III SA/Kr 627/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w W na pismo Zarządu Województwa z dnia 28 grudnia 2010r. znak: [...] Nr ARiMR: [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 stycznia 2010r. do Stowarzyszenia "B" wpłynął wniosek Stowarzyszenia "A" z siedzibą w W o przyznanie pomocy w ramach Osi 4 Leader w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 działanie 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi. Pismem z dnia 18 listopada 2010r. znak: [...] Nr ARiMR: [...] Zarząd Województwa poinformował Stowarzyszenie "A" o odmowie przyznania pomocy finansowej z powodu nie usunięcia w terminie nieprawidłowości lub braków wniosku złożonego w dniu 12 stycznia 2010r. W dniu 3 grudnia 2010r. Stowarzyszenie "A" złożyło wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków i nieprawidłowości we wniosku o przyznanie pomocy. Powyższe pismo Stowarzyszenia "A" zostało zakwalifikowane przez Zarząd Województwa jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 28 grudnia 2010r. znak: [...] Nr ARiMR: [...] Zarząd Województwa poinformował Stowarzyszenie "A", iż wezwanie zostało rozpatrzone negatywnie. Pismem z dnia 27 stycznia 2011r. Stowarzyszenie "A" wniosło skargę na powyższe pismo Zarządu Województwa z dnia 28 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W swojej skardze z dnia 27 stycznia 2011r. strona skarżąca zaskarżyła akt Zarządu Województwa z dnia 18 listopada 2010r. o odmowie przyznania pomocy finansowej oraz pismo Zarządu Województwa z dnia 28 grudnia 2010r. o odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na pismo Zarządu Województwa z dnia 28 grudnia 2010r. Natomiast wniesiona przez stronę skarżącą skarga na akt z dnia 18 listopada 2010r. została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 530/11 i oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone niniejszą skargą pismo Zarządu Województwa z dnia 28 grudnia 2010r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź na wezwanie nie jest bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest ona również aktem prawa miejscowego ani też innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z treści art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością warunkującą skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Ma ono na celu stworzenie organowi możliwości zmiany swojego stanowiska. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może uwzględnić wezwanie, podtrzymać swoje dotychczasowe stanowisko, albo pozostawić je bez odpowiedzi. Brak odpowiedzi organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi, na co wskazuje regulacja zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Należy zatem stwierdzić, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo organu nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., a w związku z tym skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.