III SA/Kr 1350/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rektora Politechniki z dnia 25 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów III stopnia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Rektora Politechniki na rzecz skarżącej kwotę 200,- (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Politechniki po rozpatrzeniu odwołania z dnia 7 października 2010 r. A. K. oraz wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, decyzją z dnia 25 października 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] z dnia [...] 2010 r. orzekającą o odmowie przyjęcia w roku akademickim 2010/2011 A. K. na pierwszy rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia w dziedzinie nauki [...], dyscyplina [...], prowadzonych przez Wydział [...] Politechniki. Decyzję organu II instancji oparto na przepisach art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) oraz na § 3 ust. 2 uchwały Senatu Politechniki z dnia 22 maja 2009 r. w sprawie zasad przyjęć na studia doktoranckie. W uzasadnieniu decyzji Rektora Politechniki wskazano, że podstawą odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia a w postępowaniu odwoławczym nie stwierdzono naruszenia warunków i trybu rekrutacji. Podniesiono, że powodem odmownej decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej była negatywna ocena rozmowy kwalifikacyjnej, podczas której komisja oceniała kompetencje i zainteresowania kandydata, osiągnięcia w zakresie publikacji, udział w konferencjach, stażach przemysłowych oraz kołach naukowych. W opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej skarżąca nie udowodniła swoich predyspozycji i wystarczających umiejętności do pracy naukowej, w wyniku czego otrzymała negatywny wynik, który został zatwierdzony w jawnym głosowaniu wszystkich członków komisji. A. K. złożyła na powyższa decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że podstawą odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej było wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia III stopnia. W roku 2010/2011 rekrutacja na studia III stopnia obejmowała egzamin wstępny oraz rozmowę kwalifikacyjną ( załącznik nr 2 do uchwały Senatu z dnia 22 maja 2009 r.). Ponieważ na dyplomie skarżąca uzyskała ocenę 4,5 została zwolniona z egzaminu wstępnego co oznaczało, że o przyjęciu na studia decydowała rozmowa kwalifikacyjna. Po rozmowie kwalifikacyjnej Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna (dalej WKR) zdecydowała o nieprzyjęciu skarżącej na studia. Decyzję z dnia [...] 2010 r. uzasadniono tym, że " w postępowaniu kwalifikacyjnym (...) nie uzyskała liczby punktów, wystarczającej do przyjęcia na studia w wybranej dziedzinie nauki i dyscypliny naukowej". W decyzji nie podano jednak na jakiej podstawie rozmowa była punktowana, oraz ile punktów zdobyła, a także jaka była maksymalna możliwa do zdobycia ilość punktów. Takich informacji nie posiadała także przed rozmową kwalifikacyjną, ponieważ w załączniku nr 2 do uchwały Senatu z dnia 22 maja 2009 r. dot. zasad rekrutacji na Wydział [...] takich informacji nie zawarto, natomiast takie informacje były zwarte w warunkach rekrutacji na inne wydziały. Fakt, że rekrutacja na Wydział [...] była przeprowadzona nieprawidłowo potwierdza zdaniem skarżącej również fakt, że na studia doktoranckie dostały się osoby, które na dyplomie uzyskały średnią niższą niż 4,5. Podniosła również, jak w odwołaniu od decyzji WKR, że dopatrzyła się wielu niedociągnięć również przy przeprowadzaniu rozmowy kwalifikacyjnej. Podczas tej rozmowy kwalifikacyjnej o godz. 11.00 imiennie wskazany jeden z członków Komisji był nieobecny. Nie poinformowano skarżącej czy w takiej sytuacji osoba ta uczestniczyła w głosowaniu dotyczącym przyjęcia jej na studia. Jeżeli tak, to ocena ta mogła być niesprawiedliwa ze względu na nieobecność tej osoby, natomiast jeżeli nie, to wiadomo że zdobyła o wiele mniejszą od pozostałych osób liczbę punktów. W decyzji Rektora z dnia [...] 2010 r. wskazano kryteria, o których informacje nie zostały zamieszczone. Ponadto jeżeli brane pod uwagę było uczestnictwo w stażach przemysłowych, zdaniem skarżącej, powinna ona dostać dodatkowe punkty za odbyty przez nią trzymiesięczny staż w firmie B sp. z o.o. w A. W dokumentach aplikacyjnych zamieściła informację na ten temat, natomiast na rozmowie kwalifikacyjnej nie została zapytana o odbytą przez nią nadprogramową praktykę. Skarżąca podkreśliła również, że aplikowała na kontrowersyjny w środowisku chemików temat dotyczący kosmetyków, a w Komisji nie było ani jednego członka zajmującego się tym zagadnieniem, co również mogło spowodować negatywne nastawienie komisji do jej osoby już na samym wstępie. Dodatkowo wskazała, że podczas składania dokumentów aplikacyjnych Sekretarz Komisji jasno uprzedził o możliwości nie otrzymywania przez nią stypendium doktoranckiego, co było związane z wyborem Instytutu C2. Zdaniem skarżącej niezależnie od sytuacji finansowej Instytutu każdy słuchacz ma prawo do otrzymywania stypendium. Skarżąca podniosła, że WKR oceniała naukową wartość tematu pracy magisterskiej jako mało ambitnego oraz niską wartość sugerowanego tematu pracy doktorskiej pod względem badawczym. Zdaniem skarżącej przeczy temu uprzednia akceptacja tematu pracy przez promotora. Zarzuciła również, że przedmiotem odwołania było wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, natomiast decyzja odwoławcza nie odpowiada na podniesione zarzuty, a uzasadnia jedynie ponownie powód nieprzyjęcia jej na studia. Dodatkowo na studia dostała się osoba, która napisała odwołanie, co oznacza, że jej argumenty odnośnie naruszenia warunków rekrutacji zostały przyjęte. Rektor Politechniki w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację z uzasadnienia decyzji II instancji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. W myśl przepisu art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne orzekają także ( poza zakresem spraw określonych w § 2) w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kryterium sądowej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.- dalej ustawa), kontroli pod względem zgodności z prawem poddała decyzje organów uczelni m.in. w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów a także osób ubiegających się o uzyskanie statusu studenta lub doktoranta. Zgodnie bowiem z art. 207 ust. 1 w/w ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.- dalej kpa) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Sprawując kontrolę pod względem zgodności z prawem, stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa p.p.s.a. – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ustawa p.p.s.a w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję ( lub postanowienie) uchyla decyzję ( lub postanowienie) w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji, prowadzi do wniosku o zasadności skargi z przyczyn określonych przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c. Zawarty w Rozdziale 3 studia doktoranckie Działu IV ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym przepis art. 196 ust. 1 stanowi, że do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiadała tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2-7 i 10 oraz art. 170 stosuje się odpowiednio. Wydane na podstawie art. 201 ustawy Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie studiów doktoranckich prowadzonych przez jednostki organizacyjne uczelni ( Dz. U. z 2007 r. Nr 1, poz. 3 z późn. zm. – dalej Rozporządzenie) m.in. stanowi, że rada jednostki organizacyjnej uczelni przedstawia rektorowi wniosek o utworzenie studiów doktoranckich zawierający propozycję warunków i trybu rekrutacji ( § 3 pkt 2), a rekrutację na studia doktoranckie przeprowadza komisja rekrutacyjna, zgodnie z warunkami i trybem rekrutacji, o których mowa w art. 169 ust. 2 i art. 196 ust. 1 ustawy. Odesłanie art. 196 ust. 1 do przepisów art. 169 ust. 2 i 7 -10 ustawy oznacza, że w postępowaniu rekrutacyjnym na studia doktoranckie mają m.in. odpowiednie zastosowanie następujące prawne reguły: Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formę studiów doktoranckich na poszczególnych kierunkach, a uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ( art. 169 ust. 2, art. 62 ust. 1 pkt 2 in fine); W przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki rekrutacyjnej lub inne organy wskazane w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia ( art. 169 ust. 7); Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia określonych zgodnie z ust. 2. Decyzje podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna ( art. 169 ust. 8). Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (art. 196 ust. 9). Przepis art. 169 ust. 10 dotyczy uczelni wojskowych a art. 170 określa moment nabycia statutu studenta. Z przedstawionych akt postępowania w sprawie rekrutacji skarżącej na studia doktoranckie wynika, że powołaną w podstawie i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki uchwałą Senatu Politechniki (P) z 2 maja 2009 r., Nr [...] określono zasady przyjęć na I rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia uruchamianych w roku akademickim 2010/2011 w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Uczelni. Przepis § 1 pkt 3 uchwały przewiduje, że kandydat może zostać przyjęty na I rok studiów na podstawie postępowania kwalifikacyjnego, którego elementami – w zależności od wybranego wydziału i dyscypliny studiów są: wyniki egzaminu wstępnego z przedmiotów wskazanych przez radę jednostki organizacyjnej, wyniki rozmowy kwalifikacyjnej, ocena z toku ukończonych studiów, ocena działalności naukowej kandydata. Punkt 4 § 1 stanowi, że szczegółowe kryteria kwalifikacyjne dla kandydatów na studia zawiera załącznik nr 2 do uchwały. Postanowienia § 1 pkt 3 i 4 wyznaczają zatem maksymalny zakres elementów postępowania kwalifikacyjnego na studia doktoranckie, którego nie mogą przekroczyć zasady rekrutacji na wybrany wydział i dyscyplinę studiów ustalane przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Zarazem z § 1 pkt 7 wynika, że przyjęcia na studia III stopnia odbywają się w ramach planowej liczby miejsc określonej w załączniku Nr 1, ustalonej przez Senat na wniosek rady jednostki organizacyjnej. Ta regulacja ma charakter generalny i przesądza co do zasady, że na wszystkie kierunki i dyscypliny studiów III stopnia wstęp nie jest wolny, a liczba miejsc ograniczona. Również generalny charakter ma zawarta w § 2 pkt 3 zasada, że na podstawie wyników postępowania kwalifikacyjnego, wydziałowe komisje rekrutacyjne sporządzają listy rankingowe kandydatów. Przyjęcie na I rok studiów III stopnia następuje w przypadku, gdy wyniki uzyskane przez kandydata w postępowaniu kwalifikacyjnym spełniają kryteria punktowe ustalone przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Ustalenie w myśl uchwały kryteriów punktowych przez Wydziałowe Komisje Rekrutacyjne ma charakter elementarnego wymogu postępowania rekrutacyjnego. Uchwała nie przewiduje możliwości odstępstw od tego trybu. Materialnoprawne warunki przyjęcia na studia III stopnia w Politechnice w roku akademickim 2010/2011, na które wstęp nie był wolny określone zostały zatem przepisami art. 196 ust. 1 ustawy oraz § 2 pkt 3 uchwały senatu, gdyż wyniki uzyskane w postępowaniu kwalifikacyjnym z poszczególnych jego elementów podlegały przełożeniu na uzyskaną liczbę punktów ( § 2 pkt 3 i 5), a przyjęciu podlegali kandydaci, którzy spełniali kryteria punktowe ustalone przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Z załącznika nr 1 do omawianej uchwały Senatu wynika, że na Wydziale [...] przewidziano wyłącznie formę studiów stacjonarnych przy planowanej liczbie łącznej 15 miejsc w dziedzinie nauk technicznych, w tym w dyscyplinie [...] - 10 miejsc, a w dyscyplinie [...] 5 miejsc. Rację ma skarga co do stwierdzenia, że zawarte w załączniku Nr 2 do uchwały Senatu Politechniki kryteria kwalifikacyjne dla kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia III stopnia przewidziane do uruchomienia w roku akademickim 2010/2011, w odniesieniu na kandydatów na studia III stopnia na Wydziale [...] nie zawierają żadnej skali ocen przewidzianych dla poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego, ani nawet nie zawierają informacji, iż przyjęcie warunkowane jest uzyskaniem oceny punktowej, jak to ma miejsce w odniesieniu do niektórych innych jednostek organizacyjnych. W powyższym załączniku nr 2 jako wymogi rekrutacyjne na studia stacjonarne III stopnia na Wydziale [...] wymieniono: - ukończenie studiów II stopnia w zakresie nauk przyrodniczych, - pozytywny wynik egzaminu ustnego z podstaw technologii chemicznej (inżynierii chemicznej) z zastrzeżeniem, że osoby posiadające na dyplomie ocenę co najmniej ponad dobry ( 4,5) będą zwolnione od egzaminu, - odbycie rozmowy kwalifikacyjnej. Nadto z przewidzianych załącznikiem wymogów złożenia zaświadczenia lekarza specjalisty medycyny pracy o braku przeciwwskazań do podjęcia studiów w dziedzinie chemii oraz wykazu osiągnięć naukowych i zawodowych wynika, że poza stanem zdrowia, elementem postępowania kwalifikacyjnego była ocena ewentualnych osiągnięć naukowych i zawodowych kandydata. Jest poza sporem, iż skarżąca była zwolniona z egzaminu wstępnego. Pomijając zatem kwestię wykazanej świadectwem lekarskim zdolności do studiów, o spełnieniu wymogów rekrutacyjnych decydował w zasadzie tylko wynik rozmowy kwalifikacyjnej oraz przekazane dodatkowe informacje. Skarżąca zgłosiła się na studia III stopnia, bezpośrednio po ukończeniu studiów magisterskich w dniu 1.07.2010 r. a w ramach osiągnięć naukowych wskazywała tylko praktykę studencką w firmie kosmetycznej i ukończenie Studium Pedagogicznego dla studentów. Zaskarżona decyzja Rektora Politechniki, opiera się na stwierdzeniach zawartych w przewidzianej § 3 pkt 3 uchwały Senatu opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej o odwołaniu, w której opisano dopiero przedmiot rozmowy kwalifikacyjnej i wymieniono elementy takiej rozmowy: 1. kompetencja i zainteresowanie kandydata, 2. osiągnięcia: w postaci publikacji, udziału w konferencjach, staże przemysłowe, udział w kołach naukowych oraz 3. sposób autoprezentacji ( wrażenia ogólne) i przyjmuje wniosek tej opinii, że " kandydatka nie potrafiła udowodnić swoich predyspozycji i wystarczających umiejętności do pracy naukowej". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pominięto natomiast okoliczność, że w decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej odwołano się do protokołu [...], który miał odzwierciedlać wynik postępowania kwalifikacyjnego, a którym było nie uzyskanie liczby punktów, wystarczającej do przyjęcia na studia w wybranej dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej. Z kolei powołany w uzasadnieniu decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej protokół Nr [...] ogranicza się do odnotowania wyniku egzaminu z podstaw technologii chemicznej (od którego zdania była zwolniona) oraz do określenia wyniku rozmowy kwalifikacyjnej jako negatywnego. Protokół nie zawiera żadnej oceny punktowej rozmowy kwalifikacyjnej, żadnej łącznej oceny punktowej uzyskanej w postępowaniu kwalifikacyjnym ani też nie nawiązuje do jakichkolwiek kryteriów punktowych ustalonych przez tę Komisję. Zawarta w przepisie art. 169 ust. 8 zd. II ustawy norma ma charakter szczególny, gdyż ogranicza z woli ustawodawcy zakres przedmiotowy do jakiego mogą być odniesione zarzuty względem decyzji odmawiającej przyjęcia na studia, w tym na studia doktoranckie. Zarazem przepis ten nie może stanowić samodzielnej materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia o odwołaniu, gdyż ustalenie warunków i trybu rekrutacji następuje w formie uchwały Senatu Uczelni. Wynikające z ustawy i uchwały Senatu warunki (przesłanki) przyjęcia na studia doktoranckie mają charakter materialnoprawny gdyż ich spełnienie lub niespełnienie stanowi podstawę decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na te studia. Wynikający z art. 207 ust. 1 ustawy obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu rekrutacyjnym, w tym na studia doktoranckie, przepisów kodeksu postępowania administracyjnego kreuje obowiązek dokładnego i wyczerpującego w rozumieniu art. 7 i 77 kpa wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy – wydania decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia. Oznacza to, iż organy Uczelni winny poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale i w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 kpa) co do tego czy zostały ustalone kryteria punktowe przewidziane § 2 pkt 3 uchwały Senatu dla naboru na studia doktoranckie na Wydziale [...], jaki wynik punktowy uzyskała skarżąca z poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego i jaki wynik był konieczny dla uzyskania decyzji pozytywnej przy przyjętym limicie miejsc. Oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach oderwanych od zasady przyjmowania kandydatów w oparciu o listę uzyskanych w postępowaniu kwalifikacyjnym punktów stanowi naruszenie warunków rekrutacji, a więc naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Z kolei przyjęte w uzasadnieniu decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej ustalenie, że skarżąca nie uzyskała wystarczającej liczby punktów do przyjęcia na studia nie znajduje żadnego oparcia w przedstawionych aktach postępowania i pozostaje w sprzeczności z treścią protokołu Nr [...], na który się powołano. Ustalenia decyzji nie poddają się więc weryfikacji na tle zebranego i przedstawionego materiału. Zarówno zatem decyzja organu I instancji jak i akceptująca ją zaskarżona decyzja podjęte zostały z naruszeniem trybu postępowania przewidzianego m.in. § 2 pkt 3 powołanej wyżej uchwały Nr [...] Senatu Politechniki z dnia 22 maja 2009 r. oraz przepisów art. 7, 77 i 107 § 3 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy kwestię pierwszorzędną stanowi ustalenie czy w czasie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna na Wydziale [...] miała już ustalone kryteria punktowe dla poszczególnych elementów postępowania rekrutacyjnego podlegających ocenie, czy wszyscy kandydaci podlegali ocenie według tych kryteriów, jaką liczbę punktów uzyskała skarżąca łącznie i z poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego i na jakiej pozycji listy rankingowej sytuował skarżącą osiągnięty wynik. Należy też wyjaśnić i ustalić czy wskazane w opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej o odwołaniu i przyjęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora PK elementy rozmowy kwalifikacyjnej dotyczyły wszystkich kandydatów, czy podlegały oddzielnej punktacji i jak ustalono zasady obliczania wyniku punktacji rozmowy kwalifikacyjnej w wieloosobowej komisji oraz jak ustalano możliwy do uzyskania punktowy wynik kandydatów, którzy byli zwolnieni od egzaminu ustnego w porównaniu z tymi, którzy egzamin ustny musieli zdawać. Przyjmuje się w orzecznictwie sądowo administracyjnym, że odpowiednie zastosowanie przepisów kpa, o którym mowa w art. 207 ustawy polega na zachowaniu przez organy uczelni minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony ( por. np. wyrok WSA w Warszawie z 8.12.2006 I SA/Wa 1057/06 – Lex nr 320565). Skoro podstawę odwołania stanowią tylko zarzuty dotyczące naruszenia warunków i trybu rekrutacji, to zasady te winny być w ustaleniach organu zawartych w uzasadnieniu decyzji odzwierciedlone. Poddanie odmowy przyjęcia na studia kontroli sądowoadministracyjnej na płaszczyźnie jej zgodności z prawem, powoduje że zaniechanie uzasadnienia decyzji przez poczynienie konkretnych ustaleń stanowi uchybienie procesowe uniemożliwiające ocenę zgodności z prawem tej decyzji. Powyższe wskazania oraz ocena prawna Sądu co do przyjęcia uchwałą Senatu z 22.05.2009 kryteriów punktowych w postępowaniu kwalifikacyjnym na studia doktoranckie w roku 2010/2011 na wszystkich kierunkach objętych ta uchwałą, wiążą z mocy art. 153 p.p.s.a Organ Uczelni oraz Sąd przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Orzeczenie w punkcie I-szym sentencji oparto na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz 135 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec treści uchylonych decyzji art. 152 p.p.s.a. nie miał zastosowania. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania oparto na przepisie art. 200 w zw. z 209 i 205 § 1 p.p.s.a.