II SA/Ke 236/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. w J. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt oddala skargę. Rada Miejska w dniu 29 czerwca 1999r. podjęła uchwałę Nr [...] "w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt", na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust.1, art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. z 1996r., Dz. U. Nr 13, poz. 74 ze zm.) oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 ze zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (Dz. U. z 1998r. Nr 116, poz. 753), po uzgodnieniu z Powiatowym Lekarzem Weterynarii i zasięgnięciu opinii Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. W treści uchwały stwierdzono: § 1. Wyłapywanie bezdomnych zwierząt prowadzone na terenie miasta i gminy Jędrzejów ma charakter stały. § 2. Wyłapywaniem bezdomnych zwierząt zajmuje się Zakład Remontowo-Budowlany przy Urzędzie Miejskim, tel. [...]. § 3. Używane przy wyłapywaniu zwierząt bezdomnych urządzenia i środki nie mogą stwarzać zagrożenia dla ich życia i zdrowia ani zadawać im cierpienia. § 4. Bezpańskie zwierzęta po wyłapaniu przetrzymywane będą w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt ul. [...]tel. [...] prowadzonym przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych Sp. z o.o. przez okres minimum: a) psy – 14 dni, b) koty – 10 dni. § 5. Właściciele złapanych zwierząt mają prawo do ich odebrania ze schroniska po uiszczeniu stosownych opłat ustalonych w cenniku i pobieranych przez Schronisko. § 6. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Miasta. § 7. Uchwała podlega ogłoszeniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego. § 8. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. W dniu 11 stycznia 2011r. Stowarzyszenie wystosowało do Rady Miejskiej, na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", dotyczące uchwały Rady Miejskiej z dnia 29 czerwca 1999r. [...] w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt. W jego uzasadnieniu Stowarzyszenie, podając że jest organizacją pożytku publicznego, której statutowym celem jest ochrona zwierząt, stwierdziło, że powyższa uchwała podjęta została z naruszeniem ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002) przez to, że nie określa sposobu dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt przez to, że wskazuje schronisko, które nie istnieje. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt przy ul.[..], prowadzone dotychczas przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych Sp. z o.o. zostało zlikwidowane decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 18 listopada 2010r. Stowarzyszenie podkreśliło, że nie tylko zasady wyłapywania, ale także rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z bezdomnymi zwierzętami powinny znaleźć swoje uregulowanie w uchwale gminy. Warunkiem zgodności uchwały z prawem jest wskazanie w niej takiego sposobu sprawowania opieki oraz źródła jej finansowania, które uwzględniać będą zasadniczo bezterminową opiekę nad gminnymi zwierzętami bezdomnymi. Organ gminy nie udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższą uchwałę Stowarzyszenie wniosło w dniu 11 marca 2011r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zarzucając naruszenie: 1. art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt poprzez nie określenie dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami, 2. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt przez to, że wskazuje schronisko, które nie istnieje, tzn. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt przy ul.[...], prowadzone dotychczas przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych Sp. z o.o., które zostało zlikwidowane decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 18 listopada 2010r. Stowarzyszenie w skardze podniosło, że zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt wyłapywanie bezdomnych zwierząt i rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy podjętej po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. W zaskarżonej uchwale Rada Miejska ustaliła w jaki sposób będzie przeprowadzane wyłapywanie zwierząt bezdomnych, jednocześnie nie rozstrzygnęła o ich dalszym losie, pomimo istnienia takiego obowiązku. Z zapisów uchwały nie wynika, co ma się stać ze schwytanymi zwierzętami, ani na czyj koszt mają być utrzymywane w sytuacji, gdy nie mają właściciela lub właściciel uchyla się od poniesienia kosztów. Zdaniem skarżącego bezdomne zwierzęta po wyłapaniu (czyli umieszczeniu w schronisku) powinny mieć zapewnioną opiekę ze strony gminy, określoną w uchwale rady gminy. Wykonywanie opieki przez schronisko nie jest unormowane prawem, określone są tylko warunki bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego dla takich skupisk zwierząt (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt). Dowolność dalszego postępowania ze zwierzętami ograniczona jest jedynie ustawowym zakazem znęcania się oraz uśmiercania, normy te nie wyczerpują jednak przedmiotowego zakresu ustawowego zadania "zapewnienia opieki", a zwłaszcza nie rozstrzygają finansowania tej opieki. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, że warunkiem zgodności uchwały z prawem jest wskazanie w niej takiego sposobu sprawowania opieki oraz źródła jej finansowania, które uwzględniać będą zasadniczo bezterminową opiekę nad zwierzętami bezdomnymi. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy wniósł o jej oddalenie podnosząc, że uwagi skarżącego uznane zostały za zasadne, tym bardziej że określone w treści uchwały Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt, do którego przewożono wyłapywane zwierzęta zostało zamknięte. Organ podniósł, że w celu wprowadzenia zmian w uchwale wystąpiono do Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowy Lekarz Weterynarii o uzgodnienie zaproponowanych zmian oraz o opinię do Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce Zarząd Główny w Warszawie. Spośród uwag nieuwzględnionych, uznanych za nieistotne organ wskazał, że lepszym rozwiązaniem jest nie wskazywanie konkretnego schroniska, do którego należy przewozić wyłapane zwierzęta, gdyż daje to możliwość wywozu wyłapanych zwierząt do tych schronisk, które mają miejsca i proponują w danym okresie czasu korzystniejsze warunki opieki nad przejmowanymi zwierzętami. Sugestię, by opracować nowy projekt uchwały, dotyczący zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt uznano, że może być ona wykorzystana w późniejszym okresie. Spośród uwag zgłoszonych w opinii Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce Zarząd Główny w Warszawie nie uwzględniono uwagi określonej w pkt 8, uznając że wyłapane zwierzęta po przewiezieniu do schroniska pozostają pod nadzorem pracowników schroniska, którzy postępują zgodnie z obowiązującymi w schronisku procedurami, oraz w pkt 9 gdyż zapewnienie środków finansowych na realizację zadań związanych z wykonywaniem uchwały nie może być ze względów proceduralnych zawarte w przedmiotowej uchwale, gdyż środki na ten cel są uwzględnione w uchwale budżetowej na bieżący rok. Zdaniem organu okoliczności te przemawiają przeciwko uwzględnieniu skargi, gdyż zarzuty w niej podniesione zostały uwzględnione w uchwale z dnia 31 marca 2011r. o zmianie zaskarżonej uchwały. Ponadto organ podkreślił, że umieszczenie wyłapanych zwierząt w schronisku powoduje, że na tej instytucji ciąży obowiązek zapewnienia im dalszej opieki zgodnie z zasadami określonymi innymi przepisami. Wykonując uchwałę burmistrz zawiera ze schroniskiem umowę cywilnoprawną, w której określona jest odpłatność za przekazane i przetrzymywane w schronisku zwierzęta. Po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rada Miejska w dniu 31 marca 2011r. podjęła uchwałę "w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale z dnia 29 czerwca 1999r. Nr [...] dotyczącej zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1). W przypadku uchwał podejmowanych przez organy samorządu terytorialnego, kontrola sądowa sprowadza się do oceny, czy dany akt wydany został z obrazą obowiązujących przepisów, gdyż zaistnienie takiej sytuacji powoduje konieczność stwierdzenia jego nieważności bądź stwierdzenia, że wydany został z naruszeniem prawa – stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.p.s.a). Na wstępie wskazać należy, że w sprawie niniejszej skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. t.jedn. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skarżący musi wskazać istnienie związku pomiędzy zaskarżona uchwałą, a jego indywidualną sytuacją prawną i wykazać, że zaskarżona uchwała wpływa na jego sferę materialnoprawną. Ocena interesu prawnego organizacji społecznych musi być powiązana z badaniem ich ustawowych oraz statutowych zadań i kompetencji, tym bardziej w przypadku, gdy chodzi o ochronę zwierząt, które same swojego interesu prawnego i uprawnień bronić nie mogą (p.wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2007r. sygn. akt II OSK 339/07). Jak wynika z akt sprawy Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego (nr KRS [...]), do której działalności należy m.in. działalność usługowa związana z opieką nad zwierzętami, sprawowanie nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów i praw w dziedzinie ochrony zwierząt i środowiska, współdziałanie z władzami państwowymi i organami samorządu terytorialnego w zakresie ochrony zwierząt, występowanie z inicjatywą w sprawie wydawania przepisów dotyczących praw zwierząt oraz współuczestniczenie w tworzeniu aktów prawnych z tym związanych i ich opiniowanie. Z przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2003r. Nr 106, poz.1002 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wynika szczególna rola organizacji społecznych, których statutowym celem jest ochrona zwierząt. W pierwotnym brzmieniu ustawy wiodącą rolę w tym zakresie spełniało Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami , po nowelizacjach uprawnienia, o jakich mowa m.in. w art. 11 ust. 3 i 4 i art. 40 ustawy przyznane zostały wszystkim organizacjom, których statutowym celem jest ochrona zwierząt. Stowarzyszenie ma status organizacji pożytku publicznego, a jego statutowe zadania związane są z ochroną zwierząt. Uznać należy zatem, że Stowarzyszenie ma również prawo do zaskarżenia uchwały z dnia 29 czerwca 1999r. w trybie art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym, której zarzuca naruszenie prawa (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2007r. sygn. akt II OSK 339/07). Ponadto uznać należy, że zaskarżona uchwała z dnia 29 czerwca 1999r. "w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt", wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust.1, art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym stanowi akt prawa miejscowego. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Rada gminy podejmuje uchwałę, na mocy której określa zasady i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyga o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami (art. 11 ust. 2 i 3 ustawy). Jak przyjmuje się w doktrynie akty prawa miejscowego muszą mieć charakter normatywny oraz zawierać normy o charakterze abstrakcyjnym i generalnym. Zaskarżona uchwała została skierowana do mieszkańców miasta i gminy, w tym do właścicieli wyłapanych zwierząt, którym nakazała uiszczanie stosownych opłat przy odbieraniu zwierzęcia ze schroniska, określiła podmiot zajmujący się wyłapaniem zwierząt bezdomnych oraz miejsce (schronisko) przetrzymywania wyłapanych zwierząt. Uchwała dotyczy sytuacji powtarzalnych a nie jednorazowych, nie konsumuje się przez jednorazowe zastosowanie (abstrakcyjność). W skardze słusznie zarzucono, że uchwała z dnia 29 czerwca 1999r. określa jedynie zasady i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt, nie rozstrzyga natomiast o dalszym postępowaniu z bezdomnymi, wyłapanymi zwierzętami. Zauważyć należy, że w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem, wówczas każdemu, czyj interes prawny został naruszony bezczynnością organu gminy przysługuje skarga na bezczynność (art. 101 - z art. 101a ust. 1 – stosuje się odpowiednio). Skarga na bezczynność rady gminy może dotyczyć jej działalności uchwałodawczej w takim zakresie, w jakim przepisy prawa przedmiotowego nakładają na organ stanowiący obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie. Niewątpliwie przedmiotem takiej skargi może być wyłącznie czynność prawna i faktyczna, którą należało podjąć w sprawie z zakresu administracji publicznej, gdyż art. 101 stosuje się odpowiednio bez wyłączeń. Skoro zatem, zgodnie z przepisem art. 11 ust. 3 nie tylko "wyłapywania zwierząt" ale również "rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami" odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy, to uznać należy, że przepis ten nakłada na radę gminy obowiązek podjęcia uchwały w tak określonym przedmiocie. Zaskarżona uchwała reguluje tylko część obowiązków wynikających z powołanego przepisu, nawet tytuł uchwały wskazuje, że nie obejmuje ona dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami. Mogłoby to świadczyć, że stronie skarżącej przysługuje skarga na bezczynność rady gminy, czyli wezwanie organu do uregulowania tej kwestii w drodze odrębnej uchwały, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Jednak wykładnia gramatyczna i celowościowa przepisu art. 11 ust. 3 ustawy wskazuje, że oba te obowiązki winny być zawarte w jednej uchwale, stąd brak jednego z nich świadczy o tym, że zaskarżona uchwała wydana została z naruszeniem prawa. Jednak w sprawie niniejszej istotny jest fakt, że po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego Rada Miejska podjęła w dniu 31 marca 2011r. uchwałę Nr [...] "w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale dotyczącej zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt", w której nie tylko zmianie uległ tytuł uchwały z dnia 29 czerwca 1999r. Nr [...]– poprzez nadanie jej brzmienia " w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz zapewnienia im dalszej opieki", ale również zmieniono § 2 i § 4 uchwały. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Miasta i określono, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa. Uchwała ta, zainicjowana "wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 11 stycznia 2011r. Stowarzyszenia, została podjęta po otrzymaniu "uwag uzgodnieniowych" Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 7 marca 2011r. oraz z dnia 25 marca 2011r. oraz "uwag do projektu uchwały" Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce Zarząd Główny w Warszawie z dnia 23 marca 2011r. Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy uchwała w trybie tego przepisu może zapaść po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. Obecnie przepis § 2 uchwały brzmi: "1. Wyłapywaniem bezdomnych zwierząt zajmuje się uprawniony Zakład Usług Komunalnych ul [...], tel. [...]. 2. Podczas akcji wyłapywania bezdomnych zwierząt zapewnia im się kontrolę weterynaryjną", zaś § 4 otrzymał brzmienie: "Bezdomne zwierzęta po wyłapaniu poddane zostaną kontroli weterynaryjnej i przekazane do Schronisk dla Bezdomnych Zwierząt w celu zapewnienia im dalszej opieki". W związku z powyższym problem w sprawie sprowadza się do tego, czy zmiana uchwały podjętej przez organ gminy, dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego czyni zbędnym wydanie przez ten sąd wyroku. Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 14 września 1994r. sygn. W 5/94 (OTK 1994/2/44) stwierdził, że "przez uchwałę, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym rozumie się również uchwałę, która wprawdzie została uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę". "Uchylenie lub zmiana uchwały organu gminy, stanowiącej akt normatywny, dokonane po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego nie zawsze powoduje, że wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. Jeżeli skarżący nie cofnął ze skutkiem prawnym skargi, sad administracyjny winien wydać wyrok, jeżeli zaskarżona uchwała mimo jej uchylenia lub zmiany nadal obowiązuje w stosunku do sytuacji poprzedzającej jej zmianę lub uchylenie. Wydanie wyroku nie stało się zbędne, gdyż nadal istnieje spór co do tego, czy uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Mogą się zdarzyć sytuacje, które będą uzasadniały umorzenie przez sąd administracyjny postępowania z powodu jego niedopuszczalności. Jeśli bowiem skarżący żądał usunięcia przez organ naruszenia w odniesieniu do przyszłości, godząc się na to, że skutki wywołane przez uchwałę są nieodwracalne, to uchylenie lub zmiana czyniłyby zadość takiemu wezwaniu. Wobec skuteczności wezwania do usunięcia naruszenia, zgłoszone w postępowaniu sądowo-administracyjnym żądanie odnoszące się do obowiązywania uchwały w zakresie obejmującym sytuacje z przeszłości, byłoby niedopuszczalne. Wobec niedopuszczalności zmodyfikowanego żądania niedopuszczalne byłoby więc również wyrokowanie w sprawie". Mając powyższe na uwadze nie można uznać, że zaskarżona uchwała w całości może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej zmianę, skoro nie istnieją już podmioty, które określone zostały w zaskarżonej uchwale jako uprawnione do wyłapywania bezdomnych zwierząt (§ 2) oraz jako prowadzące schronisko dla bezdomnych zwierząt (§ 4). Uchwała z dnia 29 czerwca 1999r. w tej części, (zaskarżonej do sądu administracyjnego) nie jest zatem możliwa do wykonania i została zmieniona w nowej uchwale z dnia 31 marca 2011r. Zapisy zaskarżonej uchwały nie zostały zmienione tylko w zakresie określającym "okres stały" wyłapywania bezdomnych zwierząt (§ 1) oraz warunki odbioru zwierząt ze schroniska przez ich właścicieli (§ 5), niekwestionowane przez skarżące Stowarzyszenie. Uchwała zmieniająca została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu 11 maja 2011r. i, zgodnie z jej § 3, wejdzie w życie w dniu 26 maja 2011r. Należy podkreślić, że zapisy § 2 i § 4 zaskarżonej uchwały z 29 czerwca 1999r. nie naruszały prawa w dacie podjęcia tej uchwały. Problem poruszany przez skarżące Stowarzyszenie sprowadza się do tego, że zaskarżona uchwała nie zawierała rozstrzygnięcia "o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami". Zgodnie z treścią art. 11 ust. 3 ustawy wyłącznie uchwała rady gminy może rozstrzygać o takim postępowaniu. Ten brak rozstrzygnięcia eliminuje w pewien sposób uchwała zmieniająca, nie w pełni zgodny z żądaniem skarżącego Stowarzyszenia, niemniej jednak rozwiązania zawarte w nowej uchwale nie mogą być przedmiotem badania pod względem ich legalności w sprawie niniejszej. Uchwała z dnia 31 marca 2011r. może być bowiem zaskarżona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w odrębnym postępowaniu, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Brak w zaskarżonej uchwale określonego uregulowania prawnego, mimo że stanowi o naruszeniu prawa - art. 11 ust. 3 ustawy, nie może oddziaływać na sytuację w przeszłości ani także w przyszłości, skoro w uchwale zmieniającej uregulowanie tego problemu zostało zawarte. W związku z tym nie można uznać, że brak w zaskarżonej uchwale rozstrzygnięcia o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami narusza interes prawny skarżącego Stowarzyszenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.