokalnym, - z tytułu napraw eksploatacyjnych i powypadkowych, - z tytułu dostosowania samochodu do wymogów obowiązujących w UE. W związku z powyższym organ odwoławczy wyjaśnił, iż niezastosowanie korekty z tytułu sytuacji rynkowej na rynku lokalnym znajduje uzasadnienie w tym, iż ceny zawarte w katalogach INFO-EKSPERT zawierają średnie ceny używanych pojazdów samochodowych na terenie całej Polski, uwzględniają standardowy przebieg i wyposażenie pojazdu. Ustalane są na podstawie monitoringu rynku samochodowego, który obejmuje krajowe giełdy samochodowe, komisy samochodowe, sprzedaż prowadzoną prze dealerów, informacje zgłoszeń internetowych i prasowych. W związku z powyższym wpływ takiego czynnika jak regionalna sytuacja rynkowa został już wcześniej uwzględniony przy określaniu średniej ceny rynkowej. Ponadto w ocenie organu odwoławczego różnice poziomu cen występujące pomiędzy lokalnym rynkami na terenie kraju importu nie powinny mieć wpływu na wartość pojazdu, bowiem celem stosowania zastępczych metod wyceny określonych w art.3 i WKC jest ustalenie wartości celnej zgłoszonego do dopuszczenia do obrotu towaru w stopniu jak najbardziej zbliżonym do wartości celnej tego towaru w momencie jego przywozu na obszar celny Wspólnoty. Również sugerowana przez Stronę korekta z tytułu napraw eksploatacyjnych i powypadkowych również nie została uwzględniona, ponieważ ma ona zastosowanie w przypadkach importu pojazdu już sprawnego, ale wcześniej uszkodzonego i naprawionego. Z kolei, jeżeli chodzi o dostosowanie samochodu do wymogów obowiązujących w UE, organ celny nie podzielił zasadności zastosowania upustu z tego tytułu. Tego rodzaju korekta wartość nie jest bezpośrednio związana z wartością transakcyjną, a opłacalność importu pojazdu jest indywidualną sprawą importera i nie wpływa na ustalenie wartości celnej pojazdu. Przy ustalaniu wartości celnej używanego pojazdu chodzi o odtwarzanie jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Wspólnoty. Jednocześnie biegły rzeczoznawca sporządzając uzupełnioną wycenę nr 2049/09/01/Szel. wyjaśnił kwestię związaną z mocą silnika przedmiotowego samochodu. Stanowisko biegłego rzeczoznawcy w zakresie określenia mocy silnika znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr 6262/2007 z dnia 25.07.2007r., przedłożonym przy rejestracji pojazdu - gdzie w pkt 37 "maksymalna moc netto silnika" wpisano 191kW. Wobec powyższego za nieuzasadnione uznać należy zarzuty pełnomocnika strony, iż w wycenie popełnione zostały istotne błędy przy ustalaniu wartości bazowych, a ponadto nie zostały uwzględnione współczynniki i inne uwarunkowania rynku wtórnego wpływające zasadniczo na wartość uszkodzonych samochodów. Wbrew postawionym zarzutom w/w wycena została sporządzona w sposób prawidłowy (pełny i rzetelny). Dokonana została podstawie analizy notowań rynkowych z katalogu Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe VII-2007 oraz oceny technicznej nr 597(M)2007 z dnia 16.07.2007r. (sporządzonej przez rzeczoznawcę przy udziale strony i na jej zlecenie). Do oceny technicznej została dołączona także dokumentacja fotograficzna uzupełniająca dane zawarte w ocenie. W tym miejscu organ odwoławczy pokreślił, iż w przypadku weryfikacji zgłoszenia celnego, dane zawarte w zgłoszeniu oraz dokumenty dołączane do zgłoszenia mają umożliwić organom celnym odtworzenie faktycznej sytuacji z momentu objęcia towarów daną procedurą celną. Z tego powodu ocena techniczna oraz dołączona dokumentacja fotograficzna powinna w jak największym stopniu odzwierciedlać rzeczywisty stan pojazdu. Dokumenty te są przedstawiane przez Stronę, która w razie zauważonych braków ma możliwość ich skorygowania. Podczas gdy w przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Wbrew zarzutom skarżącej przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji korzystnej dla strony zostały spełnione w rozumieniu art. 8 WKC. Z postanowień art. 8 WKC wynika, iż decyzja korzystna dla osoby zainteresowanej zostaje uchylona, jeżeli została podjęta na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych informacji oraz jeżeli: - wnioskodawca wiedział lub powinien był wiedzieć o tej nieprawidłowości lub niekompletności, i - nie mogła zostać podjęta na podstawie prawidłowych i kompletnych informacji. Spełnienie pierwszej z wymienionych przesłanek ma znaczenie pierwszorzędne. W razie niespełnienia tej przesłanki nie ma potrzeby rozważania pozostałych dwóch przesłanek. W rozpatrywanej sprawie kontrola dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz analiza notowań internetowych cen podobnych pojazdów na rynku kraju eksportera - przeprowadzona w trybie art.78 WKC - wykazała, iż cena podana przez zgłaszającego była rażąco niska w stosunku do cen pojazdów na rynku amerykańskim. Zaistniały zatem wątpliwości, czy zadeklarowana przez zgłaszającego cena stanowi cenę faktycznie zapłaconą lub należną za importowany samochód. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego miał uzasadnione podstawy do wszczęcia postępowania znak (...) z dnia 23.07.2009 r. mającego na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji prawidłowe określenie elementów kalkulacyjnych wpływających na wysokość długu celnego powstałego, w związku z importem pojazdu marki MAZDA CX-7. Należy przy tym podkreślić, iż dołączenie do zgłoszenia celnego przez zgłaszającego dokumentów niezbędnych do objęcia towaru określoną procedurą celną, nie zwalnia organów celnych do odstąpienia od czynności kontrolnych i sprawdzających, mających na celu zbadanie wiarygodności przedłożonych dokumentów. Bowiem wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności postawiony zarzut należy uznać za chybiony. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy organ celny podjął wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Zgromadził i ocenił materiał dowodowy nie znajdując podstaw do przyjęcia twierdzeń Strony, nie naruszając przy tym art.191 Ordynacji podatkowej, na mocy którego organ podatkowy uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Nie oznacza to jednak nieograniczonej dowolności w wartościowaniu i selekcji zgromadzonych dowodów. Organ podatkowy uprawniony jest, bowiem do wyboru faktów, które uznał za udowodnione, jak również do oceny zgromadzonych dowodów według swojej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o ich wartości dowodowej. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji ustalając wartość celną przedmiotowego pojazdu słusznie nie uwzględnił zastosowanej przez biegłego rzeczoznawcę korekty z tytułu współczynnika zbywalności, gdyż nie jest ona bezpośrednio związana z wartością transakcyjną określoną w art.29 WKC. Opłacalność importu towaru jest bowiem indywidualną sprawą każdego importera i nie ma wpływu na ustalenie wartości celnej towaru. Przy ustalaniu wartości celnej używanego pojazdu chodzi o odtworzenie jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Wspólnoty. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie strona, wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzuciła naruszenie obowiązujących przepisów postępowania tj. art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie rzeczywistej treści zebranych dowodów z dokumentów oraz ustalenie wartości celnej towaru w oparciu o niemożliwe do zweryfikowania wydruki ze stron internetowych. Zarzuciła także nieprawidłową interpretację Wspólnotowego Kodeksu Celnego, który przy ustalaniu wartości celnej towaru nakazuje posługiwać się dokumentem sprzedaży sprowadzonego towaru oraz ewentualnie dokumentami pomocniczymi potwierdzającymi jego treść, nie zaś domniemaniem innej wartości transakcyjnej niż ta ujawniona w dokumentach sprzedaży. Zarzucił, iż w przeprowadzonym postępowaniu pominięto treść art. 29 WKC który pozwala na przyjęcie innej wartości celnej towaru dopiero wtedy, gdy treść dokumentów przedstawionych przez importera wskazuje, że wartość celna podana w dokumentach nie stanowi pełnej należności zapłaconej za towar. Podniesiono, iż w niniejszej sprawie przedstawione przez stronę dokumenty bankowe potwierdziły cenę wyrażoną w umowie, wobec czego nie może ona budzić wątpliwości. W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż niedopuszczalnym było porównanie cen sprowadzonego samochodu z cenami proponowanymi za inne nowe lub używane lecz nieuszkodzone samochody, oraz zarzucono, iż nie dokonano porównania wyposażenia pojazdów przeznaczonych na rynek UE oraz USA. Zauważono również, że treść art.181a rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 z wz. z rozp. Rady EWG nr 2913/92 odwołuje się do art. 178 tego rozporządzenia którego treść pominięto, oraz podkreślono iż procedura zastosowana przez organy celne, została zrealizowana z pominięciem tych wskazań. Należało bowiem ustalić , ze wartość celna towaru nie może być ustalona z zastosowaniem przepisów art. 29 WKC, czego w toku postępowania nie zrealizowano, gdyż nie odstąpiono od wymogu sporządzenia deklaracji na wymaganym formularzu D.W.1. W ocenie skarżącego organy winny uzasadnić konieczność ustalenia wartości celnej towaru i wykazać, że przedstawiona przez stronę dokumentacja jest nierzetelna oraz iż brak możliwości weryfikacji dokumentów transakcyjnych w drodze zaleconej ich weryfikacji za granicą. Spółka zaznaczyła też, iż prawidłowo złożona deklaracja rodzi przewidziane prawem domniemanie jej prawdziwości, do czasu ewentualnego obalenia tego domniemania. Skarżąca podniosła również, powołując się na treść art. 8 WKC, iż organy celne powinny wykazać, że spełnione zostały przesłanki z tego przepisu, czego nie dokonały a więc i z tego powodu skarga jest zasadna. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwie interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej - p.p.s.a. Skarga jest bezzasadna. Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowiło ustanowienie wartości celnej importowanego przez skarżącą Spółkę samochodu. Zgodnie z art. 214 Rozporządzenia Rady EWG z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, kwota należności celnych przywozowych określana jest na podstawie elementów kalkulacyjnych (klasyfikacji taryfowej, pochodzenia oraz wartości celnej towarów) właściwych towarowi w chwili powstania długu celnego - tj. zgodnie z art. 201 ust. 2 WKC. Zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wówczas, jeżeli zostały sprzedane w celu wywozu na obszar Wspólnoty. Jednakże w pewnych wypadkach zasada ta doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru. Stosownie bowiem do postanowień art. 181a ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej sprowadzanych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organowi celnemu przysługuje bowiem uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Realizacji uprawnienia wynikającego z powołanego wyżej przepisu Rozporządzenia wykonawczego służy możliwość wynikająca z art. 78 ust. 2 WKC, w myśl którego po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia. W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła wartość importowanego przez skarżącą Spółkę pojazdu, zadeklarowana przez niego w kwocie 7.000 USD. Organ celny I instancji porównał bowiem zadeklarowaną wartość pojazdu z ofertami sprzedaży samochodów tego typu i marki na stronach internetowych i ustalił, że średnie ceny sprzedaży samochodów marki Mazda CX7 używanych w stanie nieuszkodzonym wynosiły odpowiednio: 12 850 USD, 31 000 USD dla modeli o znacznie wyższym przebiegu (48.800 i 25.000 km). Biorąc pod uwagę wskazane ceny należy stwierdzić, że organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość długu celnego, powstałego w związku z importem samochodu osobowego marki Mazda CX7. Odnosząc się do kwestii badania wiarygodności cen zadeklarowanych przez stronę i wynikających z dokumentów należy zaznaczyć, że proces ten nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą zapłaciła strona. Wskazana weryfikacja może bowiem doprowadzić jedynie do ustalenia, że cena zadeklarowana w deklaracji celnej jest niewiarygodna w aspekcie ustalenia wartości celnej. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie wystąpi wówczas, gdy okaże się że jest ona rażąco niska. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wyrażone w wyroku z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. III SA/Wr 263/08 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, oraz systemie informacji prawniczej Lex Polonica, nr 2029340). Odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem tychże wątpliwości organu celnego oprócz analizy cen, kształtujących się na rynku kanadyjskim, było także niewskazanie przez skarżącego przyczyn, które uzasadniałaby tak niską, w stosunku do cen rynkowych, wartość nabytego pojazdu. W celu uzyskania wiedzy na temat poziomu cen na tym rynku organ prawidłowo posłużył się danymi zawartymi w na stronach internetowych. Należy podkreślić, że posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami, dostępnymi także w formie elektronicznej, jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie, organ posłużył się prawidłowymi metodami, poszukując właściwego modelu i rocznika. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Podkreślenia wymaga fakt, iż ustalenia w odniesieniu do cen samochodów na rynku kraju eksportu zawarte na przedmiotowej stronie internetowej miały jedynie charakter orientacyjny i stanowiły podstawę do przeprowadzenia przez organ celny postępowania wyjaśniającego w zakresie wartości celnej towaru zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym. Bowiem zgodnie z treścią art. 78 ust. 3 WKC, jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z przedłożonego rachunku była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu, z wykorzystaniem jednej z metod, wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może, ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podane w prawie celnym. W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tej metody w przypadku importu używanych samochodów osobowych trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Takim materiałem porównawczym nie mogą być notowania cen rynkowych w kraju pochodzenia. Kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Znaleźć może ona zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), opartą na kosztach produkcji i zysku. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy zastosowaniu tej metody, gdyż metoda ta może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane (wyrok NSA z dnia 22 marca 2007r., sygn. akt I GSK 1167/06). W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 WKC wartość celną należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub art. 30 WKC, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu. W szczególności dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty. Zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie celnej biegły rzeczoznawca powołany przez organ, ustalając wartość rynkową, posłużył się między innymi komputerowym systemem wyceny pojazdów "INFO-EKSPERT". Biegły wskazał, że wartość rynkowa przedmiotowego samochodu na rynku Wspólnoty Europejskiej, rok produkcji 2007, przy zastosowaniu "metody stopnia uszkodzenia", wynosi 61 558 zł, natomiast w oparciu o "metodę urealnionego kosztu naprawy", 86 487 zł. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął, z korzyścią dla strony, wartość rynkową brutto w kwocie 76.984 zł ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia", nie uwzględniając przy ustalaniu tej wartości zastosowanej przez biegłego korekty z tytułu "współczynnika zbywalności", jako że nie jest ona bezpośrednio związana z wartością transakcyjną, o której mowa w art. 29 WKC i przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej samochodu wartość określoną przez rzeczoznawcę w wysokości 45 906 zł, odliczając wcześniej od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami, należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, a także 10% cła. Istotne jest, że biegły w ostatniej opinii dokonał korekt z tytułu: stanu utrzymania i dbałości o pojazd - 5%, serwisowania pojazdu - 5%, liczbę właścicieli - 5%, importu prywatnego - 8%, niezależnie od korekt z tytułu przebiegu i za pierwszą rejestrację, a także uwzględnił procent uszkodzeń importowanego pojazdu w wysokości 16%. Nieuwzględniono natomiast korekty jakiej domagała się skarżąca Spółka z tytułu sytuacji rynkowej na rynku lokalnym, ponieważ ceny zawarte w katalogach INFO-EXPERT zawierały średnie ceny używanych pojazdów na terenie całej Polski, a także uwzględniały standardowy przebieg i wyposażenie pojazdu. Ustalane były na podstawie monitoringu rynku samochodowego który obejmuje krajowe giełdy samochodowe, komisy samochodowe, sprzedaż prowadzoną przez dealerów, informacje zgłoszeń internetowych i prasowych. Z tych względów wpływ czynnika w postaci regionalnej sytuacji rynkowej został już wcześniej uwzględniony, przy określeniu średniej ceny rynkowej. Również wnioskowana przez skarżącą Spółkę korekta z tytułu napraw eksploatacyjnych i powypadkowych nie mogła być uwzględniona, ponieważ ma ona zastosowanie w przypadku importu pojazdu już sprawnego ale wcześniej uszkodzonego i naprawionego. Zasadnie nie uwzględniono również korekty z tytułu dostosowania samochodu do wymogów obowiązujących w Unii Europejskiej, gdyż przy ustalaniu wartości celnej używanego samochodu chodzi o odtworzenie jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Unii Europejskiej i tego rodzaju korekta nie jest bezpośrednio związana z wartością transakcyjną, a opłacalność importu pozostaje indywidualną sprawą importera. Główną przesłanką do skorzystania z tej metody ustalenia wartości samochodu był fakt, że dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, a nie wartość uwzględniająca potencjalne nakłady naprawcze. Podstawą do określania wartości pojazdu uszkodzonego w tej metodzie jest oszacowanie stopnia uszkodzenia pojazdu oraz określenie realnej wartości jego nieuszkodzonej części. Ponadto w tym miejscu należy podkreślić, że przy ustalaniu wartości celnej w oparciu o metodę ostatniej szansy dopuszcza się posługiwanie się katalogami i czasopismami fachowymi, konieczne jest jednak uwzględnienie stanu pojazdu i wszystkich elementów indywidualnych wpływających na jego wartość. O ile uwzględnienie tych indywidualnych okoliczności każdego przypadku z reguły będzie utrudnione w przypadku oparcia się wyłącznie na cenach katalogowych, o tyle zarzutu takiego nie można z pewnością postawić opinii biegłego, która polega na badaniu konkretnego pojazdu, w oparciu o przedstawioną dokumentację i uwzględnia w ostatecznej ocenie wartości wszystkich indywidualnych elementów, takich jak zużycie, naprawy, remonty, akcesoria dodatkowe. W ocenie Sądu zasadnie więc podważono wartość transakcyjną, a po wyeliminowaniu poszczególnych metod, prawidłowo określono wartość celną w oparciu o metodę "ostatniej szansy". Na wezwanie organu celnego pełnomocnik strony, nie składając w sprawie dodatkowych wyjaśnień, nadesłał kserokopie następujących dokumentów: - dokumentu księgowego, z treści którego wynika, iż w Systemie Finansowo-Księgowym REWIZOR zaksięgowano kwotę 30.081 PLN, podając jako dokument źródłowy SAD 00540 z dnia 16.07.2007r.; - wyciągu z rachunku bankowego wg stanu na dzień 08.05.2007r. (strona 2 z 3), w którym widnieje wpis: "wyplata - (dysp/przel), tytuł: faktura zaliczka za samochód, polecenie wypłaty POS nr: 1050860705, kwota zlecenia: 7.000,00 USD, kurs wymiany: 2,8071, kwota wysyłana: 7.000,00 USD, data waluty: 09.05.2007r., nr operacji 2150" na rachunek Z. S. (G, Toronto); - umowy kupna-sprzedaży z dnia 02.05.2007r. wraz z kserokopią jej tłumaczenia, na której widnieje cena sprzedaży 7.000 USD; - zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym z dnia 07.05.2007r. świadczącego o tym, iż w Banku N Oddział w M. złożona została dyspozycja przelania kwoty 7.000 USD na rachunek Z. S. (N, Toronto) tytułem "zaliczki za samochód"; - zaświadczenia z dnia 29.11.201 Or. wystawionego przez Bank N S.A. Oddział w M., z treści którego wynika, iż zlecenie zostało wykonane zgodnie z dyspozycją. Z zaświadczenia wynika ponadto, iż za pośrednictwem Banku N I Spółka A nie złożyła żadnych zleceń przelewów zagranicznych na rachunek Z. S.. Powyższe dokumenty nie przesądzają, że cena podana w umowie zakupu stanowi wartość o której mowa w art. 29 WKC. W przedstawionym wyciągu z rachunku bankowego widnieje wpis: faktura zaliczka na samochód a w zleceniu polecenia wypłaty znajduje się informacja o przekazaniu kwoty 7.000 USD na rachunek Z. S. tytułem zaliczki na samochód. Tymczasem termin zaliczka nie jest równoznaczny z ceną zapłaty ale stanowi zapłatę częściową. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi i stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano również właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji dotyczącej określenia wysokości długu celnego uchybień, które usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Decyzja zapadła z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej, w tym zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191, 180 i 187 § 1 tejże ustawy), co wyżej wykazano. Nie naruszono również treści art. 8 WKC. Zgodnie z treścią powołanego artykułu uchylenie decyzji korzystnej dla strony dopuszczalne jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia trzech następujących przesłanek: decyzja została podjęta na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych informacji, wnioskodawca wiedział lub powinien był wiedzieć o tej nieprawidłowości lub niekompletności, i decyzja ta nie mogła zostać podjęta na podstawie prawidłowych i kompletnych informacji. Spełnienie pierwszej z wymienionych przesłanek ma znaczenie pierwszorzędne. W razie niespełnienia tej przesłanki nie ma potrzeby rozważania pozostałych dwóch przesłanek. W rozpatrywanej sprawie kontrola dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz analiza notowań internetowych cen podobnych pojazdów na rynku kraju eksportera - przeprowadzona w trybie art.78 WKC - wykazała, iż cena podana przez zgłaszającego była rażąco niska w stosunku do cen pojazdów na rynku kanadyjskim. Zaistniały zatem wątpliwości, czy zadeklarowana przez zgłaszającego cena stanowi cenę faktycznie zapłaconą lub należną za importowany samochód. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego miał uzasadnione podstawy do wszczęcia postępowania znak (...) z dnia 23.07,2009 r., mającego na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji prawidłowe określenie elementów kalkulacyjnych wpływających na wysokość długu celnego powstałego w związku z importem pojazdu marki Mazda CX-7. Należy przy tym podkreślić, iż dołączenie do zgłoszenia celnego przez zgłaszającego dokumentów niezbędnych do objęcia towaru określoną procedurą celną nie zwalnia organów celnych do odstąpienia od czynności kontrolnych i sprawdzających, mających na celu zbadanie wiarygodności przedłożonych dokumentów. Bowiem wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej. W związku z powyższym zarzutem należy zauważyć, iż w przypadku zgłoszenia celnego wg JDA SAD pozycja (...) z dnia 16.07.2007r. nie wnioskowano o zastosowanie procedury uproszczonej. Ponadto w dacie powstania długu celnego postanowienia art.173-177 RWKC nie istniały - vide rozporządzenie Komisji (WE) nr 215/2006 z dnia 08.02.2006r. zmieniające rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2286/2003 (Dz.Urz. UE serii L Nr 38 z dnia 09.02.2006r.). Niezasadny okazał się również zarzut podniesiony przez pełnomocnika, iż organy celne działały z pominięciem wskazań wynikających z art.178 RWKC. W przepisie art.178 mowa jest o obowiązku dołączania do zgłoszenia celnego przywożonych towarów deklaracji danych odnoszących się do wartości celnej (deklaracja wartości). Jednocześnie przepisy prawa precyzują przypadki odstąpienia od w/w wymogu. Złożenie w urzędzie celnym wymaganej deklaracji jest traktowane jako przyjęcie odpowiedzialności przez osobę sporządzającą w odniesieniu do: ▪ prawidłowości i kompletności danych podanych w deklaracji, ▪ autentyczności dokumentów przedstawionych na poparcie tych danych, ▪ dostarczenia każdej dodatkowej informacji lub dokumentu potrzebnego dla ustalenia wartości celnej towarów. Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa Spółka A dokonując w dniu 16.07.2007r. zgłoszenia celnego pojazdu samochodowego wypełniła ciążący na niej obowiązek i wraz ze zgłoszeniem celnym przedłożyła wypełniony i podpisany dokument D.W.1. Powyższe nie oznacza jednak, iż dołączenie do zgłoszenia celnego przez zgłaszającego dokumentów niezbędnych do objęcia towaru określoną procedurą celną, zwalniało organy celne od odstąpienia od czynności kontrolnych i sprawdzających, mających na celu zbadanie wiarygodności przedłożonych dokumentów. Bowiem wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru (w tym dokumentu D.W.1) obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej. Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że organy celne nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego wobec czego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a.